Tagarchief: raamslachtoffer

Tussendoortjes september 2015

tussendoortjes HOUTDUIF SNOEPT VAN VLIERBESSEN

Misschien ken je het wel, dat je in prettige gedachten verzonken over het pad loopt en dat je je vervolgens van het ene op het andere moment het leplazarus schrikt omdat een stel houtduiven helemaal paranoia uit een boom stuift. Jemig, om een hartverzakking van te krijgen!

Maar… dit keer was ik voorbereid; al ruim van tevoren zag ik de duif in de vlier langs het pad zitten. Dichterbij gekomen zág je gewoon dat hij zich betrapt voelde. Net goed.

Houtduif tussen de vlierbessen

Al snel echter, had hij de houtduif maling aan me en snoepte hij onverstoord verder van zijn besjes:
een lekker en verantwoord tussendoortje!

tussendoortjes AFDRUK VOGEL OP RAAM

En dan kom je thuis, je doet de deur van de woonkamer open en kan niet anders dan constateren dat waarschijnlijk een grote dikke duif tegen het raam gebotst is. Au.

Afdruk duif op raam - raamslachtoffer

Van dichtbij zijn zelfs de afzonderlijke veertjes te zien.

Afdruk duif op raam - raamslachtoffer

Gelukkig lag het raamslachtoffer niet in de tuin op me te wachten.

tussendoortjes DE WERELD OP Z’N KOP

Wanneer je na het hardlopen in de tuin nog wat oefeningen gaat doen, dan ziet de tuin er bij een vooroverbuiging ondersteboven uit.

Zie je die naaktslak in het midden?
Hij kruipt omhoog. Of is ‘t juist omlaag? Of…

Tuin ondersteboven, en ook de naaktslak. Of niet...?

Ha, je kunt nog nét een stukje naaktslak zien. Hij gaat dus omlaag. Of nee, omhoog juist.
(En dat ga ík ook maar eens doen, want ik begin een beetje licht in m’n hoofd te worden.)

Tuin ondersteboven

tussendoortjes EIKELS…

Steeds weer dezelfde types op m’n pad.

Eikels op m'n pad

tussendoortjes KONIJN IN HET VERKEER

Ik wilde net met de auto wegrijden toen duidelijk werd dat ik beter nog even kon wachten tot die kleine overgestoken was. Hij nam de tijd. Ik had ook het sterke vermoeden dat hij het verschil tussen weg en stoep nog niet kent.

Konijn vergeet naar links, rechts, links te kijken bij het oversteken

Konijn in het verkeer

tussendoortjes PIMPELMEES WACHT BEURT NETJES AF

De pimpelmees wachtte in het kersenboompje netjes tot er weer ruimte was bij het voederhuis.

Pimpelmees

tussendoortjes VLONDER KOPJE ONDER

Het had al dagenlang geregend en geregend en geregend. Overal zag je het water stijgen. Oók bij de wiebelvlonder langs natuurspeeltuin De Natureluur in het Sloterpark.

Het ondergelopen deel van de vlonder van beide kanten bekeken

Vlonder onder water

Als je bedenkt dat die vlonder naast zeer beweeglijk, bij regen ook behoorlijk glad is én aan de uiteinden omhoog/omlaag loopt, dan kun je je misschien wel voorstellen dat er wel eens flink nattigheid van had kunnen komen.

Vlonder onder water

Maar gelukkig brak na dagen regen weer een droge tijd aan en zakte het waterpeil snel.
Pfew, mazzel ;-)

tussendoortjes HERFSTBLOEM?

Wat zag ik daar opeens op het grasveld voor de deur? Een prachtige, zeer grote bloem die ik nog niet eerder had gezien?

Maar ach natuurlijk, de herfst staat op het punt van beginnen.
Tijd voor paddenstoelen!

