Tagarchief: tuin

Konijn eet viooltjes uit de tuin

juli 2015
Eind vorig jaar zag ik voor ’t eerst een konijn in de tuin; het gaf een soort Alice in Wonderland gevoel. En laatst zat opníeuw een langorige bezoeker in de tuin. Een heel grote verrassing is dit eigenlijk niet, aangezien de konijnen uit het Sloterpark hun leefgebied inmiddels succesvol uitgebreid hebben met de woonwijken in de buurt. Zowel tussen eengezinswoningen als tussen flats vermaken zij zich prima!
Hoewel de egels de egelpoorten in m’n schutting nog steeds niet ontdekt hebben, hebben de konijnen dat overduidelijk wél. Zie hier een wat jonger konijn dat met veel smaak – alsof het de normaalste zaak van de wereld was – van de paars/geel/witte viooltjes at. Dat ik daar niet boos om kon worden, is wel te begrijpen toch? Eén blik in die prachtige ogen…

Het deugnietkonijntje

Konijn eet met smaak van de viooltjes in de tuin

In beweging ziet het er allemaal nog veel grappiger uit
Wat een gesmikkel.

Het ene viooltje is het andere nog niet
Bovenstaande was gefilmd van achter het raam en omdat ik daarna de tuin in liep, sprong het konijn snel een donkere hoek in. Maar… daar bleef de deugniet niet lang verstopt zitten hoor, welnee. Het konijntje had immers de géle viooltjes nog niet geproefd. Zonder enige angst kwam de donzige fijnproever weer tevoorschijn springen, om al snel aan te tonen dat ook ‘geel’ positief door de smaaktest kwam.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Duivenjong krijgt tikken

juni 2015 – Geheel volgens verwachting kwam duif Tinus even gezellig wat tarwevlokken uit de hand eten. Plotseling, volkomen uit het niets, manoeuvreerde een andere duif zich ertussen.

Duivenjong komt uit hand eten, maar krijgt daarna een paar goede tikken van duif Tinus

Grote neus
Ik schrok, want iiiieuw, wat een engerd. Die is niet goed, dacht ik. En met een bedenkelijke blik keek ik naar die lompe duif die er best scary uitzag met die uit de kluiten gewassen snavel. Terwijl ik vervolgens naar de rare sprieten keek die uit zijn kop staken, vroeg ik me af of het wellicht een jong zou kunnen zijn. Waarbij ik me meteen ook realiseerde dat ik eigenlijk nog nooit een duivenjong gezien had!

Op z’n plaats gezet
Tinus was bepaald niet gecharmeerd van dit lelijke beestje – hij wilde hem liever niet in de tuin – en deelde onverwacht een paar beste tikken uit. Och och, wat is de (vogel)wereld toch hard.

Troostvoer
Nadat de duiven mijn hand leeggegeten hadden en ik mijn handen éxtra goed gewassen had (want ik vertrouwde het toch niet helemaal), zocht ik met behulp van google naar ‘duivenjong‘.
En ja hoor, het werd meteen duidelijk. Duivenjongen zijn gewoonweg niet moeders mooiste en mijn lelijke bezoeker was er dus een van (toen Tinus weer wegvloog, heb ik de jongeling – die eigenlijk heel knap bleek te zijn – ter troost vlug nog maar wat te eten gegeven).

Ik heb het jong Cyrano genoemd…

Duif Cyrano met zijn grote neus (snavel)

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Moeder specht voedt haar tweeling (op)

juni 2015
Of het nu komt omdat ik zelf een tweeling heb, geen idee, maar wat is het toch leuk om deze tweelingmoeder haar jongen te zien voeden. Zoveel scheelt het niet met hoe ik m’n eigen jongen(s) te eten gaf hoor: van de een naar de ander en terug, van de een naar de ander en terug, etc. etc. etc. Moeder specht hier in de tuin, voedt haar tweeling gehakte zonnebloemkernen, iets wat die twee van mij ook zeker gelust zouden hebben; die aten alles, de schatten!

