Categoriearchief: Natuurbeleving

Natuur met hier en daar een knipoog – groene tussendoortjes

Een piepklein sprookje

Dit piepkleine muisje was naar binnen geglipt, maar werd daar opgevangen door avonturenpoes Disney. Disney was maar wat blij met haar nieuwe, smakelijke speeltje en tikte het kleintje eerst vrolijk alle kanten op. Maar gelukkig niet voor lang.

Avonturenpoes Disney baalt dat ze niet meer met de muis kan 'spelen'

Het muisje kon teruggezet worden in de tuin en ging er na een paar dappere ademhalingen vliegensvlug vandoor. “Piep!” hoorde ik het muisje nog roepen (als in ‘dankjewel’).
Poes balen natuurlijk, maar zeg nu zelf: een Disney prinses hoort gewoon netjes uit een schaaltje te eten, toch…?

Het muisje leeft vast nog lang en gelukkig.

 

Gefladder bij het Raathuis

Je zal maar weer een vergadering hebben. Zo saaaai…
Maar het kan anders. En wel in Fruittuin van West. Dit is een boerderij in Amsterdam waar je niet alleen in je vrije tijd met jong en oud kunt zijn, maar ook in de baas z’n tijd. Hier staat namelijk het Raathuis, een ideale plek voor kleine zakelijke bijeenkomsten.
En in je pauze… fladder je gewoon lekker door de boomgaard achter de kippen aan! Met al dat gefladder ga je er nog naar uitkijken ook: gezellig vergaderen. Iets om zeker even rond te bazzzzuinen bij

Fruittuin van West zakelijk

Kijk eens, het groene boek was er ook!

Gefladder bij het Raathuis in Fruittuin van West - Foto: Paul Koene

 

Geef (jezelf) een boek cadeau

Gefladder met de Maine Coons

Poezesnoes Disney was laatst behoorlijk in haar nopjes. Waarom? Nou, oordeel zelf, moet je kijken wat een kanjers er binnenkwamen! Deze gebroeders Maine Coon zijn toch wel katten waar je als poes je nek voor omdraait: “Fuutfjuuw!”

Twee kanjers van katten, de gebroeders Maine Coon, Nero en Naruto

De Maine Coons Nero en Naruto uit Hoofddorp zijn graag in de tuin, maar samen met pa en ma Wim en Jolanda op de bank vinden ze ook erg fijn. Vooral als ze mee mogen lezen uit het boek Gefladder, Natuur met een knipoog! Wellicht werd op onderstaande foto nét een stukje voorgelezen over die muis bij de minivijver. Of over de meesjes met waterpret, tót die ene ‘angry bird’ zich ermee ging bemoeien. In ieder geval was Naruto een en al aandacht…

Naruto fladdert mee met moeders Jolanda

Nou jongens, geniet van al het gefladder en eh, jullie krijgen een neusieneusie van Disney! (Ze vindt jullie allebei even knap.)

Gebroeders Maine Coon in de kattenpaal die baasje Wim gemaakt heeft

 

Geef (jezelf) een boek cadeau

Hemelse heemtuin

De hemel op aarde bestaat. En voor iedereen zal dat in een andere gedaante zijn. Voor mij zijn het de ochtenden in Heemtuin Sloterpark, mét het daar tegenover gelegen Ruige Riet. Dit kleine gebied voelt als een paradijsje. Omringd door het oorverdovende geluid van stilte, op de tonen van prachtig vogelgezang, komen mijn hoofd en lichaam er tot rust. Kan ik zelfs als het leven niet lekker loopt, toch een intens geluksgevoel ervaren.

Shinrin Yoku, Forest Bathing, Bosbaden
Misschien heb je weleens gehoord van de Japanse term Shinrin Yoku, ook wel bekend als Forest Bathing. Het betekent zoiets als ‘opgaan in de natuur’. Te midden van de heemtuin, is precies dat, wat er gebeurt. De bomen om je heen voelen als een groene knuffel. En je weet wat een knuffel met een mens doet: het neutraliseert de spanning in je lijf, je bloeddruk verlaagt en met een plofje voel je de mist uit je hoofd wegtrekken. Kalmte komt je tegemoet. Het voelt als een warm bad. Een gróen bad. Forest Bathing dus.

