Lopen met aandacht

april 2021
Of je het nu vrij in de natuur doet of gewoon op de sportschool. Lopen met aandacht loont. De kans dat je het op de sportschool op een loopband doet is op dit moment van schrijven klein. Vanwege het coronavirus zitten sportscholen immers nog steeds op slot. Buiten lopen dus. Daar heb ik overigens geen lockdown voor nodig. Wandelen of hardlopen in de vroege morgen is toch wel een van mijn favoriete manieren om de dag mee te beginnen.

Reiger loert op visje

Dat lopen doe ik met aandacht. Ook al kunnen mijn gedachten alle kanten op fladderen, met mijn waarnemingen ben ik in het hier en nu. En dat levert wat op. Niet alleen ontspanning, energie en een positieve mindset, maar ook… een visje!

Want daar liep ik door het Sloterpark, langs de Sloterplas, toen een reiger met vastberaden blik ook aangelopen kwam. Hij had duidelijk iets op het oog, dus ik bleef staan, zette mijn kleine camera op ‘opnemen’ en keek – volledig aanwezig – op het scherm. De houding van de reiger beloofde wat. Ondertussen bracht ik mijn ademhaling steeds meer tot rust, zodat mijn hand wat vaster werd en de camera in mijn hand zo min mogelijk zou wiebelen.

Reiger vangt visje: hébbes!

Dit meditatieve momentje duurde niet eens zo heel lang. Deze reiger was namelijk een pro en met een triomfantelijke blik keek ik toe hoe het visje gladjes door de keel van de reiger gleed.

Met een grote glimlach liep ik verder, mezelf daarbij gelukkig prijzend dat ik in de natuur aan het lopen was en niet op de loopband in de sportschool. Al moest ik tegelijkertijd met die gedachte toegeven dat ook op de loopband geldt, dat lopen met aandacht loont. En zomaar gingen mijn gedachten van het hier en nu naar het toen en daar. Daar, was bij Sportschool Jansen op het Rokin in Amsterdam. Dit was ‘vroeger’ een zeer bekende/geliefde sportschool. Toen, is zo’n 31 jaar geleden. Ik was zeventien jaar, zat op de HES in Amsterdam en trainde en werkte in mijn vrije tijd op de sportschool. Ja, bij Jansen.

Ongelukkig met de hardloopband

Er was een grote aerobics en body shape ruimte met over de hele lengte een spiegelwand. Naast deze open ruimte stonden twee hardloopbanden. Stond je op de loopband, dan had je vlak voor je neus een muur. Keek je links opzij, dan keek je naar de lesruimte, met daarin toen nog voornamelijk vrouwen. Mijn collega Rachèl en ik deden een lesje mee en zagen via de spiegelwand voor ons hoe achter ons een irritante gast de hardloopband opstapte. Irritant, omdat wij wisten dat hij dat niet deed omdat hij zo graag hardliep, maar… omdat hij een geldige reden zocht om de dames in de les te bekijken. En zoals ook al bij de reiger omschreven, zag ik ook in dit geval al van tevoren dat hier iets stond te gebeuren. Deze jongen was geen loper. Deze jongen had geen ervaring met een hardloopband. Deze jongen liep zijn pik achterna en zijn pik wilde duidelijk een andere kant op dan die het mechanisme van de hardloopband in gang gezet had. Zo zagen Rachèl en ik – terwijl wij ondertussen de oefeningen uitvoerden – via de spiegelwand voor ons, hoe de irritante gast áchter ons steeds iets meer begon achter te lopen. En achterlopen op de hardloopband, dat kan maar één seconde goed gaan. Dus… “Boemberdeboem Kedéng!!!!” Daar ging de irritante gast (en iedereen die mij een béétje kent, weet wat er toen volgde: een keiharde schaterlach!).

Dus ja, ook op de hardloopband levert lopen met aandacht wat op. Weliswaar geen visje, maar dan toch zeker wel het behoud van een ongeschonden lichaam en nog een heel klein beetje eigenwaarde.

(Mijzelf heeft het overigens in beide gevallen ontzettend veel plezier en heel veel voldoening opgeleverd!)

Filmpje kijken?

Video - Reiger vangt visje