Mijn tweeling in 1994, twee jaar oud

Marjori's tweeling, Kenny en Yordi Teijsse

Moeder specht met haar tweeling in 2015, een paar weken oud
(de jongen herken je aan hun ‘rode petje’)

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

De spechtjes met hun ma op film
Met klassieke muziek en zonnebloempitten kun je niet vroeg genoeg beginnen ;-)

Terwijl ma het ene spechtje voert, want het andere aan de andere kant netjes op zijn beurt.

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

Yummm!

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

Mams te midden van haar tweeling

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

Niet vergeten je snavel af te vegen hoor kleintje!

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen


 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Komkommerdief op heterdaad betrapt

juni 2015 – In de tuin staat een bak kikkervisjes waar ook een paar schijven komkommer in liggen; dat eten ze namelijk graag. Vorige maand echter, werd duidelijk dat we te maken hebben met een kommerdief.
De dader bleef onbekend, tót enkele dagen geleden: “Já, op heterdaad betrapt ekster!”

Ekster op heterdaad met stuk komkommer betrapt

Ik was net van de bank opgestaan toen een snelle blik naar buiten precíes op de ekster viel.
De vogel had een schijf komkommer tussen zijn poten geklemd, waar hij met smaak van stond te eten. Snel graaide ik naar de camera op tafel om bewijsmateriaal te vergaren, maar die snelle beweging werd door de ekster opgemerkt. Gauw vluchtte hij daarom met zijn lekkers naar de schutting, waarbij hij alleen níet merkte dat ik hem nog steeds in de smiezen had, de jatteneur.

Ekster, de komkommerdief, smikkelt op de schutting van zijn gestolen stuk komkommer

Ach weet je, zo erg vind ik het niet hoor.
Ik ben namelijk allang blij dat hij van de kikkervisjes afgebleven is!

Ekster, de jatteneur, is tevreden.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Gaai in bad

juni 2015
Het komt niet zo  heel vaak voor dat de gaai hier in de tuin op bezoek komt, maar de afgelopen dagen is hij al een aantal keer geweest. Waarschijnlijk op zoek naar een hapje raw food, maar omdat er voor hem geen pas uitgevlogen, onhandige vogeltjes voor het uitkiezen waren, besloot de grijpgrage, knappe gaai maar eens een uitgebreid bad te nemen. En zeg nu zelf, het staat hem goed, zo’n wetlook!

Gaai in bad, natte kuif: wetlook!

Het lijkt erop dat de gaai het naar zijn zin heeft – ook zónder jonge vogeltjes.

Gaai in bad, natte kuif: wetlook!

VIDEO
De eerste dag in een vreemd bad badderde de gaai nog wat aarzelend,
maar de tweede dag al vol overgave.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Duivenhuwelijk ontbonden

juni 2015 – Het zal geen verrassing zijn: het huwelijk van Toos en Tinus Duif is voorbij. Na vele echtelijke ruzies in de tuin, volgde een onvermijdelijke echtscheiding. Jaloezie over en weer was de doodsteek – of het nu ging om een andere vrouw, een andere man, of zoals bij de laatste ruzie: om eten. Al met al is een soapserie er niets bij.

Die laatste ruzie…
Het was een zonnige avond in mei, toen Toos spontaan bij me op schoot kwam terwijl ik in de tuin een boek zat te lezen. Lachwekkend, want ik had helemaal geen eten op m’n knie liggen.

Toos duif komt op schoot en vraagt met haar ogen om eten

Maar ja, je kent Toos, ze kijkt je in de ogen en je smelt.

 Toos duif komt op schoot om om eten vragen

Dus oké oké, een handje tarwevlokken kon wel, dacht ik. Niet wetende dat Tinus ondertussen de boel nauwlettend in de gaten hield. En hij wilde natuurlijk óók. En Toos wilde dat níet! Trammelant in de tuin dus. Rustig m’n boek lezen was er in ieder geval niet meer bij. En overduidelijk was het ook, dat de relatie van deze twee duiven niet meer te redden was.
Ik bedoel, als je elkaar letterlijk de tuin uitvecht…

De duiven vechten alsof het een lieve lust is

Aflevering gemist?
Geen probleem, ik heb ’t opgenomen!

