Tagarchief: egelvriendelijk

Open dag Egelbescherming & Eekhoornopvang

Zondag 5 oktober was in het Amsterdamse Bos de open dag van de Egelbescherming en de Eekhoornopvang. Hoewel eekhoorns volgens mij al jaren niet meer in en om het Sloterpark gezien zijn, en ik ze dus niet in de tuin hoef te verwachten, zijn egels absoluut wél vaste buurtbewoners. Mijn egeldroom – egels in de tuin – gaat dus zeker een keer uitkomen (met de kikkers is het immers ook gelukt).

Mijn egeldroom (egels in de tuin)

Moeilijke tijden
Egels en eekhoorns hebben het momenteel bijzonder moeilijk. Dit blijkt uit het feit dat de laatste tijd zeer veel jonge, gewonde of zieke dieren bij de Egelbescherming en de Eekhoornopvang terechtkomen. Deze organisaties kunnen onze hulp dan ook maar al te goed gebruiken. Aangezien wij mensen direct of indirect betrokken zijn bij de ongewenste situatie van deze diertjes – denk aan het omhakken van bomen met eekhoorngezinnen, het verwijderen van struiken, zwerfvuil, aanrijdingen etc. – wilde ik graag naar de open dag om te  horen hoe ik mijn steentje bij zou kunnen dragen. Paul Koene ging met mij mee.

Roofvogel gesignaleerd
Een bezoekje brengen aan baby egels en eekhoorns klinkt zo onschuldig.
Nou, geheel zonder risico was het niet, want ik had nog niet bedacht dat ik voorafgaand aan het kraambezoek een vriendelijke haas gedag wilde zeggen, of een geprikkelde havik viel mij al aan!

Foto’s op deze pagina: Paul Koene

amsterdamse-bos-roofvogel

Gelukkig wist iemand mij nog nét op tijd voor de havik weg te trekken, waardoor deze indrukwekkende roofvogel met zijn grote scherpe klauwen mooi misgreep!
Pfew, was dát even mazzel hebben op de zondagmorgen…

Flesvoeding voor de jonge egelsOp kraamvisite
We namen een kijkje bij de jonge egels en eekhoorns. De eekhoorntjes waren nog maar heel recent geboren en werden daarom door de begeleidster maar kort aan het publiek getoond. Van de kleine egeltjes kregen we meer te zien, o.a. tijdens het voeden.
Ondertussen vertelde de egelverzorgster wat er allemaal bij de verzorging van zo’n kleintje komt kijken: veel. En al dat werk wordt door vrijwilligers gedaan!

Het jonge egeltje had wel trek in een slokje flesvoeding.

Dat je maar groot en sterk mag worden kleine stekel.

Egeltje krijgt flesvoeding.

Flesvoeding is zo gek nog niet…

Egels geef je overigens absoluut géén melk; hier kunnen ze goed ziek van worden.
Met een schaaltje water maak je ze echter wél blij.
En die flesvoeding dan? vraag je je misschien af.
Voor het flessen van de jonge egels wordt speciale ‘babyegelmelk’ (of egelbabymelk?) gebruikt.

Met Els Poel-Hellinga, de egelvriendelijke dame.Egelvriendelijk
Na het kraambezoek gingen we naar de ruimte waar mevrouw Els Poel-Hellinga namens het IVN (Instituut voor natuureducatie en duurzaamheid) een lezing over egels gaf. Wat was het aangenaam luisteren naar deze zeer egelvriendelijke dame. Het had van mij nog wel langer dan een half uur mogen duren!

Wist je eigenlijk dat egels kunnen zwemmen?!
Bij een eerdere anekdote op Gefladder over Meijert de Haan en het noodlot van de egel in zijn vijver, ging ik er vanzelfsprekend vanuit dat egels níet kunnen zwemmen.  Maar dat kunnen ze dus wel. Het gaat er puur om dat de egels weer uit het water moeten kunnen klimmen. Zorg dus voor hulpmiddelen in/aan je vijver, die het eventuele stekelige zwemmers makkelijk maken om weer op het droge  te komen.
Mevrouw Els toonde een foto van zo’n zwemmende egel; grappig om te zien. Misschien wel juist omdat je het niet verwacht.

Neusie neusie
Met gevaar voor eigen leven – je weet wel, die havik – ondernam ik voor we het pand verlieten tóch nog een poging om meneer Haas gedag te zeggen. Gezien de blik in zijn ogen, vond hij mijn poging tot een ‘eskimozoen’  maar raar. Tja…

Neusie neusie met meneer Haas

Ter informatie: zowel havik als haas is opgezet.
Ik dacht: ik meld ’t maar even…

*  *  *

Toen ik een paar weken geleden met een vriendin in het Amsterdamse Bos naar de geitenboerderij wandelde, schoot er onverwacht een eekhoorn over het pad. Geheel in extase – want ik wist helemaal niet dat er eekhoorns in het Amsterdamse Bos leefden – was mijn eerste ingeving: erachteraan!
Maar neeee, dat heb ik natuurlijk niet gedaan. En toch… ergens is er spijt. Als ik die prachtige kastanjekleurige eekhoorn namelijk mijn kaartje van Gefladder had kunnen geven, dan had het diertje misschien wel overwogen om tóch het Sloterpark eens te bezoeken!

Gemiste kans.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Meijert en de libel

augustus 2014
Het zou zomaar de titel van een sprookje kunnen zijn: Meijert en de libel. Een goed einde had het verhaal in ieder geval, wat helaas niet altíjd het geval is…

De vijver en de egel
Het beeld van mijn verbrande slakkenbaby’s  – UV factor 100 aanbevolen – deed Meijert opeens terugdenken aan de tijd toen hij zijn vijver nog maar pas had. Informatie haalde hij in die tijd uit een speciaal boekje over vijvers waarin o.a. te lezen was hoe je een vijver ‘egelvriendelijk’ kon maken. Wat hebben die leuke, stekelige diertjes nou met de vijver te maken, dacht Meijert. Maar dat werd al snel duidelijk toen hij verder las: het egelvriendelijk maken van je vijver, betekent dat indien een egel in de vijver valt tijdens bijvoorbeeld een slokje drinken, hij de mogelijkheid krijgt om er weer uit te klimmen. Daar ga ik morgen meteen mee aan de slag, nam Meijert zich voor! Maar hoe bizar, die volgende ochtend lag er een egel in de vijver. Dood. Meijert was net een nacht te laat, dat steekt.

Meijert: “Het hartverscheurende was, dat je aan de krassen in de aanslag langs de vijverrand kon zien dat het een hele strijd moet zijn geweest.”

De vijver en de libel
Laatst kreeg Meijert een ‘soort van’ herkansing toen bij hem in de vijver een libel lag. Net als bij mijn eerder genoemde slakkenbaby’s, bleek zowaar dat er nog leven zichtbaar was. Verschil was er echter wel degelijk: waar de slakjes alsnog het leven lieten omdat ze ‘een beetje te droog’ geworden waren, kon de libel al snel weer vrolijk fladderend de vrije natuur in.

Meijert: “Met behulp van een stukje keukenpapier konden de dikste druppels van de vleugels gezogen worden en daarna heb ik de libel op een tak gezet om verder te drogen. Later vertrok de libel weer en wat ben ik blij dat ik de foto’s als souvenir heb!”

Foto’s: Meijert de Haan – Den Oever

Meijert en de libel

Prachtig…

Meijert en de libel (gered uit zijn vijver)


Meer van Meijert:

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page