Gefladder bij Vitaminstore
november 2013: hoofdkantoor Vitaminstore
“Er is een vogel de hal binnen gevlogen en hij kan er niet meer uit!” riep een van mijn collega’s.
Vogel?
Het gefladder in mij kwam direct naar boven. Met m’n jas al aan – want ik wilde net aan m’n lunchwandeling beginnen – liep ik vlug naar de overloop. Hier werd al meteen duidelijk dat een koolmees tevergeefs door de dichte ramen naar buiten probeerde te komen. Agossie…
Met dat raam zou het niet gaan lukken; het zat te hoog om zonder gevaarlijke capriolen opengemaakt te kunnen worden. Toen collega Ivar dan toch zo dapper was om een poging te willen wagen, zag de koolmees haar kans schoon en maakte gebruik van de deur die Ivar had opengelaten. De deur die toegang tot de kantoren gaf. Ik zag ’t gebeuren: “O jee, ze is naar binnen gevlogen!!”
Koolmees duikt vliegensvlug het
Vitaminstore hoofdkantoor in
Snel renden ook wij de deur weer door. Terug naar de grote open ruimte met rondom alle kantoorruimtes. De meeste deuren stonden open! En net toen ik dacht ‘sh*t, waar is ze nou?’ hoorde ik vanuit een van de kantoren het geroep van de koolmees. Daar zat ze tussen de lamellen. Het lukte me om haar in een hoekje te drijven, waarna ik haar makkelijk kon pakken. Hihi, best grappig eigenlijk: het gefladder achtervolgt me gewoon, waar ik ook ben!
Gezien de dunne streep over het borstje was de kleine vogel – als ik het goed had – een vrouwtje. Daar gingen we. Samen de trap af (en nee, ik heb haar echt niet fijngeknepen, ook al lijkt dat op de foto zo).
Zo, nu snel de wijde wereld weer in
In plaats van te maken dat ze wegkwam, vloog de mees de boom voor het gebouw in. Waarschijnlijk moest ze gewoon even bijkomen van alle commotie. En terwijl ik langs de boom liep om dan eindelijk aan m’n wandelingetje te beginnen, wisselden koolmees en ik nog even een blik van verstandhouding.
Het was goed zo.