As the world turns
In het eerste deel van de video zie je hoe Toos met veel poeha Tinus wegjaagt. Met een attitude van ‘zo, dat heb ik weer even gefikst’ kwam ze naar me teruglopen. Maar ja, dat was te vroeg gejuicht, want Tinus kwam terug. En hóe. De man was bóós! Uiteindelijk was híj het dan ook, die als winnaar uit de strijd kwam.

Het is zo jammer hè?
Ze hadden het toch allemaal prima voor elkaar hier in de tuin.

Eigenlijk zou er een wijze uil in de buurt moeten wonen. Die had dan mooi als relatietherapeut hebben kunnen optreden. Helaas.

Roddel van de dag
Toos heb ik al even niet meer gezien, maar Tinus bleef gewoon elke dag langskomen.
Vanmorgen vroeg – 9 juni 2015 – bleek hij met een dame aan de ontbijttafel te zitten.
Het was niet Toos en zelfs geen Katinka.

Hij zal toch niet al een nieuwe vriendin hebben…?

Duiven aan de ontbijttafel

*  *  *

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Tussendoortjes juni 2015

 

tussendoortjes JONGE KOOLMEES DOET STANDJE STANDBEELD

Na een tijd in de zon gezeten te hebben…

Jong koolmeesje zit heerlijk te zonnen

…werd het de jonge koolmees opeens veel te heet onder de veren.
Pardoes schoot de kleine in standje standbeeld.

Tja, van te lang in de zon zitten, kún je natuurlijk een zonnesteek oplopen.
En dan ga je gekke dingen doen…

Echt hoor, in deze pose bleef het koolmeesje staan
Dit keer geen ‘gespreide vleugels’ (zie in eerdere tussendoortjes)

Jong koolmeesje heeft 't te heet: standje standbeeld en hijgen maar!

VIDEO

Gelukkig zag van het ene op het ander moment alles er weer normaal uit.
Rare vogel!

tussendoortjes MAMA SPECHT GEEFT HET GOEDE VOORBEELD

Hoewel de spechtenmoeder doorgaans met veel liefde en geduld haar tweeling voedt, moeten de jongen zich toch ook ooit eens alleen zien te redden. Dit keer werd er dan ook niet gevoerd, maar deed moeder specht een van haar jongen alleen maar even voor hoe het moet. De jonge specht liet vervolgens zien dat hij het allemaal heus wel alleen kan (als ’t echt moet).

tussendoortjes DE WEG KWIJT

Deze mejuffrouw zat per ongeluk binnen, weggedoken in een stoffig hoekje. Met een hartelijke groet heb ik haar weer naar buiten gebracht, waarna zij dankbaar weer vrolijk verder vloog.

Met de waterjuffer in de tuin

Mejuffrouw Waterjuffer in de tuin

tussendoortjes OP APEGAPEN LIGGEN

Na merel, ligt ook koolmees languit in de zon te hijgen. Vleugels gespreid.

Koolmees ligt op apegapen in de zon, vleugels gespreid

VIDEO
Dit keer heb ik snel op ‘record’ gedrukt, zodat je een nog
betere indruk krijgt van dit bizarre tafereel.

tussendoortjes FAMILIE MEERKOET, ZO ZOET…

Er valt onder het hardlopen veel moois te zien.
(Voor wandelen geldt overigens hetzelfde.)

Vanmorgen in het deel tussen Ruige Riet en Heemtuin Sloterpark

tussendoortjes JONG EN NIEUWSGIERIG

Tijdens het RTL Ontbijtnieuws kwamen er even twee Aagjes tussendoor. Het winterkoninkje was nieuwsgierig naar de nestkast en het koolmeesje was nieuwsgierig naar het winterkoninkje.

