Tagarchief: koolmeesje

Brutale vogels hebben de halve wereld

Op de facebookpagina van Gefladder kan o.a. gereageerd worden op stukjes die op de website staan. Zo kon het gebeuren dat op de brutale duif in huis een leuke reactie volgde van Hanny Sirach uit Zaandam.

Hanny Sirach: “Ik houd van ‘brutale’ vogels. Als kind zijnde heb ik meegemaakt dat een duif in onze woonkamer rondwandelde alsof het zijn/haar domein was. Geweldig toch!
Zo stapte een jaar of drie geleden tot mijn grote verbazing een koolmeesje mijn keuken binnen. Hij ging richting de voerbakken van de kat en keek of daar iets van zijn gading te vinden was. Als een pijl uit een boog schoot ik naar de tussendeur om deze te sluiten – mijn kat zat immers óók ergens binnen – om daarna de koolmees met zachte hand naar buiten te loodsen. Doch nee, de mees had andere plannen en weigerde mee te werken.

Aangezien ik vogelspinnen, luipaardgekko’s en een baardagaam heb, beschik ik over een insectenkweek en ja, wat doe je dan. Ik legde wat meelwormen neer, die grif naar binnen gleden. Ach, laat ik het eens met een paar krekeltjes proberen, dacht ik, en ook deze werden vol enthousiasme ontvangen. Voldaan trippelde koolmees richting uitgang.
De volgende dag werd ik er door luid gekwetter op geattendeerd dat het etenstijd was: koolmees bleek voor de keukendeur te staan! Oké, komt u maar binnen…

Aangezien ik vogelspinnen, luipaardgekko’s
en een baardagaam heb, beschik
ik over een insectenkweek

Terwijl de andere vogels zich tegoed deden aan het door mij ‘buiten’ aangeboden voer, had de koolmees zich een voorrangspositie toebedeeld. In de daaropvolgende lente werd ik nog regelmatig door hem bezocht. Daarna was het over, maar het is een mooie herinnering die ik nog steeds koester.”

*  *  *

Wanneer fantasie het overneemt
En dan gaat het fladderen hè? Want terwijl ik met een lach Hanny’s anekdote las, moest ik opeens denken aan een van haar foto’s van een paar jaar geleden. Een foto met daarop een sissende kakkerlak, brrr!

Een sissende kakkerlak uit de insectenkweek van Hanny Sirach

Foto: Hanny Sirach

Prompt zag ik een beeld voor ogen van zo’n grote sissende kakkerlak die dwars door Hanny’s woonkamer achter het brutale koolmeesje aanzat. De kleine mees rénde voor zijn leven (de arme drommel was spontaan vergeten dat hij ook nog gewoon kon vliegen!).

 

Later als ik groot ben

Het komt niet zo vaak voor dat je op jonge leeftijd al 100% zeker weet wat je later wilt worden. Veel vaker komt het voor dat je al op jonge leeftijd 100% zeker weet wat je níet wenst te worden. Deze  jongeling was op stage, maar ziet het beroep van glazenwasser inmiddels absoluut niet meer zitten. Sterker nog, hij kan geen raam meer zien! (En waarschijnlijk was dat om te beginnen al het hele probleem: hij zag het raam niet!)

Jonge koolmees is raamslachtoffer

Maar ik zal bij het begin beginnen…

Jeugdige onbezonnenheid

Druk als het is met vooral jonge meesjes die als idioten langs het raam en door de tuin sjezen, zat het eraan te komen dat het snel weer een keer mis zou gaan. Het moment dat ik dat helemáál zeker wist, was toen ik drie weken geleden voor het raam stond. In m’n ene hand had ik vriendin Bojoura aan de telefoon en in m’n andere hand had ik een heerlijke fruit/groente smoothie die ik even daarvoor gemaakt had.

Plotseling: “#^^&#**%, wacht even Bo, verdórie!!!”
Aan de andere kant van de lijn was Bo zich rot geschrokken, vooral omdat ze geen idee had wat zich bij mij afspeelde. Ondertussen was ík druk bezig om m’n broek, de vensterbank en de vloer schoon te vegen. Waarom? Omdat mijn smoothie daarop beland was. Hoe dat kon gebeuren? Nou, een van de meesjes vond het nodig om als een malle recht op me af te komen vliegen, om vervolgens vlák voor het raam een scherpe bocht te maken. Maar ja, toen was ík dus al van schrik de lucht in geschoten – mét smoothie!
Nog namopperend stelde ik Bo gerust: alles onder controle. Voor nu…

