Tagarchief: parkiet

Sinterklaas en de Alexanderparkiet

december 2018 – Sinterklaastijd
“Sinterklaas, wie kent ‘m niet, Sinterklaas, Sinterklaas en die Alexander piet.”
Maar die Alexanderparkiet, sorry, die kende ik écht nog niet! Dus waar het hele land zich ‘helaas’ weer volop bezighield met welke kleur een zwarte piet zou moeten hebben, hield ík me liever bezig met een gróene piet (die gewoon groen was… en groot).

Het bewijs: zwarte piet is zwart omdat hij door de schoorsteen komt.

Grote groene
Door de Vrienden van de Sloterplas was me eens gevraagd of ik de Alexanderparkiet al een keer tegengekomen was. Ik kon alleen maar reageren met: “Geen idee, ik weet niet eens hoe zo’n parkiet eruit ziet!” Hij zou op een halsbandparkiet lijken, alleen groter. Ik ben dan ook niet gaan googelen om te zien hoe de parkiet eruit zag, maar vertrouwde erop dat wanneer ik de vogel eens tegen zou komen, ik hem als een Alexander zou herkennen.

Die grote groene in de beverboom van hiernaast.

Een groots moment
Vanuit een kamertje op de bovenverdieping, keek ik naar beneden de tuin in. Wat hing dáár nou aan de pindasilo? Díe was groot. Oooo wacht, dat moet die Alexanderparkiet zijn, schoot meteen door me heen!
De vogel vloog weg, m’n tuin uit, maar gelukkig niet ver. Hij landde in de magnolia van de buren, waardoor ik toch nog snel een paar foto’s kon maken. Ja, dit was duidelijk een ander, groter exemplaar dan de halsbandparkiet. Dit móest gewoon die Alexander zijn. Met plezier keek ik toe hoe hij de pindasilo van de buren besloot uit te proberen.

Alexander de Grote

Mooi ook, die grote rode schoudervlek.

Met een tevreden gevoel – én een grote glimlach – werd de aandacht weer gericht op de stapel wasgoed waar ik eerder mee bezig was geweest. Opeens was dat karweitje helemaal zo erg niet meer!

Parkiet met pindapauze

We kennen dat verschijnsel allemaal wel: die energiedip rond vier uur.
Deze halsbandparkiet was echt toe aan haar pindapauze en dat twee deuren verderop flink geboord werd vanwege een verbouwing, kon haar dan ook helemaal niets schelen. Ze moest en zou haar tussendoortje hebben, herrie of geen herrie (gelukkig stopte het boren al snel weer).

Een paar dagen eerder was het boren nog veel erger.
Betonboren, hoera!

 

De groene dame eist aandacht

dec 2012
Parkvriend Henny kwam mij tegemoet gewandeld en zoals wel vaker maakten we een praatje. En we waren bepaald niet de enige babbelaars hoor, zeker niet. Een onbekende groene dame was behoorlijk aanwezig.

De halsbandparkiet kletste gewoon door ons heen

In de boom naast het bruggetje waar we op stonden, waren vier halsbandparkieten komen zitten en een van die parkieten, die groene dame dus, had duidelijk iets te melden. Ze bleef in ieder geval nadrukkelijk door ons gesprek tetteren, dát was raar. Zo raar, dat Henny en ik onze babbel herhaaldelijk even onderbraken om aandacht aan dit groen gevederde vrouwtje te schenken.

De halsbandparkiet bleef steeds vlak voor onze neus fladderen. Hilarisch.

 

Wispelturig
De halsbandparkiet kwam steeds doelgericht naar ons toegevlogen om vervolgens vlak voor ons al fladderend stil te houden. Daarna ging ze dan weer snel de hoogte in, bizar. Henny en ik snapten er niets van en begonnen toen als vanzelf maar wat tegen de parkiet aan te kletsen (tja, wat moet je anders).

 

 

Steeds weer aanstalten maken om 'bij ons' te komen...Omdat de groene dame babbelend en roepend om ons heen bleef hangen, stak ik uiteindelijk een lange stok naar haar uit om te kijken of ze daar wellicht interesse in had. Of ze er misschien op wilde komen zitten (in m’n andere hand schuilde heel onhandig de camera). En ja hoor, daar kwam ze. Elke keer echter, wanneer ze dan vlak boven de tak hing, maakte ze toch weer rechtsomkeert. Lachwekkend. Lachwekkend en merkwaardig. Heel merkwaardig…

De halsbandparkiet kwam naar de tak gevlogen.

De halsbandparkiet durfde toch niet op de tak te gaan zitten.

Natuurlijk geflirt
Henny had nog met een enigszins bezorgde blik gezegd: “Ik hoop wel dat wanneer ik straks verder loop, die beesten bij jóu blijven!” Nou, dus niet. Henny ging, en terwijl ik hem nakeek, vlogen de halsbandparkieten in duikvlucht achter hem aan, hup een boom in. En steeds wanneer Henny de vogels dan weer voorbij was, vlogen ze hem opnieuw achterna en voorbij om hem vervolgens een paar bomen verder weer op te wachten.

