Tagarchief: konijntje

Konijn eet viooltjes uit de tuin

juli 2015
Eind vorig jaar zag ik voor ’t eerst een konijn in de tuin; het gaf een soort Alice in Wonderland gevoel. En laatst zat opníeuw een langorige bezoeker in de tuin. Een heel grote verrassing is dit eigenlijk niet, aangezien de konijnen uit het Sloterpark hun leefgebied inmiddels succesvol uitgebreid hebben met de woonwijken in de buurt. Zowel tussen eengezinswoningen als tussen flats vermaken zij zich prima!
Hoewel de egels de egelpoorten in m’n schutting nog steeds niet ontdekt hebben, hebben de konijnen dat overduidelijk wél. Zie hier een wat jonger konijn dat met veel smaak – alsof het de normaalste zaak van de wereld was – van de paars/geel/witte viooltjes at. Dat ik daar niet boos om kon worden, is wel te begrijpen toch? Eén blik in die prachtige ogen…

Het deugnietkonijntje

Konijn eet met smaak van de viooltjes in de tuin

In beweging ziet het er allemaal nog veel grappiger uit
Wat een gesmikkel.

Het ene viooltje is het andere nog niet
Bovenstaande was gefilmd van achter het raam en omdat ik daarna de tuin in liep, sprong het konijn snel een donkere hoek in. Maar… daar bleef de deugniet niet lang verstopt zitten hoor, welnee. Het konijntje had immers de géle viooltjes nog niet geproefd. Zonder enige angst kwam de donzige fijnproever weer tevoorschijn springen, om al snel aan te tonen dat ook ‘geel’ positief door de smaaktest kwam.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Stapper op stap

Stevig ontbijt

juni 2013

Op een vredige zondagmorgen – de laatste van juni – was ik lekker ontspannen aan het hardlopen. Tótdat… Ik schrok me rot, want wie stond daar onverwacht midden op het pad? Stapper. Met in zijn bek een jong konijntje! Na me even brutaal aangekeken te hebben, schoot hij snel mét zijn onbijt de bosjes in. Tja, op Stapper kun je gewoon niet boos worden, hij is zo ondeugend. En los daarvan, deed hij natuurlijk niets wat hem niet simpelweg in de genen zit.

Mijn eerste ontmoeting met Stapper de kat is alweer een tijd geleden. Toen wist ik nog niet dat hij Stapper heette en ook niet dat hij graag op stap gaat (zelfs naar andere stadsdelen). Zie hier onze liefdevolle eerste ontmoeting: Miauw

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Jong konijntje

Mei 2012

Vorige week zei ik nog tegen een vriendin dat ik nog niet zoveel jonge konijntjes had gezien. Nou, eergisteren zag ik er wel een en niet bepaald zoals ik gewild had.
Het zou een beetje hypocriet van me zijn als ik alleen maar de leuke dingen uit het park zou laten zien, dus ik heb het moment vastgelegd. Aaah, zo sneu. En wat een luguber plaatje.

Ik vermoed dat het konijntje door een hond gegrepen is en uiteindelijk door de vogels is opgegeten (vanmorgen tijdens het hardlopen was er in ieder geval geen spoor meer te bekennen van het bloederige tafereel).

Dood konijn. Door een hond gegrepen?

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page