Tagarchief: groen

Sinterklaas en de Alexanderparkiet

december 2018 – Sinterklaastijd
“Sinterklaas, wie kent ‘m niet, Sinterklaas, Sinterklaas en die Alexander piet.”
Maar die Alexanderparkiet, sorry, die kende ik écht nog niet! Dus waar het hele land zich ‘helaas’ weer volop bezighield met welke kleur een zwarte piet zou moeten hebben, hield ík me liever bezig met een gróene piet (die gewoon groen was… en groot).

Het bewijs: zwarte piet is zwart omdat hij door de schoorsteen komt.

Grote groene
Door de Vrienden van de Sloterplas was me eens gevraagd of ik de Alexanderparkiet al een keer tegengekomen was. Ik kon alleen maar reageren met: “Geen idee, ik weet niet eens hoe zo’n parkiet eruit ziet!” Hij zou op een halsbandparkiet lijken, alleen groter. Ik ben dan ook niet gaan googelen om te zien hoe de parkiet eruit zag, maar vertrouwde erop dat wanneer ik de vogel eens tegen zou komen, ik hem als een Alexander zou herkennen.

Die grote groene in de beverboom van hiernaast.

Een groots moment
Vanuit een kamertje op de bovenverdieping, keek ik naar beneden de tuin in. Wat hing dáár nou aan de pindasilo? Díe was groot. Oooo wacht, dat moet die Alexanderparkiet zijn, schoot meteen door me heen!
De vogel vloog weg, m’n tuin uit, maar gelukkig niet ver. Hij landde in de magnolia van de buren, waardoor ik toch nog snel een paar foto’s kon maken. Ja, dit was duidelijk een ander, groter exemplaar dan de halsbandparkiet. Dit móest gewoon die Alexander zijn. Met plezier keek ik toe hoe hij de pindasilo van de buren besloot uit te proberen.

Alexander de Grote

Mooi ook, die grote rode schoudervlek.

Met een tevreden gevoel – én een grote glimlach – werd de aandacht weer gericht op de stapel wasgoed waar ik eerder mee bezig was geweest. Opeens was dat karweitje helemaal zo erg niet meer!

Groen getreiter

september 2015
Kom op, wees eerlijk. Eén keer in je leven heb je je vast wel eens schuldig gemaakt aan dat getreiter: propjes gooien. Om dan vervolgens te doen alsof je neus bloedt, waarbij je dan de grootste lol hebt als de getroffene verrast – of misschien wel lichtelijk geïrriteerd – om zich heen kijkt, op zoek naar de dader.

Propjes gooien

Ergens tijdens het wandelen vorige maand, was ikzélf de getroffene. Nietsvermoedend liep ik onder een boom door, toen ik ‘pok’ geraakt werd. Eerst dacht ik nog dat ik het me verbeeldde, maar meteen al kreeg ik een tweede ‘pok’ op m’n kop. Ik keek de boom in, zag niets, veegde voor de zekerheid met m’n hand over m’n hoofd en gaf er verder geen sjoege meer aan. Tót een paar dagen later.

Groene pestkop
Wederom was ik aan het wandelen, maar dit keer zag ik het al ruim van tevoren gebeuren. Uit een boom waar ik over een paar tellen onderdoor zou lopen, zag ik allemaal ditjes en datjes vallen. Met een frons kwam ik dichterbij en dacht meteen aan een paar dagen eerder; ik had het me dus tóch niet verbeeld. Van onder de boom tuurde ik naar boven terwijl er van alles naar beneden bleef vallen, maar… ik zag toch werkelijk helemaal niets. Huh?

Ditjes en datjes, takjes en bolletjes uit de boom

Heen en weer lopend onder die boom, bleef ik maar zoeken en zoeken, tot opeens… ik iets roods zag. Een snavel. Krijg nou wat, de dader was een halsbandparkiet!

Dader van groen getreiter: halsbandparkiet

Hahaha, met z’n schutkleur had ik de groene pestkop totaal niet in de gaten gehad. Onverstoord ging hij verder met takjes en bolletjes van de boom knabbelen.

Halsbandparkiet gooit 'propjes' uit de boom, de groene pestkop

Na nog even van die malle parkiet genoten te hebben, liep ik met een grote glimlach verder. Groen doet goed!

PS. Ik heb nog steeds geen flauw idee wat voor boom dit eigenlijk is.
Een pestboom of treiterwilg misschien?

Een pestboom of treiterwilg...?

 

Ooievaar overwintert in stijl

november 2014
Overwinteren, dat wil je natuurlijk knus in je eigen huisje doen. En elk huis ziet er weer volkomen anders uit, zoals elke zondag in het programma VT Wonen van SBS6 te zien is.
Mooi, die metamorfoses. Maar toch… voor mij mag er nog wat meer groen gebruikt worden! Met meer planten ziet een woning er meteen een stuk gemoedelijker uit. Dat geeft mij tenminste dat echte ‘thuisgevoel’.

Ooievaar met groene vingers
Wie het helemaal met mij eens lijkt te zijn, is een zekere schone dame uit Amsterdam – de maîtresse van Manke Nelis (zijn vrouw zit momenteel met de kinderen in Afrika).
Met een flinke toef groen heeft deze ooievaarsdame een uiterst gezellig plekje gecreëerd, op grote hoogte, ergens in het Amsterdamse Vondelpark. Ja, ze heeft het prima voor elkaar.

