Tagarchief: slak

Tussendoortjes september 2015

tussendoortjes HOUTDUIF SNOEPT VAN VLIERBESSEN

Misschien ken je het wel, dat je in prettige gedachten verzonken over het pad loopt en dat je je vervolgens van het ene op het andere moment het leplazarus schrikt omdat een stel houtduiven helemaal paranoia uit een boom stuift. Jemig, om een hartverzakking van te krijgen!

Maar… dit keer was ik voorbereid; al ruim van tevoren zag ik de duif in de vlier langs het pad zitten. Dichterbij gekomen zág je gewoon dat hij zich betrapt voelde. Net goed.

Houtduif tussen de vlierbessen

Al snel echter, had hij de houtduif maling aan me en snoepte hij onverstoord verder van zijn besjes:
een lekker en verantwoord tussendoortje!

tussendoortjes AFDRUK VOGEL OP RAAM

En dan kom je thuis, je doet de deur van de woonkamer open en kan niet anders dan constateren dat waarschijnlijk een grote dikke duif tegen het raam gebotst is. Au.

Afdruk duif op raam - raamslachtoffer

Van dichtbij zijn zelfs de afzonderlijke veertjes te zien.

Afdruk duif op raam - raamslachtoffer

Gelukkig lag het raamslachtoffer niet in de tuin op me te wachten.

tussendoortjes DE WERELD OP Z’N KOP

Wanneer je na het hardlopen in de tuin nog wat oefeningen gaat doen, dan ziet de tuin er bij een vooroverbuiging ondersteboven uit.

Zie je die naaktslak in het midden?
Hij kruipt omhoog. Of is ’t juist omlaag? Of…

Tuin ondersteboven, en ook de naaktslak. Of niet...?

Ha, je kunt nog nét een stukje naaktslak zien. Hij gaat dus omlaag. Of nee, omhoog juist.
(En dat ga ík ook maar eens doen, want ik begin een beetje licht in m’n hoofd te worden.)

Tuin ondersteboven

tussendoortjes EIKELS…

Steeds weer dezelfde types op m’n pad.

Eikels op m'n pad

tussendoortjes KONIJN IN HET VERKEER

Ik wilde net met de auto wegrijden toen duidelijk werd dat ik beter nog even kon wachten tot die kleine overgestoken was. Hij nam de tijd. Ik had ook het sterke vermoeden dat hij het verschil tussen weg en stoep nog niet kent.

Konijn vergeet naar links, rechts, links te kijken bij het oversteken

Konijn in het verkeer

tussendoortjes PIMPELMEES WACHT BEURT NETJES AF

De pimpelmees wachtte in het kersenboompje netjes tot er weer ruimte was bij het voederhuis.

Pimpelmees

tussendoortjes VLONDER KOPJE ONDER

Het had al dagenlang geregend en geregend en geregend. Overal zag je het water stijgen. Oók bij de wiebelvlonder langs natuurspeeltuin De Natureluur in het Sloterpark.

Het ondergelopen deel van de vlonder van beide kanten bekeken

Vlonder onder water

Als je bedenkt dat die vlonder naast zeer beweeglijk, bij regen ook behoorlijk glad is én aan de uiteinden omhoog/omlaag loopt, dan kun je je misschien wel voorstellen dat er wel eens flink nattigheid van had kunnen komen.

Vlonder onder water

Maar gelukkig brak na dagen regen weer een droge tijd aan en zakte het waterpeil snel.
Pfew, mazzel ;-)

tussendoortjes HERFSTBLOEM?

Wat zag ik daar opeens op het grasveld voor de deur? Een prachtige, zeer grote bloem die ik nog niet eerder had gezien?

Maar ach natuurlijk, de herfst staat op het punt van beginnen.
Tijd voor paddenstoelen!

Paddenstoel met bloemvorm

Wat blijven het toch bijzondere verschijningen…

Grote paddenstoel. Herfst in aantocht!

tussendoortjes SLAK MET SLAKKENGANG

Tijdens een lekkere regenachtige wandeling kun je maar beter goed kijken waar je loopt. Tenminste, als je geen gekraak (een huisjesslak) of gespletsj (een naaktslak) onder je voeten wilt voelen.

