Tagarchief: speeltuin

Eksterpester vs. ekster

Omdat ik het brokken schrokken van de eksters nog niet wilde accepteren, ging ik laatst in de aanval met een bloemenbasket. En hoe veelbelovend mijn ‘eksterpester’ er ook uitzag, uit ervaring met de tuinvogels wist ik dat te vroeg juichen niet op zijn plaats zou zijn: vogels geven namelijk niet zomaar op (zéker niet wanneer er pindacake in het spel is).

The morning after
Een koolmees was een van de eerste bezoekers; gelukkig had hij zich niet door de nieuwe constructie af laten schrikken.

Al snel volgde de rest van zijn gevleugelde vrienden, waaronder de spreeuwen en pimpelmezen. Zelfs een specht kwam even kijken, maar hoewel ook hij gelukkig nog bij het eten kon, had hij door een ernstig ochtendhumeur bepaald geen fut voor al dat onhandige gehannes voor een simpel plakje cake. Hij vloog daarom geïrriteerd weer verder.

Prima, dacht de pimpelmees, des te meer blijft er voor mij over!

Pimpelmees snoept van pindacake

Eksters gesignaleerd
Een paar uur later kwam het eerste zwart/blauw/wit voorbij schuiven.
Hij kwam… keek… en ging weer.

Maar waar het erop leek dat de eksters zich gewonnen gaven, bleken deze bezoekjes simpelweg deel uit te maken van een grondig vooronderzoek. Observeren, observeren. Net zolang tot de eerste ekster een poging zou durven wagen. En zou slagen…

Het enige lichtpuntje blijkbaar, is dat de eksters in ieder geval gedwongen worden om wat kleinere hapjes te nemen. Kleinere hapjes?! Dat waren toch een paar beste happen, zul je nu misschien wel zeggen. Maar geloof me, vergeleken met de brokken die ze voorheen wegwerkten, zijn dit werkelijk ‘kleinere’ hapjes. Zucht. Nog wel. Want ik vrees dat wanneer de eksters er eenmaal handigheid in krijgen, ze weer korte metten zullen maken met de plakken pindacake.

Ondertussen…
Het bleek dat tevens de halsbandparkieten de boel goed in de gaten hadden gehouden. Deze jongeman hier kwam zodoende héél even in de verleiding.

Halsbandparkiet waagt ook een poging. Alles voor een plakje cake...

Heel even maar. Want die groene had helemaal geen zin om al die moeite te doen, terwijl er op slechts één vleugelslag afstand al een goedgevulde pindasilo hing!

  • Voorlopige conclusie
    Hoewel de bloemenbasket heus wel een sta-in-de-weg vormt, lijkt hij vooralsnog als echte eksterpester tekort te schieten. Als nieuw speeltje in de tuin is hij echter sowieso een aanwinst en wordt meteen duidelijk dat het lijntje tussen een gewone tuin en een speeltuin enorm dun is: de bloemenbasket fungeert zonder problemen als een soort ‘klimrek’, waar vooral de spreeuwen af en toe in de gekste houdingen in hangen. Hilarisch.

 

Om tureluurs van te worden

De natuurspeeltuin in het Sloterpark heeft een naam, De Natureluur
Dit hoorden we van Wouter Dolmans, die als kwartiermaker het hele project coördineert en vandaag een kleine rondleiding gaf.

Er moet echt nog wel heel veel gebeuren voor alles klaar is en er zijn nog steeds veel vragen over het uiteindelijke beheer/onderhoud van de speeltuin waar nog geen goed antwoord op is. Maar… dat het allemaal heel leuk gaat worden en dat het voor kinderen (én volwassenen?) een waar speelparadijs zal zijn – lekker met water en modder klooien – wordt steeds duidelijker. (Trouwens, de konijnen vermaken zich er ook al prima!)

In wording: Natuurspeeltuin Sloterpark 'De Natureluur'

Samen met zijn dochter gaf Wouter het goede voorbeeld (nou ja, goed? Niet helemáál)

Respect Wouter!

Natuurspeeltuin Sloterpark

Boomfeestdag

Maart 2012

Na de nodige vertraging (boomstammen van het verkeerde hout die zodoende weer vervangen moesten worden), zit er weer beweging in Natuurspeeltuin Sloterpark.

Natuurspeeltuin Sloterpark  Natuurspeeltuin Sloterpark

Natuurspeeltuin Sloterpark  Natuurspeeltuin Sloterpark

De grote opening wordt in de zomer verwacht, maar tot die tijd zullen er zo nu en dan feestelijke activiteiten georganiseerd worden om het publiek alvast een beetje ‘warm’ te maken.

Het eerste feestje werd de Boomfeestdag met als grote aanwezige DE ZON, waardoor er optimaal van alle activiteiten, drankjes en hapjes genoten kon worden (zelf ben ik alleen bij het planten van een boom aanwezig geweest en dat was vóór de grote drukte >> activiteiten).

Klimaatbosje
Een groepje kinderen van BSO De Tuuf mocht na een vaartocht ook nog een boom planten in het gedeelte van de Natuurspeeltuin, waar een ‘klimaatbosje’ gecreëerd wordt.
Nabij de drie walnootbomen die een dag eerder al door een groep oudere kinderen geplant waren, plantten de kleintjes een jonge kastanjeboom.

De drie walnootbomen in het klimaatbosje  Kinderen planten jonge kastanjeboomKlimaatbosjes bestaan uit minimaal drie walnootbomen in een driehoeksvorm

Hoe bijzonder het planten van een boom ook is, een kind blijft een kind. Waarmee ik maar wil zeggen dat een kind zelf wel uitmaakt waar het aandacht aan geeft.
Vlak voor me was een meisje vol bewondering met haar schelp bezig, waarbij ik haar tegen de leidster van de opvang hoorde zeggen: “Kijk, ik heb een schelpje gevonden. Wil je hem voor me vasthouden? Goed bewaren hoor, want ik wil ‘m straks wel meenemen.”

Zo grappig. Dat is net zoiets als voor je kind een mooi, duur, kleurrijk speelgoeddrumstel kopen om er de volgende dag achter te komen dat kindlief voor het maken van ‘muziek’ toch het liefst grijpt naar… pan en pollepel!

Het meisje vindt haar schelpje véél interessanter dan de grote boom...

* Mocht je het je afvragen…? Het meisje heeft onder haar t-shirt een zwemvest aan, aangezien de kinderen vlak voor het planten van de boom een vaartocht hadden.

Al met al zijn we een stap dichter bij wat het allemaal worden gaat en blijf ik ondertussen hopen, hopen, hopen dat wanneer de speeltuin eenmaal af is (mooi zal het zeker worden), de boel ook goed onderhouden zal blijven – want daar heb ik nog niets concreets over gehoord. Dat het maar niet één grote puinhoop wordt als de lol van het ‘nieuwe’ er eenmaal vanaf is.

Maar goed, ik klaag niet en volg het project met oprechte belangstelling.
Nee, ik klaag niet. Nóg niet… ;-)