Tagarchief: ruige riet

Paasbezoek aan schildpadden Ruige Riet

april 2019
Eerste paasdag. En omdat ik een dag eerder al hardgelopen had, was het deze ochtend tijd voor een wandeling. Ik besloot een bezoekje te brengen aan de schildpadden rondom Ruige Riet en Heemtuin. Deze water-/moerasschildpadden in het Sloterpark zijn dol op het voorjaar en vooral in de vroege morgen is een bezoek aan dit gebied aan te raden. Je kunt dan optimaal genieten van het prachtige geluid van stilte. Wat hemels…

VIDEO
Sound of Silence rondom Ruige Riet en Heemtuin Sloterpark

Lekker knus?
De roodwangschildpadden, geelwangschildpadden en geelbuikschildpadden willen allemaal het beste plekje op de in het water liggende boom. Zonder pardon duwen ze elkaar van de stam of gaan gewoon óp elkaar liggen.

Opgestaan, plaats vergaan

Een hele verzameling, die waterschildpadden (moerasschildpadden)

Van de ene kant van het water – daar waar natuurspeeltuin De Natureluur ligt – leidde de paaswandeling door het Ruige Riet naar de andere kant van het water…

Op paasbezoek
Verschrikt door een takje waar ik per ongeluk op was gaan staan, doken de meeste schildpadden snel het water in. De twee stoerste bleven zitten. Die wisten natuurlijk dat ze anders hun plekje op de boomstam kwijt zouden zijn!

Ik wenste de twee een fijn paasweekend en ging weer rechtsomkeert richting huis: “Vrolijk Pasen!”, meende ik nog achter me te horen…

Geelwangschildpad en Geelbuikschildpad

Braakbal met botjes

februari 2019
Opgroeiend in Amsterdam Noord tegenover het Vliegenbos – de thuishaven van mijn korfbalvereniging K.C.N – heb ik heel wat voetstappen achtergelaten op de bospaden. Heerlijke tijden waren dat en wat was het altijd magisch, al die bomen om me heen. Ik herinner me het gevoel van ‘trots’, wanneer ik bij de club bezoekers hoorde praten over hoe mooi ze het vonden, onze velden midden in het bos.
Wanneer we naar en van de korfbalvelden liepen, zagen we hoog in de bomen geregeld uilen zitten. En wat was het bijzonder toen we eens een braakbal vonden. Een uilenbal waarin je de vacht en botjes van de opgegeten muisjes zag zitten.

Ook in en om het Sloterpark zitten uilen. Bij een buurman hier in de wijk zat een paar jaar geleden eens een Ransuil op de schutting en in het Sloterpark had ik zelf eens een leuke ontmoeting met een bosuil.

Foto: Marina den Ouden – De braakbal…

Braakbal in Heemtuin Sloterpark
Marina den Ouden, ecologische medewerker van de gemeente, was in de Heemtuin/het Ruige Riet op een braakbal gestuit. Maar… wie zou er zo prachtig hebben staan kotsen? Dát is momenteel de vraag. We hebben namelijk nog niemand gevonden die met zekerheid heeft kunnen/durven zeggen van welk dier deze bal afkomstig is.

Gedacht werd aan de bosuil, maar omdat de braakbal vrij groot is – ca. 8 cm. – wordt daar ook weer aan getwijfeld. Nou, wat maakt het uit. Het blijft gewoon ontzettend boeiend om te zien wat voor bijzonders de natuur ons telkens weer ‘voorschotelt’ (eet smakelijk).

Zum kotzen
Uilen slikken hun prooi in één keer door en omdat niet alles verteerd kan worden, worden o.a. haren, botjes, nagels, snavels, weer uitgekotst. Andere roofvogels produceren een bepaald maagzuur dat wél botjes kan verteren. In hun braakballen zullen dan ook geen botjes gevonden worden.

En er zijn méér die braakballen produceren: de blauwe reiger, lijsterachtigen, de ijsvogel (bal met visgraatjes), maar ook de vos. En vossen… die lopen hier ook rond!

Sneeuwprinses

december 2018
Ze is er zo gek op, sneeuw. En fietsen. Tenminste, ík fiets en Disney zit in haar mand. Of ik loop náást de fiets en breng de prinses waar zij maar heen wil. Deze ochtend had de kleine sneeuwprinses haar zinnen weer gezet op het Ruige Riet.