Daar ging de slak met een slakkengang over de wiebelvlonder

Slak met slakkengang over natte wiebelvlonder

Gelukkig kon ik er netjes overheen stappen.

Slak met slakkengang over natte wiebelvlonder

En dat deed ik ook maar bij deze hoop stront.

Stront op de vlonder

tussendoortjes SCHILDPAD IN HEEMTUIN SLOTERPARK

Eindelijk weer even in de Heemtuin en dan is het altijd leuk om een van m’n trage vrienden weer eens te zien.

Schildpad in Heemtuin Sloterpark

Een paar weken later, op een zonnige herfstzondag,  ging ik nog een keer op bezoek: schildpad in najaarszonnetje

tussendoortjes HET PLATTELAND VAN AMSTERDAM MÉT MOLEN

In Amsterdam Nieuw-West, langs de Osdorperpolders ter hoogte van de Troelstralaan, staat een prachtige molen die de natuurbeleving compleet maakt. Elke keer wanneer ik erlangs loop of fiets, waan ik me  een figurant in een schilderij met idyllisch landschap…

Bij stadsnatuur hoort een molen: Osdorperpolders

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Natuurmeditatie?

Neem vooral de tijd…

aug 2014 – Vanaf de bank wierp ik een blik naar buiten. Wat hing dáár nou aan het waterbakje voor de vogels? Een slak! Die slijmerd had dus het idee om zijn natje op grote hoogte te zoeken (vast bang geworden van al die verhalen over drenkelingen die uit het vijvertje gevist zijn).

Slak drinkt uit het drinkbakje van de vogels

Tussendoor had hij zelfs tijd voor een spelletje ‘wie kan het langst zijn adem inhouden‘ (ben ik nooit goed in geweest, dus eigenlijk wilde ik niet meedoen).

Slak houdt zijn adem in...

Maar doordat het er allemaal ‘onverwacht’ zo interessant uitzag, hield ik voor ik het doorhad toch óók opeens m’n adem in (om maar niet teveel met m’n cameraatje te wiebelen).

Best spannend, ook al duurt het even…

En nét toen ik bijna van (in)spanning stikte, realiseerde ik me: ademhalen Mar, vooral adem blijven halen! Rustig neus in en mond uit. Ik moet zeggen: het is een aanrader hoor, zo’n natuurmeditatie (en een slak is daarbij, gezien zijn traagheid, het perfecte hulpmiddel).

Volledig Zen liep ik weer naar binnen.

*  *  *

In het filmpje viel me op hoe vies het waterbakje was.
Zo, het is weer schoon. Klaar voor een volgende meditatie. Doe je mee…?

Waterbakje vogels

*  *  *

Je maakt wat mee met die slakken:

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

UV Factor 100 aanbevolen

aug 2014 – De (te) hete dagen zijn even achter de rug en ik ben zover om een bekentenis af te leggen: “Ik ben slecht. Sleeeeecht. Echt waar. En een baywatch babe van niets bovendien!”

Volwassen en baby naaktslak

Toen ik op een ochtend in m’n minivijver keek, zag ik op de bodem een paar flubbers liggen. Iiieuw, het waren slakjes.
Ik dacht meteen terug aan de avond ervoor, toen vader naaktslak aan de rand van de vijver de gevaarlijkste capriolen uithaalde. Nota bene waar zijn kleintje bij was!  >> >>
Niet een al te best voorbeeld, dus het was in ieder geval niet míjn schuld dat er nu drie van die jongeren op de bodem lagen. Met een vies gezicht dook ik ze op en legde ze op het droge waar ik ze nader bestudeerde: drie platte dode flubbers, alhoewel… Al na enkele seconden bleek dat een van de drie drenkelingen nog leefde!

