Tagarchief: muizen

Van muis naar mees

september 2014
Weet je nog? Die muis in de gele voedertulp?
Maar dit keer ging alles eindelijk eens zoals het hoort: geen muis, maar een mees die geniet van de gehakte zonnebloemkernen in de tulp.

Sabotage
Ik moet wel bekennen dat ik de boel een beetje gesaboteerd heb. De steel van de tulp heb ik namelijk ingevet met… zonnebloemolie! Hierdoor kon ik gisteren vanuit m’n werkkamer zien hoe een muisje halverwege de steel bleef knokken om omhoog te komen, om uiteindelijk weer naar beneden te glijden, hahaha. Even voelde ik me schuldig. Héél even maar. Deze ronde was mooi voor mij!

Muis vs. Mar
De eerlijkheid gebiedt mij óók te zeggen, dat ik achter sta in deze stomme wedstrijd. Kijk maar eens goed naar onderstaand plaatje.

Ergens klopt hier iets niet, zie je zelfs de pimpelmees denken. muis met mezen aan de pindasilo

Ik sta dus weer voor een nieuwe uitdaging…

 

Dolle dwaze muizen en poep?

Maart 2012

Twee dolle dwaze muizen
Nu de lente serieus in de lucht hangt, lijken veel beesten de kolder in hun kop te hebben. In ieder geval de dolgedraaide muisjes die vanmorgen vroeg in de tuin bezig waren. Als twee malloten zaten ze achter elkaar aan. Rondjes rennend om dat ene plantje heen. Het deed me denken aan een kat die als een idioot achter z’n eigen staart aan zit.
Het was een komisch gezicht, maar ik realiseerde me wel opeens dat ik deze week elke dag muisjes in de tuin gezien heb terwijl dat eerder niet het geval was.
Volgens mij zijn het echt de lentekriebels. En daar krijg ík dan weer de kriebels van, want hoe schattig die Minnie’s en Mickey’s er ook uit zien, van mij mogen ze weer vertrekken.

Broodje poep van ome WillemLust – jij – ook – een – broodje – poep?
Bij het verlaten van de woning om een stuk te gaan hardlopen, was ik de muisjes alweer vergeten. Jemig, wat een mooie ochtend zeg. Lekker fris weer, mooi zonlicht en overal vrolijk vogelgezang.

In het park zag ik zo’n 20 meter voor me een ekster die enthousiast aan het ontbijten was. Dichterbij gekomen, sprong de ekster voor me weg, maar niet zonder dat ik nog duidelijk kon zien waaruit zijn ontbijtje bestond. Het beste beest had in zijn bek… een stuk strónt! Gat-ver-dámme, wat een smerig gezicht. Dat paste totaal niet bij de zonnige ochtend. Het hapje zal de ekster vast gesmaakt hebben, maar ik had het toch liever niet gezien.

 De fijnproever
Na zo’n 40 minuten was ik weer thuis en liep ik met een glas water naar het raam. Meteen werd ik er weer aan herinnerd, dat er de laatste dagen meer muisjes dan anders zijn. Want daar zat meneer muis, optimaal genietend van een ontbijt dat bestond uit gehakte zonnebloemkernen. Hij is vast zo’n type dat zijn neus opgehaald zou hebben, indien hij eenzelfde maaltijd voorgeschoteld had gekregen als die ekster uit het park. Tja, ik kan hem geen ongelijk geven. Wanneer je de keus hebt tussen poep en pitjes, dan ga je natuurlijk voor de pitjes!

Muis snoept van gehakte zonnebloemkernen die voor de vogels bedoeld zijn

  • Hij deed me denken aan dat schizofrene muisje van twee jaar geleden: identiteitscrisis.

Reigerpaté

Met al dat vogelgefladder op Gefladder, is het wellicht een verrassing om te horen dat mijn grote liefde een kat is en geen vogel. Onze katteschat Mowgli, die helaas niet meer leeft (2010), is bijna 16 jaar geworden. Onze geweldige rode duivel die gek op jagen was (op iedereen die níet bij ons gezin hoorde).

Mowgli

Onze kat Mowgli - een rooie natuurlijk - die net als de leeuwen in Artis een echt katteninstinct had

Zou het daarom zijn, dat ik onderstaand filmpje van een Artisbezoeker zo boeiend vind? Ook al is het natuurlijk reuze sneu voor de reiger.

De reiger had zich vast iets anders voorgesteld van een gezellig dagje Artis…


Puur instinct. Je doet er niets aan

Die rooie van ons hield zich eigenlijk nooit zo bezig met vogels, gelúkkig maar. Mowgli was meer van de muizen, die vond hij héérlijk; alleen de staartjes moest hij niet! (zie dat dan maar als het eten van een broodje en vervolgens de korstjes laten staan)