Nieuwsgierig jong koolmeesje

Het laatste nieuws
Aagje & Aagje

tussendoortjes MEREL OP EEN ZONNIGE DAG

Net als aan het begin van de tussendoortjes van juni, schoot er op een warme dag opnieuw een aantal keer een merel in standje standbeeld: Bek open en niet meer bewegen.

Eerst op de tegels

Merel in de zon: standje standbeeld. Bek open en niet meer bewegen...

Daarna tussen de violen

Merel in de zon tussen de violen: standje standbeeld. Bek open en niet meer bewegen...

tussendoortjes CANDID CAMERA

Indrukwekkende film met heuse bananasplit momenten: buizerd en havik willen er met de gans – een verkeersslachtoffer dat speciaal voor de gelegenheid was neergelegd – vandoor, maar… de gans zit vást!

tussendoortjes ORANJE GENIET VAN GROEN

Vandaag, 20 juni, is in het Sloterpark het Mystic Garden Festival begonnen. Toen ik vanmiddag even bij het lepelaarsgezin ging kijken om te checken hoe ze met de beginnende drukte omgingen, liet ondanks alle rumoer en sirenes, ook het WK-konijn zich weer zien. Onverstoord was deze Oranjedame van al het frisse groen aan het snoepen.

Het WK-konijn tijdens een festival in het Sloterpark

Oranjedame op de perfecte grasmat

tussendoortjes KOMKOMMER BABYVOEDING?

Niet alleen de kikkervisjes (baby kikkers) houden van komkommer, maar ook de baby slakjes die rondom de minivijver hangen. Ze werpen zichzelf op de komkommerschijf, die zodoende ‘warempel’ tegelijkertijd fungeert als surfboard!
Vorig jaar dacht ik nog dat het gevaarlijk was, al die jongelui (jonge slakken) op de rand van de vijver; het waren per slot van rekening geen waterslakken. Toen dácht ik nog, ze van de verdrinkingsdood te redden…
Inmiddels kijk ik er niet meer van op dat die flubbers zich niet alleen om, maar ook ín de vijver vermaken. Eigenlijk geen verrassing, want slakken houden van water. Ga maar eens wandelen of hardlopen na een regenbui, dan liggen de paden bezaaid met slakken.

Kijk ze smullen!

Babyslakjes smullen van komkommer

tussendoortjes WAT RUIST ER DOOR HET STRUIKGEWAS?

Een das!
En een wel heel nieuwsgierige bovendien: een bijzonder avontuur van Marti Grass.

tussendoortjes PIOENROOS STRAALT WEER

Elk jaar komt de pioen weer als een ware kampioen vanuit de grond omhoog.
Door de felle kleur weet hij de aandacht zonder enige moeite naar zich toe te trekken.

Pioenroos staat weer mooi te wezen in de tuin

tussendoortjes OP ZOEK NAAR LEKKERS

Eens even kijken wat hier te halen valt…

Halsbandparkiet op zoek naar lekkers gluurt in voederhuis

Die zonnebloempitten laat de halsbandparkiet niet aan zich voorbij gaan
(en linksboven komt ook de koolmees al aangevlogen).

Halsbandparkiet in voederhuis en ook de koolmees komt al aangevlogen

tussendoortjes WAT ETEN WE VANDAAG?

Wat eten carnivoren, herbivoren en omnivoren? En wat verandert er inwendig bij vogels die in de winter overstappen op andere voedselbronnen? Leuk verteld en in beeld gebracht door bioloog Yvonne Roelofs, die eerder met o.a. een adder op Gefladder was.

tussendoortjes ZOEK EN GIJ ZULT VINDEN

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet…

En? Zie je het kikkertje? Het is misschien net 1 cm. groot.

En? Zie je het kikkertje? Het is misschien net 1 cm. groot.

