Tagarchief: NME centrum

Vaartocht Van Eesterenmuseum

Pitstop bij NME Centrum de Drijfsijs

juli 2013

Of ik op zaterdag 27 juli een groep van het Van Eesterenmuseum op wilde vangen voor een pauzemomentje bij NME Centrum de Drijfsijs en een kleine rondleiding door natuurspeeltuin de Natureluur? Maar ‘natuurlijk’!
Waar het weer er eerst niet zo rooskleurig uitzag – regen, donder en bliksem, met als gevolg nogal wat afzeggingen voor de vaartocht – klaarde de boel gelukkig toch op. En we kunnen wel zeggen dat de afzeggers wat gemist hebben, want wat een prachtige, zonnige middag werd het!

Het water naast de Heemtuin en het Ruige Riet in het Sloterpark.

De vaargroep van het Van Eesterenmuseum bij de Heemtuin en het Ruige Riet - Sloterpark

Vers gebakken broodjes bij natuurspeeltuin de Natureluur

Eten & drinken
Alles was door het team van natuurspeeltuin de Natureluur zo geregeld dat ik de groep kon ontvangen met koffie, thee, koekjes, vers fruit en… vers gemaakte jam, vers gebakken broodjes en een vers gemaakte warme Marokkaanse auberginepuree (zaalouk) voor bij het brood (en ik maar denken dat ik geen aubergine lustte; het was zó lekker!)

Na het eten en drinken maakten we een kleine ronde door de Natureluur, waarna de groep met hun gids Wouter van der Wulp en schipper Richard Verkerk de boot weer in ging. Vanaf de kant fietste ik een stukje mee.

De vaargroep van het Van Eesterenmuseum

Het was een heerlijke middag (letterlijk en figuurlijk)!

De vaargroep van het Van Eesterenmuseum onder een bruggetje door: bukken!

 

Gefladder krijgt vitrine in NME centrum

juni 2013

Vele wandelaars nemen tijdens hun ronde door het park ook een kijkje bij de Drijfsijs, het Centrum voor Natuur en Milieu Educatie naast de Heemtuin en het Ruige Riet (Sloterpark). Hoe leuk is het dan wel niet dat Gefladder daar nu een eigen vitrine gekregen heeft.

Gefladder krijgt vitrine in NME Centrum, De Drijfsijs

Winterse zaterdagochtend

Om bij te zingen

dec 2012

Echt zo’n dag om met een wandeling te beginnen. Wat een mooie ochtend.
Ik moet er wel bij zeggen dat het niet een gehéél ontspannen loopje was. Vanwege de vriesnacht waren alle sneeuwvoetstappen in ijs veranderd, wat het lopen bepaald niet gemakkelijk maakte. Oppassen geblazen om niet door je enkel of geheel onderuit te gaan (een zachte landing zou het in ieder geval niet worden).

Wanneer sneeuw in ijs veranderd... Oppassen geblazen!

Alleen maar naar beneden kijken om te zien waar je liep was trouwens ook niet geheel verstandig. Het gevaar kwam namelijk óók van boven, jazeker. De ijsbrokken waaiden uit de bomen en vielen vrolijk naar beneden. Af en toe was het raadzaam om snel met je armen over je hoofd onder een rijtje bomen door te lopen (maar ook weer niet té snel, want dan werd de kans weer groter om op je snufferd te gaan). Zal best een idioot gezicht geweest zijn, maar melig werd ik er wel van. En ach… wat is erop tegen om je dag met een lach te beginnen.

En de omgeving. Kom op, dan kun je toch niet anders dan genieten.
Je zal toch maar op een plek wonen waar je de verschillende jaargetijden niet voorbij ziet gaan. Dan zou je dit allemaal moeten missen, wat erg.

Het hondenstrandje in het Sloterpark. Geen hond te bekennen, maar wel deze prachtige zwanen en de meerkoeten

Mijn favoriete wandelmoment is daar waar je vanuit het Ruige Riet het bruggetje over komt, richting natuurspeeltuin De Natureluur en NME Centrum, de Drijfsijs – Sloterpark Amsterdam. Een plek om altijd even bij stil te staan.

Mijn favoriete plek. Wanneer je vanuit het Ruige Riet het bruggetje over komt, richting natuurspeeltuin De Natureluur en NME Centrum, De Drijfsijs in het Sloterpark Amsterdam

En op die favoriete plek, gingen mijn gedachten als vanzelf naar een van mijn favoriete liedjes. C’est en septembre van Gilbert Bécaud. Altijd al mooi gevonden, de Franse taal. Op de middelbare school leende ik zelfs cassettebandjes en lp’s van mijn lerares Frans. Mevrouw Boudens, heette zij geloof ik.
Of de Engelse versie van Neil Diamond, September morn. De stem van die man, heerlijk!

Met wat aanpassing van de tekst – om te beginnen bij de titel – pasten het lied en de ochtend perfect bij elkaar. Al zingend liep ik verder: “C’est en décembre“…

 

 

Expositie Gefladder is verhuisd

En wel naar: NME Centrum De Drijfsijs

sept 2012

Expositie Gefladder in NME Centrum De Drijfsijs, van 4 september tot 19 oktober 2012 (President Allendelaan 4, Sloterpark)

Heb je Gefladder gemist tijdens de opening van natuurspeeltuin De Natureluur? En ook de expositie in bibliotheek Geuzenveld? Dan hier een derde kans:

Expositie Gefladder in het Centrum voor Natuur- en Milieu Educatie, De Drijfsijs.
President Allendelaan 4, Sloterpark Amsterdam.

