Tagarchief: ruige riet

Schildpad in najaarszonnetje

september 2015
Met het besef dat ik de afgelopen lente en zomer in vergelijking met voorgaande jaren weinig in de Heemtuin ben geweest, besloot ik het aan het begin van de herfst nog even goed te maken. De zon scheen, dus de kans dat er nog een schildpad te zien zou zijn, was groot.
En ja hoor, vlak voor m’n neus genoot een roodwangschildpad van het najaarszonnetje.

Heemtuin Sloterpark

Schildpad geniet van najaarszonnetje in Heemtuin Sloterpark

Zo lang mogelijk genieten doe je in… slow motion!


Heerlijk weer.
Daar knapt een schildpad van op.

Herfst 2015: roodwangschildpad in Heemtuin Sloterpark

Een mooie start van het najaar.

schildpad-heemtuin-3

Centrum voor Natuur en Milieu Educatie (NME)
De Heemtuin en het Ruige Riet in het Sloterpark in Amsterdam Nieuw-West zijn vrij toegankelijk en vormen een uniek stukje stadsnatuur. Neem er eens een kijkje! En heb je (klein)kinderen, dan kun je meteen ook terecht in natuurspeeltuin De Natureluur en de kinderboerderij.
De Drijfsijs, het centrum voor Natuur en Milieu Educatie (NME) vormt het middelpunt en is meestal wel open (handig ook, voor als je van een toilet gebruik wilt maken).

Work in progress
Met de smartphone een live opname maken voor twitter

Met de smartphone een live opname maken voor twitterfoto: Paul Koene

*  *  *

Onverwachte ontmoeting, onverwachte waarneming

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Putter met jong bij kaardebollen

september 2015
Langs het Ruige Riet in Amsterdam Nieuw-West staan o.a. veel vlieren en kaardebollen. En waar we in de tussendoortjes van augustus al een hommel van de grote kaardebol konden zien smikkelen, weten de putters ook heel goed raad met die stekelige bol. De exotisch ogende vogeltjes zijn dan ook in grote groepen bij de kaardebollen te vinden; ze eten met smaak van de zaden. Zo kwam ik de vogels begin september tegen tijdens een wandeling.
Bij wel heel zenuwachtig gefladder tussen de vlierbessen, bleef ik staan en keek eens extra goed… hé, dat waren jongen! Wat een cadeautje om nu ook eens die kleintjes te kunnen zien.

Putter met jong
Video

De putter tussen de vlierbessen
(en de slak linksboven maakt het natuurplaatje compleet)

putter-1

Prima die vlierbessen,
maar er gaat natuurlijk niets boven die mooie grote stekelbollen met hun smakelijke zaadjes.

putter-3

Geen krentenbol, maar een lekkere kaardebol voor de kleine.

putter-jong-1

Wat ik nog niet wist, maar nu dus wel weet, is dat een jonge putter nog geen rood koppie heeft.

putter-jong-2

 *  *  *

Eerdere momenten om geluk uit te putten.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Lijk in Sloterpark Amsterdam Nieuw-West

september 2015
Je leest het wel eens in de krant of ziet het op het journaal voorbij komen: lijk uit gracht gevist, lijk ontdekt in bos of park, lijk gevonden langs de snelweg…
Ben je dan ook niet vreselijk blij dat jíj de ongelukkige (vinder) niet bent? Vraag je je dan wel eens af hoe je gereageerd zou hebben als je die ongelukkige vinder wél geweest zou zijn? Zou je gillen? Wegrennen? Verstijven van angst?

Stoffelijk overschot in Sloterpark, Amsterdam Nieuw-West

Toen ik laatst van een onschuldige wandeling aan het genieten was, bleek het stoffelijk overschot gewoon op het pad te liggen (misschien was het ook wel een pad). Mijn eerste reactie was ‘iiiieuw’, mijn tweede reactie: ‘agossie’ en mijn derde ‘is dit een bekende?!’

Sloterpark, Amsterdam Nieuw-West
(nabij het hondenstrandje, Ruige Riet)

Lijk in Sloterpark - Stoffelijk overschot blijkt (bekende?) kikker te zijn

Lijk in Sloterpark - Stoffelijk overschot blijkt (bekende?) kikker te zijn

Identificatie
Of het om een bekende ging, was niet meer met zekerheid te zeggen, daarvoor was het lijk al te zeer verschrompeld. Wél is het zo dat m’n kikker in de tuin al tijden niet meer bij de minivijver gesignaleerd is. Dat is toch op z’n minst verdacht te noemen. O jee.

Gelukkiger tijden
In de tuin – mei 2015

Kikker in minivijver

Oorzaak en gevolg
En dan ga je denken hè? Wat is er gebeurd?!