Kat Disney in haar fietsmand richting Ruige Riet

Het Ruige Riet is natuurlijk het leukst als je van het hoofdpad af gaat om de boel met eigen ogen en poten te ontdekken. Wél aan een lijntje uiteraard!

Op de uitkijk.

En na een rondje plezier, weer fijn richting huis.

Schildpad in najaarszonnetje

september 2015
Met het besef dat ik de afgelopen lente en zomer in vergelijking met voorgaande jaren weinig in de Heemtuin ben geweest, besloot ik het aan het begin van de herfst nog even goed te maken. De zon scheen, dus de kans dat er nog een schildpad te zien zou zijn, was groot.
En ja hoor, vlak voor m’n neus genoot een roodwangschildpad van het najaarszonnetje.

Heemtuin Sloterpark

Schildpad geniet van najaarszonnetje in Heemtuin Sloterpark

Zo lang mogelijk genieten doe je in… slow motion!


Heerlijk weer.
Daar knapt een schildpad van op.

Herfst 2015: roodwangschildpad in Heemtuin Sloterpark

Een mooie start van het najaar.

schildpad-heemtuin-3

Centrum voor Natuur en Milieu Educatie (NME)
De Heemtuin en het Ruige Riet in het Sloterpark in Amsterdam Nieuw-West zijn vrij toegankelijk en vormen een uniek stukje stadsnatuur. Neem er eens een kijkje! En heb je (klein)kinderen, dan kun je meteen ook terecht in natuurspeeltuin De Natureluur en de kinderboerderij.
De Drijfsijs, het centrum voor Natuur en Milieu Educatie (NME) vormt het middelpunt en is meestal wel open (handig ook, voor als je van een toilet gebruik wilt maken).

Work in progress
Met de smartphone een live opname maken voor twitter

Met de smartphone een live opname maken voor twitterfoto: Paul Koene

*  *  *

Onverwachte ontmoeting, onverwachte waarneming

 

Putter met jong bij kaardebollen

september 2015
Langs het Ruige Riet in Amsterdam Nieuw-West staan o.a. veel vlieren en kaardebollen. En waar we in de tussendoortjes van augustus al een hommel van de grote kaardebol konden zien smikkelen, weten de putters ook heel goed raad met die stekelige bol. De exotisch ogende vogeltjes zijn dan ook in grote groepen bij de kaardebollen te vinden; ze eten met smaak van de zaden. Zo kwam ik de vogels begin september tegen tijdens een wandeling.
Bij wel heel zenuwachtig gefladder tussen de vlierbessen, bleef ik staan en keek eens extra goed… hé, dat waren jongen! Wat een cadeautje om nu ook eens die kleintjes te kunnen zien.

Putter met jong
Video

De putter tussen de vlierbessen
(en de slak linksboven maakt het natuurplaatje compleet)

putter-1

Prima die vlierbessen,
maar er gaat natuurlijk niets boven die mooie grote stekelbollen met hun smakelijke zaadjes.

putter-3

Geen krentenbol, maar een lekkere kaardebol voor de kleine.

putter-jong-1

Wat ik nog niet wist, maar nu dus wel weet, is dat een jonge putter nog geen rood koppie heeft.

putter-jong-2

 *  *  *

Eerdere momenten om geluk uit te putten.

 

Lijk in Sloterpark Amsterdam Nieuw-West

september 2015
Je leest het wel eens in de krant of ziet het op het journaal voorbij komen: lijk uit gracht gevist, lijk ontdekt in bos of park, lijk gevonden langs de snelweg…
Ben je dan ook niet vreselijk blij dat jíj de ongelukkige (vinder) niet bent? Vraag je je dan wel eens af hoe je gereageerd zou hebben als je die ongelukkige vinder wél geweest zou zijn? Zou je gillen? Wegrennen? Verstijven van angst?

Stoffelijk overschot in Sloterpark, Amsterdam Nieuw-West

Toen ik laatst van een onschuldige wandeling aan het genieten was, bleek het stoffelijk overschot gewoon op het pad te liggen (misschien was het ook wel een pad). Mijn eerste reactie was ‘iiiieuw’, mijn tweede reactie: ‘agossie’ en mijn derde ‘is dit een bekende?!’

