Categoriearchief: Natuurmomenten

Natuur met hier en daar een knipoog – groene tussendoortjes

De Roelvinkjes

mei 2015
Tijdens het televisiekijken wil ik nog weleens afgeleid worden door de vogels in de tuin. Dan sta ik opeens snel op om nog wat foto’s en filmpjes te schieten, waar ik vervolgens niets mee doe, omdat ik er niet aan toekom. Wanneer ik er dan wél een keer aan toekom, is het soms best grappig om uit de achtergrondgeluiden op te kunnen maken waar ik op dat moment naar aan het kijken was: De Roelvinkjes.

Niet alle Roelvinkjes gebruiken een gele zwembroek...

Het is mei, en dan kom je tussen al het beeldmateriaal een video tegen over een familielid van de Roelvinkjes, Doris Roelvink. Uit de maand máárt. Die had natuurlijk allang uitgezonden moeten worden! Niet op RTL5, maar op Gefladder. Maar ach, zie dit dan maar als een soort ‘uitzending gemist’.

Doris Roelvink met De Roelvinkjes
(luister vooral mee)

Ter informatie: Doris Roelvink is geen vink maar een merel. En hij neemt ruim de tijd voor een bad, want een goed verzorgd uiterlijk is wel zo belangrijk (dat heeft hij tenminste van zijn ome Dries en neven Dave en Donny geleerd). Terwijl Doris in bad zit, is de rest van de familie Roelvink op de achtergrond te horen. Kibbelend. Zodanig, dat onze Doris ergens rond minuut 1.01 kwettert: “Houden jullie nu toch eens op met dat geruzie over paspoorten en sleutels!”

Dat bad blijft geliefd
Hoewel het inmiddels alweer een paar weken stil is rond de andere Roelvinkjes, is Doris sinds de video nog trouw elke dag zijn badje komen nemen. Zónder gele zwembroek: we hebben immers al gele viooltjes in de tuin staan!

Doris Roelvink, de merel, neemt een uitgebreid bad

Och, och, kijk hem eens genieten.

Doris Roelvink, de merel, neemt een uitgebreid bad

Jongetje en meisje halsbandparkiet

december 2014
Jongetje halsbandparkiet had een schone jongedame op ‘t oog. Hoe zou hij daar nu toch eens mee in contact kunnen komen?

“Meisje! Meisje, mag ik ook een hapje?!”

Jongetje en meisje halsbandparkiet delen een hapje pindacake

Meisje halsbandparkiet zat natuurlijk helemaal niet te wachten op die aandacht. Zij was namelijk net lekker bezig. Maar goed, een hapje kon er wel vanaf. Dan zou dat joch haar vast wel met rust laten en kon ze de rest smakelijk zelf opeten.

Van tafelmanieren had ze nog nooit gehoord, smak smak. Kijk maar mee…

Kameleon met krekels bij de koffie

september 2014
Fascinerend, die prehistorische wezens; alsof je midden in Jurassic Park beland bent.
In werkelijkheid is Jurassic park het huis van vriendin Daniëlle waar ik gezellig op bezoek was. En vaste lezers van Gefladder kunnen zich wellicht nog wel herinneren dat koffietijd bij Daniëlle bijzonder kan zijn. Dit keer geen grasparkiet als koffieleut maar een kameleon die geen koekjes bij de koffie eet, maar… krekels. Ach, dat kan ook lekker zijn.

Kennismaking met kameleon Isabella
Veel te lang hadden Daniëlle en ik elkaar niet gezien, dus zo kon het gebeuren dat ik de inmiddels vier maanden oude Jemen kameleon van zoon Kelvin nog niet eerder ontmoet had. Hoewel ikzelf heel erg blij was met deze kennismaking, geloof ik dat Isabella het liever op een ander moment gehad had. “Moet dat nu?!” leek ze te zeggen. “Ik zie er niet uit!!!” En ja, Isabella had gelijk. Want wat was er aan de hand? Zij was net druk aan het vervellen. Noem ’t een ‘bad hair day’. Dan wil je als vrouw gewoon liever even niet gezien worden.

Jemen kameleon aan 't vervellen.

Lekkers bij de koffie
Waar Daantje en ik een koekje bij de koffie namen, werd kameleon Isabella verblijd met een bakje krekels. Spannend en interessant om te zien. Het is als een aquarium vol vissen: je kunt ernaar blijven kijken.

