Tagarchief: muis

Van muis naar mees

september 2014
Weet je nog? Die muis in de gele voedertulp?
Maar dit keer ging alles eindelijk eens zoals het hoort: geen muis, maar een mees die geniet van de gehakte zonnebloemkernen in de tulp.

Sabotage
Ik moet wel bekennen dat ik de boel een beetje gesaboteerd heb. De steel van de tulp heb ik namelijk ingevet met… zonnebloemolie! Hierdoor kon ik gisteren vanuit m’n werkkamer zien hoe een muisje halverwege de steel bleef knokken om omhoog te komen, om uiteindelijk weer naar beneden te glijden, hahaha. Even voelde ik me schuldig. Héél even maar. Deze ronde was mooi voor mij!

Muis vs. Mar
De eerlijkheid gebiedt mij óók te zeggen, dat ik achter sta in deze stomme wedstrijd. Kijk maar eens goed naar onderstaand plaatje.

Ergens klopt hier iets niet, zie je zelfs de pimpelmees denken. muis met mezen aan de pindasilo

Ik sta dus weer voor een nieuwe uitdaging…

 

Muis geniet van gezonde lunch

juni 2014
Restaurant ‘De gele tulp’ is immens populair onder de meesjes. En goed nieuws verspreidt zich nu eenmaal snel. Muis was in ieder geval bijzonder nieuwsgierig geworden naar dit veelbesproken eetplekje in de tuin, met prachtig uitzicht op de roze hortensia. O, wat had hij trek in een lekkere verantwoorde hap. Zonder morren klom hij naar de derde verdieping om daar al snel te ondervinden dat zijn gevleugelde vriendjes inderdaad weten wat lekker is: gehakte zonnebloempitten.

Muis liet zich het culinaire hoogstandje zéér goed smaken!

Muis eet zijn buikje vol in de voedertulp (gehakte zonnebloempitten)

En een slokje na de maaltijd gleed ook soepeltjes door de keel…

Bij de minivijver

Muis drinkt water uit mini vijver

*  *  *

 

Brutaal muisje

okt 2013

Ik weet niet wat het is met die diertjes van tegenwoordig, maar na eerst geconfronteerd te zijn met die bende brutale mussen uit Zandvoort, was het nu tijd voor de brutale muis uit Amsterdam Nieuw-West!

Dit muisje had werkelijk álles over voor de gehakte zonnebloemkernen van Vivara. Terwijl ik vlak voor hem stond – binnen een meter afstand – en wat met m’n armen zwaaide en in m’n handen klapte om hem weg te jagen, bleef meneer me gewoon aankijken en ondertussen dooreten: behoorlijk lachwekkend. Pas toen ik die voedersilo vastpakte, sprong de muis eraf, de brutale aap. O nee, múis…

Brutaal muisje

Muis, de kroegtijger

Klim, en gij zult drinken

sept 2012

Muis heeft het helemaal uitgevonden hoor. Hij is geheel in z’n nopjes met de nog maar pas door hem ontdekte kroeg op de hoek.

Heerlijk, Helder, Heineken!” zong de muis.
Pieieiep,” riep hij er snel achteraan (want zomaar reclame maken mag natuurlijk niet).

Tja, je moet er wat moeite voor over hebben, maar dan heb je ook wat. Lekker spul zeg!

Muis blijkt een ware kroegtijger!

Mijn prins

aug 2012
Zo zie je ze nooit en zo…
Zoals je wellicht al gelezen had, was ik afgelopen zondag tijdens het hardlopen een kikker tegengekomen. Helemaal geweldig vond ik dat, want wat vind ik kikkers leuk en wat liep ik al jaren te klagen dat ik ze hier nooit eens tegenkwam. Hoe merkwaardig is het dan, dat je meteen de volgende dag wéér een kikker tegenkomt? In eigen tuin? Eh hallooo… hoe dat opeens? Is het soms een teken? Is er een prins in aantocht?

Timeout
Het wilde maandag niet zo lukken achter de pc, waardoor ik besloot om maar even de tuin in te gaan. En tja, wanneer je dan in die tuin bent, is de kans groot dat je dan toch weer wat gaat doen. Zo stond ik dus hier en daar wat onkruid weg te trekken, toen er vlak voor me wat wegschoot. Een muisje, dacht ik. En ik besloot eens te kijken waar die kleine zich schuilhield.

Ben je juist op zoek was naar een rustig donker plekje,
staat er opeens zo’n gillende keukenmeid voor je neus.

Foetsie
Twee oogjes keken me aan, maar… huh? Dat waren helemaal geen muizenogen!
Opeens begon het dikke bruin/groene geval te bewegen, om na een verschrikt ‘whaaah!!!’ (van mijn kant) gevolgd door een behoorlijk lachsalvo (ook van mijn kant), snel te vluchten. Daar ging hij, door de kieren van de schutting heen. Nu ja, ik kon hem geen ongelijk geven. Ben je juist op zoek was naar een rustig donker plekje, staat er opeens zo’n gillende keukenmeid voor je neus. Balend van mezelf bleef ik nog een tijdje om de kikker roepen: “Kom maar terug kikkertje, nu schrik ik niet meer, kom maar, dan kan ik een foto van je maken!” Maar nee, de kikker was gesprongen zoals een vogel gevlogen zou zijn.

Herkansing
Echter, toen ik een paar uur later voor de zekerheid toch nog maar weer een kijkje ging nemen… Ja ja, toen zat hij er weer. Mijn prins?

To be continued…

Jaaaa, een kikker (pad?) in de tuin. Hoe leuk!


Kikkermomenten 2012

Andere kikkerjaren

 

Muis met identiteitscrisis

Ik kom de kamer binnenlopen en zie m’n geliefde kat loeren naar de voedersilo voor de vogels die aan de schutting hangt. Da’s raar, denk ik nog. Meestal interesseren die vogels hem niet.
Ik nader het raam en volg zijn ogen. Huh?! Maar dát is niet de bedoeling!

Het ís helemaal geen vogeltje.
Het is een piepklein muisje dat volledig op z’n gemak van de zonnebloemkernen aan het genieten is.

Muis denkt dat hij een vogel is.

“Ehm, wat doe jij daar?”
“Ik zit lekker te eten.”
“Ja, dat zie ik, maar dat eten is niet voor muisjes bedoeld. Het is voor de vogels.”
“Ik ben een roodborstje.”
Even ben ik van mijn stuk gebracht.
“Nee, jij bent geen roodborstje. Ik weet heel goed hoe een roodborstje eruit ziet en daar lijk jij zéker niet op.”
“Oké, je hebt gelijk. Ik ben een pimpelmees.”

De kat en ik kijken elkaar verslagen aan en leggen ons erbij neer dat dit muisje gewoon een beetje in de war is. We besluiten hem maar even met rust te laten.

We hebben het muisje hierna gelukkig niet meer teruggezien. Waarschijnlijk heeft zijn moeder hem ervan weten te overtuigen dat hij toch écht een muis is (of hij ligt nu ergens op de bodem van de sloot, omdat hij zich opeens een vis waande!).