Blog,  GaSet

Even voorstellen… Paul Koene

Lezers van Gefladder zien zo nu en dan de naam Paul Koene voorbij komen. Ik ontmoette Paul nadat ik had geschreven over Manke Nelis, een manke ooievaar in het Sloterpark. Oplettende lezers meldden toen dat dit dezelfde ooievaar was, die in het Vondelpark zijn nest had.

Zo werd ik door Mat Jansen en Paul Koene van Ooievaars020 uitgenodigd om in het Vondelpark langs te komen. Andersom kwam Paul kennismaken met Heemtuin en Ruige Riet Sloterpark. Sindsdien wandelt hij geregeld mee. Waarom? Dat heb ik hem zelf laten vertellen in onderstaand artikel dat in buurtkrant GaSet heeft gestaan.

Buiten met iemand van Buiten – Een groen gesprek

GaSet, zomer 2022 – Wat wonen we toch in een prachtige groene omgeving. Of je nu linksaf, rechtsaf, de hoek om of terugloopt, aan alle kanten hebben we mooie natuur om ons heen. Bijzondere bomen en planten, allerlei soorten vogels, konijnen, hazen, schildpadden, kikkers en zelfs een vos kun je tegen het lijf lopen. Voor mij dan ook reden om altijd met mijn visite een ommetje te maken. Zoals met Paul Koene, die zelf nabij het Vondelpark woont.

Paul Koene in Heemtuin Sloterpark

Nou Paul, hoe zag jouw eerste ontmoeting met Geuzenveld/Slotermeer eruit?
Dat was in 2014. Ik probeerde wat meer te weten te komen over een manke ooievaar die sinds een paar maanden het nest in het Vondelpark bewoonde. Ik had gehoord dat hij in Geuzenveld meerdere adresjes had waar hij gevoerd werd en dat hij regelmatig langs de Sloterplas foerageerde. Op een doordeweekse dag ben ik op de fiets naar de Sloterplas gereden en dwaalde daar een paar uur rond. Op een gegeven moment kwam ik in het Ruige Riet terecht.  Gedesoriënteerd dacht ik dat ik Amsterdam al uit was. Want het was er doodstil en voor zover ik kon kijken zag ik natuur. Geen mens te zien, overal om me heen huppelden konijntjes rond. In de lucht een sperwer. Schildpadden keken me aan vanaf een stronk in het water. Op een gegeven moment kwam ik in de natuurspeeltuin terecht. Prachtig uitgerust met een kabelbaan en een vlot. Helemaal leeg. Geen kind te bekennen. Alleen twee zwarte konijntjes.  Een heel verschil met het Vondelpark waar het van zeven uur ’s ochtends tot zeven uur ’s avonds spitsuur is. Die eerste ontmoeting was een bizarre maar mooie ervaring. Ik kom er nu regelmatig. Elke keer is het weer anders. De konijntjes zijn een tijd weggeweest, maar ik zie ze nu voorzichtig weer terugkomen.

Wat vind je in één woord omschreven, het fijnst aan deze omgeving?
De rust.

Foto jonge lepelaars: Paul Koene

En als je meer woorden mag gebruiken?
Ontmoetingen met dieren die je er niet verwacht. Kramsvogels, zwartkopjes. In 2015 de broedende lepelaars. En de kleuren, ik heb altijd de indruk dat het groen er net wat groener is dan in het toch wat stoffige Vondelpark. Die prachtige, bijna luminiscerende mossen.  Maar om even terug te komen op de rust. Helaas is het er niet altijd stil. Onbegrijpelijk, die vele dagen durende muziekfestivals, vaak midden in het broedseizoen.

Wat is jouw favoriete plek?
De heemtuin, bij dat kleine dijkje langs het water. Een paar jaar geleden woonde daar een oude wijze schildpad met maar één oog. Een bijna magische plek.

Je hebt de afgelopen jaren al heel wat plaatjes geschoten hier in Nieuw-West. Het zal vast moeilijk kiezen zijn, maar zou je één moment mét foto met ons willen delen?
Dan toch de lepelaars. Ik heb ze na het seizoen waarin de foto is gemaakt, niet meer teruggezien. Het zou me niet verbazen als dat de schuld is van die muziekfestivals.