Herman – deel II

Op volle toeren

Gisteravond ging ik naar bed met de gedachte dat het ook zomaar zou kunnen, dat Herman (mijn irritante tuinduif), geen hij is maar een zij. Dan zou ik haar Hermien noemen, bedacht ik snel. Om meteen daar achteraan te beseffen dat er in dat geval ook wel ergens een Gert om de hoek zou zitten. Oh nee, nóg een duif erbij.

Maar dat was het ergste natuurlijk niet.
Het ergste was dat ik naar bed ging met een lied in m’n hoofd dat ik sinds die uitzending van
Op volle toeren – lang geleden – toch eigenlijk nooit meer had willen horen, whaaaaah! En met datzelfde lied in m’n hoofd ben ik zojuist wakker geworden, neeeee!

Dat wordt nog een lange dag vandaag, zucht: “Alle duiven op de dam, shalalali, shalalala…”