Paddenstoel met bloemvorm

Wat blijven het toch bijzondere verschijningen…

Grote paddenstoel. Herfst in aantocht!

tussendoortjes SLAK MET SLAKKENGANG

Tijdens een lekkere regenachtige wandeling kun je maar beter goed kijken waar je loopt. Tenminste, als je geen gekraak (een huisjesslak) of gespletsj (een naaktslak) onder je voeten wilt voelen.

Daar ging de slak met een slakkengang over de wiebelvlonder

Slak met slakkengang over natte wiebelvlonder

Gelukkig kon ik er netjes overheen stappen.

Slak met slakkengang over natte wiebelvlonder

En dat deed ik ook maar bij deze hoop stront.

Stront op de vlonder

tussendoortjes SCHILDPAD IN HEEMTUIN SLOTERPARK

Eindelijk weer even in de Heemtuin en dan is het altijd leuk om een van m’n trage vrienden weer eens te zien.

Schildpad in Heemtuin Sloterpark

Een paar weken later, op een zonnige herfstzondag,  ging ik nog een keer op bezoek: schildpad in najaarszonnetje

tussendoortjes HET PLATTELAND VAN AMSTERDAM MÉT MOLEN

In Amsterdam Nieuw-West, langs de Osdorperpolders ter hoogte van de Troelstralaan, staat een prachtige molen die de natuurbeleving compleet maakt. Elke keer wanneer ik erlangs loop of fiets, waan ik me  een figurant in een schilderij met idyllisch landschap…

Bij stadsnatuur hoort een molen: Osdorperpolders

 

Groenling van raamslachtoffer tot troetelkind

april 2015 – Tijd voor een koffiepauze, dacht ik toen ik de kamer in kwam lopen. Een groenling dacht daar anders over, want BOEM!, hij knalde in volle vaart tegen het raam. Nu gebeurt dat wel vaker met die vogels: op het moment dat ze ergens van schrikken, kijken ze niet meer op of om, maar vliegen als een dolle Dries zomaar een kant op. Tegen het raam bijvoorbeeld. Vaak zie je de veertjes en/of de afdrukken van de vleugels nog zitten.

BOEM!!

Toch loopt het meestal goed af. Dan nemen de vogels plaats op de schutting of een tak, waar ze hun kop schudden over hun eigen stommiteit. Soms echter, is zo’n vogel flink groggy en heeft dan echt even de tijd nodig om van een horizontale status weer naar een verticale te komen. Maar die groenlingen… op de een of andere manier is zo’n knal tegen het raam ze vrijwel altijd fataal. Hier in de tuin tenminste wel: (groenling als raamslachtoffer in ‘tussendoortjes’ of een tuin vol groenlingen).

 

EEN ZONNIGE MIDDAG…

14.41 uur – Op zijn rug, met zijn pootjes in de lucht spartelend, lag jongeman groenling op de grond. Voorzichtig pakte ik hem op, ondertussen troostende woordjes brabbelend en hopend dat hij het zou overleven.

De groenling was keihard tegen het raam gebotst

De arme ziel was volledig van de wereld en voorzichtig liet ik wat water uit een van de waterbakjes op z’n koppie druppelen. Het ging allemaal volledig aan hem voorbij.

Groenling raamslachtoffer - hij was helemaal van de wereld

Ik dacht dat het misschien wel beter voor hem zou zijn om op een rustig plekje bij te komen, maar de groenling viel niet met zijn neus in de boter, maar met zijn snavel in de potgrond. Het ontbrak hem daarbij aan kracht om zijn kop weer omhoog te krijgen. Geen goed idee dus.

Groenling raamslachtoffer - kracht om rechtop te staan, had de groenling niet

Zo stik je nog, dacht ik.
Blijf dan maar liever bij mij, dan kan ik je in ieder geval beter in de gaten houden.

Groenling raamslachtoffer - ook wat waterdruppels op z'n koppie hielp niet

Zodoende gingen we er samen maar bij zitten.
Aan koffie werd op dat moment niet meer gedacht.

