Tagarchief: vijver

Kikker terug van weggeweest

augustus 2014
Het heeft even geduurd en ik had de hoop eigenlijk al opgegeven en me neergelegd bij een kikkerloze zomer, maar… er is weer leuk bezoek in de tuin. Kikker is terug!

(Na Harry, Harriët en Henk, wil ik me dit keer onthouden van namen geven.)

Kikker in minivijver (rechts)

Oppassen!
Ik heb hem wel al gewaarschuwd alert te zijn voor die ooievaarsbende die momenteel Nieuw-West onveilig maakt. Een gewaarschuwde kikker telt immers voor twee (zou overigens leuk zijn, een tweede kikker erbij).

De kikker van dichterbij bekeken.

Kikker(s) ;-)

Kijkend naar de foto realiseer ik me opeens dat ze natuurlijk al met z’n tweeën zijn. Leuk, zo naast elkaar ;-)


Kikkermomenten 2014

Andere kikkerjaren

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Meijert en de libel

augustus 2014
Het zou zomaar de titel van een sprookje kunnen zijn: Meijert en de libel. Een goed einde had het verhaal in ieder geval, wat helaas niet altíjd het geval is…

De vijver en de egel
Het beeld van mijn verbrande slakkenbaby’s  – UV factor 100 aanbevolen – deed Meijert opeens terugdenken aan de tijd toen hij zijn vijver nog maar pas had. Informatie haalde hij in die tijd uit een speciaal boekje over vijvers waarin o.a. te lezen was hoe je een vijver ‘egelvriendelijk’ kon maken. Wat hebben die leuke, stekelige diertjes nou met de vijver te maken, dacht Meijert. Maar dat werd al snel duidelijk toen hij verder las: het egelvriendelijk maken van je vijver, betekent dat indien een egel in de vijver valt tijdens bijvoorbeeld een slokje drinken, hij de mogelijkheid krijgt om er weer uit te klimmen. Daar ga ik morgen meteen mee aan de slag, nam Meijert zich voor! Maar hoe bizar, die volgende ochtend lag er een egel in de vijver. Dood. Meijert was net een nacht te laat, dat steekt.

Meijert: “Het hartverscheurende was, dat je aan de krassen in de aanslag langs de vijverrand kon zien dat het een hele strijd moet zijn geweest.”

De vijver en de libel
Laatst kreeg Meijert een ‘soort van’ herkansing toen bij hem in de vijver een libel lag. Net als bij mijn eerder genoemde slakkenbaby’s, bleek zowaar dat er nog leven zichtbaar was. Verschil was er echter wel degelijk: waar de slakjes alsnog het leven lieten omdat ze ‘een beetje te droog’ geworden waren, kon de libel al snel weer vrolijk fladderend de vrije natuur in.

Meijert: “Met behulp van een stukje keukenpapier konden de dikste druppels van de vleugels gezogen worden en daarna heb ik de libel op een tak gezet om verder te drogen. Later vertrok de libel weer en wat ben ik blij dat ik de foto’s als souvenir heb!”

Foto’s: Meijert de Haan – Den Oever

Meijert en de libel

Prachtig…

Meijert en de libel (gered uit zijn vijver)


Meer van Meijert:

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Niet één, maar twee kikkers

sept 2013
Gisteren was ik rustig begonnen met het herfstklaar maken van de tuin. Opeens klonk er vlak voor me wat geritsel. Dat is Henk, dacht ik meteen. En ja hoor, verstoord sprong hij richting het vijvertje om me vanuit het water verder in de gaten te kunnen houden. Uiteraard vond ik dat maar wát gezellig. Een paar minuten later hoorde ik wederom geritsel en vanuit mijn rechter ooghoek zag ik nog net een tweede kikker met een perfecte plons in het water terechtkomen. Henk zat nog steeds op dezelfde plek in het water. Er waren dus twéé kikkers in de tuin!

Boven Henk en rechts de kleinere kikker

Niet één, maar twéé kikkers in de tuin!

Helemaal verheugd liep ik naar het vijvertje om die twee eens goed te bekijken. Ze waren helemaal niet bang voor me en namen af en toe een duik onder water om vervolgens relaxed de kant weer op te klimmen. Het tweede kikkertje bleek trouwens duidelijk kleiner te zijn.

Boven de kleinere kikker en onder Henk

Niet één, maar twéé kikkers in de tuin!

En nu vraag ik mij af: zal die kleinere nou een van de kikkertjes zijn die ik zelf van april t/m juni verzorgd heb of kunnen die helemaal nog niet zo snel gegroeid zijn? Tja, ik weet het ook niet hoor. Hoe het ook zij, het is in ieder geval wél leuk om te weten dat Henk niet alleen is!


Kikkermomenten 2013

Andere kikkerjaren

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Kunstmatige inseminatie

april 2013
Het ene moment ben je nog een brave burger en het volgende moment onderneem je vanwege een kinderwens de gekste acties. Een beetje belachelijk voelde ik me wel, maar niets kon me meer tegenhouden.

