Tagarchief: park

Lijk in Sloterpark Amsterdam Nieuw-West

september 2015
Je leest het wel eens in de krant of ziet het op het journaal voorbij komen: lijk uit gracht gevist, lijk ontdekt in bos of park, lijk gevonden langs de snelweg…
Ben je dan ook niet vreselijk blij dat jíj de ongelukkige (vinder) niet bent? Vraag je je dan wel eens af hoe je gereageerd zou hebben als je die ongelukkige vinder wél geweest zou zijn? Zou je gillen? Wegrennen? Verstijven van angst?

Stoffelijk overschot in Sloterpark, Amsterdam Nieuw-West

Toen ik laatst van een onschuldige wandeling aan het genieten was, bleek het stoffelijk overschot gewoon op het pad te liggen (misschien was het ook wel een pad). Mijn eerste reactie was ‘iiiieuw’, mijn tweede reactie: ‘agossie’ en mijn derde ‘is dit een bekende?!’

Sloterpark, Amsterdam Nieuw-West
(nabij het hondenstrandje, Ruige Riet)

Lijk in Sloterpark - Stoffelijk overschot blijkt (bekende?) kikker te zijn

Lijk in Sloterpark - Stoffelijk overschot blijkt (bekende?) kikker te zijn

Identificatie
Of het om een bekende ging, was niet meer met zekerheid te zeggen, daarvoor was het lijk al te zeer verschrompeld. Wél is het zo dat m’n kikker in de tuin al tijden niet meer bij de minivijver gesignaleerd is. Dat is toch op z’n minst verdacht te noemen. O jee.

Gelukkiger tijden
In de tuin – mei 2015

Kikker in minivijver

Oorzaak en gevolg
En dan ga je denken hè? Wat is er gebeurd?!

  • Was het een tragisch ongeval en is de kikker per ongeluk door een wandelaar ondersteboven gelopen? (It wasn’t me.)
  • Misschien was de kikker zich wel gewoon letterlijk dood geschrokken van een overenthousiaste hond die in volle vaart aangerend kwam.
  • Of… wellicht was de kikker door een reiger uit het water gepikt en is hij vervolgens van grote hoogte uit de bek van de reiger op het wandelpad te pletter gevallen. Dat is ook een mogelijkheid.

Tja, je weet ’t niet.
En in gedachten verzonken liep ik verder. Denkend aan een paar jaar eerder toen ik op vrijwel dezelfde plek – laat het enkele meters schelen – óók al een lijk gevonden had. Tenminste, het waren delen van een stoffelijk overschot die her en der verspreid lagen: arme Berend… 

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Een kijkje bij Bijenpark Geuzenveld

juni 2015
Door de bijenzwerm en imker bij Liane Zoeter en haar buren, was de nieuwsgierigheid naar Bijenpark Geuzenveld gewekt; een bezoek kon niet uitblijven. Nóóit geweten dat hier op een paar minuten afstand een bijenpark verborgen ligt. Het park bleek tevens een waar vogelreservaat te zijn, wat bij aankomst al meteen duidelijk hoorbaar was, prachtig.

Bijenpark Geuzenveld  Het bijenpark is tevens een waar vogelreservaat

Hemels
In dit jaargetijde is het bij het betreden van het Bijenpark net alsof je de poorten van de hemel binnen komt lopen, zo vredig. Maar het was dan ook een perfecte dag om het park in volle glorie te zien: de zon scheen volop, de kleuren sprankelden in alle denkbare tinten en de bijen-, vogel- en kikkergeluiden kwamen je met een ideaal zuchtje wind tegemoet.

Volop gezoem, gefluit & gekwaak.

De tuin bij binnenkomst Bijenpark Geuzenveld

Bij de kikkervijver.

Bij de kikkervijver van Bijenpark Geuzenveld

De groene kikkers in de vijver zorgden voor gezellige taferelen.

Groene kikkers in de grote kikkervijver

In het Bijenpark bij de grote kikkervijver

De imker en zijn bijen
Tijdens de wandeling door het park zag ik – alsof het zo moest zijn – een imker bezig.
Imker Hasan Koc was maar wat verheugd met de belangstelling voor zijn geliefde hobby.