Met een grote grijns op m’n gezicht zag ik mijn parkvriend en de parkieten kleiner worden. En tja, hij kan nu tenminste wél naar waarheid aan zijn vrienden vertellen dat hij in het park sjans had van een leuke dame met vuurrode lippen.

(Dat die dame verder groen was, hoeven zijn vrienden natuurlijk niet te weten.)

 

Straf: parkietenterreur

Deel 3

juli 2012 – Wat kun je doen als je geen zin hebt om netjes op je beurt te wachten bij de pindasilo? Dan ga je gewoon op zoek naar iets anders om te eten!

Een week hiervoor had ik de halsbandparkiet ook al betrapt bij het eten van mijn margrietjes. En net als toen, scheen het ook dit keer prima te smaken.

Halsbandparkiet is iets stouts van plan  Halsbandparkiet eet van margrietjes

Ze smakte er nog net niet bij

Halsbandparkiet eet van margrietjes. Ze vindt ze nogal lekker.  Halsbandparkiet eet van margrietjes. Ze vindt ze nogal lekker. Goed kauwen...

Maar er was meer gedonder
Terwijl mevrouw parkiet van mijn margrieten zat te eten, zat er ook een parkiet in de appelboom. Deze zit tenminste netjes op zijn beurt te wachten, dacht ik nog heel naïef.
Dat het allemaal niet zo onschuldig bleek te zijn als het eruit zag, daar kwam ik pas aan het einde van de dag achter:

Ik zat op de bank, keek opzij en zag… zag ik dat nou goed? Pótver. Die groene #$^^%# had vanmorgen gewoon een fruitontbijt genomen! Geen Hero maar een Hong Fruitontbijt. Kan er dan helemaal níemand van m’n appels afblijven?!

Geen Hero, maar een 'Hong' Fruitontbijt

Als je het doet, moet je het goed doen?
Tsjonge, en dan te bedenken dat ik eerder nog zogenaamd boos ben geweest op mees Eva, die slechts een ieniemienie hapje van m’n appel genomen had. Dat was echt peanuts vergeleken bij de stunt van de parkiet. Hij heeft gewoon een hálve appel naar binnen gewerkt!

De halsbandparkiet heeft gewoon een halve appel opgegeten!

Maar ja, inmiddels weten we maar al te goed wat er met mees Eva gebeurd is hè?
Niet zo slim dus, van die groene!

*  *  *

Grote lummel

Ook wel parkiet genoemd

Hilarisch.
Deze grapjas wilde nu weleens weten wat zijn kleinere vogelkameraden steeds voor lekkers te eten krijgen. Maar ja, sommige zitjes zijn nu eenmaal niet bestemd voor grote groene wezens. Het is net zoiets als dat een vijf-jarige in het eetstoeltje van zijn babybroertje wil gaan zitten. Dat gáát niet…

Uiteindelijk nam de parkiet genoegen met zijn eigen hapje. Ook best lekker.

Logeren bij tante Mar

Jonge parkiet Pluis kwam twee weken bij ons logeren. Tijdens die twee weken had Pluis de ruimte om in de ‘logeerkamer’ (mijn yogakamer) buiten zijn kooi lekker vrij rond te fladderen. Zijn favoriete plekje was bij de orchidee voor het raam, waar hij al snel contact wist te leggen met een van de vele vogels buiten.

Marjori met haar logeetje, parkiet Pluis, op haar vinger  De grasparkiet maakt contact met de vogels buiten

Zelfs de buren was het opgevallen dat Pluis geregeld in gesprek was met zijn nieuwe vriend of vriendin die ergens in een boom verscholen zat. Zo grappig hoe ze elkaar netjes lieten uitpraten voordat ze elkaar weer vol enthousiasme antwoord gaven.

En terwijl ik na het hardlopen in de tuin m’n oefeningen aan het doen was, keek ik omhoog naar Pluis. Volgens mij was hij ook veel liever buiten geweest. Tja…

Parkiet achter raam verlangt naar buiten

Piet en Truus in discussie

Ze hadden praatjes over wie er nu als eerste zou mogen eten. Piet vond dat hij de eerste rechten had, aangezien hij hier elke ochtend en namiddag zijn hapje doet. Truus daarentegen, vond dat Piet zich als een heer zou moeten gedragen. Ze was van mening dat hij haar vóór moest laten gaan. Tja, luister zelf maar… 

Uiteindelijk werden ze het eens.

Discussie tussen twee halsbandparkieten eindelijk gesust.

(Pas later leerde ik dat ik hier met twee vrouwtjes te maken had. Dan maar: Truus en Pieternel)