En?
Heb je het kikkertje van circa 1 cm op beide foto’s teruggevonden?

tussendoortjes OPGESTAAN PLAATS VERGAAN

Kom je thuis, blijkt er opeens een jonge specht op je stoel te zitten…

Jonge specht op tuinstoel

tussendoortjes SNEEUWSTORM

Gisteren nog geen vuiltje aan de lucht en vanmorgen tijdens een korte wandeling… allemaal pluisjes! En bij elke ademhaling glipte er wat naar binnen: niet prettig.

Sneeuw van de populier

Mijn vraag – Wat zijn dit voor pluisjes? – werd op twitter al snel beantwoord: de pluisjesstorm wordt veroorzaakt door de populier.

(Gek genoeg liggen de pluisjes níet in de tuin. Terwijl het aan de overkant vol populieren staat…)

tussendoortjes ONTDEK JE PLEKJE

Spreeuwenjong ontdekt minivijver tussen de viooltjes

Een spreeuwenjong is op ontdekkingsreis door de tuin
en blijkt de minivijver toch wel bijzonder interessant te vinden.

Spreeuwenjong ontdekt minivijver tussen de viooltjes

Eetbare planten
Maar die vrolijke bloemen rondom de minivijver, waarvan zijn moeder hem verteld had dat het viooltjes zijn, zien er nog véél aantrekkelijker uit. Zou je ze kunnen eten?

Spreeuwenjong plukt een viooltje en… vindt ’t gewoon lékker!

Spreeuwenjong plukt snel een viooltje

tussendoortjes EEN KIJKJE IN DE HEMEL

Wederom ‘hemelse’ beelden van Paul Koene van ooievaar Manke Nelis en zijn drie jongen. Wat ongelooflijk vertederend daarboven. Minder leuk, is dat het ernaar uitziet dat het vierde jong ’t allemaal niet gered heeft (maar die is op een andere manier vast óók in de hemel).

ooievaar-2  ooievaar-2  ooievaar-1  ooievaar-3

Aan het einde van de video verlaat vader ooievaar het nest. Zo aandoenlijk hoe de drie ooievaarsjongen hun pa nakijken en op het nest achterblijven. Ze oefenen flink met de vleugels en o ja, net als in het vorige filmpje kon ook dit keer een momentje spuitpoep niet achterwege blijven (min. 2.39).

Prachtige video van het ooievaarsnest in het Vondelpark
Het is toch net de hemel met die lucht zo op de achtergrond…?

tussendoortjes (G)EEN FEESTJE 

Vier je een feestje in het park, ruim je de boel niet op.
Beetje jammer.

Tijdens een ochtendwandeling door het park
Plastic bordjes en servetten

Restanten van een feestje in het park: plastich eetbordjes, papier...

Slingers en ballonnen

Restanten van een feestje in het park: slingers en ballonnen

tussendoortjes SPREID JE VLEUGELS

Je weet toch wel hoe krokodillen doodstil met hun bek open helemaal stil kunnen blijven zitten? Als een standbeeld? Nou, merel kan dat ook!

Met de vleugels gespreid over de nestkast

Merel spreidt in de hete zon haar vleugels over de nestkast

Met de bek open en een apatische blik bij de minivijver

Merel zit dan wel bij de vijver, maar gedronken of gebadderd wordt er niet. Nee, er lijkt totaal geen leven in te zitten. Heeft merel een zonnesteek?

Merel zit als een standbeeld aan de rand van de minivijver: bek open, grote ogen...

Nee hoor, geen zorgen!
Hoewel dit tafereel zich op hete dagen elke keer weer voordoet, is het niet zo dat de vogels  door de hitte bevangen zijn (ook al ziet het eruit als wél, zo grappig). Het hoort allemaal bij de lichamelijke verzorging, zoals ook Meijert de Haan liet weten:

Meijert: “Ze doen dat om de luizen en vlooien kwijt te raken. De zon kan zo tussen hun veren komen om de luizen en vlooien door de zonnewarmte te verjagen!”

