Tagarchief: reiger

Lijk in Sloterpark Amsterdam Nieuw-West

september 2015
Je leest het wel eens in de krant of ziet het op het journaal voorbij komen: lijk uit gracht gevist, lijk ontdekt in bos of park, lijk gevonden langs de snelweg…
Ben je dan ook niet vreselijk blij dat jíj de ongelukkige (vinder) niet bent? Vraag je je dan wel eens af hoe je gereageerd zou hebben als je die ongelukkige vinder wél geweest zou zijn? Zou je gillen? Wegrennen? Verstijven van angst?

Stoffelijk overschot in Sloterpark, Amsterdam Nieuw-West

Toen ik laatst van een onschuldige wandeling aan het genieten was, bleek het stoffelijk overschot gewoon op het pad te liggen (misschien was het ook wel een pad). Mijn eerste reactie was ‘iiiieuw’, mijn tweede reactie: ‘agossie’ en mijn derde ‘is dit een bekende?!’

Sloterpark, Amsterdam Nieuw-West
(nabij het hondenstrandje, Ruige Riet)

Lijk in Sloterpark - Stoffelijk overschot blijkt (bekende?) kikker te zijn

Lijk in Sloterpark - Stoffelijk overschot blijkt (bekende?) kikker te zijn

Identificatie
Of het om een bekende ging, was niet meer met zekerheid te zeggen, daarvoor was het lijk al te zeer verschrompeld. Wél is het zo dat m’n kikker in de tuin al tijden niet meer bij de minivijver gesignaleerd is. Dat is toch op z’n minst verdacht te noemen. O jee.

Gelukkiger tijden
In de tuin – mei 2015

Kikker in minivijver

Oorzaak en gevolg
En dan ga je denken hè? Wat is er gebeurd?!

  • Was het een tragisch ongeval en is de kikker per ongeluk door een wandelaar ondersteboven gelopen? (It wasn’t me.)
  • Misschien was de kikker zich wel gewoon letterlijk dood geschrokken van een overenthousiaste hond die in volle vaart aangerend kwam.
  • Of… wellicht was de kikker door een reiger uit het water gepikt en is hij vervolgens van grote hoogte uit de bek van de reiger op het wandelpad te pletter gevallen. Dat is ook een mogelijkheid.

Tja, je weet ’t niet.
En in gedachten verzonken liep ik verder. Denkend aan een paar jaar eerder toen ik op vrijwel dezelfde plek – laat het enkele meters schelen – óók al een lijk gevonden had. Tenminste, het waren delen van een stoffelijk overschot die her en der verspreid lagen: arme Berend… 

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Pitstop bij de reigerkolonie

mei 2015 – Het is inmiddels weer heel vanzelfsprekend om bij de reigerkolonie een pitstop te maken. Niet voor de reigers, maar voor de lepelaars die daar zijn gaan broeden. Leuk om zo in de gaten te houden hoe het met ze gaat daar hoog in de boom. Alhoewel, veel is er momenteel niet te zien. Moeder lepelaar zit diep in het nest en zit in alle vrede haar broedtijd uit.
Helemáál zonder foto’s ging ik niet weg, want wat lag daar nou op de grond? Ach jee, een dode reiger! Vreemd indrukwekkend, zo’n grote vogel dood voor je voeten.

En dan kun je twee dingen doen: het arme beest negeren… óf hem een plekje op Gefladder geven zodat hij in ieder geval niet vergeten wordt. Ik koos voor het laatste. Ook om maar te laten zien dat nu eenmaal niet alles pais en vree is in de natuur.

Een dode reiger bij de reigerkolonie in het Sloterpark

De camera verdween snel weer in m’n zak, waarna ik mijn ronde vervolgde.

Hardlopen doe ik graag op een lege maag en na het douchen geniet ik dan extra van m’n ontbijt. Dat is meestal avocado met ananas, kiwi of wat voor ander fruit nog meer, en geregeld volgt dan ook nog een zachtgekookt eitje.
Nou, op de terugweg weer bij de reigerkolonie aangekomen, bleek dat eitje vandaag al kant-en-klaar voor m’n neus te liggen. Beter gezegd: voor m’n voeten! Al hijgend en zwetend stopte ik, want tja, interessant was dat reigerei natuurlijk wel, zo met het eigeel nog vloeibaar aanwezig.

Een ei van de reiger, waar het eigeel duidelijk in te zien is.

Wel heb ik later een zachtgekookt ei bij het ontbijt even overgeslagen.
Ik had er opeens niet zoveel trek meer in.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Reiger vangt vis

aug 2014

Tijdens een ochtendwandeling leek het er sterk op dat de reiger nog moest ontbijten; ik was wel benieuwd of ik daar getuige van mocht zijn.
Vanaf het nest van de meerkoeten – die waren zelf verderop hun jongen aan het wegwijs maken in de grote wijde wereld – tuurde de reiger tussen het kroos door in het water. En ondertussen ik maar wachten… en wachten… en wachten…

Wie zin heeft om mee te wachten ;-)

Na een korte timeout wilde ik nog wel een laatste poging wagen (alhoewel de controle over m’n armen al ver te zoeken was).

En ja hoor, hébbes!

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Het complete ooievaarsgezin

Ooievaars deel 5 – aug 2014

Dinsdag ging de telefoon. Het was Willem: “Ze zijn er nu alle vijf!”
Dus hup, camera in de tas en naar Willem!

Het ooievaarsgezin met hun huisvriend, de reiger.

