Tagarchief: black swan

Zwanenmeerkoet

maart 2014
Er bestaan verschillende versies van Het Zwanenmeer, maar nog niet eerder kwam er ook een meerkoet in voor. In deze vernieuwde versie wél, een zwanenmeerkoet. Het ballet speelt zich af tijdens een ochtendwandeling bij de wiebelvlonder langs de natuurspeeltuin in het Sloterpark.

Nieuw leven
In het kleine afgezonderde watertje, vlak naast de vlonder, broedde vorig jaar een meerkoet. Ze had een prachtig plekje uitgekozen.

Meerkoet op nest - prachtige kraamkamer

Dus toen ik de laatste tijd steeds een meerkoet rond dezelfde plek zag dobberen, dacht ik verheugd: die gaat daar ook dit jaar weer broeden!

Een laatste optreden
Dan een paar dagen geleden.
Het leek wel ballet: de dame zag er zo sierlijk uit…

Het meerkoetenmeer
Meerkoet in sierlijke ballet pose in 'Het Meerkoetenmeer' (Het Zwanenmeer vernieuwd).

Al snel echter, werd duidelijk dat het plaatje een verrassend duistere kant had. De meerkoet bleek namelijk dood! Spontaan deed het hele plaatje me denken aan de prachtige Natalie Portman in de film Black Swan.

De gelijkenis is treffend

Aangepaste versie van Black Swan in Amsterdam Nieuw-West. Van Zwanenmeer naar Meerkoetenmeer met een hoofdrol voor meerkoet Natalie.

Dat deze zwanenmeerkoet maar in vrede mag rusten…

Zwanenmeerkoet sterft een sierlijke dood.

Black swan

Paranoia op spitzen

Natalie Portman in Black SwanBallet saai? Zeker niet. Een film alleen voor vrouwen? Zeker niet.

Wat een geweldige, verrassende, fascinerende, mooie, bizarre, lugubere film, Black Swan. Ballet met een ‘twist’, zeg maar.
Een psychologische thriller vol pirouettes, spitzen en afzien. Vooral afzien. En doordraaien. En met dat doordraaien worden dan niet de pirouettes bedoeld…
Van begin tot eind was ik helemaal in de ban van Natalie Portman, die werkelijk een ijzersterke hoofdrol neerzet (en wat is ze móói). Je wordt compleet meegezogen in waanzin.

Tegen het einde van de film wordt de spanning steeds meer en sneller opgebouwd om uiteindelijk met een diepe zucht te eindigen. De meeste mensen bleven na de film dan ook nog even zitten om bij te komen en om elkaar aan te kijken met een blik van ‘bizar’.

Klein detail: de schoonheid van de aftiteling viel ook in het oog. Niet het saaie zwart met de witte letters, maar… Ach, ga zelf maar kijken (de aftiteling komt natuurlijk pas aan het eind, dus voor die tijd kun je dan mooi eerst deze bijzondere film ‘ervaren’).