Koolmees stuit op T-splitsing

Een paar dagen later – ’s Morgens vroeg met een kop koffie op de bank, kijkend naar het ontbijtnieuws, werd de rust verstoord door een bons tegen de tuindeur: ‘o nee hè?!’.
Maar: ‘o ja hoor’, daar lag een koolmeesje nog na te tollen op de grond, zo zielig.
Inmiddels gewend om te doen bij raamslachtoffers, nam ik de jonge vogel in mijn hand waar hij al vrij snel rustig werd. En terwijl ik wat troostende woorden brabbelde, trok hij af en toe zijn wenkbrauw omhoog met z’n koppie schuin. Alsof hij echt luisterde en daadwerkelijk begreep wat ik allemaal aan het vertellen was (over dat het gevaarlijk is om zo ongecontroleerd door te tuinen te racen en dat er niet voor niets een links, rechts, links regel bestaat en vooral… dat er onverwachte obstakels kunnen opduiken, zoals bijvoorbeeld een raam).

Koolmees luistert naar wijze les

Koolmees krijgt alweer wat praatjes

Alsof de koolmees zegt: “Is goed buurvrouw, ik zal voortaan beter uitkijken.”

Eenmaal ervan overtuigd dat het meesje weer oké was en dat de boodschap was aangekomen, liet ik hem onder het kersenboompje verder bijkomen (zoals je op mijn hand kunt zien, had de kleine schat door alle consternatie een poepie laten lopen).

Koolmees laat van de zenuwen een poepje op mijn hand achter

Koolmees is er weer klaar voor

Na een laatste blik met elkaar uitgewisseld te hebben, vloog de jonge mees met de grootste babbels weer in volle vaart weg. Ja, je leest het goed: in volle vaart.
Zo hardleers hè, die jongeren…

Jong koolmeesje ontmoet raam

juni 2014
Agossie, dat heb ik weer hoor. Botst er net met een kleine ‘pok’ een jong koolmeesje tegen het raam. Ik heb hem opgepakt en met wat druppels water weer bij de tijd gekregen, de arme schat.

Gelukkig goed afgelopen met de jonge koolmees

Jonge koolmees ontmoet raam

Hij heeft wel een kwartier bij me gezeten, zo lief (maar natuurlijk vooral sneu). Gelukkig begon hij steeds wat alerter uit z’n oogjes te kijken en vloog hij daarna fit weer verder.

Jonge koolmees na botsing met raam  Raamslachtoffer waar het goed mee afgelopen is

Jonge koolmeesjes in de voortuin - 2014

 

En dan vraag ik me af hè?:
Zal het nou een van de kleintjes zijn die in m’n voortuin geboren is? Welke zal het dan geweest zijn?
Ik denk die ene rechts…

Bijna-doodervaring koolmees

Van paniekaanval naar lachbui

mei 2014

Terwijl ik uit het keukenraam keek, zag ik buiten op de tafel een koolmeesje liggen dat bezig was met… doodgaan! Vleugels gespreid en heftig ademhalend; het zag er zo vreselijk uit. O wat erg, riep ik uit, terwijl ik rondkeek om te zien of er ergens wellicht een ekster zat die het diertje te grazen had genomen. Maar nee, nergens een boosdoener te bekennen.

Bijna huilend, bedacht ik me dat ik het vogeltje echt niet uit zijn lijden zou durven te verlossen. Moest ik een buurman om hulp halen? Moest ik doen alsof ik het niet gezien had? Dat laatste kon ik echt niet, en met m’n hand voor m’n mond liep ik weer naar het raam om naar het vogeltje op tafel te kijken, in de hoop dat ik dan zou weten wat ik moest doen. Maar huh? Hij was weg!

Een paar seconden later, richtte ik mijn ogen een stukje hoger om daar tot de ontdekking te komen… dat het weer zo’n ‘ik ben dood, maar niet heus’ geval was! Potverdepotver, stomme vogels!
Spontaan barstte ik in lachen uit, waarna ik snel m’n camera pakte om een paar foto’s te maken van de koolmees in de inmiddels welbekende ‘feeling hot‘ pose.

(Maar dit keer was het écht heel even níet leuk, Slechte  grap!)

Koolmees met vleugels gespreid, in standje 'feeling hot' - ik ga dood, maar niet heus!

Zeg nu zelf: dit ziet er toch niet uit?!

Koolmees met vleugels gespreid, in standje 'feeling hot' - ik ga dood, maar niet heus!

Een paar tellen later vloog het diertje, alsof er niets geks gebeurd was, vrolijk verder.

Koolmees met nestmateriaal

april 2013
Druk, druk, druk. Maar dit koolmeesje heeft het makkelijk, omdat het nestmateriaal slechts een meter bij haar huis vandaan hangt.

Koolmees plukt van het nestmateriaal.  Koolmees met bek vol nestmateriaal,

Om de paar plukken vliegt ze snel weer naar binnen om het daar zo aangenaam mogelijk te maken voor de broedtijd die komen gaat.

Koolmees vliegt met nestmateriaal naar nestkast.