Tagarchief: regen

Tussendoortjes september 2015

tussendoortjes HOUTDUIF SNOEPT VAN VLIERBESSEN

Misschien ken je het wel, dat je in prettige gedachten verzonken over het pad loopt en dat je je vervolgens van het ene op het andere moment het leplazarus schrikt omdat een stel houtduiven helemaal paranoia uit een boom stuift. Jemig, om een hartverzakking van te krijgen!

Maar… dit keer was ik voorbereid; al ruim van tevoren zag ik de duif in de vlier langs het pad zitten. Dichterbij gekomen zág je gewoon dat hij zich betrapt voelde. Net goed.

Houtduif tussen de vlierbessen

Al snel echter, had hij de houtduif maling aan me en snoepte hij onverstoord verder van zijn besjes:
een lekker en verantwoord tussendoortje!

tussendoortjes AFDRUK VOGEL OP RAAM

En dan kom je thuis, je doet de deur van de woonkamer open en kan niet anders dan constateren dat waarschijnlijk een grote dikke duif tegen het raam gebotst is. Au.

Afdruk duif op raam - raamslachtoffer

Van dichtbij zijn zelfs de afzonderlijke veertjes te zien.

Afdruk duif op raam - raamslachtoffer

Gelukkig lag het raamslachtoffer niet in de tuin op me te wachten.

tussendoortjes DE WERELD OP Z’N KOP

Wanneer je na het hardlopen in de tuin nog wat oefeningen gaat doen, dan ziet de tuin er bij een vooroverbuiging ondersteboven uit.

Zie je die naaktslak in het midden?
Hij kruipt omhoog. Of is ‘t juist omlaag? Of…

Tuin ondersteboven, en ook de naaktslak. Of niet...?

Ha, je kunt nog nét een stukje naaktslak zien. Hij gaat dus omlaag. Of nee, omhoog juist.
(En dat ga ík ook maar eens doen, want ik begin een beetje licht in m’n hoofd te worden.)

Tuin ondersteboven

tussendoortjes EIKELS…

Steeds weer dezelfde types op m’n pad.

Eikels op m'n pad

tussendoortjes KONIJN IN HET VERKEER

Ik wilde net met de auto wegrijden toen duidelijk werd dat ik beter nog even kon wachten tot die kleine overgestoken was. Hij nam de tijd. Ik had ook het sterke vermoeden dat hij het verschil tussen weg en stoep nog niet kent.

Konijn vergeet naar links, rechts, links te kijken bij het oversteken

Konijn in het verkeer

tussendoortjes PIMPELMEES WACHT BEURT NETJES AF

De pimpelmees wachtte in het kersenboompje netjes tot er weer ruimte was bij het voederhuis.

Pimpelmees

tussendoortjes VLONDER KOPJE ONDER

Het had al dagenlang geregend en geregend en geregend. Overal zag je het water stijgen. Oók bij de wiebelvlonder langs natuurspeeltuin De Natureluur in het Sloterpark.

Het ondergelopen deel van de vlonder van beide kanten bekeken

Vlonder onder water

Als je bedenkt dat die vlonder naast zeer beweeglijk, bij regen ook behoorlijk glad is én aan de uiteinden omhoog/omlaag loopt, dan kun je je misschien wel voorstellen dat er wel eens flink nattigheid van had kunnen komen.

Vlonder onder water

Maar gelukkig brak na dagen regen weer een droge tijd aan en zakte het waterpeil snel.
Pfew, mazzel ;-)

tussendoortjes HERFSTBLOEM?

Wat zag ik daar opeens op het grasveld voor de deur? Een prachtige, zeer grote bloem die ik nog niet eerder had gezien?

Maar ach natuurlijk, de herfst staat op het punt van beginnen.
Tijd voor paddenstoelen!

Paddenstoel met bloemvorm

Wat blijven het toch bijzondere verschijningen…

Grote paddenstoel. Herfst in aantocht!

tussendoortjes SLAK MET SLAKKENGANG

Tijdens een lekkere regenachtige wandeling kun je maar beter goed kijken waar je loopt. Tenminste, als je geen gekraak (een huisjesslak) of gespletsj (een naaktslak) onder je voeten wilt voelen.

Daar ging de slak met een slakkengang over de wiebelvlonder

Slak met slakkengang over natte wiebelvlonder

Gelukkig kon ik er netjes overheen stappen.

Slak met slakkengang over natte wiebelvlonder

En dat deed ik ook maar bij deze hoop stront.

Stront op de vlonder

tussendoortjes SCHILDPAD IN HEEMTUIN SLOTERPARK

Eindelijk weer even in de Heemtuin en dan is het altijd leuk om een van m’n trage vrienden weer eens te zien.

