Tagarchief: pimpelmeesje

Pimpelmees erkent belang van pindapauze

okt 2013

NU-EVEN-NIET!

Soms hebben ze behoorlijk lange tenen hoor, onze gevleugelde vrienden. Dan kunnen ze om het minste gefladder al boos worden om vervolgens als malloten achter elkaar aan te sjezen. Ruzie om niets. Meestal is hier gewoon sprake van een vier uur dip zoals wij die ook wel kennen; de een wordt slap en futloos en de ander raakt behoorlijk licht ontvlambaar.

Dit pimpelmeesje is inmiddels prima op de hoogte van alle ins & outs van een healthy lifestyle en zorgt eenvoudigweg dat hij op tijd z’n tussendoortjes binnenkrijgt. Zo blijft hij lichamelijk en geestelijk goed in balans; het is allemaal heus zo moeilijk niet. Sterker nog: het is gewoon… peanuts!

Een pindaatje tussendoor is zo simpel: peanuts!

Als de koolmees van huis is…

Maart 2012

Meneer en mevrouw Koolmees waren de hort op.
Een pimpelmeesje dat dacht daar wel even gebruik van te kunnen maken, vloog naar hun huisje , hing voor het uitvlieggat en loerde naar binnen.

Jij gaat zo klappen krijgen, pas maar op, zei ik in gedachte tegen de pimpelmees. En terwijl ik het nog niet gedacht had, kwam er vanuit het niets een koolmees aansjezen om de pimpelmees bruut te verjagen.

Ja ja, het leven van een mees gaat niet over madeliefjes…

Botsing

En dat was… POK!

Zojuist een pimpelmeesje bij me gehad.
Op de bovenverdieping heb ik aan het raam een voederbakje hangen. Hartstikke leuk, die beesten weten precies hoe ze er veilig op moeten komen. Eerst was ik er bang voor dat ze misschien tegen het raam zouden vliegen, maar dat is dus helemaal niet het geval. Gelukkig.

Maar dan beneden, waar ik niets aan het raam heb hangen. Ik wilde mijn nichtje bellen om haar te feliciteren met haar verjaardag, toen ik vanuit mijn ooghoek opeens – POK! – iets geels tegen het raam zag knallen en naar beneden zag vallen. Oh nee!! Ik rende naar de tuindeur en zag het kleine pimpelmeesje met haar (ik weet niet of het een hij of een zij was, maar een ‘zij’ kwam als eerste in me op…) pootjes in de lucht liggen. Ik wist echt even niet wat ik moest doen, vond het eng en zielig tegelijk, dacht dat ze dood was…

Nadat duidelijk was dat ze nog leefde, durfde ik haar op te pakken en heb ik haar een tijdje in het holletje van mijn hand gehouden.

Pimpelmeesje komt bij in de hand, na harde botsing met raam

Vervolgens heb ik haar toen ze na een tijdje weer begon te bewegen, in het voederhuisje in de tuin gezet. Ze keek me aan met een blik van: ‘hé, jij bent best lief’ en vloog omhoog om op een stang te gaan zitten. Prompt begon ze héél mooi te zingen, echt bijzonder. Een ander pimpelmeesje kwam erbij en na een paar minuten, vlogen ze weg. Ik ben er nog beduusd van.

Pimpelmees is hersteld van de botsing