Jonge groene specht?

juni 2012

Proloog: Tijdens een bezoekje aan NME Centrum De Drijfsijs, zag ik op een tafel een dood vogeltje liggen. “Ehm, waarom ligt daar een dood vogeltje?” vroeg ik met een frons. “Ach, dat was hier gisteren door Sarah afgegeven”, vertelden de aanwezigen met een grote grijns. Waarna de beheerder de kleine, dode vogel in de bosjes legde – want wat moest hij er anders mee.
Ik wist toen nog niet dat er al snel een vervolg op deze kwestie zou komen…

Sarah Cornel (ook bekend als Corry Arink) en haar hond kleine Saar zijn geregeld rond de Heemtuin te vinden. Terwijl Sarah bezig is met fotograferen, kijkt Saartje in ‘t rond om te zien of alles wel in orde is. Ik kom de twee geregeld tegen.

Dit keer vertelde Sarah mij dat Saartje een dode vogel gevonden had. Een jonkie. En dat ze toen zij het vogeltje eens goed bekeken had, dacht dat het wellicht het jong van een groene specht kon zijn. Omdat ze het echter niet zeker wist, had ze haar vondst bij het NME Centrum afgeleverd.

Gevonden in Heemtuin Sloterpark: is dit een kuiken van de groene specht, of tóch een andere vogel?

Sarah vertelde dat ze met een lid van Vogelwerkgroep Amsterdam gesproken had en dat ‘op basis van haar foto’ gedacht werd dat het inderdaad om een kuiken van de groene specht kon gaan. Iets wat heel bijzonder zou zijn, aangezien het nest van de groene specht zich doorgaans moeilijk laat vinden (zo had zij zich laten vertellen). Zodoende werd het dode vogeltje dus ‘zomaar opeens’ een kandidaat voor verder onderzoek; Sarah wilde het terug gaan halen! (Dát wordt moeilijk, dacht ik meteen, aangezien ik toen al wist dat dat vogeltje in de bosjes beland was; ik durfde het haar niet te vertellen).

NME Centrum
Bij het NME Centrum kreeg Sarah te horen dat haar vogeltje inmiddels inderdaad gevlogen was (figuurlijk natuurlijk, want vliegen kon hij niet meer, hij was immers dood). Waarschijnlijk was het beestje al door een ander dier verplaatst/opgegeten. Via via kreeg ik te horen dat Sarah zich daar niet bij neer wilde leggen en dat zij nog een tijdje met hulp van anderen tevergeefs tussen de struiken was blijven zoeken.

Voor mij als buitenstaander, die dit verhaal van beide kanten te horen kreeg, kwam alle commotie bijzonder lachwekkend over. Maar uit al het mailverkeer dat erop volgde, en waarbij ook Gefladder opeens betrokken was, werd al snel duidelijk dat e.e.a. heel serieus genomen werd.

NME Centrum de Drijfsijs Sloterpark

Gezien het ‘speciale’ omtrent de vondst van de jonge groene specht werd door vogelaars om de precieze gegevens gevraagd. Dus oké, bij deze mijn bijdrage volgens de gegevens die ik van Sarah gekregen heb:

  • Datum vondst: 5 juni 2012
  • Locatie*: zie de driehoek pijl=vindplek op de kaart

* Sloterpark Amsterdam
NieuwWest – Naast het Centrum voor Natuur en Milieu Educatie (NME) De Drijfsijs, tegenover de hoofdingang van de Heemtuin.

Nou, goed opgelet hoor Saartje!

Saartje, de hond van Sarah Cornel/Corry Arink

Natuurexcursie voorjaar

Vroege voorjaarsbloeiers

april ’11

Op vrijdag 1 april werd er vanuit de Gemeente Amsterdam met als vertrekpunt het Centrum voor Natuur- en Milieu Educatie, de Drijfsijs, een excursie georganiseerd met als thema:
vroege voorjaarsbloeiers.
Aangezien ik nog niet eerder met zo’n excursie meegegaan was en ik inmiddels tijdens mijn wandelingen geregeld leuk contact heb met opzichter – onze begeleider – William, besloot ik dit keer mee te gaan. Vriendin Els bleek er ook wel voor te porren.

 NME centrum De Drijfsijs

We verdwenen in de Heemtuin om daar door William e.e.a. uitgelegd te krijgen. Al snel werd het een dolle boel (dat krijg je als je rare, onverwachte gedachten hardop denkt…)

Schubkruid en Dotterbloem

Schubkruid  Dotterbloem

We bleven ook staan bij een lid van de Lookfamilie:
William liet ons aan een blaadje van deze eetbare plant ruiken – het rook naar knoflook. Buurman Jaques die ook met de excursie mee was, was zo dapper om op de uitnodiging in te gaan om erop te kauwen (of hij het ook doorgeslikt had, weet ik niet).
Naaaaaaah… alsof hij net bij de plaatselijke shoarmaboer vandaan kwam. WAT-EEN-STANK kwam er uit zijn mond! Een hele bak knoflooksaus was er niets bij. Je zal maar net een spannende date voor de avond gepland hebben…

Els bij de ‘shoarmaplant’

Els bij de shoarmaplant (look)

Tijdens de wandeling bleek de derde dame in ons gezelschap een vergrootglas op zak te hebben. Die scheen zij altíjd op zak te hebben.

Mevrouw Roos en haar ‘derde oog’

Met een vergrootglas de natuur in

Na de excursie stonden we nog even stil bij wat inmiddels geweest was en William schudde enigszins verwonderd, maar glimlachend zijn hoofd: “Nou, dit was wel een heel bijzondere excursie, anders dan anders. We hebben wel héél veel gelachen; dat heeft natuurlijk niet echt iets met bloemen te maken.”

“Maar William, humor is toch zeker een bloem op zich!”

Met de zelfontspanner nog een laatste foto.

Het groepje van de voorjaarsexcursie