Hasan haalde een bijenraam met bijenraat vol bijen uit een van de bijenkasten.

bijen-bijenpark-geuzenveld-1

De dop waar de imker naar wijst (onderstaande foto), is de cel waar de koningin in zit.
Een koningin heet ook wel een moer, waardoor zo’n cel ook wel ‘moerdop‘ genoemd wordt. Imker Hasan vertelde dat de koningin – als de tijd daarvoor rijp is – zélf een opening maakt om eruit te kruipen.

bijen-bijenpark-geuzenveld-2

De moerdop, die toch ook wel wat weg heeft van een doppinda.

bijen-bijenpark-geuzenveld-3

Dit is een andere honingraat, waar je aan het gat ziet, dat de koningin de moerdop al verlaten heeft.

bijen-bijenpark-geuzenveld-4

Met dank aan imker Hasan Koc.

bijen-bijenpark-geuzenveld-imker-hasan-koc

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

WK-konijn leeft nog!

juni 2015 – Vorig jaar rond deze tijd, was het hele land oranje gekleurd: het WK-voetbal ging van start! En omdat ik niet van vlaggetjes en andere tierlantijntjes houd, en ook het gewilde WK-jurkje niet aan mij besteed was, zocht ik de connectie met Oranje in de tuin: de oranje tuinstoelen die er altijd al stonden, werden vergezeld door een WK-lelie en een WK-dahlia.
Maar toen, tijdens een wandeling door het park tussen fluitenkruid en boterbloemen…

Volop fluitenkruid en boterbloemen langs het Ruige Riet in het Sloterpark

Oranje 2014
Tijdens het hardlopen, op de route terug naar huis, hield ik van het ene op het andere moment stil: daar zat een oranje konijn. Overduidelijk geen wild konijn!
Op m’n allerliefst, zoete woorden en geluidjes koerend, probeerde ik het dier te lokken.

konijnHet konijn reageerde en hupte vrolijk mijn kant op. Hierdoor zag ik al helemaal voor me hoe ik met het WK-konijn in de armen, de oranje versierde straten in zou komen lopen. Maar nee, dit mooi gekleurde dier dat prima bij m’n oranje tuinstoelen, lelie en dahlia zou passen, stopte op een meter afstand, keek me nog even bedenkelijk aan en sprong toen weg. Dat komt niet goed, dacht ik nog terwijl ik het hardlopen weer vervolgde.

Die zomer zijn we elkaar nog vaak tegengekomen, steeds op dezelfde plek. Maar hoewel het konijn steeds kwam wanneer ze gelokt werd – ik neem voor ’t gemak maar aan dat het een vrouwtje is – koos ze op het laatste moment toch telkens weer het hazenpad. Tja, dacht ik dan hoofdschuddend, als je al gaat denken dat je een haas bent, dan wordt overleven als konijn helemáál een zware dobber.

Oranje 2015
Maar hoe verkeerd kon ik het hebben, want wie zat daar laatst op dezelfde plek als vorig jaar?

Het WK-konijn!

Het oranje WK konijn in het Sloterpark leeft nog!

Ook precies op het juiste moment, want er is wederom een WK gaande:
Het Wereldkampioenschap damesvoetbal!

Het oranje WK konijn in het Sloterpark leeft nog!

En hoewel de straten dit keer níet oranje gekleurd zijn, kunnen de Oranjedames dus wel degelijk rekenen op steun van die andere Oranjedame. Vanuit het Sloterpark:

Hup Holland Hup!

Volop fluitenkruid en boterbloemen op weg naar de plek waar het WK konijn leeft

*  *  *

  • IN DE VRIJE NATUUR DROPPEN?
    Dit WK-konijn mag het dan overleefd hebben, maar andere gedropte konijnen zijn níet meer teruggezien. Zo sneu…

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Tussendoortjes juni 2015

 

tussendoortjes JONGE KOOLMEES DOET STANDJE STANDBEELD

Na een tijd in de zon gezeten te hebben…

Jong koolmeesje zit heerlijk te zonnen

…werd het de jonge koolmees opeens veel te heet onder de veren.
Pardoes schoot de kleine in standje standbeeld.

Tja, van te lang in de zon zitten, kún je natuurlijk een zonnesteek oplopen.
En dan ga je gekke dingen doen…

Echt hoor, in deze pose bleef het koolmeesje staan
Dit keer geen ‘gespreide vleugels’ (zie in eerdere tussendoortjes)

Jong koolmeesje heeft 't te heet: standje standbeeld en hijgen maar!

