Groenling van raamslachtoffer tot troetelkind

april 2015 – Tijd voor een koffiepauze, dacht ik toen ik de kamer in kwam lopen. Een groenling dacht daar anders over, want BOEM!, hij knalde in volle vaart tegen het raam. Nu gebeurt dat wel vaker met die vogels: op het moment dat ze ergens van schrikken, kijken ze niet meer op of om, maar vliegen als een dolle Dries zomaar een kant op. Tegen het raam bijvoorbeeld. Vaak zie je de veertjes en/of de afdrukken van de vleugels nog zitten.

BOEM!!

Toch loopt het meestal goed af. Dan nemen de vogels plaats op de schutting of een tak, waar ze hun kop schudden over hun eigen stommiteit. Soms echter, is zo’n vogel flink groggy en heeft dan echt even de tijd nodig om van een horizontale status weer naar een verticale te komen. Maar die groenlingen… op de een of andere manier is zo’n knal tegen het raam ze vrijwel altijd fataal. Hier in de tuin tenminste wel: (groenling als raamslachtoffer in ‘tussendoortjes’ of een tuin vol groenlingen).

 

EEN ZONNIGE MIDDAG…

14.41 uur – Op zijn rug, met zijn pootjes in de lucht spartelend, lag jongeman groenling op de grond. Voorzichtig pakte ik hem op, ondertussen troostende woordjes brabbelend en hopend dat hij het zou overleven.

De groenling was keihard tegen het raam gebotst

De arme ziel was volledig van de wereld en voorzichtig liet ik wat water uit een van de waterbakjes op z’n koppie druppelen. Het ging allemaal volledig aan hem voorbij.

Groenling raamslachtoffer - hij was helemaal van de wereld

Ik dacht dat het misschien wel beter voor hem zou zijn om op een rustig plekje bij te komen, maar de groenling viel niet met zijn neus in de boter, maar met zijn snavel in de potgrond. Het ontbrak hem daarbij aan kracht om zijn kop weer omhoog te krijgen. Geen goed idee dus.

Groenling raamslachtoffer - kracht om rechtop te staan, had de groenling niet

Zo stik je nog, dacht ik.
Blijf dan maar liever bij mij, dan kan ik je in ieder geval beter in de gaten houden.

Groenling raamslachtoffer - ook wat waterdruppels op z'n koppie hielp niet

Zodoende gingen we er samen maar bij zitten.
Aan koffie werd op dat moment niet meer gedacht.

Groenling raamslachtoffer - dan maar samen de tijd nemen om bij te komen

Veilig in het kommetje dat ik van mijn hand gemaakt had – en waar groenling niet in om kon vallen – kon hij beetje bij beetje tot zijn positieven komen.

Groenling raamslachtoffer - groenling veilig in het kommetje van Marjori's hand

Natte polsen, natte pootjes?
Wanneer ik me zelf niet zo lekker voel, vind ik het altijd verfrissend om m’n polsen even onder de koude kraan te houden. Met het idee dat dat voor de groenling wellicht ook zou gelden, liet ik hem af en toe even pootjebaden. Of het hielp, weet ik niet. Het leek er eerder op dat die kleine groene alleen maar dacht: wat gaat ze nú weer met me doen?!
Tja, het was goed bedoeld.

Groenling raamslachtoffer - even pootjebaden als opkikker

Zoals kleine kinderen moe worden van zwemmen, zo raakte de groenling vermoeid van het pootjebaden. Hij doezelde daarna dan ook weer lekker weg.

Groenling raamslachtoffer - de tijd nemen om te herstellen

Toch leek hij die verfrissende tussendoortjes steeds meer te waarderen.

Groenling raamslachtoffer - en tussendoor weer even pootjebaden  Groenling raamslachtoffer - en tussendoor weer even pootjebaden

Ook begon hij weer wat helderder uit zijn ogen te kijken.

Groenling raamslachtoffer - hij wordt al wat alerter

Het was wel heel speciaal hoor, zo met z’n tweetjes.
De groenling keek me aan wanneer ik tegen hem sprak, keek om zich heen wanneer hij vogels hoorde zingen en… leek het steeds meer  naar zijn zin te hebben.