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Yoga in de tuin. Tuinyoga?

mei 2015 – Yoga is een fijne manier van inspanning, ontspanning en kracht opbouwen, lichamelijk en geestelijk. En yoga in de tuin, onder toezicht en met het geluid van de vogels, is weer een ervaring op zich. Ik bedoel, dan voer je bijvoorbeeld ‘de duif‘ uit – dat is een asana (yogahouding) waarmee je sterk de heupen opent – terwijl er tegelijkertijd vanaf de schutting een échte duif toekijkt. Dan hoor je die duif roepen: “Roekoe, wat doe jíj daar nou. Je doet het helemaal verkeerd. Dan schiet je toch spontaan in de stress. Terwijl het juist de bedoeling was om te óntstressen.

De duif, een yogahouding (asana) om de heupen sterk mee te openen - heupopener

De duifhouding
Eka Pada Raja Kapotasana

Toch lukt het om het oordeel van de duif los te laten, want bij yoga gaat het niet om wie het beter doet. Je richt je puur op jezelf en wat voor jou goed voelt, is goed. Zó duif, denk daar maar eens over na.

Yogamat uitgerold, klaar voor yoga in de tuin (tuinyoga?)

*  *  *

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

De Roelvinkjes

mei 2015
Tijdens het televisiekijken wil ik nog weleens afgeleid worden door de vogels in de tuin. Dan sta ik opeens weer snel nog wat foto’s of filmpjes te schieten, waar ik vervolgens niets mee doe, omdat ik er niet aan toekom. Wanneer ik er dan wél een keer aan toekom, is het soms best grappig om uit de achtergrondgeluiden op te kunnen maken waar ik op dat moment naar aan het kijken was. Kijk en luister maar mee…

Niet alle Roelvinkjes gebruiken een gele zwembroek...

Het is mei, en dan kom je tussen al het beeldmateriaal een video tegen over een familielid van de Roelvinkjes, Doris Roelvink. Uit de maand máárt. Die had natuurlijk allang uitgezonden moeten worden! Niet op RTL5, maar op Gefladder. Maar ach, zie dit dan maar als een soort ‘uitzending gemist’.

Eerst de betreffende aflevering van RTL5

Nu dezelfde aflevering met Doris Roelvink voor Gefladder
(luister vooral mee)

Ter informatie: Doris Roelvink is geen vink maar een merel. En hij neemt ruim de tijd voor een bad, want een goed verzorgd uiterlijk is wel zo belangrijk (dat heeft hij tenminste van zijn ome Dries en neven Dave en Donny geleerd). Terwijl Doris in bad zit, is de rest van de familie Roelvink op de achtergrond te horen. Kibbelend. Zodanig, dat onze Doris ergens rond minuut 1.01 kwettert: “Houden jullie nu toch eens op met dat geruzie over paspoorten en sleutels!”

Dat bad blijft geliefd
Hoewel het inmiddels alweer een paar weken stil is rond de andere Roelvinkjes, is Doris sinds de video nog trouw elke dag zijn badje komen nemen. Zónder gele zwembroek: we hebben immers al gele viooltjes in de tuin staan!

Doris Roelvink, de merel, neemt een uitgebreid bad

Och, och, kijk hem eens genieten.

Doris Roelvink, de merel, neemt een uitgebreid bad

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Groenling van raamslachtoffer tot troetelkind

april 2015 – Tijd voor een koffiepauze, dacht ik toen ik de kamer in kwam lopen. Een groenling dacht daar anders over, want BOEM!, hij knalde in volle vaart tegen het raam. Nu gebeurt dat wel vaker met die vogels: op het moment dat ze ergens van schrikken, kijken ze niet meer op of om, maar vliegen als een dolle Dries zomaar een kant op. Tegen het raam bijvoorbeeld. Vaak zie je de veertjes en/of de afdrukken van de vleugels nog zitten.

BOEM!!

