Tagarchief: lente

Tjiftjaf brengt lentebezoek

Een paar dagen na het bezoek van de boomklever, was daar warempel de tjiftjaf weer.
Hij heeft duidelijk zin in de lente en kan niet wáchten tot de knoppen van de clematis montana ‘Rubens’ uitkomen. De tjiftjaf kwam de boel hoogstpersoonlijk even inspecteren.

De tjiftjaf in de tuin bij de clematis montana 'Rubens'. Het vogeltje is vroeg dit jaar, gezellig!

Nog even, en dan zijn de prachtige roze bloemen van de clematis weer zichtbaar.

De tjiftjaf in de tuin bij de clematis montana 'Rubens'. Het vogeltje is vroeg dit jaar, gezellig!

Het was de tjiftjafs eerste rondje door de tuin dit jaar, en dat is vroeg. In eerdere jaren liet deze kleine beweeglijke vogel zich volgens mij pas in de zomer zien. Dat hij nu een seizoen eerder is, is echter voor helemaal niemand een probleem. Gezellig juist!

Op de een of andere manier heeft de minivijver op alle vogels – groot en klein – een grote aantrekkingskracht…

De tjiftjaf bij de minivijver. De kleine vogel vond 't allemaal reuze interessant.

De tjiftjaf bij de minivijver. De kleine vogel vond 't allemaal reuze interessant.

*  *  *

 

De hazen voor en na pasen

Elk jaar rond Pasen – d.w.z. in de lente – zijn de hazen weer geregeld op het grasveld tegenover de tuin te vinden. Je weet wel, waar laatst ook de groene specht zich eindelijk eens liet zien. Meestal rennen de hazen in de vroege ochtend over het veld. Achter elkaar aan, springend over het lage ijzeren hek – geen haasje over, maar hekje over dus – en tikkertje spelend om de bomen.

De hazen vóór Pasen
Met m’n kleine ‘cameraad’ weer maximaal ingezoomd, probeerde ik wat bruikbaars op foto en film vast te leggen. Maar ja, ze zijn ook nog eens razendsnel die hazen.

Hazen met de lentekolder in de kop

Het leek het concours hippique Jumping Amsterdam wel.

Razendsnel, die hazen.

VIDEO

Ik besloot om even naar buiten te lopen en – hè hè – één haas bleef twee tellen zitten.

De haas op het grasveld bleef eindelijk even twee tellen zitten

De hazen ná Pasen
Eindelijk dat gedoe met die eieren voorbij.
Tijd voor belangrijker zaken (moeten de hazen gedacht hebben).

Tóch nog haasje over!

Hazen met lentekriebels

*  *  *

 

Vogels klaar voor lente en liefde

Wanneer je zo om je heen kijkt en luistert, is er geen ontkomen meer aan: de lente – of beter gezegd: de liefde – hangt weer in de lucht en de vogels sloven zich enorm uit om elkaar te versieren. De damesvogels worden door de  heren op leuke dansjes getrakteerd, waarbij je een enkele kattenkop gewoon ziet denken: so you think you can dance…? Niet aardig, aangezien die jongemannen écht hun best doen. Ook de mooiste liedjes zijn al vanaf vroeg in de ochtend te horen en geloof me, the voice of Holland zou daar best eens tussen kunnen zitten.

Verliefde stelletjes
Sommige vogels hebben elkaar al helemaal gevonden en fladderen de hele dag door knus zij aan zij, of zitten ongegeneerd op de schutting met elkaar te flikflooien. Ook zijn de meeste alweer hard op zoek naar een geschikt huis om straks ongestoord in te kunnen baren en de kleintjes in groot te kunnen brengen. Al met al zijn ze er maar druk mee.

So  much in love…

Stelletje verliefde houtduiven

Gefladder in Nijmegen
Ook in Nijmegen hebben de vogels last van lentekriebels en dat houdt in, dat een geboortegolf voor je het weet een feit is. En in zo’n situatie kun je toch maar beter voorbereid zijn en de babykamer op orde hebben.
De mezen op het balkon van Christiaan Dijkstra nemen het in ieder geval uiterst serieus en besloten daarom tot een grootse verbouwing. Maar ja, dat houdt natuurlijk wél in dat het de komende dagen een kabaal van jewelste is met die overijverige bouwvakkers.

Beeld en geluid
Zoals het huis van de mezen vredig boven de balustrade hangt, heb je er totaal geen idee van dat daarbinnen zoveel werk verricht wordt. Maar o wee, klik maar eens op onderstaande  video die Christiaan op de facebookpagina van Gefladder postte, dan kun je het kabaal maar al te goed horen!

Hopelijk binnenkort geen geboor meer, maar wel ‘gekwetter en gefladder’ van jonge meesjes

Filmpje: Christiaan Dijkstra

Een nestkast in Amsterdam Nieuw-West
Bij mij in de voortuin pakken de mezen het ietsje minder rigoureus aan. Geen grote verbouwing dus, maar gewoon het jaarlijkse opknapwerk. Maar goed, daar kun je ook behoorlijk intensief mee bezig zijn. Het is dan ook een geanimeerd heen en weer gevlieg van de toekomstige pa en ma. Nestkast in, nestkast uit, tikje tegen het hout hier, tikje daar en ga zo maar door…

De mezen zijn alweer druk met het inspecteren van de nestkastjes  De mezen zijn alweer druk met de nestkastjes in- en uitvliegen

Babygeluk
De afgelopen jaren hebben we elk jaar wel jongen gehad, zowel in de voor- als in de achtertuin. Bovenstaand nestkastje hangt in de voortuin en voor een terugblik zijn 2014 en 2011 uitgekozen:

  1. Jonge koolmeesjes in 2014
  2. Jonge koolmeesjes in 2011

 

Mijn roze wolk

Clematis Montana ‘Rubens’

mrt 2014

Het blijft toch fascinerend om te zien hoe iets wat zo morsdood lijkt, elk jaar gewoon weer ‘tot leven komt’. De lente is als een kus van een van die prinsen uit die sprookjes van toen. Mijn rubensvrouw in de tuin reageert er in ieder geval elk jaar weer even spontaan op – alsof ze nog nooit eerder gekust is. De liefde doet haar goed en zorgt ervoor dat ze altijd goed gevuld is.