Een heerlijk troetelkind

Groenling raamslachtoffer - de grootste schrik is achter de rug; nu is het zelfs een beetje 'gezellig' zo samen

Tussen de bedrijven door liepen we rondjes door de tuin. En hoewel groenling gewoon weg kon vliegen, bleef hij zitten waar hij zat. Op mijn hand.

Groenling raamslachtoffer - hij wilde nog niet wegvliegen en bleef liever op Marjori's hand zitten

Dat hij niet weg wilde, is heel duidelijk te zien in het filmpje onderaan de pagina; zo schattig.

Groenling raamslachtoffer - 'maar ik hóef toch nog niet weg?', zie je groenling denken

15.57 uur – Af en toe had de groenling een terugval. Dan keek hij weer wat moeilijk uit zijn ogen. Toch bleven we onze rondjes door de tuin maken, want dat leek hij wel interessant te vinden.

Groenling raamslachtoffer - aan z'n oogjes zie je dat hij opeens weer even heel erg moe is

Kikker had ondertussen ook in de gaten dat er ‘iets’ aan de hand was. Hij kwam vanuit zijn hol (de spleet tussen de kei en de bak) omhoog, om met zijn kop boven water met eigen ogen te kunnen zien hoe de groenling vertroeteld werd.

Tsss, wat een aanstellerij, leek kikker te denken.

Kikker kwam ook even kijken. Hij vond groenling maar een aansteller...

Maar groenling trok zich daar niets van aan. Die genoot van alle aandacht!

Groenling raamslachtoffer - en nog steeds wilde hij niet wegvliegen

Perfecte schutkleur
16.12 uur – En toen opeens – dit is ook een leuk moment in het filmpje – voelde de jongeman zich sterk genoeg om zijn vleugels weer uit te slaan. Een paar slagen verder landde hij op een beschut plekje waar hij nog wat verder op krachten kon komen. Met zijn perfecte schutkleur zat hij daar wel goed. Kijk maar: recht voor je, met zijn snavel knus tussen zijn veertjes gestoken.

Groenling raamslachtoffer - ja, eindelijk vloog groenling een struik in om daar vervolgens verder bij te komen

Inmiddels kwam de trek in koffie in alle hevigheid terug. Een bakkie, ja lékker! Waarbij ik wél die ene struik in de tuin in de gaten bleef houden, want helemáál gerust, was ik nog niet.

Een hele tijd later – 17.45 uur – keek ik op het juiste moment naar buiten.
Hè, hè, er zat eindelijk wat beweging in de kleine man!

Groenling raamslachtoffer - enige tijd later vond hij het tijd om er weer eens op uit te gaan

En ik had dat nog niet gedacht of ‘floep’, daar fladderde de groenling naar het voederhuisje op nog geen meter  afstand. Meneer was duidelijk aan versterking toe: eten!

Groenling raamslachtoffer - de eerste hapjes na de grote BOEM!

18.28 uur – Nietsvermoedend liep ik met een trommel voer naar buiten om de vogels nog een laatste snack te geven. De groenling was als het ware alweer vergeten. Dát avontuur was afgelopen… dácht ik. Nou, ik schrok me rot!
Want daar zat hij hoor, vlak voor m’n neus in het hangende voederhuis. Meestal vliegen groenlingen bij het minste geluid of beweginkje al verschrikt weg, maar meneer hier niet (zou hij me nog herkennen?). Voorzichtig kwam ik met een schepje pitten en vlokken dichterbij…

De groenling maakte aanstalten om weg te vliegen, maar bedacht zich halverwege. Zo bleef hij even zitten, met zijn ene helft ín het huisje en met zijn andere helft eruit. Mij de kans gevend om toch nog even snel die camera weer tevoorschijn te halen.

Groenling raamslachtoffer - in het voederhuisje

Zich niets van mij aantrekkend, draaide de groenling zich om en begon op z’n gemak te eten.

Groenling raamslachtoffer - het eten smaakt weerGroenling raamslachtoffer - ja, groenling is weer opgeknapt. Gelúkkig!

Ja, hij was de grote BOEM echt te boven gekomen!

Na een laatste blik van verstandhouding namen we afscheid van elkaar.
Ik ging naar binnen en de groenling… die zag ik met een sterke, strakke vleugelslag de prachtige magnolia van de buren in vliegen. Dat is met recht een ‘mooi’ einde van dit verhaal!

Groenling raamslachtoffer - groenling vloog de prachtige magnoliaboom van de buren in.

THE MOVIE

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page