Tagarchief: eksters

Eksterpester vs. ekster

Omdat ik het brokken schrokken van de eksters nog niet wilde accepteren, ging ik laatst in de aanval met een bloemenbasket. En hoe veelbelovend mijn ‘eksterpester’ er ook uitzag, uit ervaring met de tuinvogels wist ik dat te vroeg juichen niet op zijn plaats zou zijn: vogels geven namelijk niet zomaar op (zéker niet wanneer er pindacake in het spel is).

The morning after
Een koolmees was een van de eerste bezoekers; gelukkig had hij zich niet door de nieuwe constructie af laten schrikken.

Al snel volgde de rest van zijn gevleugelde vrienden, waaronder de spreeuwen en pimpelmezen. Zelfs een specht kwam even kijken, maar hoewel ook hij gelukkig nog bij het eten kon, had hij door een ernstig ochtendhumeur bepaald geen fut voor al dat onhandige gehannes voor een simpel plakje cake. Hij vloog daarom geïrriteerd weer verder.

Prima, dacht de pimpelmees, des te meer blijft er voor mij over!

Pimpelmees snoept van pindacake

Eksters gesignaleerd
Een paar uur later kwam het eerste zwart/blauw/wit voorbij schuiven.
Hij kwam… keek… en ging weer.

Maar waar het erop leek dat de eksters zich gewonnen gaven, bleken deze bezoekjes simpelweg deel uit te maken van een grondig vooronderzoek. Observeren, observeren. Net zolang tot de eerste ekster een poging zou durven wagen. En zou slagen…

Het enige lichtpuntje blijkbaar, is dat de eksters in ieder geval gedwongen worden om wat kleinere hapjes te nemen. Kleinere hapjes?! Dat waren toch een paar beste happen, zul je nu misschien wel zeggen. Maar geloof me, vergeleken met de brokken die ze voorheen wegwerkten, zijn dit werkelijk ‘kleinere’ hapjes. Zucht. Nog wel. Want ik vrees dat wanneer de eksters er eenmaal handigheid in krijgen, ze weer korte metten zullen maken met de plakken pindacake.

Ondertussen…
Het bleek dat tevens de halsbandparkieten de boel goed in de gaten hadden gehouden. Deze jongeman hier kwam zodoende héél even in de verleiding.

Halsbandparkiet waagt ook een poging. Alles voor een plakje cake...

Heel even maar. Want die groene had helemaal geen zin om al die moeite te doen, terwijl er op slechts één vleugelslag afstand al een goedgevulde pindasilo hing!

  • Voorlopige conclusie
    Hoewel de bloemenbasket heus wel een sta-in-de-weg vormt, lijkt hij vooralsnog als echte eksterpester tekort te schieten. Als nieuw speeltje in de tuin is hij echter sowieso een aanwinst en wordt meteen duidelijk dat het lijntje tussen een gewone tuin en een speeltuin enorm dun is: de bloemenbasket fungeert zonder problemen als een soort ‘klimrek’, waar vooral de spreeuwen af en toe in de gekste houdingen in hangen. Hilarisch.

 

Brokken schrokken?

Ik maak geen vrienden…
Wat zullen ze balen morgen, die eksters…

Handig, zo'n vergeten rooster - eksters niet blij...

Vanmorgen zag ik nog met lede ogen aan hoe de plak pindacake vakkundig door twee eksters in stukken gehakt en verorberd werd. Geen lol aan, vonden ook de andere vogels.

De rust van een koffiemomentje
Maar daar stond ik dan zojuist met een kop koffie in handen naar de inmiddels lege pindacakehouder te turen. Dat moest toch anders kunnen. En opeens… bedacht ik dat er ergens in het berghok nog een bloemenbasket moest liggen. Die zou misschien wel uitkomst kunnen bieden.

Niet veel later liep ik met bloemenbasket, schroeven en schroevendraaier de tuin in, om na een paar minuten met een grote grijns weer naar binnen te gaan.

Vanaf nu is het áfgelopen met brokken schrokken!
(Tenminste, dat hoop ik. ‘Cause you never know…)

 

*  *  *

  • Eksters zijn echt wel welkom, maar mijn portemonnee kan ze niet bijbenen met die grote happen. Misschien kunnen ze het dan toch maar beter bij raw food houden. Weet je nog?
  1. Mees en de ekster
  2. Ekster grijpt groenling

 

Ekster grijpt groenling

Dus tóch!

april 2014

Vrijdag 11 april, 15:20 uur – het wás al niet leuk, maar nu is het helemáál niet leuk meer.
Eerder vandaag krabbelde ik nog een beetje terug. Toen dacht ik aan de mogelijkheid van een sperwer als grote dader: sperwer laat zich zien.
Blijkt net echter dat tóch de eksters de groenlingenvreters zijn!!
Bizar zeg. Maar ja, het is de natuur en broedtijd bovendien: eten en gegeten worden.

Kom ik de kamer binnen lopen, zie ik een ekster vanaf de schutting naar beneden duiken, richting het raam. Met al die horrorpraktijken van de laatste tijd ben ik nu natuurlijk extra alert, dus ik sluip – al voorbereid mét camera – naar het raam en… zie dat die gluiperd gewoon weer een groenling te pakken heeft! Wat ís dit zeg. (Met groenling en al vloog hij weer weg.)

Ekster grijpt groenling      Ekster vliegt weg met groenling