De Gilfactor
Met een bedenkelijke blik keek ik toe hoe Isabella haar hapje kreeg. “Pfoe, dit moet je natuurlijk elke dag doen”, zei ik terwijl ik naar de enge, mooie krekels keek waar de kameleon al snel van zou gaan genieten.
Daniëlle: “Ja, maar soms gaat het mis. Het was als een nachtmerrie die uitkwam!
Ik dacht ‘laat ik wat lekkers voor die kameleon kopen’, dus ik kocht een doosje sprinkhanen – ook al ben ik als de dood voor die beesten. En natúúrlijk, het bakje viel! Alle elf sprinkhanen sprongen vrolijk Kelvins kamer rond! Wij gillen natuurlijk, maar, na enige dreigementen van mijn kant, ging Kelvin de uitdaging aan om ze te vangen en weer in het doosje te stoppen. Het was ‘m gelukt, de kanjer. Mams weer opgelucht!”

Corry Konings had haar rekels.
Isabella heeft haar krekels.
En ik? Nou, ik houd ’t wel bij een koekje.

*  *  *

Een paar dagen later stuurde Daantje via whatsapp een foto van Isabella zonder vellen.
En oooh, wat is ze mooi!

Jemen kameleon Isabella weer helemaal mooi na het vervellen                     Foto: Daniëlle de Wolff

Meijert en de libel

augustus 2014
Het zou zomaar de titel van een sprookje kunnen zijn: Meijert en de libel. Het liep in ieder geval goed af…

De vijver en de egel
Het beeld van de slakkenbaby’s bij mijn minivijver deed Meijert uit Den Oever terugdenken aan de tijd toen hij zíjn vijver nog maar pas had. Informatie haalde hij in die tijd uit een speciaal boekje over vijvers waarin o.a. te lezen was hoe je een vijver ‘egelvriendelijk’ kon maken. Wat hebben die leuke, stekelige diertjes nu met de vijver te maken, dacht Meijert. Maar dat werd al snel duidelijk toen hij verder las: het egelvriendelijk maken van je vijver, betekent dat indien een egel in de vijver valt tijdens bijvoorbeeld een slokje drinken, hij de mogelijkheid krijgt om er weer uit te klimmen. Daar ga ik morgen meteen mee aan de slag, nam Meijert zich voor! Maar hoe bizar, die volgende ochtend lag er een egel in de vijver. Dood. Meijert was net een nacht te laat, dat steekt.

Meijert: “Het hartverscheurende was, dat je aan de krassen in de aanslag langs de vijverrand kon zien dat het een hele strijd moet zijn geweest.”

De vijver en de libel
Laatst kreeg Meijert een ‘soort van’ herkansing toen bij hem in de vijver een libel lag. Net als bij mijn eerder genoemde slakkenbaby’s, bleek zowaar dat er nog leven zichtbaar was. Verschil was er echter wel degelijk: waar de slakjes alsnog het leven lieten omdat ze ‘een beetje te droog’ geworden waren, kon de libel al snel weer vrolijk fladderend de vrije natuur in.

Meijert: “Met behulp van een stukje keukenpapier konden de dikste druppels van de vleugels gezogen worden en daarna heb ik de libel op een tak gezet om verder te drogen. Later vertrok de libel weer en wat ben ik blij dat ik de foto’s als souvenir heb!”

Foto’s: Meijert de Haan – Den Oever

Meijert en de libel

Prachtig…

Meijert en de libel (gered uit zijn vijver)

Meer van Meijert:

Natuurmeditatie?

augustus 2014
Vanaf de bank wierp ik een blik naar buiten. Wat hing dáár nou aan het waterbakje voor de vogels? Een naaktslak! Die slijmerd was voor zijn natje naar grote hoogte gegleden.

Slak drinkt uit het drinkbakje van de vogels

Tussendoor had hij zelfs tijd voor een spelletje ‘wie kan het langst zijn adem inhouden‘. Ik  ben daar zelf nooit goed in geweest, dus eigenlijk wilde ik niet meedoen, maar…

Slak houdt zijn adem in...

… doordat het er allemaal ‘onverwacht’ ontzettend interessant uitzag, hield ik voor ik het doorhad toch óók opeens m’n adem in (om maar niet teveel met m’n cameraatje te wiebelen).

Best spannend, ook al duurt het even…

En nét toen ik bijna van (in)spanning stikte, realiseerde ik me: ademhalen Mar, vooral adem blijven halen! Rustig neus in en mond uit. Ik moet zeggen: het is een aanrader hoor, zo’n natuurmeditatie (en een slak is daarbij, gezien zijn traagheid, het perfecte hulpmiddel).

Volledig Zen liep ik weer naar binnen.

*  *  *

In het filmpje viel me op hoe vies het waterbakje was.
Zo, het is weer schoon. Klaar voor een volgende meditatie. Doe je mee…?

Waterbakje vogels

Door weer en wind

augustus 2014
Dan kan er door het KNMI wel leuk code oranje afgegeven worden, maar de keuze om daarom maar lekker thuis te blijven is er niet, moet pa merel geïrriteerd gedacht hebben. Want weer of geen weer, met of zonder code: er moet eten op tafel komen!