Sloterpark, Amsterdam Nieuw-West
(nabij het hondenstrandje, Ruige Riet)

Lijk in Sloterpark - Stoffelijk overschot blijkt (bekende?) kikker te zijn

Lijk in Sloterpark - Stoffelijk overschot blijkt (bekende?) kikker te zijn

Identificatie
Of het om een bekende ging, was niet meer met zekerheid te zeggen, daarvoor was het lijk al te zeer verschrompeld. Wél is het zo dat m’n kikker in de tuin al tijden niet meer bij de minivijver gesignaleerd is. Dat is toch op z’n minst verdacht te noemen. O jee.

Gelukkiger tijden
In de tuin – mei 2015

Kikker in minivijver

Oorzaak en gevolg
En dan ga je denken hè? Wat is er gebeurd?!

  • Was het een tragisch ongeval en is de kikker per ongeluk door een wandelaar ondersteboven gelopen? (It wasn’t me.)
  • Misschien was de kikker zich wel gewoon letterlijk dood geschrokken van een overenthousiaste hond die in volle vaart aangerend kwam.
  • Of… wellicht was de kikker door een reiger uit het water gepikt en is hij vervolgens van grote hoogte uit de bek van de reiger op het wandelpad te pletter gevallen. Dat is ook een mogelijkheid.

Tja, je weet ’t niet.
En in gedachten verzonken liep ik verder. Denkend aan een paar jaar eerder toen ik op vrijwel dezelfde plek – laat het enkele meters schelen – óók al een lijk gevonden had. Tenminste, het waren delen van een stoffelijk overschot die her en der verspreid lagen: arme Berend… 

 

Hoor wie klopt daar kind’ren?

aug 2014
Toen ik een paar dagen geleden tijdens een ochtendwandeling door het Ruige Riet wandelde, was ik behoorlijk nieuwsgierig naar het geklop dat ‘ergens’ vandaan kwam. Het was pas augustus en nog geen december, dus een piet kon het toch niet zijn?

Na enig getuur ontdekte ik de jonge herriemaker.

Het is wel duidelijk wat deze enthousiasteling later wil worden: timmermanMet in december een bijbaan als piet (dus als je tegen die tijd opeens ergens een zwarte specht ziet vliegen…?


Groot eendengezin

juni 2014

Waar de meeste watervogelgezinnen uiteen gescheurd worden door bijvoorbeeld hongerige reigers, meeuwen en vissen, heeft moeder eend hier haar kleintjes prima bij elkaar weten te houden. De allereerste keer dat ik haar tegenkwam, was in mei bij kinderboerderij Sloterpark tijdens een ochtendwandeling.

Een week later bleek het gezin een fijn plekje gevonden te hebben bij het water tussen het Ruige Riet en Heemtuin Sloterpark. Ook dit moment was in de vroege morgen en moeder eend was net bezig met een belangrijke les: uiterlijke verzorging

Na de wasbeurt was het tijd voor een ommetje. Bepaald geen straf, in zo’n mooie omgeving!

Een week later – wederom tijdens m’n ochtendronde – bleek het hele gezin op de wiebelvlonder langs natuurspeeltuin De Natureluur te chillen. Ook vader eend was er ditmaal bij. Maar ja, dat veranderde niets aan het feit dat ik er toch echt even langs wilde. Vader, de grote held, wist niet hoe snel hij zich uit de voeten moest maken, terwijl moeder en de pullen op ‘t droge bleven. Pas toen ik gepasseerd was, sprong pa weer op de vlonder (oeh, ik heb zo het vermoeden dat zijn zoons hem hier later mee zullen pesten!).

Vorige week kwam ik de kleintjes onverwacht weer tegen; ze zaten verscholen in de natuurspeeltuin. Dit was het juiste moment voor een familypicture voor pa en ma: knus alle broertjes en zusjes bij elkaar.

Broertjes en zusjes Eend

Iemand iets vergeten?

feb 2014

Stel, je bent lekker aan de wandel in het Ruige Riet en je hebt het opeens ontzettend warm. Dan kan ik me best voorstellen dat je je jas uittrekt. En waarom zou je dan met je jas rond blijven sjouwen als er kapstokken genoeg zijn.

Maar… het is natuurlijk wél de bedoeling dat je na je wandeling je jas weer mee terug naar huis neemt. Dat snap je wel, toch? Anders wordt ‘t zo’n puinhoop.

Houten kapstok - Ruige Riet Sloterpark