Ooievaar overwintert in stijl in Vondelpark Amsterdam

Foto: Paul Koene, 01/11/14

Overwintering ooievaars
Het gaat opvallend goed met de ooievaar in Nederland, zo liet ik mij vertellen door Albert de Jong van Sovon Vogelonderzoek Nederland. Steeds meer ooievaars besluiten zelfs om in Nederland te overwinteren. En áls ze dat dan doen – concludeer ik uit bovenstaande foto – dan doen ze dat graag groen. Geheel in stijl!

Maar het kan natuurlijk ook dat de ooievaar hierboven een uitzondering is…

 

Ter land, ter zee en in de lucht

september 2014 – De wiebelende vlonder in het Sloterpark
Nu de fusie tussen TROS en AVRO een feit is en populaire programma’s van weleer eens goed onder de loep zijn genomen, zal aankomende week – door gebrek aan onderhoud – bij de wiebelvlonder langs natuurspeeltuin de Natureluur een nieuwe reeks afleveringen opgenomen worden van Ter land, ter zee en in de lucht. Veel kijkers zullen hier enorm verheugd over zijn!

Na onderdelen als Met glans van de schans, Blij dat ik glij, Vlieg er eens uit en Pompen of verzuipen, is het anno 2014 tijd voor ‘Gedonder op de vlonder’. Het is hierbij de bedoeling om niet in het water te vallen terwijl je van de ene naar de andere kant gaat, wat bemoeilijkt wordt door woekerend groen aan één kant van de vlonder; je wordt als het ware al als vanzelf het water in geduwd.

Woekerend groen overheerst

Woekerend groen bij de vlonder

De deelnemers
Aangezien jong en oud gebruik maakt van de vlonder, met en zonder bagage, is besloten dit spectaculaire onderdeel in verschillende groepen in te delen. Denk bijvoorbeeld aan kleintjes met hun driewieler, senioren en anderen die slecht ter been zijn (eventueel met rollator of wandelstok), moeders met kinderwagens etc. Wordt het programma weer net zo’n succes als voorheen, dan zal in februari een speciale winterversie opgenomen worden. Woekerend groen zal dan verdwenen zijn, maar met sneeuw en ijs op de wiebelvlonder, zonder de railing waar je je in het begin nog wél aan vast kon houden, kan er wederom genoeg misgaan. Dat wordt een kijkcijferknaller!

Is het sarcasme je in bovenstaand stukje ontgaan,
dan volgt onderstaand een korte vertaling ;-)

*  *  *

Nieuw: de vlonder
Bij de opening van de natuurspeeltuin in 2012 was iedereen het er wel over eens dat het allemaal erg mooi geworden was. Vooral de vlonder werd bewonderd; die maakte het mogelijk om nu helemaal rondom te lopen. Sindsdien wordt dat dan ook met veel plezier en kijkgenot door omwonenden – en hun visite – gedaan. Tijdens het wandelen kom je langs de natuurspeeltuin, de kinderboerderij, de Heemtuin, het centrum voor Natuur en Milieu Educatie en het Ruige Riet met het hondenstrandje. En wil je je route uitbreiden, dan steek je de President Allendelaan over naar de Sloterplas.

Onderhoud
Maar goed, in de zomer blijft het onderhoud een beetje achter; er valt al wekenlang niet echt prettig meer over de vlonder te lopen. Aangezien het een wiebelvlonder is – wat wil zeggen dat het wiebelt – is dit vragen om problemen. Helemaal omdat je geen houvast meer hebt bij een wankel momentje, want de railing die er in het begin wel nog zat, is weggehaald. Wellicht heeft het mede daardoor mis kunnen gaan vorig jaar: van genot naar noodlot (een politieman waar ik mee sprak, liet weten dat zij de railing toch liever teruggeplaatst zouden zien).

  • Tot zover de wiebelvlonder, die – en dat wil ik toch wel even benadrukken – erg mooi en leuk is wanneer hij vrij van woekerend groen gehouden wordt. Hij vormt ook een fraaie achtergrond voor gezellige foto’s met vrienden en familie tijdens een ommetje!

Groen en prachtig

April 2015: Groenling van raamslachtoffer tot troetelkind

mei 2012

Meneer Groenling

Mannetjes groenling op de schutting

Ze waren even weggeweest – natuurlijk om zelf nakomelingen op de wereld te zetten – maar sinds de koolmeesjes bij ons in de tuin zijn uitgevlogen, laten de groenlingen zich weer zien. Of het een met het ander te maken heeft, weet ik niet, maar blij dat ze er weer zijn ben ik wel.

Mevrouw Groenling

Prachtig, de vrouwtjes groenling tussen de roze bloemen van de clematis montana rubens

 

In groen gezelschap

De pindasilo aan het raam wordt geregeld bezocht door kool- en pimpelmeesjes. Toen ik vorige week echter met een kop thee naar binnen wilde lopen, zaten er twee halsbandparkieten van te eten. Geweldig. Gelukkig maar dat de houder aan het raam bleef zitten, gezien de grootte van die vogels.

In ieder geval is het zo dat ik sindsdien geregeld in groen gezelschap ben. Op dit moment – nu ik zit te typen – zit er naast mij aan het raam één halsbandparkiet (zo leuk zo dichtbij), terwijl er op hetzelfde moment in m’n tuin beneden waar ik op uitkijk nog drie parkieten zitten en in de tuin van de buren ook drie. Gezellig hoor, al die mooie grote groene wezens.

Voorzichtig kijk ik opzij en kijk recht in de ogen van de parkiet. Hij kijkt me aan met een blik van ‘wat kijk je nou mens, ik zit te eten!’

Twee halsbandparkieten aan de raamsilo met pinda's.