Een dode in het groen?

augustus 2019, Hoofddorp
Afgelopen weekend sprak ik in het park een dame, die vertelde over hoe zij jaren geleden een dode in het Sloterpark had aangetroffen en de politie had ingeschakeld. Ik was het verhaal alweer helemaal vergeten, tót ik vandaag tijdens m’n groene tussendoortje iets zag liggen. Of beter gezegd: iemand.

 

Vlakbij het uitvaartcentrum

‘Nee hè?’ dacht ik meteen. Want ik mag dan wel voor een uitvaartonderneming werken, zin om een overledene te melden, had ik niet. Aarzelend ernaartoe lopend begon m’n hart dan ook wat sneller te kloppen, want het zou toch niet…?

 

Van een ontspannen naar een spannende lunchwandeling

 

Eenmaal bij het lichaam aangekomen, tuurde ik naar het gezicht voor verdere informatie. Opeens opende de beste man één oog. Ik schrok me het lazarus en liep versneld verder; m’n hart zat in m’n keel!
Meestal wanneer ik schrik – en dat is vaak – schiet ik daarna hard in de lach om de stress weer te ontladen. Dit keer slikte ik het mooi in. Dúrfde het niet, haha!

Veilig vanaf de andere kant van het water maakte ik snel nog een laatste foto. Het was om even vast te leggen dat het heus zo raar niet was, dat ik aan een overledene had moeten denken. Het leek wel of iemand vermoord en vervolgens daar gedumpt was. Toch?

Geen doodslag

Met een grijns weer bij m’n werk aangekomen, was ik gelukkig nog steeds van mening dat een wandelingetje tussendoor loont: heerlijk even een fris windje langs en door je koppie, om daarna weer opgeladen en met goede zin aan de slag te gaan!