Toch loopt het meestal goed af. Dan nemen de vogels plaats op de schutting of een tak, waar ze hun kop schudden over hun eigen stommiteit. Soms echter, is zo’n vogel flink groggy en heeft dan echt even de tijd nodig om van een horizontale status weer naar een verticale te komen. Maar die groenlingen… op de een of andere manier is zo’n knal tegen het raam ze vrijwel altijd fataal. Hier in de tuin tenminste wel: (groenling als raamslachtoffer in ‘tussendoortjes’ of een tuin vol groenlingen).

 

EEN ZONNIGE MIDDAG…

14.41 uur – Op zijn rug, met zijn pootjes in de lucht spartelend, lag jongeman groenling op de grond. Voorzichtig pakte ik hem op, ondertussen troostende woordjes brabbelend en hopend dat hij het zou overleven.

De groenling was keihard tegen het raam gebotst

De arme ziel was volledig van de wereld en voorzichtig liet ik wat water uit een van de waterbakjes op z’n koppie druppelen. Het ging allemaal volledig aan hem voorbij.

Groenling raamslachtoffer - hij was helemaal van de wereld

Ik dacht dat het misschien wel beter voor hem zou zijn om op een rustig plekje bij te komen, maar de groenling viel niet met zijn neus in de boter, maar met zijn snavel in de potgrond. Het ontbrak hem daarbij aan kracht om zijn kop weer omhoog te krijgen. Geen goed idee dus.

Groenling raamslachtoffer - kracht om rechtop te staan, had de groenling niet

Zo stik je nog, dacht ik.
Blijf dan maar liever bij mij, dan kan ik je in ieder geval beter in de gaten houden.

Groenling raamslachtoffer - ook wat waterdruppels op z'n koppie hielp niet

Zodoende gingen we er samen maar bij zitten.
Aan koffie werd op dat moment niet meer gedacht.

Groenling raamslachtoffer - dan maar samen de tijd nemen om bij te komen

Veilig in het kommetje dat ik van mijn hand gemaakt had – en waar groenling niet in om kon vallen – kon hij beetje bij beetje tot zijn positieven komen.

Groenling raamslachtoffer - groenling veilig in het kommetje van Marjori's hand

Natte polsen, natte pootjes?
Wanneer ik me zelf niet zo lekker voel, vind ik het altijd verfrissend om m’n polsen even onder de koude kraan te houden. Met het idee dat dat voor de groenling wellicht ook zou gelden, liet ik hem af en toe even pootjebaden. Of het hielp, weet ik niet. Het leek er eerder op dat die kleine groene alleen maar dacht: wat gaat ze nú weer met me doen?!
Tja, het was goed bedoeld.

Groenling raamslachtoffer - even pootjebaden als opkikker

Zoals kleine kinderen moe worden van zwemmen, zo raakte de groenling vermoeid van het pootjebaden. Hij doezelde daarna dan ook weer lekker weg.

Groenling raamslachtoffer - de tijd nemen om te herstellen

Toch leek hij die verfrissende tussendoortjes steeds meer te waarderen.

Groenling raamslachtoffer - en tussendoor weer even pootjebaden  Groenling raamslachtoffer - en tussendoor weer even pootjebaden

Ook begon hij weer wat helderder uit zijn ogen te kijken.

Groenling raamslachtoffer - hij wordt al wat alerter

Het was wel heel speciaal hoor, zo met z’n tweetjes.
De groenling keek me aan wanneer ik tegen hem sprak, keek om zich heen wanneer hij vogels hoorde zingen en… leek het steeds meer  naar zijn zin te hebben.

Een heerlijk troetelkind

Groenling raamslachtoffer - de grootste schrik is achter de rug; nu is het zelfs een beetje 'gezellig' zo samen

Tussen de bedrijven door liepen we rondjes door de tuin. En hoewel groenling gewoon weg kon vliegen, bleef hij zitten waar hij zat. Op mijn hand.

Groenling raamslachtoffer - hij wilde nog niet wegvliegen en bleef liever op Marjori's hand zitten

Dat hij niet weg wilde, is heel duidelijk te zien in het filmpje onderaan de pagina; zo schattig.

