Tagarchief: grote bonte specht

Herfstwandeling in de mist – dag 2

november 2015
Op dag twee van de maand november was er net zo weinig – of net zo veel – te zien als op dag één. Nog steeds mist dus. De wandeling begon ermee dat op het fietspad langs het Ruige Riet opeens ‘roetsj’ een groene specht voor me langs vloog. Een stukje verderop bleef hij in de boom zitten en om te voorkomen dat hij weg zou vliegen, ben ik niet dichterbij gekomen, maar heb ik de camera op inzoomen gezet.

Een groene specht tijdens de herfstwandeling in de mist

De groene specht bleef even zitten.
Zodoende bleef ík even staan.

Een groene specht tijdens de herfstwandeling in de mist

Van groen naar bont
Toen ik weer doorliep, gebeurde zo’n dertig meter verderop hetzelfde, ‘roetsj’. Dit keer was het een grote bonte specht; die zie je hier volop. Haha, hij dacht vast: wat die groene kan, kan ik beter!

Bij de Sloterplas aangekomen, leek het decor in tweeën verdeeld.

Aan de ene kant van het pad lag het kunstwerk Groot Landschap in de grijzige mist…

Kunstwerk Groot Landschap in de mist

Aan de andere kant van het pad lag de Sloterplas in prachtig zonlicht.

Op deze mistige ochtend lag de Sloterplas in prachtig zonlicht

Hotel Sloterpark
Enkele dagen eerder stonden er opeens twee koffers in het park en tja, de tijd waarin we leven maakt dan toch wel wat zenuwachtig. Met stiekem een iets grotere pas, liep ik die dingen maar snel voorbij.

Tijdens deze tweede mistige dag in november, stonden de koffers er echter nog steeds en bleek één van de twee geopend te zijn. Was de eigenaar zich wellicht aan het opfrissen in de Sloterplas…?

Hotel Sloterpark? Twee koffers langs het pad.

Foto met een geheim
M’n wandeling vervolgend, kwam ik aan de andere kant van Groot Landschap terecht en maakte er een foto van. Door de mist is het kunstwerk niet te zien, maar het staat er toch echt. Rechts, naast dat boompje in het midden.

Kunstwerk Groot Landschap in de mist. Niet te zien, maar het staat er toch echt...

Ja, het was weer een voldoening gevende ochtendwandeling.
Zoals altijd!


Stadsdeel Nieuw-West
Tijdens m’n wandeling had ik de foto met de koffers op twitter geplaatst. Stadsdeel Nieuw-West reageerde hierop heel attent met de vraag waar ze stonden. Na dat uitgelegd te  hebben – ‘vanaf de kant vd heemtuin de hardlopersbrug (die met de poppetjes) over en dan 2e pad rechts’ – werden de koffers al snel verwijderd. Goede samenwerking zo ;-)

De ‘hardlopersbrug’ over de President Allendelaan

De hardlopersbrug over de President Allendelaan

Opgeruimd staat netjes!

De twee koffers zijn opgeruimd door stadsdeel Nieuw-West. Klasse!


 

Moeder specht voedt haar tweeling (op)

juni 2015
Of het nu komt omdat ik zelf een tweeling heb, geen idee, maar wat is het toch leuk om deze tweelingmoeder haar jongen te zien voeden. Zoveel scheelt het niet met hoe ik m’n eigen jongen(s) te eten gaf hoor: van de een naar de ander en terug, van de een naar de ander en terug, etc. etc. etc. Moeder specht hier in de tuin, voedt haar tweeling gehakte zonnebloemkernen, iets wat die twee van mij ook zeker gelust zouden hebben; die aten alles, de schatten!

Mijn tweeling in 1994, twee jaar oud

Marjori's tweeling, Kenny en Yordi Teijsse

Moeder specht met haar tweeling in 2015, een paar weken oud
(de jongen herken je aan hun ‘rode petje’)

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

De spechtjes met hun ma op film
Met klassieke muziek en zonnebloempitten kun je niet vroeg genoeg beginnen ;-)

Terwijl ma het ene spechtje voert, want het andere aan de andere kant netjes op zijn beurt.

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

Yummm!

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

Mams te midden van haar tweeling

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

Niet vergeten je snavel af te vegen hoor kleintje!

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen


 

Groene specht eindelijk vastgelegd

Tsjonge jonge, het heeft wat jaartjes geduurd, maar eindelijk is aan de frustratie een einde gekomen. En nog wel op een volkomen onverwacht moment!
De afgelopen jaren ben ik de groene specht geregeld tegengekomen. Zelfs een keer met jongen, prachtig. Maar je voelt ‘m al: steeds had ik dan óf geen camera bij me, of had ik wél een camera bij me, maar waren de vogels al gevlogen op het moment dat ik die camera klikklaar had. Hoogst irritant.
Maar dan drie dagen geleden, toen ik in m’n werkkamer bezig was en even naar buiten tuurde om na te denken. Aan de bewegingen van de kop te zien, zag ik dat aan de stam van een van de hoge bomen tegenover de tuin, een specht hing. Maar hé, dat was niet zoals gewoonlijk de grote bonte specht. Dat was… whaaaaah, de groene specht!

