Tagarchief: eieren

Roodwangschildpad legt eieren aan Sloterplas

juli 2015
Het plan was om het hardlopen vanmorgen wederom te onderbreken met een pitstop bij de jonge lepelaars. Ik had echter nooit kunnen bedenken, dat er ook nog een eitjes werpende roodwangschildpad aan te pas zou komen.

Van lepelaars naar schildpadeieren
Parkvrienden Hans en Nancy stonden al naar de jonge lepelaars te kijken, toen ik aan kwam rennen. Ik haalde m’n camera uit m’n zak, begon wat foto’s en filmpjes te schieten en maakte tegelijkertijd een praatje. Zo vertelden Hans en Nancy dat ze gezien hadden hoe een schildpad langs de plas een gat aan het graven was. Dat graven van het gat om eieren in te leggen, was natuurlijk uniek, maar ik vond het ook opmerkelijk om te horen dat de roodwangschildpadden hun leefgebied blijkbaar vergroot hebben. Meestal zaten ze namelijk alleen maar rondom de Heemtuin. Waarschijnlijk hebben we dit te danken aan de natuurvriendelijke oevers die in de plas aangelegd zijn; er komt steeds meer leven bij.
In plaats van weer verder te rennen, wandelde ik nieuwsgierig en enthousiast met Hans en Nancy mee richting het water. Op weg naar de roodwang.

Tss, we worden gewoon verlaten voor een schíldpad, denken de lepelaartjes verontwaardigd.

De lepelaartjes moesten de aandacht vandaag delen met een schildpad

En daar, op het veld langs het water, vlak aan het pad, was een roodwangschildpad druk bezig met eieren leggen. Parkvrienden Ans  en Anita waren inmiddels ook al met hun honden in de verloskamer aangekomen.

Met de 'Sloterparkposse' bij de roodwangschildpad die eieren aan het leggen is

Het is een zware taak, bevallen.
“Phoe phoe…”

Best een zware bevalling voor mevrouw schildpad

VIDEO
Roodwangschildpad legt eieren aan de Sloterplas.

Eieren poepen

De roodwangschildpad legt eitje nummer zoveel

Het gat begint al aardig vol te raken.

De roodwangschildpad heeft al aardig wat eitjes in het gat liggen

Hond Saartje van Ans Schlebaum vind het maar raar, een bewegende steen?

VIDEO
Hond Saartje van Ans Schlebaum snapt er niets van.

Ondertussen was mevrouw schildpad klaar met eieren werpen en druk bezig om met haar achterpoten het gat weer te dichten. Een zwaar karwei, aangezien er geen los zand ligt, maar stevige grond. Zelfs met haar lange, scherpe nagels was het moeilijk los te trappen. Het zal dan ook aardig wat energie gekost hebben. Respect hoor.

Schildpaddendame druk bezig om gat met eieren te dichten

Ondanks een uur oponthoud vanwege dit unieke schildpaddenmoment, ben ik tóch m’n training af gaan maken. En dat ging eigenlijk vrij lekker. Hoogstwaarschijnlijk omdat ik simpelweg vól adrenaline zat van al die bijzondere beelden op m’n netvlies.

En dan ga je denken hè? Zou ‘t? Zullen de eitjes uitkomen? Zullen we over een paar maanden over de kleine schildpadjes struikelen?

Er zíjn gekkere dingen gebeurd…

 

Nacontrole na kraamtijd

juni 2014
En dan is het altijd weer interessant om bij de nacontrole te zien of er nog iets in zo’n nestje achtergebleven is. Dit keer bleven van de kraamtijd wat troepjes, een uitgedroogd insect en… een niet-uitgekomen eitje over!

Nest van roodborstjes - de overblijfselen (ook 1 eitje)

Het niet-uitgekomen roodborsteitje.

Niet uitgekomen eitje van de roodborstjes

Het nestkastje mét daarin het nestje hangt weer op z’n plek voor een eventuele tweede leg. Later in het najaar – zo eind september ongeveer – krijgen alle kastjes een schoonmaakbeurt en zijn ze weer klaar om als herfst- en winterverblijf te dienen. In de lente kunnen ze dan weer als kraamkamer fungeren.

De merels van Meijert – deel II

april 2014

Weet je nog, het verhaal van Meijert en zijn huis-tuin-en-keuken merels? We eindigden zijn verhaal toen met een foto van het legsel van dit jaar: vier eieren. Meijert is me vervolgens updates blijven sturen en van de vier eieren, hebben uiteindelijk twee jonge merels het overleefd.

De jonge merels van Meijert de Haan uit Den Oever

Toen Meijert vorige week terugkwam van twee dagen cursus, bleek het nest… leeg!
Waren de jonge merels uitgevlogen, of was er een hongerige buurkat langs geweest? Gelukkig bleek het eerste het geval te zijn en ziet Meijert de jongen geregeld in zijn tuin rommelen.

Blijft leuk, zo’n kleine wijsneus.

De jonge merels van Meijert de Haan uit Den Oever

En pa merel komt ondertussen weer om de haverklap lekkere rozijnen bij Meijert halen.
Gezellig hoor!

Meijert de Haan met 'zijn' merel

Meijert de Haan uit Den Oever:

 

Eieren en lepelaars

mrt 2014

Zondagmorgen 16 maart ontdekte ik tijdens het hardlopen tussen alle reigersnesten met jongen weer een eerste lepelaar. Yesss, er is dus grote kans dat die mooie, grote, witte wezens wederom hoog in de bomen van het ‘reigersbosje‘ gaan broeden.
Thuisgekomen meldde ik het nieuws meteen op facebook en gooide ik er een mail uit, met de bedoeling om na het douchen meteen te gaan wandelen – met camera – en foto’s te maken. Echter, schoon en fris bij het reigersbosje aangekomen, was de vogel alweer gevlogen.