Schildpad in Heemtuin Sloterpark

Een paar weken later, op een zonnige herfstzondag,  ging ik nog een keer op bezoek: schildpad in najaarszonnetje

tussendoortjes HET PLATTELAND VAN AMSTERDAM MÉT MOLEN

In Amsterdam Nieuw-West, langs de Osdorperpolders ter hoogte van de Troelstralaan, staat een prachtige molen die de natuurbeleving compleet maakt. Elke keer wanneer ik erlangs loop of fiets, waan ik me  een figurant in een schilderij met idyllisch landschap…

Bij stadsnatuur hoort een molen: Osdorperpolders

 

Tussendoortjes augustus 2015

 

tussendoortjes GROENE SPECHT TIJDENS OMMETJE

Zalig om tijdens een ommetje je gedachten te laten komen en vooral… weer te laten gaan!
Dat doet goed. Het ontspant en geeft weer nieuw inzicht.
Tijdens een wandeling tegelijkertijd met aandacht om je heen en voor je uit blijven kijken, maakt het nóg fijner. Had ik dat namelijk niet gedaan, dan zou die groene specht me toch volledig ontgaan zijn. Zie je hem zitten, daar naast het pad?

Ontmoeting groene specht tijdens wandeling

Snel zoomde ik m’n camera in om hem wat beter herkenbaar vast te leggen.

groene-specht-2

Groene specht houdt 't weer voor gezien

 

Dichtbij genoeg komen voor een écht ‘mooie en scherpe’ foto vond de groene specht echter geen goed idee. Snel vloog hij weg.

Jammer natuurlijk, maar ach… ik vond deze onverwachte ontmoeting al leuk genoeg. Heerlijk, zo’n ommetje!

 

tussendoortjes KONIJN KNABBELT VAN POPULIERENBLAADJE

Terwijl ik van achter het raam naar het konijn in de tuin keek, keek de schattige knabbelaar onverstoord terug. Met smaak en in alle rust at hij een knapperig populierenblaadje op.

konijn-tuin-2

Konijn smikkelt van krakend populierenblaadje

Yummm!

konijn-tuin-3

tussendoortjes HOMMEL STUIFT OP KAARDEBOL AF

Het staat weer vol met kaardebollen langs het fiets-/wandelpad en wat ben ik daar weer blij mee; ze zijn zo mooi. Uiteraard kan ik voorál niet wachten tot de putters zich weer laten zien. Die kleine vogels met hun exotische uiterlijk zijn namelijk gek op de zaden van de kaardebol.

Maar… zover zijn we nog niet, want de bollen hebben momenteel een prachtige bloemenkrans waar nu eerst de hommel nog even z’n buikie van vol mag eten. Kijk hem eens smikkelen!

De gezellige zoemer is bedolven onder stuifmeel

Hommel onder stuifmeel van kaardebol

Hommel geniet van kaardebol

tussendoortjes NATTE HALSBANDPARKIET SLAAT GEEN HAP OVER

Halsbandparkiet vindt ook met regen de weg naar de zonnebloempitten

Een beetje regen houdt een halsbandparkiet toch echt niet bij een lekker en verantwoord tussendoortje vandaan hoor. Ben je gek, het is allemaal veel te lekker.

Halsbandparkiet met natte veren aan een verantwoord tussendoortje: zonnebloempitten!

Dat weet toch iedereen?
Dhuuuh!

Halsbandparkiet nat geregend bij voederhuisje

 

Rainy sunday

Zondag 16 november 2014 was een dag van regen, regen, nog een beetje regen en nog méér regen. Maar denk maar niet dat dat betekende dat de eetgelegenheden in de tuin het zonder gevleugelde gasten moesten doen. Welnee, het was een druk komen en gaan van vele soorten vogels. Vooral de halsbandparkieten trokken mijn aandacht; zij zien er met een regenbui altijd zo heerlijk overduidelijk kletsnat uit.

Van een doorweekte parkiet naar twee groenlingen die de regen ook niet echt leken te waarderen,
naar twee spreeuwen waarbij de een de ander tevergeefs sméékt om een hapje pindagenot.

Al dat gekoekeloer wanneer je nét even lekker aan het eten bent…

Natgeregende halsbandparkiet voelt zich bekeken (betrapt) tijdens het pinda's eten

Uiteindelijk trokken de natgeregende halsbandparkiet en de koolmezen zich
helemaal niets aan van mijn aanwezigheid daar achter het raam.

Plakje cake erbij?
De spreeuwen zijn sinds kort weer vaste klanten in de tuin en een dikke plak overheerlijke cake op deze druilerige zondag kon uiteraard niet worden weerstaan. Geen boerencake, marmercake of spekcake, maar een ongekend lekkere pindacake met insecten, yummmm!