Groenling raamslachtoffer - dan maar samen de tijd nemen om bij te komen

Veilig in het kommetje dat ik van mijn hand gemaakt had – en waar groenling niet in om kon vallen – kon hij beetje bij beetje tot zijn positieven komen.

Groenling raamslachtoffer - groenling veilig in het kommetje van Marjori's hand

Natte polsen, natte pootjes?
Wanneer ik me zelf niet zo lekker voel, vind ik het altijd verfrissend om m’n polsen even onder de koude kraan te houden. Met het idee dat dat voor de groenling wellicht ook zou gelden, liet ik hem af en toe even pootjebaden. Of het hielp, weet ik niet. Het leek er eerder op dat die kleine groene alleen maar dacht: wat gaat ze nú weer met me doen?!
Tja, het was goed bedoeld.

Groenling raamslachtoffer - even pootjebaden als opkikker

Zoals kleine kinderen moe worden van zwemmen, zo raakte de groenling vermoeid van het pootjebaden. Hij doezelde daarna dan ook weer lekker weg.

Groenling raamslachtoffer - de tijd nemen om te herstellen

Toch leek hij die verfrissende tussendoortjes steeds meer te waarderen.

Groenling raamslachtoffer - en tussendoor weer even pootjebaden  Groenling raamslachtoffer - en tussendoor weer even pootjebaden

Ook begon hij weer wat helderder uit zijn ogen te kijken.

Groenling raamslachtoffer - hij wordt al wat alerter

Het was wel heel speciaal hoor, zo met z’n tweetjes.
De groenling keek me aan wanneer ik tegen hem sprak, keek om zich heen wanneer hij vogels hoorde zingen en… leek het steeds meer  naar zijn zin te hebben.

Een heerlijk troetelkind

Groenling raamslachtoffer - de grootste schrik is achter de rug; nu is het zelfs een beetje 'gezellig' zo samen

Tussen de bedrijven door liepen we rondjes door de tuin. En hoewel groenling gewoon weg kon vliegen, bleef hij zitten waar hij zat. Op mijn hand.

Groenling raamslachtoffer - hij wilde nog niet wegvliegen en bleef liever op Marjori's hand zitten

Dat hij niet weg wilde, is heel duidelijk te zien in het filmpje onderaan de pagina; zo schattig.

Groenling raamslachtoffer - 'maar ik hóef toch nog niet weg?', zie je groenling denken

15.57 uur – Af en toe had de groenling een terugval. Dan keek hij weer wat moeilijk uit zijn ogen. Toch bleven we onze rondjes door de tuin maken, want dat leek hij wel interessant te vinden.

Groenling raamslachtoffer - aan z'n oogjes zie je dat hij opeens weer even heel erg moe is

Kikker had ondertussen ook in de gaten dat er ‘iets’ aan de hand was. Hij kwam vanuit zijn hol (de spleet tussen de kei en de bak) omhoog, om met zijn kop boven water met eigen ogen te kunnen zien hoe de groenling vertroeteld werd.

Tsss, wat een aanstellerij, leek kikker te denken.

Kikker kwam ook even kijken. Hij vond groenling maar een aansteller...

Maar groenling trok zich daar niets van aan. Die genoot van alle aandacht!

Groenling raamslachtoffer - en nog steeds wilde hij niet wegvliegen

Perfecte schutkleur
16.12 uur – En toen opeens – dit is ook een leuk moment in het filmpje – voelde de jongeman zich sterk genoeg om zijn vleugels weer uit te slaan. Een paar slagen verder landde hij op een beschut plekje waar hij nog wat verder op krachten kon komen. Met zijn perfecte schutkleur zat hij daar wel goed. Kijk maar: recht voor je, met zijn snavel knus tussen zijn veertjes gestoken.