Bosbaden in Heemtuin Sloterpark

Vorig jaar bevond ik me op een SUP board op een smal stukje water dat tussen de heemtuin en het Ruige Riet loopt. Een met hedera begroeide boomstam steekt er schuin over het water en vormt zo een bijzondere doorgang. Laten we het heel passend de hemelpoort noemen.

Ik peddelde er onderdoor en had niet kunnen vermoeden dat die ervaring nóg magischer kon worden. Terwijl ik daar stond namelijk, schoot zo een blauwe schicht langs me over het water, een ijsvogel. Ik stond erbij en keek ernaar: “Waaauw!” De ijsvogels zie je hier vaker, maar dit moment was toch net even anders dan anders. Het mag een wonder heten dat ik niet van pure extase zo van m’n SUP  board gedonderd ben. Dan was het pas écht een groen bad geweest!

Na mijn rondje peddelen, wandelde ik richting het Ruige Riet terug naar huis. En met een glimlach op m’n snoet, wierp ik een blik van verstandhouding op de ijsvogelwand waar ik langskwam. Het was als  een ‘dankjewel’ aan buurman ijsvogel, die dat intieme moment op het water zo ongelooflijk memorabel gemaakt heeft.

Hoe groots een klein stukje Amsterdam kan zijn.

IJsvogels rondom Ruige Riet en Heemuin Sloterpark

De ijsvogel bij Ruige Riet/Heemtuin Sloterpark

Hans Kraai op de gezonde toer

Hans Kraai – niet te verwarren met Hans Kraay jr. – heeft altijd wel zijn babbel klaar. Hij heeft doorlopend het hoogste woord en houdt alleen zijn bek als hij aan ’t eten is. Ik moet wel zeggen… soms heeft de man behoorlijk zinnige dingen te vertellen. Snoepen doet hij bijvoorbeeld verstandig en dát goede voorbeeld geeft hij graag door.

Alleen… opeens moet hij zo nodig weer interessant doen. Wil hij laten weten dat hij over de grens gevlogen heeft en een nieuwe taal machtig is. Tsss, uitslover. Maar goed, hij heeft gelijk. Oók als hij Engels spreekt:

An apple a day,
keeps the doctor away.

En ik hoorde hem er nog net achteraan schreeuwen: “And now leave me alone, this apple is mine, mine, mine!”

Wat een gierigaard…

Hans Kraai: "Snoep verstandig, eet een appel!"

Pimpelmees pimpt vogelhuis

maart 2022
Het is lente en ook bij de pimpelmeesjes heeft Cupido toegeslagen. Deze kleine knapperds zijn hard toe aan samenwonen in hun eigen liefdesnestje, dus ja, dan ga je op zoek naar een geschikt vogelhuis. Eén die aan al je eisen voldoet. En heb je er dan een gevonden op GeFlunda (je weet wel: Gefladder en Funda in één), dan zorg je dat je de eerste bent die een kijkje komt nemen.

Pimpelmees heeft nieuw huis op het oog

Kijkdag!
Check, check, dubbel check

Pimpelmees checkt nieuwe woning

Verkocht
Oké, je hebt in de tuin de woning van je dromen gevonden en bent klaar om een gezin te stichten… dan moet het huis natuurlijk eerst nog opgeknapt worden. Nou, voor een pimpelmees is dat uiteraard totaal geen probleem. Die heeft het pimpen helemaal in de vleugels.

VIDEO
Vanuit de woonkamer bekeken

Brute buizerd?

april 2022
Roofvogels. Prachtige vogels met een sluwe blik. Misschien woon je wel ergens waar je ze geregeld tegenkomt. Tijdens míjn rondjes door het park, zijn het met name sperwers, haviken en buizerds, die zich laten zien. Zo is het hier in de vroege morgen heel normaal als een buizerd opeens vanuit de bosjes voor je langs scheert, prachtig. En of je dan bang moet zijn voor deze brute rover? Welnee, want zo bruut als je denkt dat hij is, is hij heus niet (altijd).

Boze blik van de brute buizerd? Welnee!

Tijdens het wandelen of hardlopen kom je de buizerd geregeld tegen op het grote grasveld langs de Sloterplas. Dat is een waar wormen walhalla. En dan bedoel ik geen paradijs voor de wormen, maar juist dat het veld vól met wormen zit. Een paradijs voor de vogels dus. Die komen hier dan ook maar wat graag een wormpje plukken. En ja, óók die zogenaamd brute buizerd.