Spreeuw verorbert pindacake

Blij dat ik glij

januari 2013 – Ter land, ter zee en in de lucht
Een zondag vol regen en dooi leek voldoende om alle sneeuw ‘in één keer’ te laten verdwijnen. Niet verkeerd, want zo zouden we ons niet dagenlang door de derrie hoeven voort te bewegen.

Maandagochtend
Zonder problemen fietste ik over de vrije fietspaden richting park. Geen sneeuw, geen ijs, zelfs geen grote plassen water. Totdat… totdat ik zag dat het tweede deel van de brug over de Allendelaan – het deel met de helling naar beneden – als enige stuk wél vol lag. Vol met bevroren water, ook wel ijs genoemd. Over de gehele breedte was het een tapijt van levensgevaarlijke ijshobbels. Eraan ontsnappen was niet meer mogelijk.

Horizontaal?
Met de vaart er behoorlijk in, was ik er heilig van overtuigd dat het gedaan was met mijn verticale status. Bijna overdwars gleed ik vooruit, beseffend dat ik elk moment horizontaal kon gaan. In diezelfde seconde denkend aan een vriendin die twee jaar eerder op ongeveer gelijke wijze haar enkel had gebroken. In gedachten zag ik mijn geliefde wandel- en hardlooprondjes dan ook voor enkele weken in rook opgaan.

Maar engelen bestaan nog, want fiets en ik bleven al glibberend op miraculeuze wijze overeind! Met ingehouden adem en grote ogen van de schrik, fietste ik verder (lachend van opluchting en zéér dankbaar constaterend, dat op een paar oplettende reigers na, nergens een toeschouwer te bekennen was).

Just one of those mondays…

Bakkie koffie bij de buren

December 2011

Mooi droog weer, op de fiets, door het park, op weg naar de winkels.
Tot zover niets aan de hand.
Maar dan de terugweg: bij het losmaken van m’n slot zag ik vlak voor me iets neervallen. Vogelpoep, dacht ik (blij dat het niet bovenop me gevallen was). Maar bij het kijken naar de plek op de grond, zag ik niets wat op vogelpoep leek. Potver, het was een druppel. En er volgden er al snel meer. Regen!

Regen, hagel en tegenwind. Zomaar ineens. Zeiknat op weg naar huis.
Bij het stukje park met de vele konijnenholen, zag ik opeens een koolmees uit een konijnenhol komen. Huh? ging er lachend door me heen. Was zij gewoon even aan het schuilen voor de regen of is het tegenwoordig zo dat ook de dieren in het park een bakkie bij elkaar doen?

Bakkie koffie bij de burenMet melk en suiker?
Het laatste stuk op de fiets moest ik zodoende aan dat laatste denken. Want ik zag natuurlijk al helemaal voor me dat er dan tijdens een volgend bezoekje aan het park opeens een konijn in een boom zou klimmen, op weg naar een vogelhuisje om daar gezellig op visite te gaan. Met haar kop binnenboord en haar dikke kont die dan uit het huisje zou blijven bungelen, zou mevrouw konijn dan van buurvrouw koolmees te horen krijgen: “Hé Nijn, wat leuk dat je nu bij míj op visite bent. De koffie is net klaar. Met melk en suiker?”

Ach ja, noem het maar gefladder in m’n hoofd.
Een voordeel is in ieder geval dat de regen, hagel en tegenwind op slag vergeten waren.
Met natte kleren – maar opgevrolijkt – kwam ik weer bij huis aan.

(En terwijl ik dit typ – lekker omgekleed, met een warme joggingbroek aan – schijnt opeens de zon volop naar binnen. Het is weer droog buiten.)

Een dag vol regen

En maar mopperen…

Mopperende Muppets, Statler and Waldorf

“Laat ze ons mooi buiten zitten in die regen.”
“Ja, een beetje een tegenvaller hè?”
“Tss, ik had haar eigenlijk wel wat vriendelijker ingeschat.”
“Allemaal schijn. Jammer hoor.”
“Zitten we dan…”
“Zullen we de schutting onderschijten?”
“Ja, doen we, whahahaha”
“Net goed…!”

Statler and Waldorf in de regen

Mopperende duiven, Statler and Waldorf

Nattigheid

De regen valt met bakken uit de hemel. Ik zit binnen en kijk van achter mijn bureau naar een reiger die doorweekt langs de sloot staat. Wat een sneu gezicht. Snap niet dat hij niet even lekker gaat schuilen…

Opeens heb ik een beeld voor ogen van dezelfde reiger, maar nu met bontgekleurde paraplu. Het trieste plaatje ziet er prompt zoveel gezelliger uit!