Tagarchief: raam

Groenling van raamslachtoffer tot troetelkind

april 2015 – Tijd voor een koffiepauze, dacht ik toen ik de kamer in kwam lopen. Een groenling dacht daar anders over, want BOEM!, hij knalde in volle vaart tegen het raam. Nu gebeurt dat wel vaker met die vogels: op het moment dat ze ergens van schrikken, kijken ze niet meer op of om, maar vliegen als een dolle Dries zomaar een kant op. Tegen het raam bijvoorbeeld. Vaak zie je de veertjes en/of de afdrukken van de vleugels nog zitten.

BOEM!!

Toch loopt het meestal goed af. Dan nemen de vogels plaats op de schutting of een tak, waar ze hun kop schudden over hun eigen stommiteit. Soms echter, is zo’n vogel flink groggy en heeft dan echt even de tijd nodig om van een horizontale status weer naar een verticale te komen. Maar die groenlingen… op de een of andere manier is zo’n knal tegen het raam ze vrijwel altijd fataal. Hier in de tuin tenminste wel: (groenling als raamslachtoffer in ‘tussendoortjes’ of een tuin vol groenlingen).

 

EEN ZONNIGE MIDDAG…

14.41 uur – Op zijn rug, met zijn pootjes in de lucht spartelend, lag jongeman groenling op de grond. Voorzichtig pakte ik hem op, ondertussen troostende woordjes brabbelend en hopend dat hij het zou overleven.

De groenling was keihard tegen het raam gebotst

De arme ziel was volledig van de wereld en voorzichtig liet ik wat water uit een van de waterbakjes op z’n koppie druppelen. Het ging allemaal volledig aan hem voorbij.

Groenling raamslachtoffer - hij was helemaal van de wereld

Ik dacht dat het misschien wel beter voor hem zou zijn om op een rustig plekje bij te komen, maar de groenling viel niet met zijn neus in de boter, maar met zijn snavel in de potgrond. Het ontbrak hem daarbij aan kracht om zijn kop weer omhoog te krijgen. Geen goed idee dus.

Groenling raamslachtoffer - kracht om rechtop te staan, had de groenling niet

Zo stik je nog, dacht ik.
Blijf dan maar liever bij mij, dan kan ik je in ieder geval beter in de gaten houden.

Groenling raamslachtoffer - ook wat waterdruppels op z'n koppie hielp niet

Zodoende gingen we er samen maar bij zitten.
Aan koffie werd op dat moment niet meer gedacht.

Groenling raamslachtoffer - dan maar samen de tijd nemen om bij te komen

Veilig in het kommetje dat ik van mijn hand gemaakt had – en waar groenling niet in om kon vallen – kon hij beetje bij beetje tot zijn positieven komen.

Groenling raamslachtoffer - groenling veilig in het kommetje van Marjori's hand

Natte polsen, natte pootjes?
Wanneer ik me zelf niet zo lekker voel, vind ik het altijd verfrissend om m’n polsen even onder de koude kraan te houden. Met het idee dat dat voor de groenling wellicht ook zou gelden, liet ik hem af en toe even pootjebaden. Of het hielp, weet ik niet. Het leek er eerder op dat die kleine groene alleen maar dacht: wat gaat ze nú weer met me doen?!
Tja, het was goed bedoeld.

Groenling raamslachtoffer - even pootjebaden als opkikker

Zoals kleine kinderen moe worden van zwemmen, zo raakte de groenling vermoeid van het pootjebaden. Hij doezelde daarna dan ook weer lekker weg.

Groenling raamslachtoffer - de tijd nemen om te herstellen

Toch leek hij die verfrissende tussendoortjes steeds meer te waarderen.

Groenling raamslachtoffer - en tussendoor weer even pootjebaden  Groenling raamslachtoffer - en tussendoor weer even pootjebaden

Ook begon hij weer wat helderder uit zijn ogen te kijken.

