Tagarchief: duif

Duif verstoort vredige zondag

Gezellig al dat gefladder buiten. Toch zullen er ook altijd vogels zijn die het niet kunnen laten om ook eens ongevraagd een kijkje bínnen te nemen. Niet slim als je de weg niet kent, weet inmiddels ook die domme duif die Bojoura’s vredige zondag verstoorde.

Bojoura Floor: “Ik zit rustig op de bank met m’n poes op schoot. Dan opeens is er onverwachts en ook zeer ongewenst bezoek. Er vliegt namelijk een duif naar binnen! De poes en ik vliegen van schrik een meter de lucht in. De duif ontdekt zijn fout en na een rondje om de eettafellamp probeert hij de uitgang te vinden… die echter niet zo makkelijk te vinden blijkt als de ingang.

De poes en ik vliegen van schrik
een meter de lucht in

De duif vliegt meerdere keren keihard tegen het raam van de schuifpui om vervolgens tussen de verwarming en schuifpui naar beneden te glijden. Na een paar seconden bijkomen probeert hij omhoog te fladderen maar dit lukt niet. Nog in shock, pak ik in een helder moment een handdoek, waarmee ik in die kleine ruimte de hevig fladderende duif te pakken probeer te krijgen. Na twee mislukte vangpogingen waarbij de duif nog een paar keer met een harde ‘pok’ tegen het raam vliegt, lukt het om hem goed te vangen waarna hij vervolgens wegvliegt. Mij achterlatend met een flinke dosis adrenaline en bibberende benen… (dat bibberen geldt overigens ook voor de geschrokken poes). De hor blijft voorlopig dicht!”

 

Of voortaan een plattegrond op het balkon klaarleggen?

Duif vliegt naar binnen bij Bojoura Floor

 

Irritante duif

Het woord ‘opgeven’ kennen die duiven niet…

maart 2013

Man, man, man, wat zijn ‘t toch een ^%%&##* beesten, duiven. Ze verpesten ‘t gewoon voor de rest (de kleintjes). En oké, ook ik moet bij dit soort foto’s wel lachen, maar jemig, dit is níet de bedoeling!

Ze zitten constant de boel af te leggen en dan zíe je ze gewoon nadenken – uitvogelen hoe ze nu het beste kunnen handelen om tóch bij die lekkere hapjes te kunnen komen. En het is heus niet zo dat ze niets van me te eten krijgen hoor, maar het is gewoon nooit genoeg voor die veelvraten.

Deze duif had het eindelijk voor elkaar. En op de rand van de schutting keken de kleinere vogels – groenlingen, vinken, pimpelmezen etc. – beteuterd toe. Zo van: spélbreker. En geef ze eens ongelijk!

De duif is een ware acrobaat. Hij heet vast Adriaan.

Irritante duif a.k.a. Adriaan de acrobaat.  Irritante duif a.k.a. Adriaan de acrobaat.  Irritante duif a.k.a. Adriaan de acrobaat.

Irritante duif a.k.a. Adriaan de acrobaat.  Irritante duif a.k.a. Adriaan de acrobaat.  Irritante duif a.k.a. Adriaan de acrobaat.

Gefladder over de grens

België – Gent

aug 2012

Gravensteen, Gent

Vanaf de bovenste verdieping van mijn ‘buitenhuis‘ in Gent, Gravensteen, was ik op zoek naar gevleugeld gezelschap. Ik tuurde en tuurde door een van de vele raampjes, maar er fladderde nog geen mus voorbij.

Turend uit het raam, op zoek naar gevleugeld gezelschap.

Gefrustreerd greep ik naar m’n verrekijker, want het kon toch niet zo zijn dat er in heel Gent geen gevleugelde vriend te bekennen was?

Zijn die gevleugelde gasten wellicht met mijn verrekijker te zien...?

Gelukkig. In de verte aan de middeleeuwse haven, bij Korenlei en Graslei, zag ik een Gentse grijsaard een lekker slokje nemen. Logisch, want het was een warme dag en dan kun je maar beter genoeg drinken.

Op een terras bij Korenlei: Gentse duif neemt een verfrissend slokje.

Het goede voorbeeld volgend, zijn wij toen ook maar een terrasje op Korenlei gaan pakken. De Gentse duif was toen al gevlogen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik had het veel te druk met genieten van al het moois in de historische wijk van Gent. Een aanrader!

Frustraties

Vivara is zo’n beetje het vijf sterrenrestaurant in Vogelland. Gelukkig bezorgen ze aan huis en kan ik de vogels de lekkerste hapjes voorschotelen. In de herfst en winter zijn het de verschillende pindacakes waar de fladderaars elkaar zonder gêne een veer voor uitpikken (ík was eerst, nee ík, ksst, weg jij! etc.), maar nu in de zomer houden we het bij een makkelijk ontbijtje van gehakte zonnebloemkernen. En oh, wat vinden ze dat ook lekker, de verwende krengen. Voor een simpel stukje brood halen ze hun snavel op (ja ja, mijn eigen schuld).

Nu ging het me met Herman (weet je nog, mijn tuinduif van enkele pagina’s geleden) en zijn vriendin een beetje te snel allemaal. Helemaal als ze nog meer van hun soortgenoten meenamen. Hap, slik, weg voer. Die denken zeker dat het geld me op de rug groeit.

Met wat houtjes die ik nog had liggen, heb ik daarom de voederhuisjes gepimpt en… er kan geen duif meer bij (ben ik nu slecht?)

Hermans vriendin is bepaald niet blij.

Gefrustreerde duif

Sprookjes uit 1001 nacht

Indien je soms mocht denken dat ik de enige ben, die haar irritante tuinduif een naam gegeven heeft – Herman – dan kan ik toch met enige trots melden dat mijn vriendin Wendy hetzelfde gedaan blijkt te hebben. Wendy’s irritante tuinduif is een Turkse tortel. Een duif die met enige regelmaat met één oog bij haar naar binnen gluurt. Dan is er natuurlijk maar één conclusie te trekken hè, het is een man.

Zelf ben ik altijd blij met die Turkse tortels; ik vind ze zo mooi en sierlijk. In mijn beleving zijn het dan ook allemaal vrouwtjes met mooie exotische namen: prinses Yasmine, Soraya, Rania etc.

De tortels in de winter

Turkse tortels met exotische namen...?

Niet dat ik nu per se op een tuin vol hangduiven zit te wachten hoor, maar als het dan toch moet, dan maar Turkse tortels. Bij mij zijn ze welkom (laat Herman het maar niet horen).

Maar Wendy. Wendy is dus niet te spreken over haar ‘met één oog kijkende’ viezerik. Zij heeft hem dan ook zeker geen naam gegeven die bij Prinses Yasmine past, zoals bijvoorbeeld Aladdin.

Nee, de Turkse tortel van Wendy moet het doen met de naam… Mehmet.

Herman – deel I

Wel, niet, wel, niet, wel, toch maar niet

Herman is strontvervelend. Weet blijkbaar niet wat “Nee!” betekent. Echt kwalijk kan ik het hem echter ook weer niet nemen, aangezien ik maar al te goed besef dat ik hem ‘mixed signals’ geef.

Zodoende ben ik dagelijks in gevecht met een irritante duif (die ik stiekem dus ook wel weer heel erg leuk vind).

Herman, de irritante en o zo leuke duif