Tagarchief: groene specht

Herfstwandeling in de mist – dag 2

november 2015
Op dag twee van de maand november was er net zo weinig – of net zo veel – te zien als op dag één. Nog steeds mist dus. De wandeling begon ermee dat op het fietspad langs het Ruige Riet opeens ‘roetsj’ een groene specht voor me langs vloog. Een stukje verderop bleef hij in de boom zitten en om te voorkomen dat hij weg zou vliegen, ben ik niet dichterbij gekomen, maar heb ik de camera op inzoomen gezet.

Een groene specht tijdens de herfstwandeling in de mist

De groene specht bleef even zitten.
Zodoende bleef ík even staan.

Een groene specht tijdens de herfstwandeling in de mist

Van groen naar bont
Toen ik weer doorliep, gebeurde zo’n dertig meter verderop hetzelfde, ‘roetsj’. Dit keer was het een grote bonte specht; die zie je hier volop. Haha, hij dacht vast: wat die groene kan, kan ik beter!

Bij de Sloterplas aangekomen, leek het decor in tweeën verdeeld.

Aan de ene kant van het pad lag het kunstwerk Groot Landschap in de grijzige mist…

Kunstwerk Groot Landschap in de mist

Aan de andere kant van het pad lag de Sloterplas in prachtig zonlicht.

Op deze mistige ochtend lag de Sloterplas in prachtig zonlicht

Hotel Sloterpark
Enkele dagen eerder stonden er opeens twee koffers in het park en tja, de tijd waarin we leven maakt dan toch wel wat zenuwachtig. Met stiekem een iets grotere pas, liep ik die dingen maar snel voorbij.

Tijdens deze tweede mistige dag in november, stonden de koffers er echter nog steeds en bleek één van de twee geopend te zijn. Was de eigenaar zich wellicht aan het opfrissen in de Sloterplas…?

Hotel Sloterpark? Twee koffers langs het pad.

Foto met een geheim
M’n wandeling vervolgend, kwam ik aan de andere kant van Groot Landschap terecht en maakte er een foto van. Door de mist is het kunstwerk niet te zien, maar het staat er toch echt. Rechts, naast dat boompje in het midden.

Kunstwerk Groot Landschap in de mist. Niet te zien, maar het staat er toch echt...

Ja, het was weer een voldoening gevende ochtendwandeling.
Zoals altijd!


Stadsdeel Nieuw-West
Tijdens m’n wandeling had ik de foto met de koffers op twitter geplaatst. Stadsdeel Nieuw-West reageerde hierop heel attent met de vraag waar ze stonden. Na dat uitgelegd te  hebben – ‘vanaf de kant vd heemtuin de hardlopersbrug (die met de poppetjes) over en dan 2e pad rechts’ – werden de koffers al snel verwijderd. Goede samenwerking zo ;-)

De ‘hardlopersbrug’ over de President Allendelaan

De hardlopersbrug over de President Allendelaan

Opgeruimd staat netjes!

De twee koffers zijn opgeruimd door stadsdeel Nieuw-West. Klasse!


 

Tussendoortjes augustus 2015

 

tussendoortjes GROENE SPECHT TIJDENS OMMETJE

Zalig om tijdens een ommetje je gedachten te laten komen en vooral… weer te laten gaan!
Dat doet goed. Het ontspant en geeft weer nieuw inzicht.
Tijdens een wandeling tegelijkertijd met aandacht om je heen en voor je uit blijven kijken, maakt het nóg fijner. Had ik dat namelijk niet gedaan, dan zou die groene specht me toch volledig ontgaan zijn. Zie je hem zitten, daar naast het pad?

Ontmoeting groene specht tijdens wandeling

Snel zoomde ik m’n camera in om hem wat beter herkenbaar vast te leggen.

groene-specht-2

Groene specht houdt 't weer voor gezien

 

Dichtbij genoeg komen voor een écht ‘mooie en scherpe’ foto vond de groene specht echter geen goed idee. Snel vloog hij weg.

Jammer natuurlijk, maar ach… ik vond deze onverwachte ontmoeting al leuk genoeg. Heerlijk, zo’n ommetje!

 

tussendoortjes KONIJN KNABBELT VAN POPULIERENBLAADJE

Terwijl ik van achter het raam naar het konijn in de tuin keek, keek de schattige knabbelaar onverstoord terug. Met smaak en in alle rust at hij een knapperig populierenblaadje op.

konijn-tuin-2

Konijn smikkelt van krakend populierenblaadje

Yummm!

konijn-tuin-3

tussendoortjes HOMMEL STUIFT OP KAARDEBOL AF

Het staat weer vol met kaardebollen langs het fiets-/wandelpad en wat ben ik daar weer blij mee; ze zijn zo mooi. Uiteraard kan ik voorál niet wachten tot de putters zich weer laten zien. Die kleine vogels met hun exotische uiterlijk zijn namelijk gek op de zaden van de kaardebol.

Maar… zover zijn we nog niet, want de bollen hebben momenteel een prachtige bloemenkrans waar nu eerst de hommel nog even z’n buikie van vol mag eten. Kijk hem eens smikkelen!