VIDEO

Gelukkig zag van het ene op het ander moment alles er weer normaal uit.
Rare vogel!

tussendoortjes MAMA SPECHT GEEFT HET GOEDE VOORBEELD

Hoewel de spechtenmoeder doorgaans met veel liefde en geduld haar tweeling voedt, moeten de jongen zich toch ook ooit eens alleen zien te redden. Dit keer werd er dan ook niet gevoerd, maar deed moeder specht een van haar jongen alleen maar even voor hoe het moet. De jonge specht liet vervolgens zien dat hij het allemaal heus wel alleen kan (als ’t echt moet).

tussendoortjes DE WEG KWIJT

Deze mejuffrouw zat per ongeluk binnen, weggedoken in een stoffig hoekje. Met een hartelijke groet heb ik haar weer naar buiten gebracht, waarna zij dankbaar weer vrolijk verder vloog.

Met de waterjuffer in de tuin

Mejuffrouw Waterjuffer in de tuin

tussendoortjes OP APEGAPEN LIGGEN

Na merel, ligt ook koolmees languit in de zon te hijgen. Vleugels gespreid.

Koolmees ligt op apegapen in de zon, vleugels gespreid

VIDEO
Dit keer heb ik snel op ‘record’ gedrukt, zodat je een nog
betere indruk krijgt van dit bizarre tafereel.

tussendoortjes FAMILIE MEERKOET, ZO ZOET…

Er valt onder het hardlopen veel moois te zien.
(Voor wandelen geldt overigens hetzelfde.)

Vanmorgen in het deel tussen Ruige Riet en Heemtuin Sloterpark

tussendoortjes JONG EN NIEUWSGIERIG

Tijdens het RTL Ontbijtnieuws kwamen er even twee Aagjes tussendoor. Het winterkoninkje was nieuwsgierig naar de nestkast en het koolmeesje was nieuwsgierig naar het winterkoninkje.

Nieuwsgierig jong koolmeesje

Het laatste nieuws
Aagje & Aagje

tussendoortjes MEREL OP EEN ZONNIGE DAG

Net als aan het begin van de tussendoortjes van juni, schoot er op een warme dag opnieuw een aantal keer een merel in standje standbeeld: Bek open en niet meer bewegen.

Eerst op de tegels

Merel in de zon: standje standbeeld. Bek open en niet meer bewegen...

Daarna tussen de violen

Merel in de zon tussen de violen: standje standbeeld. Bek open en niet meer bewegen...

tussendoortjes CANDID CAMERA

Indrukwekkende film met heuse bananasplit momenten: buizerd en havik willen er met de gans – een verkeersslachtoffer dat speciaal voor de gelegenheid was neergelegd – vandoor, maar… de gans zit vást!

tussendoortjes ORANJE GENIET VAN GROEN

Vandaag, 20 juni, is in het Sloterpark het Mystic Garden Festival begonnen. Toen ik vanmiddag even bij het lepelaarsgezin ging kijken om te checken hoe ze met de beginnende drukte omgingen, liet ondanks alle rumoer en sirenes, ook het WK-konijn zich weer zien. Onverstoord was deze Oranjedame van al het frisse groen aan het snoepen.

Het WK-konijn tijdens een festival in het Sloterpark

Oranjedame op de perfecte grasmat

tussendoortjes KOMKOMMER BABYVOEDING?

Niet alleen de kikkervisjes (baby kikkers) houden van komkommer, maar ook de baby slakjes die rondom de minivijver hangen. Ze werpen zichzelf op de komkommerschijf, die zodoende ‘warempel’ tegelijkertijd fungeert als surfboard!
Vorig jaar dacht ik nog dat het gevaarlijk was, al die jongelui (jonge slakken) op de rand van de vijver; het waren per slot van rekening geen waterslakken. Toen dácht ik nog, ze van de verdrinkingsdood te redden…
Inmiddels kijk ik er niet meer van op dat die flubbers zich niet alleen om, maar ook ín de vijver vermaken. Eigenlijk geen verrassing, want slakken houden van water. Ga maar eens wandelen of hardlopen na een regenbui, dan liggen de paden bezaaid met slakken.

Kijk ze smullen!

Babyslakjes smullen van komkommer

tussendoortjes WAT RUIST ER DOOR HET STRUIKGEWAS?

Een das!
En een wel heel nieuwsgierige bovendien: een bijzonder avontuur van Marti Grass.

tussendoortjes PIOENROOS STRAALT WEER

Elk jaar komt de pioen weer als een ware kampioen vanuit de grond omhoog.
Door de felle kleur weet hij de aandacht zonder enige moeite naar zich toe te trekken.