Groenling raamslachtoffer - hij wordt al wat alerter

Het was wel heel speciaal hoor, zo met z’n tweetjes.
De groenling keek me aan wanneer ik tegen hem sprak, keek om zich heen wanneer hij vogels hoorde zingen en… leek het steeds meer  naar zijn zin te hebben.

Een heerlijk troetelkind

Groenling raamslachtoffer - de grootste schrik is achter de rug; nu is het zelfs een beetje 'gezellig' zo samen

Tussen de bedrijven door liepen we rondjes door de tuin. En hoewel groenling gewoon weg kon vliegen, bleef hij zitten waar hij zat. Op mijn hand.

Groenling raamslachtoffer - hij wilde nog niet wegvliegen en bleef liever op Marjori's hand zitten

Dat hij niet weg wilde, is heel duidelijk te zien in het filmpje onderaan de pagina; zo schattig.

Groenling raamslachtoffer - 'maar ik hóef toch nog niet weg?', zie je groenling denken

15.57 uur – Af en toe had de groenling een terugval. Dan keek hij weer wat moeilijk uit zijn ogen. Toch bleven we onze rondjes door de tuin maken, want dat leek hij wel interessant te vinden.

Groenling raamslachtoffer - aan z'n oogjes zie je dat hij opeens weer even heel erg moe is

Kikker had ondertussen ook in de gaten dat er ‘iets’ aan de hand was. Hij kwam vanuit zijn hol (de spleet tussen de kei en de bak) omhoog, om met zijn kop boven water met eigen ogen te kunnen zien hoe de groenling vertroeteld werd.

Tsss, wat een aanstellerij, leek kikker te denken.

Kikker kwam ook even kijken. Hij vond groenling maar een aansteller...

Maar groenling trok zich daar niets van aan. Die genoot van alle aandacht!

Groenling raamslachtoffer - en nog steeds wilde hij niet wegvliegen

Perfecte schutkleur
16.12 uur – En toen opeens – dit is ook een leuk moment in het filmpje – voelde de jongeman zich sterk genoeg om zijn vleugels weer uit te slaan. Een paar slagen verder landde hij op een beschut plekje waar hij nog wat verder op krachten kon komen. Met zijn perfecte schutkleur zat hij daar wel goed. Kijk maar: recht voor je, met zijn snavel knus tussen zijn veertjes gestoken.

Groenling raamslachtoffer - ja, eindelijk vloog groenling een struik in om daar vervolgens verder bij te komen

Inmiddels kwam de trek in koffie in alle hevigheid terug. Een bakkie, ja lékker! Waarbij ik wél die ene struik in de tuin in de gaten bleef houden, want helemáál gerust, was ik nog niet.

Een hele tijd later – 17.45 uur – keek ik op het juiste moment naar buiten.
Hè, hè, er zat eindelijk wat beweging in de kleine man!

Groenling raamslachtoffer - enige tijd later vond hij het tijd om er weer eens op uit te gaan

En ik had dat nog niet gedacht of ‘floep’, daar fladderde de groenling naar het voederhuisje op nog geen meter  afstand. Meneer was duidelijk aan versterking toe: eten!

Groenling raamslachtoffer - de eerste hapjes na de grote BOEM!

18.28 uur – Nietsvermoedend liep ik met een trommel voer naar buiten om de vogels nog een laatste snack te geven. De groenling was als het ware alweer vergeten. Dát avontuur was afgelopen… dácht ik. Nou, ik schrok me rot!
Want daar zat hij hoor, vlak voor m’n neus in het hangende voederhuis. Meestal vliegen groenlingen bij het minste geluid of beweginkje al verschrikt weg, maar meneer hier niet (zou hij me nog herkennen?). Voorzichtig kwam ik met een schepje pitten en vlokken dichterbij…

De groenling maakte aanstalten om weg te vliegen, maar bedacht zich halverwege. Zo bleef hij even zitten, met zijn ene helft ín het huisje en met zijn andere helft eruit. Mij de kans gevend om toch nog even snel die camera weer tevoorschijn te halen.