  • Was het een tragisch ongeval en is de kikker per ongeluk door een wandelaar ondersteboven gelopen? (It wasn’t me.)
  • Misschien was de kikker zich wel gewoon letterlijk dood geschrokken van een overenthousiaste hond die in volle vaart aangerend kwam.
  • Of… wellicht was de kikker door een reiger uit het water gepikt en is hij vervolgens van grote hoogte uit de bek van de reiger op het wandelpad te pletter gevallen. Dat is ook een mogelijkheid.

Tja, je weet ’t niet.
En in gedachten verzonken liep ik verder. Denkend aan een paar jaar eerder toen ik op vrijwel dezelfde plek – laat het enkele meters schelen – óók al een lijk gevonden had. Tenminste, het waren delen van een stoffelijk overschot die her en der verspreid lagen: arme Berend… 

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Hoor wie klopt daar kind’ren?

aug 2014
Toen ik een paar dagen geleden tijdens een ochtendwandeling door het Ruige Riet wandelde, was ik behoorlijk nieuwsgierig naar het geklop dat ‘ergens’ vandaan kwam. Het was pas augustus en nog geen december, dus een piet kon het toch niet zijn?

Na enig getuur ontdekte ik de jonge herriemaker.

Het is wel duidelijk wat deze enthousiasteling later wil worden: timmermanMet in december een bijbaan als piet (dus als je tegen die tijd opeens ergens een zwarte specht ziet vliegen…?


Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Groot eendengezin

juni 2014

Waar de meeste watervogelgezinnen uiteen gescheurd worden door bijvoorbeeld hongerige reigers, meeuwen en vissen, heeft moeder eend hier haar kleintjes prima bij elkaar weten te houden. De allereerste keer dat ik haar tegenkwam, was in mei bij kinderboerderij Sloterpark tijdens een ochtendwandeling.

Een week later bleek het gezin een fijn plekje gevonden te hebben bij het water tussen het Ruige Riet en Heemtuin Sloterpark. Ook dit moment was in de vroege morgen en moeder eend was net bezig met een belangrijke les: uiterlijke verzorging

Na de wasbeurt was het tijd voor een ommetje. Bepaald geen straf, in zo’n mooie omgeving!

Een week later – wederom tijdens m’n ochtendronde – bleek het hele gezin op de wiebelvlonder langs natuurspeeltuin De Natureluur te chillen. Ook vader eend was er ditmaal bij. Maar ja, dat veranderde niets aan het feit dat ik er toch echt even langs wilde. Vader, de grote held, wist niet hoe snel hij zich uit de voeten moest maken, terwijl moeder en de pullen op ’t droge bleven. Pas toen ik gepasseerd was, sprong pa weer op de vlonder (oeh, ik heb zo het vermoeden dat zijn zoons hem hier later mee zullen pesten!).

Vorige week kwam ik de kleintjes onverwacht weer tegen; ze zaten verscholen in de natuurspeeltuin. Dit was het juiste moment voor een familypicture voor pa en ma: knus alle broertjes en zusjes bij elkaar.

Broertjes en zusjes Eend

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Iemand iets vergeten?

feb 2014

Stel, je bent lekker aan de wandel in het Ruige Riet en je hebt het opeens ontzettend warm. Dan kan ik me best voorstellen dat je je jas uittrekt. En waarom zou je dan met je jas rond blijven sjouwen als er kapstokken genoeg zijn.

Maar… het is natuurlijk wél de bedoeling dat je na je wandeling je jas weer mee terug naar huis neemt. Dat snap je wel, toch? Anders wordt ’t zo’n puinhoop.

Houten kapstok - Ruige Riet Sloterpark

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Zanglijster zingt ochtendlied

feb 2014

Wat heerlijk dat het in de ochtend weer vroeg licht is. Zo kan aan de werkdag éérst een wandeling of hardloopronde vooraf gaan. Lekker hoor.

Tijdens een fijne wandeling op een vroege februariochtend...

Het was de laatste week van februari toen ik langs het Ruige Riet liep en steeds dezelfde grappige klanken hoorde. Waar kwam dat vandaan? Nou, uit een hoge boom, bleek al snel. En hoewel ik vanaf die afstand niet kon zien met wat voor vogel ik te maken had, bracht de zoomfunctie van m’n camera duidelijkheid: een zanglijster

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Vos in het Ruige Riet

feb 2014

Oooooo, potver de potver de POTVER!

Net terug van 45 heerlijke minuutjes hardlopen met motregen (zo lekker), maar ik baal nog steeds. Een paar minuten geleden, in het Ruige Riet, stak op z’n dooie akkertje een vos het pad over. Ik stopte verheugd en keek hoe hij relaxed tussen de hopen takken door achter een heuvel verdween. Gááf (ik ben nog steeds een beetje in extase).

Waarom gebeuren dit soort dingen nou altijd tijdens het hardlopen en niet wanneer ik aan het wandelen ben (mét camera)? Jammer hoor.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page