Groenling raamslachtoffer - ja, eindelijk vloog groenling een struik in om daar vervolgens verder bij te komen

Inmiddels kwam de trek in koffie in alle hevigheid terug. Een bakkie, ja lékker! Waarbij ik wél die ene struik in de tuin in de gaten bleef houden, want helemáál gerust, was ik nog niet.

Een hele tijd later – 17.45 uur – keek ik op het juiste moment naar buiten.
Hè, hè, er zat eindelijk wat beweging in de kleine man!

Groenling raamslachtoffer - enige tijd later vond hij het tijd om er weer eens op uit te gaan

En ik had dat nog niet gedacht of ‘floep’, daar fladderde de groenling naar het voederhuisje op nog geen meter  afstand. Meneer was duidelijk aan versterking toe: eten!

Groenling raamslachtoffer - de eerste hapjes na de grote BOEM!

18.28 uur – Nietsvermoedend liep ik met een trommel voer naar buiten om de vogels nog een laatste snack te geven. De groenling was als het ware alweer vergeten. Dát avontuur was afgelopen… dácht ik. Nou, ik schrok me rot!
Want daar zat hij hoor, vlak voor m’n neus in het hangende voederhuis. Meestal vliegen groenlingen bij het minste geluid of beweginkje al verschrikt weg, maar meneer hier niet (zou hij me nog herkennen?). Voorzichtig kwam ik met een schepje pitten en vlokken dichterbij…

De groenling maakte aanstalten om weg te vliegen, maar bedacht zich halverwege. Zo bleef hij even zitten, met zijn ene helft ín het huisje en met zijn andere helft eruit. Mij de kans gevend om toch nog even snel die camera weer tevoorschijn te halen.

Groenling raamslachtoffer - in het voederhuisje

Zich niets van mij aantrekkend, draaide de groenling zich om en begon op z’n gemak te eten.

Groenling raamslachtoffer - het eten smaakt weerGroenling raamslachtoffer - ja, groenling is weer opgeknapt. Gelúkkig!

Ja, hij was de grote BOEM echt te boven gekomen!

Na een laatste blik van verstandhouding namen we afscheid van elkaar.
Ik ging naar binnen en de groenling… die zag ik met een sterke, strakke vleugelslag de prachtige magnolia van de buren in vliegen. Dat is met recht een ‘mooi’ einde van dit verhaal!

Groenling raamslachtoffer - groenling vloog de prachtige magnoliaboom van de buren in.

THE MOVIE

Later als ik groot ben

Het komt niet zo vaak voor dat je op jonge leeftijd al 100% zeker weet wat je later wilt worden. Veel vaker komt het voor dat je al op jonge leeftijd 100% zeker weet wat je níet wenst te worden. Deze  jongeling was op stage, maar ziet het beroep van glazenwasser inmiddels absoluut niet meer zitten. Sterker nog, hij kan geen raam meer zien! (En waarschijnlijk was dat om te beginnen al het hele probleem: hij zag het raam niet!)

Jonge koolmees is raamslachtoffer

Maar ik zal bij het begin beginnen…

Jeugdige onbezonnenheid

Druk als het is met vooral jonge meesjes die als idioten langs het raam en door de tuin sjezen, zat het eraan te komen dat het snel weer een keer mis zou gaan. Het moment dat ik dat helemáál zeker wist, was toen ik drie weken geleden voor het raam stond. In m’n ene hand had ik vriendin Bojoura aan de telefoon en in m’n andere hand had ik een heerlijke fruit/groente smoothie die ik even daarvoor gemaakt had.