Kunstmatige inseminatie succesvol

Hulpvraag
Een tijd geleden stuurde ik een email naar een lieve kennis, Lilian, waarin ik haar zonder omwegen vroeg waar het mij om ging (zo’n jaar geleden had ik haar namelijk al eens over dit onderwerp horen praten). Haar verlossende telefoontje kwam een paar dagen geleden: Lilian liet mij weten dat haar buurman wel bereid was mij een kwakkie te doneren! Aaaah, ik was werkelijk door het dolle heen van blijdschap.

Dus daar stond ik een dag later met Lilian voor de deur van haar buurman – een man die ik helemaal niet kende. Meteen echter toen hij opendeed, wist ik dat ik het met hem aan zou durven; deze vriendelijke man zou mij twintig jaar na mijn tweeling aan kindjes helpen.
Nadat hij mij zijn kwakkie geleverd had, fietste ik zo snel mogelijk naar huis. Dat glibberige goedje was voor mij nu eenmaal behoorlijk kostbaar en moest zo snel mogelijk ingebracht worden.

Voor je me nu verdenkt van de een of andere illegale spermahandel, kan ik je geruststellen. Het gaat hier – maar dat had je natuurlijk al aan de foto’s gezien – om kikkerdril.

De ontwikkeling van de ene helft volgen we buitenshuis en de andere binnenshuis.

Gedoneerd kwakkie van vreemde man, the Frogman?  De ene helft mag in huis wonen.

Kikkerlarfjes
Wat bijzonder zeg, in één dag tijd zie je al hele grote verschillen in zo’n cel. De bolletjes worden steeds langwerpiger en gaan bewegen. Bij het zien van het ‘gefladder’ van die larven in hun cel, moet ik steeds met een grote glimlach terugdenken aan de tijd dat mijn eigen wondertjes in mijn buik dwarrelden…

Het hier en nu
Op het gas staat een grote pan tomatensoep en van waar ik sta, zie ik zowel in de voor- als in de achtertuin de koolmeesjes druk nestkast in, nestkast uit vliegen. Uit de radio komt klassieke muziek en het zonnetje schijnt. De hoogste tijd om weer even – voor de tigste keer vandaag – naar mijn fladderende kindjes te gaan kijken. Leuk hoor, zo’n kunstmatig geïnsemineerde vijver!

De zwarte 'bolletjes' binnen het glibberige spul, veranderen al snel in 'frutseltjes'.  De andere helft groeit in de tweede minivijver op.

In mijn minivijver zaten natuurlijk al twee libellenlarven die niet vies zijn van een lekker kikkervisje. Vandaar dat ik deze tweede minivijver er snel bij gemaakt heb ;-)


Kikkermomenten 2013

Andere kikkerjaren

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Duiventuig of ‘tuin tokkies’

april 2013

Noem ze zoals je zelf wilt. Gefladder zit er in ieder geval hard over na te denken om de ministers bij elkaar te roepen voor een serieus duivendebat. Geef je ze te eten, maken ze er alsnog een puinhoop van. Zo kan het toch niet langer…

Totaal geen manieren.

De zijkanten van het voederhuisje moeten duidelijk nog even aangepast worden. Maar wel zodanig dat de merels er wél nog in passen. Gedoe.

Maar ik ben ook wel een watje ook hoor. Want als ze dan na flink gebadder in de kleine vijver in het lentezonnetje liggen op te drogen, dan vind ik ze toch wel weer leuk. Oké, héél even maar.

Opdrogen in de lentezon.

Chillende duiven na een verfrissend badje.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

De minivijver

Schoonmaaktijd!

april 2013 – Vriendin Bo en ik hebben op dezelfde dag vrij en besloten dan ook gezellig ons eerste rondje Tuincentrum Osdorp van dit seizoen te maken; het zonnetje scheen. Zelf wilde ik die middag de vijver – correctie: MINI vijver – gaan schoonmaken en daar wilde ik wel een nieuw plantje voor kopen.

Libellenlarve
Weer thuisgekomen, ging ik meteen aan de slag.
Eerst de stenen eruit om daarna met een emmer het water eruit te scheppen. Toen opeens… verschenen vanuit de modderlaag een paar bubbels. Wat een leuke verrassing: twee libellenlarven van vorig jaar, zaten er nog in!
(terugblik: waterbeestjes vangen)

Ik heb ze er met de emmer uitgehaald (bange poeperd) en ze vervolgens in een bakje gedaan. Daarna heb ik de vijverbak (cementbak) uit de grond getrokken en kon het schrobben beginnen.

Mini vijver (cementbak) schoonmaken voor een nieuw seizoen.