Net als die vorige keer met die volwassen slak die bijna verdronk, bedacht ik dat ‘opdrogen’ ook hier weer dé remedie zou zijn. Het begon er zelfs op te lijken dat naast slakje nr. 1, ook slakje nr. 2 nog in leven was (dat plekje bovenop het lichaam – geen idee hoe dat heet – was opeens namelijk boller dan toen ik hem pas uit het water gehaald had).

Before – After

Zijn de naaktslakjes verdronken...?  Bijna verdronken naaktslak blijkt nog te leven

Een paar uur later wierp ik vanachter m’n laptop een blik in de tuin, waarbij ik me opeens weer herinnerde wat een paar uur eerder gebeurd was.
Chips, die slakken vergeten! Hoe zal het met ze gaan, zullen ze alweer in beweging zijn?!
Van een afstandje kon ik die kleintjes niet zien, maar dat veranderde al snel toen ik de tuin in liep en dichterbij kwam.

Dit gebeurt er dus wanneer je géén zonnebrandcrème gebruikt!!!

Totally after – The crime scene
(stoffelijke overschotten genummerd)

Stoffelijke overschotten van de verbrande slakjes

Meteen moest ik aan dat gedroogde kikkertje van vorig jaar denken, maar nee, díe situatie was totaal anders. Dat kleintje was namelijk al dood vóórdat ik hem op tafel legde…
Maar och, deze slakjes. Ik was ze simpelweg vergeten. Ik voel me sleeeeecht ;-)

*  *  *

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Slak in nood

Baywatch op Gefladder

juli 2014

Pfoe, het was me wat.
Toen vriendin Els laatst op de koffie kwam, zag het er even naar uit dat van een gezellige, ontspannen zondagochtend geen sprake kon zijn. Want wat was nu het geval toen we de tuin in liepen…?

Drenkeling (slak) roept om hulp.

Rood badpak
“Hoor jij dat ook?”, vroeg ik aan Els.
“Ja, volgens mij is er iemand in nood!”, reageerde zij meteen.
“Help, help, heeelp!!!”, hoorden we weer.
“Wáár dan!”, riep ik, terwijl ik vlug om me heen keek en ondertussen blij was dat Els verpleegster is (voor het geval ík niet zou weten wat ik zou moeten doen).
“Ja dáár”, riep Els. “Een drenkeling. Een slak te water!”
Snel rende ik naar het vijvertje, waar de hulpeloze slijmerd met vragende ogen omhoog keek.
“Houd vol, ik kom eraan!” En zo vlug als ik kon, trok ik m’n rode badpak aan (niet te zien op de foto).

Slak te water  Slak wordt gered door Marjori

Toen de drenkeling eenmaal aan wal was, constateerde Els al snel dat beademing niet nodig was. En onder het genot van een lekker bakkie koffie, konden we vervolgens met eigen ogen zien dat de slak na het opdrogen weer vol goede zin richting bloemen en planten ging.

Drenkeling droogt op.  Opgedroogde slak, schuift weer vrolijk verder.

Maar dáár stak ik natuurlijk snel een stokje voor! Zonder pardon, maar wel degelijk vriendelijk als altijd, bracht ik de slak naar het openbare plantsoen.

Daar leefde hij nog lang en gelukkig.

*  *  *

Ander slijmwerk:

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Mevrouw Escargot

juli 2014
De zweetdruppels druipen nog van me af – ach, op die informatie zit vast niemand te wachten – maar ik moet het even kwijt: wát een mooitje zeg:

Tijdens het hardlopen
In een lekkere vaart was ik bezig met het laatse stukje park, toen ik plots in één keer stil stond. Want wat een grote, mooie slak schreed daar over de rode loper (lees: over het rode fietspad). Ze – het was een echte dame – was prachtig beige en ik dacht eigenlijk ‘wat zou ik jou graag meenemen’. Niet echt natuurlijk – want wat moet ik met een slak – maar een fotomomentje had toch wel leuk geweest.

In een hoger tempo dan madame Escargot (ik noem haar Margot) vervolgde ik mijn route om nu, afkoelend achter m’n laptop, te bedenken dat als ik meteen bij thuiskomst m’n fiets en camera had gepakt en teruggegaan was, ik haar vast nog wel had kunnen treffen – gezien haar slakkengang.
Maar goed, een gemiste kans. Een lekkere hete douche is op dit moment nét even aantrekkelijker.