Plotseling: “#^^&#**%, wacht even Bo, verdórie!!!”
Aan de andere kant van de lijn was Bo zich rot geschrokken, vooral omdat ze geen idee had wat zich bij mij afspeelde. Ondertussen was ík druk bezig om m’n broek, de vensterbank en de vloer schoon te vegen. Waarom? Omdat mijn smoothie daarop beland was. Hoe dat kon gebeuren? Nou, een van de meesjes vond het nodig om als een malle recht op me af te komen vliegen, om vervolgens vlák voor het raam een scherpe bocht te maken. Maar ja, toen was ík dus al van schrik de lucht in geschoten – mét smoothie!
Nog namopperend stelde ik Bo gerust: alles onder controle. Voor nu…

Koolmees stuit op T-splitsing

Een paar dagen later – ’s Morgens vroeg met een kop koffie op de bank, kijkend naar het ontbijtnieuws, werd de rust verstoord door een bons tegen de tuindeur: ‘o nee hè?!’.
Maar: ‘o ja hoor’, daar lag een koolmeesje nog na te tollen op de grond, zo zielig.
Inmiddels gewend om te doen bij raamslachtoffers, nam ik de jonge vogel in mijn hand waar hij al vrij snel rustig werd. En terwijl ik wat troostende woorden brabbelde, trok hij af en toe zijn wenkbrauw omhoog met z’n koppie schuin. Alsof hij echt luisterde en daadwerkelijk begreep wat ik allemaal aan het vertellen was (over dat het gevaarlijk is om zo ongecontroleerd door te tuinen te racen en dat er niet voor niets een links, rechts, links regel bestaat en vooral… dat er onverwachte obstakels kunnen opduiken, zoals bijvoorbeeld een raam).

Koolmees luistert naar wijze les

Koolmees krijgt alweer wat praatjes

Alsof de koolmees zegt: “Is goed buurvrouw, ik zal voortaan beter uitkijken.”

Eenmaal ervan overtuigd dat het meesje weer oké was en dat de boodschap was aangekomen, liet ik hem onder het kersenboompje verder bijkomen (zoals je op mijn hand kunt zien, had de kleine schat door alle consternatie een poepie laten lopen).

Koolmees laat van de zenuwen een poepje op mijn hand achter

Koolmees is er weer klaar voor

Na een laatste blik met elkaar uitgewisseld te hebben, vloog de jonge mees met de grootste babbels weer in volle vaart weg. Ja, je leest het goed: in volle vaart.
Zo hardleers hè, die jongeren…

Jong koolmeesje ontmoet raam

juni 2014
Agossie, dat heb ik weer hoor. Botst er net met een kleine ‘pok’ een jong koolmeesje tegen het raam. Ik heb hem opgepakt en met wat druppels water weer bij de tijd gekregen, de arme schat.

Gelukkig goed afgelopen met de jonge koolmees

Jonge koolmees ontmoet raam

Hij heeft wel een kwartier bij me gezeten, zo lief (maar natuurlijk vooral sneu). Gelukkig begon hij steeds wat alerter uit z’n oogjes te kijken en vloog hij daarna fit weer verder.

Jonge koolmees na botsing met raam  Raamslachtoffer waar het goed mee afgelopen is

Jonge koolmeesjes in de voortuin - 2014

 

En dan vraag ik me af hè?:
Zal het nou een van de kleintjes zijn die in m’n voortuin geboren is? Welke zal het dan geweest zijn?
Ik denk die ene rechts…

Sperwer verstoort koffiemomentje

april 2014

Zondag 13 april, 8:03 uurPotverdepotverdepotver&^^#%%*!!!

Terwijl ik met m’n verstand-op-nul romannetje (Bouquet Reeks) van een tweede kop koffie geniet voor ik zo ga hardlopen… Pók! Een knal tegen het raam waar ik zo van schrik, dat het kopje koffie dat ik in m’n hand heb, nog maar nét gevuld blijft (dat is overigens wel eens anders geweest).

Nog nét zag ik die sperwer wegvliegen, waarbij ik niet kon zien of hij ook wat in z’n klauwen had. Maar jemig, dat beest zit hier dus vanaf een prima plekje (waar o waar) de boel af te leggen. De gluiperd (of beter gezegd: slimmerd).