Groenling raamslachtoffer - 'maar ik hóef toch nog niet weg?', zie je groenling denken

15.57 uur – Af en toe had de groenling een terugval. Dan keek hij weer wat moeilijk uit zijn ogen. Toch bleven we onze rondjes door de tuin maken, want dat leek hij wel interessant te vinden.

Groenling raamslachtoffer - aan z'n oogjes zie je dat hij opeens weer even heel erg moe is

Kikker had ondertussen ook in de gaten dat er ‘iets’ aan de hand was. Hij kwam vanuit zijn hol (de spleet tussen de kei en de bak) omhoog, om met zijn kop boven water met eigen ogen te kunnen zien hoe de groenling vertroeteld werd.

Tsss, wat een aanstellerij, leek kikker te denken.

Kikker kwam ook even kijken. Hij vond groenling maar een aansteller...

Maar groenling trok zich daar niets van aan. Die genoot van alle aandacht!

Groenling raamslachtoffer - en nog steeds wilde hij niet wegvliegen

Perfecte schutkleur
16.12 uur – En toen opeens – dit is ook een leuk moment in het filmpje – voelde de jongeman zich sterk genoeg om zijn vleugels weer uit te slaan. Een paar slagen verder landde hij op een beschut plekje waar hij nog wat verder op krachten kon komen. Met zijn perfecte schutkleur zat hij daar wel goed. Kijk maar: recht voor je, met zijn snavel knus tussen zijn veertjes gestoken.

Groenling raamslachtoffer - ja, eindelijk vloog groenling een struik in om daar vervolgens verder bij te komen

Inmiddels kwam de trek in koffie in alle hevigheid terug. Een bakkie, ja lékker! Waarbij ik wél die ene struik in de tuin in de gaten bleef houden, want helemáál gerust, was ik nog niet.

Een hele tijd later – 17.45 uur – keek ik op het juiste moment naar buiten.
Hè, hè, er zat eindelijk wat beweging in de kleine man!

Groenling raamslachtoffer - enige tijd later vond hij het tijd om er weer eens op uit te gaan

En ik had dat nog niet gedacht of ‘floep’, daar fladderde de groenling naar het voederhuisje op nog geen meter  afstand. Meneer was duidelijk aan versterking toe: eten!

Groenling raamslachtoffer - de eerste hapjes na de grote BOEM!

18.28 uur – Nietsvermoedend liep ik met een trommel voer naar buiten om de vogels nog een laatste snack te geven. De groenling was als het ware alweer vergeten. Dát avontuur was afgelopen… dácht ik. Nou, ik schrok me rot!
Want daar zat hij hoor, vlak voor m’n neus in het hangende voederhuis. Meestal vliegen groenlingen bij het minste geluid of beweginkje al verschrikt weg, maar meneer hier niet (zou hij me nog herkennen?). Voorzichtig kwam ik met een schepje pitten en vlokken dichterbij…

De groenling maakte aanstalten om weg te vliegen, maar bedacht zich halverwege. Zo bleef hij even zitten, met zijn ene helft ín het huisje en met zijn andere helft eruit. Mij de kans gevend om toch nog even snel die camera weer tevoorschijn te halen.

Groenling raamslachtoffer - in het voederhuisje

Zich niets van mij aantrekkend, draaide de groenling zich om en begon op z’n gemak te eten.

Groenling raamslachtoffer - het eten smaakt weerGroenling raamslachtoffer - ja, groenling is weer opgeknapt. Gelúkkig!

Ja, hij was de grote BOEM echt te boven gekomen!

Na een laatste blik van verstandhouding namen we afscheid van elkaar.
Ik ging naar binnen en de groenling… die zag ik met een sterke, strakke vleugelslag de prachtige magnolia van de buren in vliegen. Dat is met recht een ‘mooi’ einde van dit verhaal!

Groenling raamslachtoffer - groenling vloog de prachtige magnoliaboom van de buren in.

THE MOVIE

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page