En toch… wat was ze mooi. En vooral gróót.
Zo’n grote slak heb ik hier buiten nog niet eerder gezien!

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Moeder gezocht

Locatie: Tuincentrum Osdorp

nov 2013

Moeder gezocht

Vorige week even een ochtendje met vriendin Maddy naar Tuincentrum Osdorp geweest. En je kent dat toch wel? Dat je het ene na het andere plantje vastpakt, puur om even goed te kijken of je ‘de juiste’ te pakken hebt? En het komt er ook altijd op neer dat je naast een leuk plantje, óók vieze handen krijgt.

Dit keer stonden we tussen de heide te graaien en net toen ik van plan was om een kloddertje modder van m’n pink af te schudden, zag ik dat het om een slak ging, een kleintje nog. Aaaaaah, wat schattig! Was ze haar moeder kwijt of was ze haar moeder zat. Wilde ze nu met míj mee?

“Mad, maak even een foto!”

Slakje in Tuincentrum Osdorp zocht nieuwe moeder

Uiteindelijk hebben we deze jongedame maar tussen de heide laten zitten, want waarschijnlijk zou ze toch wel binnen de kortste tijd weer naar haar moeder terug willen. Zo gaat dat nu eenmaal bij kinderen.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Compleet de weg kwijt

sept 2012

Meneer Slak, wanneer gaat u nu toch eindelijk eens luisteren...?!

Zó eigenwijs…
Tijdens een wandeling door het Sloterpark, kwamen we meneer Slak tegen die zoals gewoonlijk de weg weer eens kwijt was. En het is z’n eigen schuld hoor. De beste man is al behoorlijk op leeftijd en zijn ogen zijn nu eenmaal niet meer wat ze ooit geweest zijn.

Niets om je voor te schamen, maar ja, de man is ijdel. Hij vertikt ’t om Hans Anders, Pearle of van mijn part Specsavers binnen te glijden, wat weer tot gevolg heeft, dat hij het allemaal niet meer zo helder ziet. En aangezien hij vanwege zijn bijziendheid ook de bewegwijzering in het park niet meer goed kan lezen, vind ik hem geregeld ‘op weg naar boven’, waar hij dan een kijkje van dichtbij neemt.

Herkenning
Ach, hij doet me denken aan mezelf op 11-jarige leeftijd, toen ik op school opeens verdacht vaak voor in de klas ging zitten om de opdrachten van het schoolbord te kunnen lezen. En juist daardoor weet ik als geen ander dat er toch echt geen ontkomen aan is. Dat je ogen alleen maar slechter worden naarmate je langer wacht.

Maar goed, de man wil niet luisteren. En ik, ik vertik het om hem elke keer maar weer de weg te wijzen. Hij zoekt ’t maar uit!

Meneer Slak, op weg naar boven

Meneer slak tracht de bewegwijzering in het park te lezen

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Met huis en al

Slak niet blij: verhuizen onder protest

juli 2012

Zijn ze niet schattig, die slakken?
Helaas niet altijd even welkom tussen mijn groen; ik heb ‘m dus maar naar de gemeentetuin verplaatst.

Op het moment dat ik de foto nam, kreeg de slak net het vervelende
nieuws van zijn grote verhuizing van me te horen.

Slak is met huis en al verhuisd

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

De naakte waarheid

Tekst afkomstig van Wikipedia (het woord ‘vrouw‘ is echter vervangen…)

In De Naakte Waarheid staat het zelfvertrouwen van de slak centraal. In elke aflevering gaat Deckers op zoek naar een slak die niet tevreden is met haar lichaam. Door mentale coaching, beauty- en stylingtips laat Deckers zien hoe de slak er mooi uit kan zien en zich goed kan voelen. De slakken moeten puur op eigen krachten werken. In dit programma vinden geen cosmetische ingrepen plaats.

Naaktslak

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page