Voor de zekerheid ben ik even in de tuin gaan kijken of er misschien een uit het veld geslagen vogeltje op de grond onder het raam lag, maar nee. Wél zaten er sporen op het raam. Werk aan de winkel voor het team van CSI New-West: haal de witte pakken maar tevoorschijn en laat het onderzoek beginnen!

De veertjes op het raam zijn het enige bewijs van de misdaad.

Mijn hemel, wát een weekend.

Spechtentong

Lekker puh?

juli 2012
Een paar weken geleden deed ik bij thuiskomst een vervelende ontdekking in de tuin. Er lag een dode jonge specht op de grond. Och, wat een sneu gezicht, die kleine met z’n rode petje op (hieraan is te zien dat het een jong is). Al weken geniet ik van al die jonge vogels in de tuin en vooral de jonge spechten vallen behoorlijk op met hun koddige uiterlijk en gedrag. En om er dan nu één dood voor m’n voeten te zien liggen…?

Zo irritant, wat je ook voor de ramen hangt of neerzet, op het moment dat die vogels ergens voor willen vluchten, kijken ze niet meer op of om. De ene keer knalt een vogel bij mij tegen het raam en de andere keer hoor ik weer een flinke bons bij de buren.

Jonge specht, dood in tuin: raamslachtoffer

Spechtentong
Blijkbaar lag de jonge specht er al even, want de mieren wandelden al frank en vrij over hem heen. Maar dat was niet het meest opmerkelijke. Want wat was dát nu weer voor raar uitsteeksel? Was dat een tong? Ziet de tong van een specht er zó uit?

De mieren lopen rond oog en bek

Jonge specht, dood in tuin: spechtentong - mieren nemen wraak

Na het mooie beestje op een beschutte plek gelegd te hebben – in de bosjes naast de tuin, zodat de natuur het zelf op kon ruimen – dook ik meteen even achter de laptop: Google!

Samengevat is er het volgende van te maken:
Een specht kan met zijn lange tong tot wel 10 centimeter voedsel uit boomholtes of mierenhopen halen. Aan het eindpunt van de tong zitten stekels en plakkerig spul waaraan de insecten of mieren blijven kleven. De tong is zo lang, dat als de specht zijn bek dicht heeft, de tong de keel in gaat en om de schedel heen rolt!

CT-scan van een spechtenkop
kennislink.nl

CT-scan van een spechtenkop - let op 'de tong'

En nu is de specht dus dood. En nemen de mieren wraak.
Lekker puh, zullen ze dan toch vast wel even gedacht hebben.

 

Tuin vol groenlingen

November 2011

Een paar weken geleden hadden we steeds maar één groenling in de tuin. De laatste dagen echter, komen ze met z’n allen langs, zo leuk.

Helaas was dat ‘leuke’ vanmorgen even ver te zoeken.
Ik kwam de woonkamer binnenlopen, keek de tuin in en zag… naast de deur een groenling liggen. Dood. Het eerste dodelijke raamslachtoffer van dit seizoen (vorig jaar had ik door botsingen tegen het raam slechts één dode, dus hopelijk blijft het hier bij).

Kijk toch eens hoe mooi hij is. Zo sneu.

Groenling dood; tegen het raam gebotst (raamslachtoffer)

Vluchtgedrag
Vanuit het niets vluchten die gevleugelde gasten razendsnel alle kanten op. Groot en klein, alle soorten. Bizar gezicht. Geschrokken van een geluid? Geschrokken van een plotselinge beweging? Zit er soms weer een sperwer op de loer? Ik schrik me in ieder geval elke keer weer een breuk (en raamstickers tegen botsingen helpen dan echt niet).

Koffie?
Met een vogeltuin, gecombineerd met situaties zoals hierboven omschreven, is het vooral ook aan te raden om in de herfst en de winter vooral NIET met een bakkie koffie (of een ander drankje) voor het raam te gaan staan. Dit weet ik helaas uit ervaring… (bedenk er zelf de beelden maar bij!)