Groenling raamslachtoffer - in het voederhuisje

Zich niets van mij aantrekkend, draaide de groenling zich om en begon op z’n gemak te eten.

Groenling raamslachtoffer - het eten smaakt weerGroenling raamslachtoffer - ja, groenling is weer opgeknapt. Gelúkkig!

Ja, hij was de grote BOEM echt te boven gekomen!

Na een laatste blik van verstandhouding namen we afscheid van elkaar.
Ik ging naar binnen en de groenling… die zag ik met een sterke, strakke vleugelslag de prachtige magnolia van de buren in vliegen. Dat is met recht een ‘mooi’ einde van dit verhaal!

Groenling raamslachtoffer - groenling vloog de prachtige magnoliaboom van de buren in.

THE MOVIE

Later als ik groot ben

Het komt niet zo vaak voor dat je op jonge leeftijd al 100% zeker weet wat je later wilt worden. Veel vaker komt het voor dat je al op jonge leeftijd 100% zeker weet wat je níet wenst te worden. Deze  jongeling was op stage, maar ziet het beroep van glazenwasser inmiddels absoluut niet meer zitten. Sterker nog, hij kan geen raam meer zien! (En waarschijnlijk was dat om te beginnen al het hele probleem: hij zag het raam niet!)

Jonge koolmees is raamslachtoffer

Maar ik zal bij het begin beginnen…

Jeugdige onbezonnenheid

Druk als het is met vooral jonge meesjes die als idioten langs het raam en door de tuin sjezen, zat het eraan te komen dat het snel weer een keer mis zou gaan. Het moment dat ik dat helemáál zeker wist, was toen ik drie weken geleden voor het raam stond. In m’n ene hand had ik vriendin Bojoura aan de telefoon en in m’n andere hand had ik een heerlijke fruit/groente smoothie die ik even daarvoor gemaakt had.

Plotseling: “#^^&#**%, wacht even Bo, verdórie!!!”
Aan de andere kant van de lijn was Bo zich rot geschrokken, vooral omdat ze geen idee had wat zich bij mij afspeelde. Ondertussen was ík druk bezig om m’n broek, de vensterbank en de vloer schoon te vegen. Waarom? Omdat mijn smoothie daarop beland was. Hoe dat kon gebeuren? Nou, een van de meesjes vond het nodig om als een malle recht op me af te komen vliegen, om vervolgens vlák voor het raam een scherpe bocht te maken. Maar ja, toen was ík dus al van schrik de lucht in geschoten – mét smoothie!
Nog namopperend stelde ik Bo gerust: alles onder controle. Voor nu…

Koolmees stuit op T-splitsing

Een paar dagen later – ’s Morgens vroeg met een kop koffie op de bank, kijkend naar het ontbijtnieuws, werd de rust verstoord door een bons tegen de tuindeur: ‘o nee hè?!’.
Maar: ‘o ja hoor’, daar lag een koolmeesje nog na te tollen op de grond, zo zielig.
Inmiddels gewend om te doen bij raamslachtoffers, nam ik de jonge vogel in mijn hand waar hij al vrij snel rustig werd. En terwijl ik wat troostende woorden brabbelde, trok hij af en toe zijn wenkbrauw omhoog met z’n koppie schuin. Alsof hij echt luisterde en daadwerkelijk begreep wat ik allemaal aan het vertellen was (over dat het gevaarlijk is om zo ongecontroleerd door te tuinen te racen en dat er niet voor niets een links, rechts, links regel bestaat en vooral… dat er onverwachte obstakels kunnen opduiken, zoals bijvoorbeeld een raam).

Koolmees luistert naar wijze les

Koolmees krijgt alweer wat praatjes

Alsof de koolmees zegt: “Is goed buurvrouw, ik zal voortaan beter uitkijken.”

Eenmaal ervan overtuigd dat het meesje weer oké was en dat de boodschap was aangekomen, liet ik hem onder het kersenboompje verder bijkomen (zoals je op mijn hand kunt zien, had de kleine schat door alle consternatie een poepie laten lopen).