De gezellige zoemer is bedolven onder stuifmeel

Hommel onder stuifmeel van kaardebol

Hommel geniet van kaardebol

tussendoortjes NATTE HALSBANDPARKIET SLAAT GEEN HAP OVER

Halsbandparkiet vindt ook met regen de weg naar de zonnebloempitten

Een beetje regen houdt een halsbandparkiet toch echt niet bij een lekker en verantwoord tussendoortje vandaan hoor. Ben je gek, het is allemaal veel te lekker.

Halsbandparkiet met natte veren aan een verantwoord tussendoortje: zonnebloempitten!

Dat weet toch iedereen?
Dhuuuh!

Halsbandparkiet nat geregend bij voederhuisje

 

Groene specht eindelijk vastgelegd

Tsjonge jonge, het heeft wat jaartjes geduurd, maar eindelijk is aan de frustratie een einde gekomen. En nog wel op een volkomen onverwacht moment!
De afgelopen jaren ben ik de groene specht geregeld tegengekomen. Zelfs een keer met jongen, prachtig. Maar je voelt ‘m al: steeds had ik dan óf geen camera bij me, of had ik wél een camera bij me, maar waren de vogels al gevlogen op het moment dat ik die camera klikklaar had. Hoogst irritant.
Maar dan drie dagen geleden, toen ik in m’n werkkamer bezig was en even naar buiten tuurde om na te denken. Aan de bewegingen van de kop te zien, zag ik dat aan de stam van een van de hoge bomen tegenover de tuin, een specht hing. Maar hé, dat was niet zoals gewoonlijk de grote bonte specht. Dat was… whaaaaah, de groene specht!

Vliegensvlug
Met gevaar voor eigen leven, rende ik als een dolle de trap af, om snel m’n camera uit de woonkamer te plukken en als een dolle weer de trap op te rennen. Nahijgend bij het raam echter, bleek de groene specht niet meer in de boom te zitten. Nee toch hè…?
Maar pfew, gelukkig, daar zat hij op het grasveld. Aan mijn jarenlange groene frustratie kon dan eindelijk een einde komen.

Dat is toch echt de groene specht, daar op het grasveld

Beetje inzoomen, nog een beetje inzoomen, nóg een beetje inzoomen. Oké tot het maximale… Ja, gelukt. Weliswaar niet scherp, maar er mag natuurlijk best nog wat te wensen overblijven.

Overduidelijk een groene specht

De groene specht op een grasveld in Amsterdam Nieuw-West

Video!

Gefladder in het land van Maas en Waal
Hoewel Arnold en Diny Deynen uit Afferden (Gelderland) de groene specht geregeld in hun tuin op bezoek krijgen, hadden ook zij last van groene frustraties. Stil zitten en even poseren, leek namelijk niet in het woordenboek van de spechten voor te komen. Maar zoals op onderstaande prachtige foto te zien is: zomaar opeens is het moment daar!

De groene specht in de tuin van Arnold en Diny Deynen uit Afferden

Foto: Arnold & Diny Deynen

*  *  *

 

Het raadsel rond de groene specht

To be or not to be

juni 2012

Het dode vogeltje waarvan gedacht werd dat het een jonge groene specht was (en wat daardoor wel héél speciaal was), houdt de gemoederen flink bezig. Want is de jonge groene specht wel een specht?

Twijfel
De twijfel begon op te spelen toen Kees Roselaar (NCB Naturalis, Leiden) zich met de tenen van de ‘specht’ had beziggehouden. Op de foto van de dode vogel is te zien dat hij drie naar voren gerichte tenen en één naar achteren gerichte teen heeft, terwijl een specht heel uniek twéé naar voren gerichte en twee naar achteren gerichte tenen schijnt te hebben. Een specht zou het daarom al niet kunnen zijn.

Het is, het is…
Bij de spontaan ontstane emailwisselingen met leden van de vogelwerkgroep – eerder was ik nog helemaal niet van de vogelwerkgroep op de hoogte, dus leuke kennismaking! – was daar ook het mailtje van Silvan Laan, een ervaren vogelaar. Silvan had zelf een jonge zwartkop grootgebracht en herkende in de dode vogel geen specht maar een zwartkop. Ter ondersteuning van zijn overtuiging, stuurde hij mij een foto van de kleine, waarna ik meteen dacht: ja, dat is toch een levende versie van dat dóde exemplaar? Want wat ik er even bij moet vermelden, is dat Sarahs dode vogeltje op de foto groter lijkt dan het in werkelijkheid was; dat zal bijgedragen hebben tot de verwarring. Zelf had ik het vogeltje niet alleen op de foto maar ook ‘live’ gezien, en hij was echt niet zo groot. En als ik daarbij dan bedenk dat er veel zwartkoppen in de Heemtuin zitten én de kleuren en het hele uiterlijk van de dode vogel erg lijken op die van het levende exemplaar van Silvan…?

De jonge zwartkop van Silvan Laan

Conclusie
Voor dit moment ga ik ervan uit dat onze jonge groene specht geen specht is maar een zwartkop (maar ik sta open voor argumenten dat het anders is!)

