Tagarchief: pimpelmees

Eethuis Hong

“Sambal bei?”

Mijn Chinese achternaam, Hong, past uitstekend bij dit nieuwe restaurant. De roodborstjes, spreeuwen, kool- en pimpelmezen zijn al een aantal keer wat lekkers komen halen en het lijkt ze goed te bevallen (gehakte zonnebloemkernen met hete sojasaus?).

Eethuis Hong, de afhaalchinees voor ‘hongerige’ vogeltjes!

koolmees haalt eten bij eethuis Hong, de afhaalchinees voor vogels die 'honger' hebben

Een paar dagen later:
Inmiddels heeft het eethuis een metamorfose ondergaan, om de irritante stadsduiven die de boel steeds kwamen verzieken, voortaan buiten de deur te houden.

‘Gepimpt’ eethuis krijgt bezoek van pimpelmees

Gepimpt eethuis krijgt bezoek van pimpelmees

Checklist koolmezen

Een goede voorbereiding is het halve werk

Rompertjes Check (afvinken)
Luiers Check (afvinken)
Dekentjes Leeg hokje. Moet nog afgevinkt worden.
Slabbetjes Check (afvinken)
Kinderwagen Overbodig hokje. Afvinken niet nodig (niet nodig)

De koolmezen zijn in de voor- en in de achtertuin alweer druk bezig met de komende zwangerschappen en het opknappen van de kinderkamers.
Nestkastje in, nestkastje uit, in, uit.

Binnenkort zal ik het nestmateriaal dus maar weer op gaan hangen, zodat ook de dekentjes afgevinkt kunnen worden. Net als de vorige jaren zal het vast weer een boeiend schouwspel opleveren. Zo leuk om die mezen van het nestmateriaal te zien plukken. En wat ze laten vallen, wordt dan dankbaar door de merels, roodborstjes en winterkoninkjes in gebruik genomen.

Onderstaande foto van de pimpelmees is van twee jaar geleden.
Pimpelmees met nestmateriaal

Pimpelmees plukt van nestmateriaal

Voorjaarsbloeiers
Met de bedoeling om mozzarella en pesto te kopen, liep ik gistermiddag de Lidl binnen. Het eerste waar je tegenaan liep, waren de karren vol voorjaarsbloemetjes. Bepaald niet wat er op m’n boodschappenlijst stond, maar o zo gezellig. Het paste uitstekend bij het mooie weer en ook bij m’n voornemen om het vogelvoeren even te minderen (i.v.m.de muizen) en de tuin weer kleur te geven. Alsof het zo moest zijn.

Met m’n armen vol madeliefjes – met ergens daar tussenin de pesto en mozzarella – kwam ik weer bij m’n fiets aan. Nu hoefde ik alleen nog maar zonder brokken naar huis te fietsen. Ehm…

Muis met identiteitscrisis

Ik kom de kamer binnenlopen en zie m’n geliefde kat loeren naar de voedersilo voor de vogels die aan de schutting hangt. Da’s raar, denk ik nog. Meestal interesseren die vogels hem niet.
Ik nader het raam en volg zijn ogen. Huh?! Maar dát is niet de bedoeling!

Het ís helemaal geen vogeltje.
Het is een piepklein muisje dat volledig op z’n gemak van de zonnebloemkernen aan het genieten is.

Muis denkt dat hij een vogel is.

“Ehm, wat doe jij daar?”
“Ik zit lekker te eten.”
“Ja, dat zie ik, maar dat eten is niet voor muisjes bedoeld. Het is voor de vogels.”
“Ik ben een roodborstje.”
Even ben ik van mijn stuk gebracht.
“Nee, jij bent geen roodborstje. Ik weet heel goed hoe een roodborstje eruit ziet en daar lijk jij zéker niet op.”
“Oké, je hebt gelijk. Ik ben een pimpelmees.”

De kat en ik kijken elkaar verslagen aan en leggen ons erbij neer dat dit muisje gewoon een beetje in de war is. We besluiten hem maar even met rust te laten.

We hebben het muisje hierna gelukkig niet meer teruggezien. Waarschijnlijk heeft zijn moeder hem ervan weten te overtuigen dat hij toch écht een muis is (of hij ligt nu ergens op de bodem van de sloot, omdat hij zich opeens een vis waande!).

Botsing

En dat was… POK!

Zojuist een pimpelmeesje bij me gehad.
Op de bovenverdieping heb ik aan het raam een voederbakje hangen. Hartstikke leuk, die beesten weten precies hoe ze er veilig op moeten komen. Eerst was ik er bang voor dat ze misschien tegen het raam zouden vliegen, maar dat is dus helemaal niet het geval. Gelukkig.

Maar dan beneden, waar ik niets aan het raam heb hangen. Ik wilde mijn nichtje bellen om haar te feliciteren met haar verjaardag, toen ik vanuit mijn ooghoek opeens – POK! – iets geels tegen het raam zag knallen en naar beneden zag vallen. Oh nee!! Ik rende naar de tuindeur en zag het kleine pimpelmeesje met haar (ik weet niet of het een hij of een zij was, maar een ‘zij’ kwam als eerste in me op…) pootjes in de lucht liggen. Ik wist echt even niet wat ik moest doen, vond het eng en zielig tegelijk, dacht dat ze dood was…

Nadat duidelijk was dat ze nog leefde, durfde ik haar op te pakken en heb ik haar een tijdje in het holletje van mijn hand gehouden.

Pimpelmeesje komt bij in de hand, na harde botsing met raam

Vervolgens heb ik haar toen ze na een tijdje weer begon te bewegen, in het voederhuisje in de tuin gezet. Ze keek me aan met een blik van: ‘hé, jij bent best lief’ en vloog omhoog om op een stang te gaan zitten. Prompt begon ze héél mooi te zingen, echt bijzonder. Een ander pimpelmeesje kwam erbij en na een paar minuten, vlogen ze weg. Ik ben er nog beduusd van.

Pimpelmees is hersteld van de botsing