Het ooievaarsgezin met hun huisvriend de reiger

Bewegende beelden van de drie jonge ooievaars.

Hier kun je goed zien dat dit de jongen zijn.
De snavels van de ooievaarsjongen tonen nog een beetje de zwarte babykleur.

De drie jonge ooievaars in Amsterdam Nieuw-West

De drie jonge ooievaars in Amsterdam Nieuw-West

Op zoek naar sappige wormen

De drie jonge ooievaars in Amsterdam Nieuw-West

Tevreden ging ik weer naar huis…

De film van ome Willem
Later stuurde Willem een filmpje waarop duidelijk te zien is dat:

  1. zelfs de kat het gezelschap van de ooievaars weet te waarderen (en andersom)
  2. vader Nelis behoorlijk wat overwicht heeft. Mooi om te zien.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Reiger zoekt hapje

jan 2014

Reiger brengt onverwacht bezoek. En maar naar binnen gluren...

Zondagmorgen – Zit je nog even rustig aan een bakkie koffie voordat je gaat hardlopen, schrik je je opeens een hoedje omdat er opeens een groot wezen naar binnen staat te gluren! Is dit zo’n geval: voor alles een eerste keer?

Na geconstateerd te hebben dat een verdekt vogelhuisje leeg was (wat had hij dan verwacht in januari, jonge roodborstjes?)…

Reiger werpt blik in verstopt vogelhuisje en baalt dat daar geen jonge vogeltjes in zitten.

…liet de reiger merken dat hij daar best van baalde: pótver! (Je ziet ’t hem zeggen).

Reiger baalt.

Zijn teleurstelling was van korte duur en hij liet zich nog even geduldig door mij bewonderen. Hij had er werkelijk maling aan dat ik daar vlak achter het raam stond.

Reiger stoort zich niet aan mij, daar vlak achter 't raam.

Tot hij ’t zat was. De vogel was weer gevlogen.

Reiger gaat er weer vandoor...

En weet je waar ik het meest blij mee ben? Dat hij niet heeft… geschéten!!! (Want zie ‘reigerschijt’ – ik noem het maar zoals het is – maar weer van je tegels af te krijgen. Een pot verf is er niets bij, weet ik uit ervaring, pfew).

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Ei, ei, ei

juni 2012

Tijdens het hardlopen vanmorgen, wist ik nog maar nét een ei te ontwijken. Jawel, een ei. En het lag onder de reigerbomen. In plaats van verder te lopen, trapte ik op de rem om een kijkje van dichtbij te nemen. Het ei was leeg. Leeg maar mooi. Wat zou daar ingezeten hebben?

Ik dacht dat het gezien de grootte – die wel meeviel – geen ei van een reiger kon zijn.
En hoewel naast de reigerbomen een van de vele konijnendorpen ligt, kon het ook geen konijnenei zijn, want die leggen geen eieren (tenzij ik iets gemist moet hebben).

In de zak
Ik besloot het lege ei mee te nemen, maar… ik was nog niet klaar met m’n loopje. Voorzichtig deed ik het ei in de zak van mijn jasje en vervolgde mijn route.
Het laatste stuk leek het net alsof het ei elk moment uit m’n zak kon vallen. Ik besloot het de laatste kilometer dus maar in m’n hand te houden. Zie je het al voor je, hihi, daar ging ze hoor. Al hardlopend met haar ei.

Thuisgekomen nam ik een welverdiende douche, om daarna met het ei op de foto te gaan. Het ei van een…? Weet jij het?

Ei, ei, ei,
een raadsel van mij.
Wie weet het antwoord
en maakt me blij.

Het ei is blauwig (hier niet zo héél goed te zien) en 6 cm lang

Van welke vogel is dit ei?

(Weken later vertelde een echte vogelkenner dat dit wel degelijk een reigerei is…)

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Reigerpaté

Met al dat vogelgefladder op Gefladder, is het wellicht een verrassing om te horen dat mijn grote liefde een kat is en geen vogel. Onze katteschat Mowgli, die helaas niet meer leeft (2010), is bijna 16 jaar geworden. Onze geweldige rode duivel die gek op jagen was (op iedereen die níet bij ons gezin hoorde).

Mowgli

Onze kat Mowgli - een rooie natuurlijk - die net als de leeuwen in Artis een echt katteninstinct had

Zou het daarom zijn, dat ik onderstaand filmpje van een Artisbezoeker zo boeiend vind? Ook al is het natuurlijk reuze sneu voor de reiger.

De reiger had zich vast iets anders voorgesteld van een gezellig dagje Artis…


Puur instinct. Je doet er niets aan

Die rooie van ons hield zich eigenlijk nooit zo bezig met vogels, gelúkkig maar. Mowgli was meer van de muizen, die vond hij héérlijk; alleen de staartjes moest hij niet! (zie dat dan maar als het eten van een broodje en vervolgens de korstjes laten staan)

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Gemak dient de reiger

Carpe diem

januari 2012
Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan.
De reiger had helemaal geen zin om einden te vliegen of tijden in bosjes te scharrelen enkel en alleen om wat takken voor het nest te vinden. Hij besloot gewoon om ‘het boompje van hiernaast‘ te bezoeken.

Reiger maakt takkentrip

Reiger op takkentrip

En ík maar denken dat Carpe diem ‘Pluk de dag’ betekent.

Reiger plukt tak van boom

Het betekent:
Pluk de ták!

Reiger met geplukte tak


En dan heb je ook nog:

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page