De clematis montana 'rubens' zal snel weer een mooie roze wolk zijn

Binnenkort zit ik er niet óp, maar kijk ik ernaar: mijn roze wolk in de tuin.
De koolmezen zijn overigens ook alweer komen kijken. Ik kan alleen maar hopen dat ze zich realiseren op wat voor toplocatie hun potentiële woning hangt.

Een momentje met de overbuurman
Ik moet meteen weer denken aan mijn buurman die eens een clematis gekocht had; de plant bloeide dat jaar práchtig. Maar het jaar daarop ontbrak de clematis:

“Hé, waar is die mooie clematis!?”
“Die heb ik eruit gehaald, die was dood.”
“Neeeee, wat heb je nou gedaan. Zo hóórt het juist. Hij wordt vanzelf weer mooi in de lente!”
“O…”

Hahaha!

Rachels paddenstoelen

Vreemde eenden in de bijt

mrt 2014

Ja, ik weet ‘t: in de lente gaat het om krokussen, hyacinten, narcissen en meer. En dan komt Gefladder met páddenstoelen aanzetten! Maar kom op, het zijn niet zomaar paddenstoelen, maar hele speciale. Tenminste, ík heb ze nog niet eerder gezien. Toen Rachel Rijnoudt mij dan ook haar foto’s van deze zonderlingen stuurde, kon ik ze simpelweg niet links laten liggen.

Vreemde paddenstoelen in het Sloterpark

Hallo, mooie wereld!
De afgeknotte bomen langs de Sloterplas hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de nijlganzen, wat bij sommige wandelaars een onweerstaanbare drang opwekt om er een fóto van te maken. Het doet me goed te weten dat ook Rachel tot dat groepje behoort, getuige haar foto!

Nijlgans on top of the world aan de Sloterplas

Zelf kom ik er ook openlijk voor uit dat ik die combinatie nijlganzen/afgekotte bomen/Sloterplas niet kan weerstaan: nijlgans on top of the world

En laatst tijdens het hardlopen leidde het tot een leuke kennismaking met Remco de Vries: De Vries meets Gefladder

Ja, je maakt wat mee langs de plas!

Bij de schildpadden in de Heemtuin

In de derrie

mrt 2014

De Heemtuin in het Sloterpark vind ik op haar mooist in de herfst en de lente. En de lente heeft dan wel een streepje voor, omdat ik dan m’n prehistorische vrienden heb om mee te socializen. Die roodwangschildpadden zijn net als ik vroege vogels en dat schept een band…

Bij de schildpadden in Heemtuin Sloterpark

Soms echter, hebben ze geen tijd voor me. Of gewoon geen zin in me. Dan houden ze zich schuil in de derrie en dénken dan dat ik ze niet zie. Ha, maar dan hebben ze dat mooi verkeerd gedacht.

Zie je haar liggen?

Schildpad ligt heerlijk in de derrie in Heemtuin SloterparkMoedertje had het veel te druk met haar kleine jongen. Hij week niet van haar zijde.

Al in lentestemming?

feb 2014

De eerste zondag van februari – Net zoals in de tuin, werd vanmorgen ook tijdens het hardlopen in het Sloterpark duidelijk dat het versieren en versierd worden alweer helemaal in volle gang is: de lente komt eraan! Meneer Zwaan knipoogde naar een schone dame die net aan kwam zwemmen en de heren en dames Buizerd zweefden al baltsend boven het Ruige Riet (prachtig om te zien).

Genietend van het zonnetje rende ik in gedachten verder, bedenkend hoe anders de omgeving er een jaar geleden uitzag. Toen was het park één groot Winter Wonderland en waren er grote groepen koperwieken te bewonderen.

ijs-sneeuw  ijs-sneeuw  ijs-sneeuw

Maar goed, nu is het dus anders: koning Winter heeft zich hier nog niet laten zien, koning Willem-Alexander staat op het punt om naar Sochi af te reizen om bij de Olympische Winterspelen aanwezig te zijn en de koperwieken zijn in geen velden of wegen te bekennen.

krokus-l  krokus-r

Hoewel ik absoluut nog van plan ben om van de Winterspelen en de rest van het schaatsseizoen te gaan genieten, kan ik niet wáchten tot het nestmateriaal voor de mezen weer opgehangen kan worden en de nestkastjes weer omgetoverd zullen worden tot kraamkamers. Moeder Natuur zit overduidelijk met haar hoofd bij de lente en… dat werkt simpelweg aanstekelijk!

Het kriebelt

Zin in het voorjaar

jan 2013

Nou nou, die koolmees voor de deur heeft de lente al behoorlijk in z’n bol. Hij zingt het hoogste lied.

Muzieknoten: koolmees zingt het hoogste lied

Hoezo territoriumdrift.
Het zal me niets verbazen als er straks een bordje op het vogelhuisje hangt:

Reeds verhuurd, andere geïnteresseerden vooral doorvliegen graag!
(vrije vertaling: OPROTTEN!)