Pioenroos staat weer mooi te wezen in de tuin

tussendoortjes OP ZOEK NAAR LEKKERS

Eens even kijken wat hier te halen valt…

Halsbandparkiet op zoek naar lekkers gluurt in voederhuis

Die zonnebloempitten laat de halsbandparkiet niet aan zich voorbij gaan
(en linksboven komt ook de koolmees al aangevlogen).

Halsbandparkiet in voederhuis en ook de koolmees komt al aangevlogen

tussendoortjes WAT ETEN WE VANDAAG?

Wat eten carnivoren, herbivoren en omnivoren? En wat verandert er inwendig bij vogels die in de winter overstappen op andere voedselbronnen? Leuk verteld en in beeld gebracht door bioloog Yvonne Roelofs, die eerder met o.a. een adder op Gefladder was.

tussendoortjes ZOEK EN GIJ ZULT VINDEN

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet…

En? Zie je het kikkertje? Het is misschien net 1 cm. groot.

En? Zie je het kikkertje? Het is misschien net 1 cm. groot.

En?
Heb je het kikkertje van circa 1 cm op beide foto’s teruggevonden?

tussendoortjes OPGESTAAN PLAATS VERGAAN

Kom je thuis, blijkt er opeens een jonge specht op je stoel te zitten…

Jonge specht op tuinstoel

tussendoortjes SNEEUWSTORM

Gisteren nog geen vuiltje aan de lucht en vanmorgen tijdens een korte wandeling… allemaal pluisjes! En bij elke ademhaling glipte er wat naar binnen: niet prettig.

Sneeuw van de populier

Mijn vraag – Wat zijn dit voor pluisjes? – werd op twitter al snel beantwoord: de pluisjesstorm wordt veroorzaakt door de populier.

(Gek genoeg liggen de pluisjes níet in de tuin. Terwijl het aan de overkant vol populieren staat…)

tussendoortjes ONTDEK JE PLEKJE

Spreeuwenjong ontdekt minivijver tussen de viooltjes

Een spreeuwenjong is op ontdekkingsreis door de tuin
en blijkt de minivijver toch wel bijzonder interessant te vinden.

Spreeuwenjong ontdekt minivijver tussen de viooltjes

Eetbare planten
Maar die vrolijke bloemen rondom de minivijver, waarvan zijn moeder hem verteld had dat het viooltjes zijn, zien er nog véél aantrekkelijker uit. Zou je ze kunnen eten?

Spreeuwenjong plukt een viooltje en… vindt ’t gewoon lékker!

Spreeuwenjong plukt snel een viooltje

tussendoortjes EEN KIJKJE IN DE HEMEL

Wederom ‘hemelse’ beelden van Paul Koene van ooievaar Manke Nelis en zijn drie jongen. Wat ongelooflijk vertederend daarboven. Minder leuk, is dat het ernaar uitziet dat het vierde jong ’t allemaal niet gered heeft (maar die is op een andere manier vast óók in de hemel).

ooievaar-2  ooievaar-2  ooievaar-1  ooievaar-3

Aan het einde van de video verlaat vader ooievaar het nest. Zo aandoenlijk hoe de drie ooievaarsjongen hun pa nakijken en op het nest achterblijven. Ze oefenen flink met de vleugels en o ja, net als in het vorige filmpje kon ook dit keer een momentje spuitpoep niet achterwege blijven (min. 2.39).

Prachtige video van het ooievaarsnest in het Vondelpark
Het is toch net de hemel met die lucht zo op de achtergrond…?

tussendoortjes (G)EEN FEESTJE 

Vier je een feestje in het park, ruim je de boel niet op.
Beetje jammer.

Tijdens een ochtendwandeling door het park
Plastic bordjes en servetten

Restanten van een feestje in het park: plastich eetbordjes, papier...

Slingers en ballonnen

Restanten van een feestje in het park: slingers en ballonnen

tussendoortjes SPREID JE VLEUGELS

Je weet toch wel hoe krokodillen doodstil met hun bek open helemaal stil kunnen blijven zitten? Als een standbeeld? Nou, merel kan dat ook!

Met de vleugels gespreid over de nestkast

Merel spreidt in de hete zon haar vleugels over de nestkast

Met de bek open en een apatische blik bij de minivijver

Merel zit dan wel bij de vijver, maar gedronken of gebadderd wordt er niet. Nee, er lijkt totaal geen leven in te zitten. Heeft merel een zonnesteek?

Merel zit als een standbeeld aan de rand van de minivijver: bek open, grote ogen...