Het noodweer viel hem behoorlijk tegen

Pa merel heeft behoorlijk de pee in. Toch trotseert hij het noodweer om aan eten te komen voor zijn jongen

Wellicht heb je al in de gaten met welke merel we hier te maken hebben? Precies, met de merel van Meijert de Haan uit Den Oever (van hem zijn ook deze merelfoto’s). Pa merel heeft het momenteel behoorlijk druk met alweer zijn VIERDE! nest van dit broedseizoen. En dat is wat, want Meijert wil heel graag zijn klimop snoeien, maar krijgt daarvoor eenvoudigweg de kans niet. Steeds wanneer de jonge merels zijn uitgevlogen, heeft moeder de vrouw het nest alweer volgestopt met nieuwe eitjes. Maar goed, ik dwaal af. We waren gebleven bij een zekere wolkbreuk.

wolkbreuk bij code oranje

De merel van Meijert had geen zin meer in een plensbui op z’n kop en weet natuurlijk maar al te goed dat er ook op simpeler wijze aan eten te komen is: jatten uit de keuken!

Pa merel kijkt of er nog ergens eten te jatten valt

En hij weet ook dat indien er niets te jatten valt, je het ook altijd nog met bietsen kunt proberen. Gewoon een kwestie van een beetje zielig kijken… toch? Tóch??!!!

Pa merel smeekt om een lekker hapje voor zijn jongen...

Meijert de Haan uit Den Oever:

Hommel aan de wandel

juli 2014
Nou, dit was wel een héél apart ‘wandelingetje’…
Zojuist stond ik in de tuin te genieten van mijn zwakke momenten van de laatste tijd (lees: van de plantjes die ik tóch weer gekocht had in tuincentrum Osdorp).

Met aandacht volgen
Vanuit een ooghoek zag ik op de tegels een hommel aan de wandel. Tussendoor stond ze steeds even stil om met haar kont te wiebelen. Het zag er zo boeiend uit, dat ik besloot haar met de camera te volgen. Ze begon bij een kruipplant waarvan ik de naam niet meer weet…

Dirty dancing?
Vervolgens wandelde ze naar de anemoon, die mooi in knop stond. Een grappig tafereel, want… wat was ze toch aan ‘t doen…?!

(Let ook eens op die lange tong die de hommel uitsteekt tijdens haar wasbeurt.)

Vervolgens bij de viooltjes aangekomen…

Hommel geniet van de viooltjes

Met onderstaande video komt bovenstaande foto tot leven.

De merels van Meijert – 2

april 2014
Weet je nog, het verhaal van Meijert en zijn huis-tuin-en-keuken merels? We eindigden zijn verhaal toen met een foto van het legsel van dit jaar: vier eieren. Meijert is me vervolgens updates blijven sturen en van de vier eieren, hebben uiteindelijk twee jonge merels het overleefd.

De jonge merels van Meijert de Haan uit Den Oever

Toen Meijert vorige week terugkwam van twee dagen cursus, bleek het nest… leeg!
Waren de jonge merels uitgevlogen, of was er een hongerige buurkat langs geweest? Gelukkig bleek het eerste het geval te zijn en ziet Meijert de jongen geregeld in zijn tuin rommelen.

Blijft leuk, zo’n kleine wijsneus.

De jonge merels van Meijert de Haan uit Den Oever

En pa merel komt ondertussen weer om de haverklap lekkere rozijnen bij Meijert halen.
Gezellig hoor!

Meijert de Haan met 'zijn' merel

Meijert de Haan uit Den Oever:

De merels van Meijert – deel I

Gefladder in Den Oever

maart 2014
Enkele weken geleden werd ik verrast door een mail van Meijert de Haan uit Den Oever. We kenden elkaar niet, maar inmiddels wel…

De tamme merels van Meijert de Haan

Meijert stuurde mij enkele foto’s van de merels in en om zijn huis en tuin. In zijn huis? Jazeker, ín zijn huis. De merels checken of de was al gedaan is, en zijn er buiten geen wormen te vinden, dan is er altijd nog de keuken om wat lekkers  te zoeken.

Mannetjes merel in huis  Vrouwtjes merel vindt eten in de keuken

Hier wilde ik natuurlijk meer van weten en gelukkig wilde Meijert zijn bijzondere verhaal met ons delen.