Koolmees laat van de zenuwen een poepje op mijn hand achter

Koolmees is er weer klaar voor

Na een laatste blik met elkaar uitgewisseld te hebben, vloog de jonge mees met de grootste babbels weer in volle vaart weg. Ja, je leest het goed: in volle vaart.
Zo hardleers hè, die jongeren…

Jong koolmeesje ontmoet raam

juni 2014
Agossie, dat heb ik weer hoor. Botst er net met een kleine ‘pok’ een jong koolmeesje tegen het raam. Ik heb hem opgepakt en met wat druppels water weer bij de tijd gekregen, de arme schat.

Gelukkig goed afgelopen met de jonge koolmees

Jonge koolmees ontmoet raam

Hij heeft wel een kwartier bij me gezeten, zo lief (maar natuurlijk vooral sneu). Gelukkig begon hij steeds wat alerter uit z’n oogjes te kijken en vloog hij daarna fit weer verder.

Jonge koolmees na botsing met raam  Raamslachtoffer waar het goed mee afgelopen is

Jonge koolmeesjes in de voortuin - 2014

 

En dan vraag ik me af hè?:
Zal het nou een van de kleintjes zijn die in m’n voortuin geboren is? Welke zal het dan geweest zijn?
Ik denk die ene rechts…

Duif verstoort vredige zondag

Gezellig al dat gefladder buiten. Toch zullen er ook altijd vogels zijn die het niet kunnen laten om ook eens ongevraagd een kijkje bínnen te nemen. Niet slim als je de weg niet kent, weet inmiddels ook die domme duif die Bojoura’s vredige zondag verstoorde.

Bojoura Floor: “Ik zit rustig op de bank met m’n poes op schoot. Dan opeens is er onverwachts en ook zeer ongewenst bezoek. Er vliegt namelijk een duif naar binnen! De poes en ik vliegen van schrik een meter de lucht in. De duif ontdekt zijn fout en na een rondje om de eettafellamp probeert hij de uitgang te vinden… die echter niet zo makkelijk te vinden blijkt als de ingang.

De poes en ik vliegen van schrik
een meter de lucht in

De duif vliegt meerdere keren keihard tegen het raam van de schuifpui om vervolgens tussen de verwarming en schuifpui naar beneden te glijden. Na een paar seconden bijkomen probeert hij omhoog te fladderen maar dit lukt niet. Nog in shock, pak ik in een helder moment een handdoek, waarmee ik in die kleine ruimte de hevig fladderende duif te pakken probeer te krijgen. Na twee mislukte vangpogingen waarbij de duif nog een paar keer met een harde ‘pok’ tegen het raam vliegt, lukt het om hem goed te vangen waarna hij vervolgens wegvliegt. Mij achterlatend met een flinke dosis adrenaline en bibberende benen… (dat bibberen geldt overigens ook voor de geschrokken poes). De hor blijft voorlopig dicht!”

 

Of voortaan een plattegrond op het balkon klaarleggen?

Duif vliegt naar binnen bij Bojoura Floor

 

Sperwer zorgt voor schrik

april 2014

Zaterdag 12 april – Bijna m’n laptop stuk.

Ik zit rustig te tikken… Boem! Een knal tegen het raam.
Met een geschrokken ‘whaaah!’ gooi ik bíjna m’n laptop van tafel en zie ik de sperwer nog net wegvliegen met… (ik kon zo snel niet zien wat voor vogeltje het was). #$$^^&*#%!!!!!

Ben helemaal klaar met al dat geweld!

Ekster ontvoert gevloerde groenling

april 2014
Vrijdag 4 april – Naaah, krijg nóu wat!
Ben ik in de keuken bezig, hoor ik opeens ‘pok’. Potver, was mijn gedachte, er is vast een vogel tegen het raam gevlogen. Dus ik loop even later naar het raam… zit er een ekster te plukken van de groenling die dus blijkbaar inderdaad tegen het raam gevlogen was. Het tafereel zag er al niet hoopgevend meer uit.