Nee hoor, geen zorgen!
Hoewel dit tafereel zich op hete dagen elke keer weer voordoet, is het niet zo dat de vogels  door de hitte bevangen zijn (ook al ziet het eruit als wél, zo grappig). Het hoort allemaal bij de lichamelijke verzorging, zoals ook Meijert de Haan liet weten:

Meijert: “Ze doen dat om de luizen en vlooien kwijt te raken. De zon kan zo tussen hun veren komen om de luizen en vlooien door de zonnewarmte te verjagen!”

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Twee mankepoten in het Vondelpark

Tekst & film: Paul Koene

Ome Gerrit de Postduif was tot twee weken geleden de populaire jongen in het Vondelpark.
Duifje de voorste, zou je kunnen zeggen. Maar nu is manke Nelis de ooievaar terug in het park en die mankepoot eist werkelijk álle aandacht op!

Wanneer ooievaar Nelis begint te vertellen over zijn talloze ontdekkingsreizen naar Afrika – hij is er maar één keer geweest – en over hoe hij gewond raakte in de oorlog, dan hangen alle vogels aan zijn snavel en houden ze vol ontzag op met kwetteren (nou oké, niet allemaal, de parkieten lullen gewoon door). Ome Gerrit vindt het maar niks.

Duif heeft briljant idee!
Als ik nou óók mank ga lopen en ga verkondigen dat ik in de oorlog ben aangeschoten, misschien luisteren ze dan ook weer naar mij…
De duif begon dan ook meteen met oefenen, maar hmm, héél overtuigend ziet het er nog niet uit.

Twee mankepoten in het Vondelpark

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

De groene dame eist aandacht

dec 2012
Parkvriend Henny kwam mij tegemoet gewandeld en zoals wel vaker maakten we een praatje. En we waren bepaald niet de enige babbelaars hoor, zeker niet. Een onbekende groene dame was behoorlijk aanwezig.

De halsbandparkiet kletste gewoon door ons heen

In de boom naast het bruggetje waar we op stonden, waren vier halsbandparkieten komen zitten en een van die parkieten, die groene dame dus, had duidelijk iets te melden. Ze bleef in ieder geval nadrukkelijk door ons gesprek tetteren, dát was raar. Zo raar, dat Henny en ik onze babbel herhaaldelijk even onderbraken om aandacht aan dit groen gevederde vrouwtje te schenken.

De halsbandparkiet bleef steeds vlak voor onze neus fladderen. Hilarisch.

 

Wispelturig
De halsbandparkiet kwam steeds doelgericht naar ons toegevlogen om vervolgens vlak voor ons al fladderend stil te houden. Daarna ging ze dan weer snel de hoogte in, bizar. Henny en ik snapten er niets van en begonnen toen als vanzelf maar wat tegen de parkiet aan te kletsen (tja, wat moet je anders).

 

 

Steeds weer aanstalten maken om 'bij ons' te komen...Omdat de groene dame babbelend en roepend om ons heen bleef hangen, stak ik uiteindelijk een lange stok naar haar uit om te kijken of ze daar wellicht interesse in had. Of ze er misschien op wilde komen zitten (in m’n andere hand schuilde heel onhandig de camera). En ja hoor, daar kwam ze. Elke keer echter, wanneer ze dan vlak boven de tak hing, maakte ze toch weer rechtsomkeert. Lachwekkend. Lachwekkend en merkwaardig. Heel merkwaardig…

De halsbandparkiet kwam naar de tak gevlogen.

De halsbandparkiet durfde toch niet op de tak te gaan zitten.

Natuurlijk geflirt
Henny had nog met een enigszins bezorgde blik gezegd: “Ik hoop wel dat wanneer ik straks verder loop, die beesten bij jóu blijven!” Nou, dus niet. Henny ging, en terwijl ik hem nakeek, vlogen de halsbandparkieten in duikvlucht achter hem aan, hup een boom in. En steeds wanneer Henny de vogels dan weer voorbij was, vlogen ze hem opnieuw achterna en voorbij om hem vervolgens een paar bomen verder weer op te wachten.

Met een grote grijns op m’n gezicht zag ik mijn parkvriend en de parkieten kleiner worden. En tja, hij kan nu tenminste wél naar waarheid aan zijn vrienden vertellen dat hij in het park sjans had van een leuke dame met vuurrode lippen.

(Dat die dame verder groen was, hoeven zijn vrienden natuurlijk niet te weten.)

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Stelletje eikels!

Om maar in ‘natuurtermen’ te blijven spreken

sept 2012

Het is zo’n steeds terugkomende ergernis. Elke keer wanneer je er al wandelend of hardlopend voorbij komt. Wat een gruwel.