Vliegensvlug
Met gevaar voor eigen leven, rende ik als een dolle de trap af, om snel m’n camera uit de woonkamer te plukken en als een dolle weer de trap op te rennen. Nahijgend bij het raam echter, bleek de groene specht niet meer in de boom te zitten. Nee toch hè…?
Maar pfew, gelukkig, daar zat hij op het grasveld. Aan mijn jarenlange groene frustratie kon dan eindelijk een einde komen.

Dat is toch echt de groene specht, daar op het grasveld

Beetje inzoomen, nog een beetje inzoomen, nóg een beetje inzoomen. Oké tot het maximale… Ja, gelukt. Weliswaar niet scherp, maar er mag natuurlijk best nog wat te wensen overblijven.

Overduidelijk een groene specht

De groene specht op een grasveld in Amsterdam Nieuw-West

Video!

Gefladder in het land van Maas en Waal
Hoewel Arnold en Diny Deynen uit Afferden (Gelderland) de groene specht geregeld in hun tuin op bezoek krijgen, hadden ook zij last van groene frustraties. Stil zitten en even poseren, leek namelijk niet in het woordenboek van de spechten voor te komen. Maar zoals op onderstaande prachtige foto te zien is: zomaar opeens is het moment daar!

De groene specht in de tuin van Arnold en Diny Deynen uit Afferden

Foto: Arnold & Diny Deynen

*  *  *

 

Sneeuwwitje en haar dwergen

Sprookjes, ik hou ervan. En je komt ze overal tegen, óók in de tuin.
Daar was ze weer hoor- ergens in december: meisje ‘grote bonte specht‘.
Ik noemde haar Sneeuwwitje, want ze had:

een huid zo wit als sneeuw,
haar zo zwart als ebbenhout
&
lippen – oké, een ‘onderstaart’ – zo rood als bloed.

Sneeuwwitje, meisje grote bonte specht

Is ze niet prachtig?

Sneeuwwitje, meisje grote bonte specht

En waar Sneeuwwitje is, zijn ook haar zeven dwergen (duiven)
Ik zag er slechts drie – geen idee waar de overige vier waren – maar ze zongen als vanouds:

“Hé ho, hé ho, je krijgt het niet cadeau…”

Alvast drie van Sneeuwwitjes zeven dwergen (duiven)

Familieportret: de spechten

juli 2012
De grote bonte spechten komen elke dag wel even wat te eten halen met hun jongen. De jonge spechten zijn te herkennen aan hun ‘rode petje’. Op onderstaande foto zie je rechts moeder specht, die haar bek vol heeft met gehakte zonnebloemkernen om haar jong mee te voeren.

Moeder specht met kind (links, met rode petje)

Hebben de jonge spechten een rood petje op hun kop, de volwassen mannetjes hebben een rode vlek áchter op hun kop. Op onderstaande foto geeft vader specht, die aan het netje met pinda’s hangt, zijn jong het goede voorbeeld.

“Kijk kleintje, zo doe je dat!”

Vader specht laat zijn kind zien hoe het moet

 

Spechten in de tuin

juni 2012

Wat is hij toch mooi, de grote bonte specht

De grote bonte specht is volop vertegenwoordigd in en rondom het Sloterpark. Zodoende is hij ook volop in en rond onze tuin te vinden en zitten we nooit om een timmerman die zijn vak verstaat verlegen. Trouwens, ook de vróuwen rammen er lustig op los. Pittige tantes zijn dat hoor.

Neem bijvoorbeeld de jonge moeder die lekker van mijn gehakte zonnebloemkernen aan het genieten is. Af en toe gaat ze dan weer even de schutting op om kindlief ook een paar hapjes te geven.

Schattig, denk je wellicht. Want dat dacht ik ook.

Mama specht geeft een hapje aan haar kind  Mama specht geeft een hapje aan haar kind

Totdat…

Blijkbaar moet kindlief niet té vaak om hapjes zeuren, want mams heeft er bepaald geen moeite mee om die kleine een paar tikken voor z’n harses te verkopen. Best zielig natuurlijk, al kan ik het niet laten om in zo’n geval behoorlijk in de lach te schieten.

Ma specht gaat tegen haar jong tekeer

Bij de grote bonte specht heeft het mannetje een rode vlek achter op z’n kop en het vrouwtje niet. De jongen van de grote bonte specht, zijn te herkennen aan hun tijdelijke ‘rode petje’.

De jonge grote bonte specht in de tuin (tijdelijk 'rood petje'= jong)

In elke spleet op zoek naar insecten.

Specht is nieuwsgierig - op zoek naar insecten  Specht is nieuwsgierig - op zoek naar insecten