Sluip ik snel weg om m’n camera te pakken om toch maar vast te leggen hoe het er in vogelland aan toe gaat, kom ik terug… vliegt die ekster met groenling en al naar de andere kant van de schutting. Jeetje zeg. Heb ik deze herfst en winter geen moord en doodslag gehad met de ‘sperwers’ in de tuin, komen die éksters opeens een hapje RAW food halen. Maar goed, ik hoef er gelukkig niets van op te ruimen.

(Wel extra sneu, aangezien al die vogels momenteel in lentestemming zijn en hun partner aan hun zij hebben; nu is er dus één alleen…)

Tuin vol groenlingen

November 2011

Een paar weken geleden hadden we steeds maar één groenling in de tuin. De laatste dagen echter, komen ze met z’n allen langs, zo leuk.

Helaas was dat ‘leuke’ vanmorgen even ver te zoeken.
Ik kwam de woonkamer binnenlopen, keek de tuin in en zag… naast de deur een groenling liggen. Dood. Het eerste dodelijke raamslachtoffer van dit seizoen (vorig jaar had ik door botsingen tegen het raam slechts één dode, dus hopelijk blijft het hier bij).

Kijk toch eens hoe mooi hij is. Zo sneu.

Groenling dood; tegen het raam gebotst (raamslachtoffer)

Vluchtgedrag
Vanuit het niets vluchten die gevleugelde gasten razendsnel alle kanten op. Groot en klein, alle soorten. Bizar gezicht. Geschrokken van een geluid? Geschrokken van een plotselinge beweging? Zit er soms weer een sperwer op de loer? Ik schrik me in ieder geval elke keer weer een breuk (en raamstickers tegen botsingen helpen dan echt niet).

Koffie?
Met een vogeltuin, gecombineerd met situaties zoals hierboven omschreven, is het vooral ook aan te raden om in de herfst en de winter vooral NIET met een bakkie koffie (of een ander drankje) voor het raam te gaan staan. Dit weet ik helaas uit ervaring… (bedenk er zelf de beelden maar bij!)

 

Sperwer op jacht – deel III

Spreeuwen tellen

Túúrlijk, daar gaan we weer.

Terwijl ik onschuldig aan het typen was, werd ik compleet verrast door een keiharde BOEM! Meteen wist ik dat er weer een spreeuw tegen het raam geknald was. Laatst had ik er ook al eentje groggy onder m’n boompje bij laten komen. Zo zielig (en ook zo sneu dat het er dan tegelijkertijd zo hilarisch uitziet).

Terwijl ik naar de tuindeur liep, zag ik dat déze spreeuw wat minder gelukkig was: compleet van de wereld, arm ding.

Spreeuw tegen raam gebotst - compleet van de wereld

Maar terwijl hij daar naar lucht lag te happen, hoorde ik flink wat gekrijs en dat kwam toch écht niet uit zíjn bek. Waar kwam dát dan vandaan?
Bij het verplaatsen van mijn blik werd het duidelijk. Er was namelijk nóg een spreeuw in nood. Spreeuw nummer twee zat gevangen in de klauwen van een rover (en volgens mij was het dit keer niet Karel die dood en verderf zaaide).

Meteen realiseerde ik me dat de spreeuw die nu knock out aan m’n voeten lag, gewoon in ‘bange vlucht’ was geweest. Ook lullig. Ben je een sperwer te slim af, word je alsnog gevloerd. Door een ráám.

Doordat de sperwer niet zo groot was, kon de gevangen spreeuw toch nog wat tegengas geven. De sperwer was in ieder geval niet sterk genoeg om hem meteen het lucht uit de longen te stampen, zoals Karel dat wel altijd heel goed weet te doen. Zou ik de spreeuw wellicht nog kunnen redden…?

Tja, maar dan.
Van achter het raam ben ik best nog wel stoer, maar ervóór? Ik vond het eng. Met een zielig “Kssjj” bleek ik niet ver te komen (zoals in onderstaand filmpje te horen is).