Hoe blij waren we – parkliefhebbers – wel niet, toen er vorig jaar overal nieuwe bankjes geplaatst werden. Wat zag het er allemaal mooi uit. Wat kon zoiets simpels een verschil maken. Maar ja, dan heb je altijd nog die LULLO’S (ook dit is een natuurterm, dus mag ik gewoon gebruiken; vind je trouwens ook niet dat het als een vogelsoort klinkt? Lullo’s…).
Met lullo’s bedoel ik die gasten die in het park barbecuen en het dan niet kunnen laten om ‘iets’ te vernielen.

De nieuwe bankjes bijvoorbeeld

Nieuwe bankjes in het park met brandplekken van die lullo's die hier zo nodig op moeten barbecuen. Zó jammer.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Compleet de weg kwijt

sept 2012

Meneer Slak, wanneer gaat u nu toch eindelijk eens luisteren...?!

Zó eigenwijs…
Tijdens een wandeling door het Sloterpark, kwamen we meneer Slak tegen die zoals gewoonlijk de weg weer eens kwijt was. En het is z’n eigen schuld hoor. De beste man is al behoorlijk op leeftijd en zijn ogen zijn nu eenmaal niet meer wat ze ooit geweest zijn.

Niets om je voor te schamen, maar ja, de man is ijdel. Hij vertikt ’t om Hans Anders, Pearle of van mijn part Specsavers binnen te glijden, wat weer tot gevolg heeft, dat hij het allemaal niet meer zo helder ziet. En aangezien hij vanwege zijn bijziendheid ook de bewegwijzering in het park niet meer goed kan lezen, vind ik hem geregeld ‘op weg naar boven’, waar hij dan een kijkje van dichtbij neemt.

Herkenning
Ach, hij doet me denken aan mezelf op 11-jarige leeftijd, toen ik op school opeens verdacht vaak voor in de klas ging zitten om de opdrachten van het schoolbord te kunnen lezen. En juist daardoor weet ik als geen ander dat er toch echt geen ontkomen aan is. Dat je ogen alleen maar slechter worden naarmate je langer wacht.

Maar goed, de man wil niet luisteren. En ik, ik vertik het om hem elke keer maar weer de weg te wijzen. Hij zoekt ’t maar uit!

Meneer Slak, op weg naar boven

Meneer slak tracht de bewegwijzering in het park te lezen

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Wildplassen

Moet dan nou?

feb 2012 – Vanmorgen vroeg, tijdens het hardlopen door het park, werd mijn innerlijke rust zeer onaangenaam verstoord. In een fijn tempo en in gedachten verzonken, werd ik compleet verrast door een duister gestalte dat plotseling van achter een boom tevoorschijn kwam, druk bezig met zijn pieleman; de man had geplast.

“Potverdomme lúl (letterlijk dus). Ik schrik me het lazarus, zoek een wc op!”
Uiteraard heb ik dit niet hardop geschreeuwd, want je weet natuurlijk maar nooit wat je jezelf daarmee op de hals haalt, maar stél nu… dat ik bovenstaande wél naar de enge man geroepen had… Zie je al voor je hoe hij dan woedend achter me aan zou komen rennen, met z’n zaakje al bungelend uit z’n broek? Wellicht zou ik hem op een gegeven moment dan niet meer voor kunnen blijven en zou het een kwestie van seconden zijn voor hij me te grazen zou nemen.

Buizerd zal te hulp schieten

Maar dan, net op het juiste moment, zou er ‘hulp van boven’ komen…

In gedachten zie ik in slow motion mijn vriend de buizerd aan komen vliegen. Recht op het kruispunt van de man af. Wat je noemt een vers ontbijt.
Dus, beste penisdrager, wees gewaarschuwd!

Met een grote glimlach en m’n hartslag weer onder controle, rende ik ontspannen verder…

*  *  *

  • Etiquette bij wildplassen
    Ik begrijp ’t heus wel hoor, als een man bij écht hoge nood een boom grijpt. Maar meestal lijkt het erop dat de man er gewoon maar wat op los plast. Simpelweg omdat hij het kán.
    Dat nietsvermoedende vrouwen in het park zich ’t apezuur kunnen schrikken of zich rot generen door pielemannen die onverwacht uit de bosjes verschijnen, dáár wordt niet aan gedacht. Het minste wat je als man kunt doen, is toch om in ieder geval eerst fatsoenlijk de boel áchter die boom of struik ‘af te ronden’ alvorens je je toont!

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page