Meijert de Haan met mevrouw merel  Een kijkje bij de pasgeboren merels

Meijert de Haan:
“Op het adres waar ik woon, wordt al merelgeneraties lang gebroed. Zoals je op de foto’s kunt zien, heb ik de merels altijd redelijk tam kunnen krijgen. Maar vergis je niet, ik heb behoorlijk wat met ze te stellen.
Zo kwam vader merel eens door de deur naar binnen, om vervolgens weer door een dicht raam naar buiten te willen. Paniek! Ik heb hem toen met mijn handen gevangen en het heeft daarna lang geduurd voor hij van de schrik bekomen was!

En moeder merel is op een keer niet meer op komen dagen. Vermoedelijk is zij bij een verkeersongeluk omgekomen: we vonden een dode merel langs de straat, helaas niet meer te identificeren!! Vader had snel een andere vriendin, ook een leuke meid, maar wel met een sterke eigen mening; zij wilde in een andere boom nestelen. Ze kreeg haar zin, maar na een fikse bries lag het nieuwe nest kapot op z’n kant. Dus toen toch maar weer terug op het oude nest.

Moeder merel druk met nest  Moeder merel druk met nest

Later is de vader plots niet meer op komen dagen. Hij was in goede gezondheid en is ook niet dood gevonden. Waarschijnlijk is hij het slachtoffer geworden van een buurtkat.
Dit drama speelde zich af terwijl er vier jongen gevoed moesten worden! Ik heb toen moeder merel maar wat geholpen met het bijvoeren van haar kleintjes met meelwormen.”

Moeder merel in nood
Maar er was nog meer drama, vertelt Meijert: “Daar lag moeder merel op het tuinpad alsof ze ieder moment kon sterven; haar pootje leek gebroken. Ze fladderde wat, maar kon er niet meer op staan. En dat met vier hongerige jongen op het nest, met daarbij haar moederinstinct dat maakte dat ze tóch probeerde om die kleintjes nog te voeren, hartverscheurend!!
Na haar een paar dagen te hebben zien afzien – soms ging ze even liggen om bij te komen – knapte ze weer wat op. Af en toe kon ze weer wat steunen op het pootje dat ze opgekruld had en uiteindelijk is het weer helemaal goed gekomen.
Inmiddels heeft ze ook weer een nieuwe man aan de haak geslagen en ik vermoed dat het er een is die terug is daar waar hij uit het ei gekropen is: hij was al snel gewend.

Ieder jaar heb ik hier twee, drie en vorig jaar zelfs vier, legsels. Soms is vader merel de uitgevlogen jongen nog aan het bijvoeren, terwijl moeder alweer zit te broeden.
In de herfst verdwijnen ze een poosje, ik denk dat het met de rui te maken heeft. Wanneer ze terugkomen zitten ze in ieder geval prachtig in de veren en zijn ze weer op hun mooist.

Inmiddels is het nieuwe broedseizoen weer begonnen. Het nest is weer opgeknapt en ik ben per ongeluk getuige geweest van een passievolle vrijpartij tussen de twee geliefden.

Laat het voorjaar beginnen!!

* * *

Heerlijk, zo’n verhaal.
En het ziet ernaar uit dat Meijert het wederom druk gaat krijgen, want hij stuurde me gisteren een foto die hij snel geschoten had toen moeder merel even van huis was voor een snelle lunch.

Legsel van moeder merel - voorjaar 2014 - Meijert de Haan

Meijert de Haan uit Den Oever:

Berend Botje

Hij is terecht!

maart 2013

Berend Botje ging uit varen,
met zijn scheepje naar Zuidlaren.
De weg was recht, de weg was krom,
nooit kwam Berend Botje weerom.

Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven,
waar is Berend Botje gebleven?
Hij is niet hier, hij is niet daar.
Hij is naar Amerika.

Amerika, Amerika,
driemaal in de rondte van je hopsasa.

Maar ik zal je zeggen: HIJ IS NIET IN AMERIKA
Hij is gewoon hier, in het Sloterpark!
Dood weliswaar, maar nu kan in ieder geval een jarenlange zoektocht gestaakt worden.

Stoffelijk overschot
Een paar dagen eerder – bij het zien van een grote roze berg – realiseerde ik me nog niet dat ik met Berend te maken had. Maar ja, het lijdt nu toch geen enkele twijfel meer: het is ‘m! Overal liggen zijn botjes.

Botje hier, Botje daar, we zoeken Berend Botje bij elkaar.

Botje hier, Botje daar. Ik zoek Berend Botje bij elkaar.  Botje hier, Botje daar. Ik zoek Berend Botje bij elkaar.

Botje hier, Botje daar. Ik zoek Berend Botje bij elkaar.  Botje hier, Botje daar. Ik zoek Berend Botje bij elkaar.

Botje hier, Botje daar. Ik zoek Berend Botje bij elkaar.  Botje hier, Botje daar. Ik zoek Berend Botje bij elkaar.