Ik zou letterlijk en figuurlijk de drempel over moeten, heldin op sokken.
Nadat ik na mijn eerste gejammer stampende stappen naar de roofvogel gemaakt had, vloog het beest inderdaad weg, maar… nam daarbij in zijn klauwen ook de spreeuw mee! De etter. En bang als ik was dat hij zich als wraak op míj zou richten, kwam er terwijl ik wegrende een ijselijke gil uit m’n strot, gevolgd door een hysterische lachbui (puur van de schrik). Wat erg. Om je kapot te schamen (ik keek meteen naar de bovenramen van de buren om te zien of ze me bezig hadden gezien, haha).

Me omdraaiend, bleek de andere spreeuw nog steeds met zijn pootjes omhoog te liggen. Misschien dat ik me voor hem nog wél nuttig zou kunnen maken.

Marjori houdt de aangeslagen spreeuw bij zich

Na hem een tijdje bij me gehad te hebben, heb ik hem onder m’n boompje gelegd om verder bij te komen. Hij zag er nog steeds meer dood dan levend uit.

De spreeuw moet nog steeds bijkomen van de botsing met het raam

Kort daarna zag ik hem gelukkig weer ‘rondrennen’ en een paar uur later was hij verdwenen.
Weggevlogen? Of alsnóg gevangen en opgegeten…?

 

In groen gezelschap

De pindasilo aan het raam wordt geregeld bezocht door kool- en pimpelmeesjes. Toen ik vorige week echter met een kop thee naar binnen wilde lopen, zaten er twee halsbandparkieten van te eten. Geweldig. Gelukkig maar dat de houder aan het raam bleef zitten, gezien de grootte van die vogels.

In ieder geval is het zo dat ik sindsdien geregeld in groen gezelschap ben. Op dit moment – nu ik zit te typen – zit er naast mij aan het raam één halsbandparkiet (zo leuk zo dichtbij), terwijl er op hetzelfde moment in m’n tuin beneden waar ik op uitkijk nog drie parkieten zitten en in de tuin van de buren ook drie. Gezellig hoor, al die mooie grote groene wezens.

Voorzichtig kijk ik opzij en kijk recht in de ogen van de parkiet. Hij kijkt me aan met een blik van ‘wat kijk je nou mens, ik zit te eten!’

Twee halsbandparkieten aan de raamsilo met pinda's.

Botsing

En dat was… POK!

Zojuist een pimpelmeesje bij me gehad.
Op de bovenverdieping heb ik aan het raam een voederbakje hangen. Hartstikke leuk, die beesten weten precies hoe ze er veilig op moeten komen. Eerst was ik er bang voor dat ze misschien tegen het raam zouden vliegen, maar dat is dus helemaal niet het geval. Gelukkig.

Maar dan beneden, waar ik niets aan het raam heb hangen. Ik wilde mijn nichtje bellen om haar te feliciteren met haar verjaardag, toen ik vanuit mijn ooghoek opeens – POK! – iets geels tegen het raam zag knallen en naar beneden zag vallen. Oh nee!! Ik rende naar de tuindeur en zag het kleine pimpelmeesje met haar (ik weet niet of het een hij of een zij was, maar een ‘zij’ kwam als eerste in me op…) pootjes in de lucht liggen. Ik wist echt even niet wat ik moest doen, vond het eng en zielig tegelijk, dacht dat ze dood was…

Nadat duidelijk was dat ze nog leefde, durfde ik haar op te pakken en heb ik haar een tijdje in het holletje van mijn hand gehouden.

Pimpelmeesje komt bij in de hand, na harde botsing met raam

Vervolgens heb ik haar toen ze na een tijdje weer begon te bewegen, in het voederhuisje in de tuin gezet. Ze keek me aan met een blik van: ‘hé, jij bent best lief’ en vloog omhoog om op een stang te gaan zitten. Prompt begon ze héél mooi te zingen, echt bijzonder. Een ander pimpelmeesje kwam erbij en na een paar minuten, vlogen ze weg. Ik ben er nog beduusd van.

Pimpelmees is hersteld van de botsing