Jammer, de lepelaar is weer gevlogen.

Maar we waren er niet voor niets. Doordat de reigers druk bezig zijn daar hoog boven onze hoofden, is het weer een gezellig ‘eieren rapen‘. Weliswaar een beetje anders dan anders – want in dit geval zijn de eierschalen leeg – maar niet minder leuk. Vriendin Bo, die met me mee aan de wandel was, vond een mooi restant van waar eerder een reiger in gezeten had.

Reigerei - Amsterdam Sloterpark

Blijft fascinerend.
(En eh, die lepelaar… daar kom ik natuurlijk nog op terug!)

Update augustus: helaas, de lepelaars zijn dit jaar niet meer teruggekomen. Die ene die ik gezien heb, is die dag ook nog door anderen gezien, maar daar is het bij gebleven. Waarschijnlijk kwam hij alleen maar even checken of het nog steeds zo’n fijne plek was om te broeden, om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat het hem te druk was met al die reigers. Zoiets…? Balen is ‘t wel.

 

LET OP: Harry is een Harriët!!!

okt 2012
Mijn vermoeden is toch waar gebleken. Volgens de laatste berichten is Harry een Harriët. Geen kikkerheer, maar een kikkerdame. Aangezien ik al helemaal aan die naam gewend was, moest ik er wel even van bijkomen. Even maar hoor, want de naam Harriët schoot me te binnen en die is perfect. Wanneer je Harriët namelijk afkort… heb je alsnóg een Harry!

Is kikker Harriët niet lief?
Zo kan ze nou uren stil in het water blijven hangen.

De kikker kan zo uren achtereen stil in het water blijven hangen

Wilma’s Kikkersite
Afgelopen augustus was ik blij verrast toen er in de tuin, na drie jaar, voor de eerste keer een kikker te zien was. Ik had op dat moment nog géén vijver, maar dat plan begon zich al wel meteen razendsnel in mijn hoofd te vormen. Fijn om dan met Google zoveel mogelijk informatie te kunnen vergaren. Info over minivijvers en info over kikkers. Zo kwam ik ook op Wilma’s Kikkersite terecht.
Leuk dat er meteen een antwoord kwam op mijn vraag of ik hier wellicht met de bruine kikker te maken had (inderdaad, dat was zo). Leuk ook, dat het emailcontact gebleven is en Wilma gisteren liet weten waarom mijn kikkerheer hoogstwaarschijnlijk een kikkerdame is.

Dikke dames
Harriët blijkt door de mand gevallen door haar bolle buik.
Het blijkt namelijk de normaalste zaak te zijn dat kikkerdames in de herfst met een dikke buik rondlopen. Een buik die bol staat van de eieren. Eieren die de dames dan in het voorjaar, na hun winterslaap, in het water af kunnen zetten.

Aha, dat is nog eens informatief.

Bolle ‘Harry’

Bolle Harry. Oftewel: Harriët met haar dikke buik vol eieren


Kikkermomenten 2012

Andere kikkerjaren

Een wieg vol… baardagamen!

The Leatherbacks

juli 2012

Foto’s Wouter Kok

Eieren van de leatherback baardagaam

Vorige week zag ik op Facebook dat mijn vroegere buurjongen, Wouter Kok, de trotse vader geworden is van een aantal gezonde ‘baardjes‘. Bijzonder om te kunnen volgen. Wel heb ik Wouter al laten weten dat ik niet op kraamvisite zal komen. Het idee alleen al dat ik dan moet gaan doen alsof ik het lekker vind, beschuit met… meelwormen?

Leuk vind ik ze wel, die baardagamen.

En daar is weer een baby baardagaam (baardje)  Het baardje is al gezond nieuwsgierig

Kijk de schat nou lekker van het ‘zonnetje’ genieten.

De jonge baardagaam geniet van het zonnetje (lees: de lamp)

Zit je er nu serieus over na te denken een baardagaam in huis te nemen?
Stuur dan een mail o.v.v. baby baardjes naar Gefladder. Wouter heeft namelijk laten weten dat de kindjes over zo’n zes weken geadopteerd kunnen worden.

Van pasen tot haas tot ei…

April 2011

Vandaag weer de eerste haas van het jaar over het veld zien rennen. Het blijft een bijzonder gezicht. Vorig jaar waren ze er ook rond deze tijd, dus even serieus: praten we dáárom over PAAShazen? Het ís immers weer bijna Pasen.

Hmm, zoals clown Bassie altijd wist te zeggen: dát moet ik eens even aan de binnenkant van m’n ogen bekijken…

Gras

Aangezien de binnenkant van mijn ogen een maffe fantasiewereld is waar ik niet veel wijzer van word, heb ik toch maar gewoon Google geraadpleegd en kwam tot het volgende:

De paashaas heeft niets met het Bijbelse Pasen te maken. Al sinds de prehistorie zijn hazen (en konijnen) het symbool voor vruchtbaarheid. De vruchtbare haas is een teken van de lente, wanneer in de natuur nieuw leven ontstaat.

De haas vertegenwoordigt ons hoger bewustzijn. De haas is vruchtbaar en heel onzelfzuchtig. Achtervolgd door jachthonden zal een uitgeputte haas vervangen worden: een andere haas neemt zijn plaats in.
De haas heeft geen hol, maar een leger. Veel vogels maken gebruik van de hazenlegers om hier een nest van te maken en eieren uit te broeden.
Hier wordt de verbinding van de haas die de eieren verstopt duidelijk.

Etc. etc. etc.
Ik heb dan wel geen kleine kinderen meer, maar ik krijg warempel weer helemaal zin om eieren te verstoppen dit jaar!