Tagarchief: viooltjes

Konijn eet viooltjes uit de tuin

juli 2015
Eind vorig jaar zag ik voor ’t eerst een konijn in de tuin; het gaf een soort Alice in Wonderland gevoel. En laatst zat opníeuw een langorige bezoeker in de tuin. Een heel grote verrassing is dit eigenlijk niet, aangezien de konijnen uit het Sloterpark hun leefgebied inmiddels succesvol uitgebreid hebben met de woonwijken in de buurt. Zowel tussen eengezinswoningen als tussen flats vermaken zij zich prima!
Hoewel de egels de egelpoorten in m’n schutting nog steeds niet ontdekt hebben, hebben de konijnen dat overduidelijk wél. Zie hier een wat jonger konijn dat met veel smaak – alsof het de normaalste zaak van de wereld was – van de paars/geel/witte viooltjes at. Dat ik daar niet boos om kon worden, is wel te begrijpen toch? Eén blik in die prachtige ogen…

Het deugnietkonijntje

Konijn eet met smaak van de viooltjes in de tuin

In beweging ziet het er allemaal nog veel grappiger uit
Wat een gesmikkel.

Het ene viooltje is het andere nog niet
Bovenstaande was gefilmd van achter het raam en omdat ik daarna de tuin in liep, sprong het konijn snel een donkere hoek in. Maar… daar bleef de deugniet niet lang verstopt zitten hoor, welnee. Het konijntje had immers de géle viooltjes nog niet geproefd. Zonder enige angst kwam de donzige fijnproever weer tevoorschijn springen, om al snel aan te tonen dat ook ‘geel’ positief door de smaaktest kwam.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Hommel aan de wandel

juli 2014
Nou, dit was een wel héél apart ‘wandelingetje’…
Zojuist stond ik in de tuin te genieten van mijn zwakke momenten van de laatste tijd (lees: van de plantjes die ik tóch weer gekocht had in tuincentrum Osdorp).

Vanuit een ooghoek zag ik op de tegels een hommel aan de wandel; tussendoor stond ze steeds even stil om met haar kont te gaan wiebelen. Het zag er zo boeiend uit, dat ik besloot haar met de camera te volgen. Ze ging van een kruipplant waarvan ik de naam niet meer weet, naar de anemoon in de knop en vervolgens naar de viooltjes. Het grappigste moment vond ik het tafereel met de anemoonknop. Want wat was ze toch aan ’t doen…?!

Maar eerst het begin.

Bij de anemoon
Let ook eens op die lange tong die de hommel uitsteekt tijdens haar wasbeurt.

Bij de viooltjes aangekomen…

Hommel geniet van de viooltjes

Met onderstaande bewegende beelden komt bovenstaande foto tot leven.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page