* * *

De jonge zwartkop
Los van het hele raadsel rond de specht, vond ik het bijzonder om te horen dat Silvan Laan en zijn vriendin de kleine zwartkop – zij noemden hem Pietje – succesvol grootgebracht hadden.
Pietje werd vorig jaar moederziel alleen op de stoep bij de Westergasfabriek in Amsterdam aangetroffen. Aangezien er ook na lang wachten geen pa of ma te bekennen was, maar het wél steeds drukker werd met voetgangers vanwege een festival aldaar, werd kleine Piet ter plekke geadopteerd.

Pietje werd met veel TLC (Tender Loving Care) omringt en kon een maand later vol zelfvertrouwen de wijde wereld tegemoet treden. Tja, en dan speelt hij nu zomaar een belangrijke rol in dit grote raadsel.
Ervan uitgaande dat Pietje de naam van zijn adoptievader heeft aangenomen, vliegt er nu ergens een Amsterdamse vogel met de naam Piet Laan rond die nu misschien wel heel snel, heel erg beroemd gaat worden. Kent u Piet Laan? Vraag dan zijn handtekening (later wellicht veel geld waard).

* * *

Gewijzigde waarneming
Terwijl ik de laatste hand aan dit stukje leg, krijg ik de melding dat de waarneming binnen de vogelwerkgroep inderdaad veranderd is. Van groene specht naar zwartkop.

Zeg nu zelf, de natuur is toch reuze boeiend?
(En kan er dan ook nog even iemand laten weten wat voor ei ik laatst nou gevonden had…?)

Jonge groene specht?

juni 2012

Proloog: Tijdens een bezoekje aan NME Centrum De Drijfsijs, zag ik op een tafel een dood vogeltje liggen. “Ehm, waarom ligt daar een dood vogeltje?” vroeg ik met een frons. “Ach, dat was hier gisteren door Sarah afgegeven”, vertelden de aanwezigen met een grote grijns. Waarna de beheerder de kleine, dode vogel in de bosjes legde – want wat moest hij er anders mee.
Ik wist toen nog niet dat er al snel een vervolg op deze kwestie zou komen…

Sarah Cornel (ook bekend als Corry Arink) en haar hond kleine Saar zijn geregeld rond de Heemtuin te vinden. Terwijl Sarah bezig is met fotograferen, kijkt Saartje in ‘t rond om te zien of alles wel in orde is. Ik kom de twee geregeld tegen.

Dit keer vertelde Sarah mij dat Saartje een dode vogel gevonden had. Een jonkie. En dat ze toen zij het vogeltje eens goed bekeken had, dacht dat het wellicht het jong van een groene specht kon zijn. Omdat ze het echter niet zeker wist, had ze haar vondst bij het NME Centrum afgeleverd.

Gevonden in Heemtuin Sloterpark: is dit een kuiken van de groene specht, of tóch een andere vogel?

Sarah vertelde dat ze met een lid van Vogelwerkgroep Amsterdam gesproken had en dat ‘op basis van haar foto’ gedacht werd dat het inderdaad om een kuiken van de groene specht kon gaan. Iets wat heel bijzonder zou zijn, aangezien het nest van de groene specht zich doorgaans moeilijk laat vinden (zo had zij zich laten vertellen). Zodoende werd het dode vogeltje dus ‘zomaar opeens’ een kandidaat voor verder onderzoek; Sarah wilde het terug gaan halen! (Dát wordt moeilijk, dacht ik meteen, aangezien ik toen al wist dat dat vogeltje in de bosjes beland was; ik durfde het haar niet te vertellen).

NME Centrum
Bij het NME Centrum kreeg Sarah te horen dat haar vogeltje inmiddels inderdaad gevlogen was (figuurlijk natuurlijk, want vliegen kon hij niet meer, hij was immers dood). Waarschijnlijk was het beestje al door een ander dier verplaatst/opgegeten. Via via kreeg ik te horen dat Sarah zich daar niet bij neer wilde leggen en dat zij nog een tijdje met hulp van anderen tevergeefs tussen de struiken was blijven zoeken.

Voor mij als buitenstaander, die dit verhaal van beide kanten te horen kreeg, kwam alle commotie bijzonder lachwekkend over. Maar uit al het mailverkeer dat erop volgde, en waarbij ook Gefladder opeens betrokken was, werd al snel duidelijk dat e.e.a. heel serieus genomen werd.

NME Centrum de Drijfsijs Sloterpark

Gezien het ‘speciale’ omtrent de vondst van de jonge groene specht werd door vogelaars om de precieze gegevens gevraagd. Dus oké, bij deze mijn bijdrage volgens de gegevens die ik van Sarah gekregen heb:

  • Datum vondst: 5 juni 2012
  • Locatie*: zie de driehoek pijl=vindplek op de kaart

* Sloterpark Amsterdam
NieuwWest – Naast het Centrum voor Natuur en Milieu Educatie (NME) De Drijfsijs, tegenover de hoofdingang van de Heemtuin.

Nou, goed opgelet hoor Saartje!

Saartje, de hond van Sarah Cornel/Corry Arink