Tijdens het hardlopen – mét m’n camera in de hand – zag ik deze wandelende tuinkabouter gemoedelijk over het veld stappen en hier en daar een wormpje uit de grond trekken. Een heerlijk sullig beeld dat helemaal past bij een ontspannen rondje door het park.

VIDEO

Takken van doodsbeenderenboom (hertengeweiboom, gymnocladus)

Doodsbeenderen

april 2022
Had ik al verteld dat ik voor een uitvaartonderneming werk? Dit stuk heeft daar niets mee te maken. Er komen geen echte doodsbeenderen, beenderen van skeletten, aan te pas. Wel een boom.

Ik ben gek op bomen. Zowel in verticale als in horizontale staat. Die horizontale staat vind je hier volop in het Ruige Riet. Ze zijn geweldig om in te klimmen, die omgevallen bomen. En ook vogels, insecten en konijnen hebben er plezier van. Zelfs de waterschildpadden.

Moerasschildpadden op boomstam in water

De doodsbeenderenboom

Maar dan laatst, toen we Wouter van der Wulp tegen het lijf liepen, onze grote bomenkenner uit de omgeving. Hij vertelde dat hij even bij de doodsbeenderenboom was wezen kijken. Ehm, doodsbeenderenboom? Ik had er geen idee van dat die bestond, laat staan dat we die in de buurt hadden.

Doodsbeenderenboom - foto: Wouter van der Wulp
Foto: Wouter van der Wulp

Toen Wouter mij een dag later een foto van de boom appte, bleek het zowaar om een van mijn lievelingsbomen te gaan. Elke herfst is het genieten van deze boom, met die mooi verkleurende bladeren.

De foto leidde enkele dagen later tot een bomenwandelingetje met Wouter.

Wouter van der Wulp bij de doodsbeenderenboom/hertengeweiboom

We stonden stil bij deze dode die niet dood is, maar gewoon nog kaal van de winter. De boom heeft dan takken die sommigen doen denken aan doodsbeenderen. Zelf vind ik de takken meer weg hebben van een gewei. En dat vinden er blijkbaar meer. De boom wordt namelijk ook wel hertengeweiboom genoemd.

Toen we de boom van dichtbij bekeken, waren nog enkele lange, bruine, harde peulen zichtbaar (hierin zitten de zaden).

De peul van de doodsbeenderenboom/Gymnocladus dioica

Het maakt maar weer duidelijk hoeveel meer je ontdekt, wanneer je met aandacht observeert. De boom is voor mij nu in ieder geval veel meer geworden dan alleen maar een prachtig plaatje in de herfst. Dankjewel Wouter!

(En we zijn langs meer bomen gegaan, maar daarover een andere keer)

Fazant aan de wandel in het Sloterpark

Fazant aan de wandel

april 2022
Ik kom uit Amsterdam Noord, met als groene thuisbasis het Vliegenbos. Er liepen daar toen geen fazanten rond. Hoe anders was dat, toen ik in 1992 in Nieuw-West kwam wonen. Daar strúíkelde je gewoon over de fazanten. Gekleurde mannetjes, bruine vrouwtjes, ze schoten in en om Ruige Riet Sloterpark zó langs je voeten, geweldig. Maar opeens waren ze weg. Geen idee wat er met ze gebeurd is. Of ze aan een ziekte bezweken zijn of gewoonweg geruimd. Ik heb het in ieder geval altijd jammer gevonden.

Gelukkig komt eens in de zoveel tijd nog een mannetjes fazant buurten. Zo ook laatst, toen ik met eerder genoemde Sabine bij de ijsvogels stond. Een foto heb ik op dat moment helaas niet van hem kunnen maken. Mijn aandacht werd namelijk nét getrokken door een ijsvogel met visje.

IJsvogel met visje in de bek

De herkansing kwam vanmorgen tijdens het hardlopen, langs het grote grasveld aan de Sloterplas. Toch niet meteen de plek waar je de fazant weer zou verwachten en juist daarom zo aangenaam onverwachts.

Zou het nu niet nóg leuker zijn, als de fazant een volgende keer gezellig een fijne meid meeneemt?!

VIDEO

Disc Golf Sloterpark

Vraag je je wellicht af waar die ijzeren korf in bovenstaande video voor is?