Het werd nóg gezelliger, want na de twee libellenlarven, kwamen ook de staartmeesjes weer een kijkje nemen (of beter gezegd: een hápje nemen). Ze waren helemaal niet bang voor me.
En nu ik van zo dichtbij een foto kon maken, was opeens ook te zien dat die beestjes een geel streepje boven hun ogen hebben!

Staartmeesje  Staartmees met duidelijk het gele streepje boven zijn oog.  Staartmees ziet nog wel een stukje pindakaas zitten.

Toen alles weer op z’n plek stond en de bak gevuld was met sloot-/kraanwater, konden de libellenlarven de minivijver weer in. Opeens was ik ook niet meer bang en heb ik deze mooie, lelijke beestjes gewoon met de hand weer de ruimte gegeven.

De libellenlarven kunnen de vijver weer in.  Zo, de libellenlarve mag de schone vijver weer herontdekken.

Zo, de ‘vijver’ ziet er weer prima uit.

Vijvertje weer schoon.

De spreeuw kwam meteen aanrennen voor een fris badje!

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Kikker in minivijver

okt 2012
Jaaaa, het is gelúkt! Hoe blij kun je zijn. Ik heb gewoon een kikker in m’n minivijver.
Het vijvertje dat ik zo nodig per se, direct, onmiddellijk, meteen wilde hebben nadat zich een paar maanden geleden plotseling een kikker gemeld had in de tuin. Het vijvertje dat ik zodoende zelf op een regenachtige dag – want natuurlijk kon ik niet nog even een dagje wachten – gecreëerd had door een cementbak in te graven. Het vijvertje waarvan ik vond dat er toch ook een kikkerhuis bij in de buurt moest staan. Het vijvertje waar zodoende al een paar dagen later een kikkerhuis bij in de buurt stond, waardoor ik zelf toch ook wel even dacht: Mar, nu ben je echt een beetje doorgeslagen…

Maar leuk zijn ze wel
Minivijver en kikkerhuis

Mini vijver voor de kikkers  Kikkerhuis

Inzet wordt beloond
vrijdag 19 oktober: Na een uurtje sportschool kwam ik vanmorgen voldaan de woonkamer weer ingelopen. Met m’n jas nog aan, had ik vriendin Bo aan de telefoon en al babbelend met inmiddels één arm uit de mouw van m’n jas, liep ik naar het raam om zoals gewoonlijk de tuin in te kijken. Het eerste wat mijn aandacht trok, was gespartel in de vijver en terwijl ik naar Bo luisterde, dacht ik: O nee, dat is toch geen vogeltje dat in het water is gevallen en er nu niet meer uit kan komen? Moet ik te hulp schieten? Om in diezelfde seconde een aantal vreemde pootjes te zien. Pootjes die bepaald niet bij een vogel hoorden, maar bij een… kíkker.

“Oooooh Bo, stop. Even onderbreken. Ik heb een kíkker! Er zit een kíkker in m’n vijver, aaaah, het is gewoon gelúkt, gááf!”
Als een debiel rende ik door de kamer, met ogen die op zoek waren naar een camera die nergens bleek te liggen. Met m’n jas nog steeds aan één arm bungelend, stormde ik met de telefoon aan m’n oor de trap op naar m’n werkkamer. Ook daar géén camera.
“M’n camera, waar is m’n camera, ik kan m’n camera niet vinden,” galmde ik door de telefoon met aan de andere kant van de lijn een lachende vriendin: “Haha wat leuk dat ik de primeur heb en de vliegende reporter live bezig hoor.” Ondertussen denderde ik de trap weer af, om me beneden opeens te herinneren dat m’n camera in m’n tas zat.
Met de camera in de ene hand, de telefoon met vriendinlief in de andere en m’n jas inmiddels uit, hing ik boven het vijvertje. Zou de kikker er nog zijn?

Ja hoor, daar zwom hij. Té leuk!
Al gauw kwam hij weer boven water, waar hij ontspannen geleund tegen een grote kei rechtop bleef zitten. Bo leefde vanaf de andere kant van de lijn helemaal mee en kwam met de naam Harry aanzetten. Ik kon me daar helemaal in vinden.

Mensen, dit is Harry de bruine kikker.

Een bruine kikker in onze mini vijver

Een close-up.

Een bruine kikker in onze mini vijver

Twee uur en een lekkere douche later stond vriendin Maddy voor de deur: “Mad, ik heb een kikker, kom kijken!”

When Maddy met Harry

'When Harry met Maddy'

De toon was gezet en Mad en Maat (door vriendinnen van vroeger word ik nog steeds Maat genoemd ) gingen in een opperbeste stemming richting Tuincentrum Osdorp voor een gezellige lunch!

* Harry is overigens best groot, dus het zou ook zomaar zo kunnen zijn dat Harry eigenlijk een Harriët is (de kikkerdames zijn groter dan de kikkerheren). Maar goed, voor nu is het wat mij betreft gewoon een Harry.


Kikkermomenten 2012

Andere kikkerjaren

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page