Tagarchief: vijvertje

Slak in nood

Baywatch op Gefladder

juli 2014

Pfoe, het was me wat.
Toen vriendin Els laatst op de koffie kwam, zag het er even naar uit dat van een gezellige, ontspannen zondagochtend geen sprake kon zijn. Want wat was nu het geval toen we de tuin in liepen…?

Drenkeling (slak) roept om hulp.

Rood badpak
“Hoor jij dat ook?”, vroeg ik aan Els.
“Ja, volgens mij is er iemand in nood!”, reageerde zij meteen.
“Help, help, heeelp!!!”, hoorden we weer.
“Wáár dan!”, riep ik, terwijl ik vlug om me heen keek en ondertussen blij was dat Els verpleegster is (voor het geval ík niet zou weten wat ik zou moeten doen).
“Ja dáár”, riep Els. “Een drenkeling. Een slak te water!”
Snel rende ik naar het vijvertje, waar de hulpeloze slijmerd met vragende ogen omhoog keek.
“Houd vol, ik kom eraan!” En zo vlug als ik kon, trok ik m’n rode badpak aan (niet te zien op de foto).

Slak te water  Slak wordt gered door Marjori

Toen de drenkeling eenmaal aan wal was, constateerde Els al snel dat beademing niet nodig was. En onder het genot van een lekker bakkie koffie, konden we vervolgens met eigen ogen zien dat de slak na het opdrogen weer vol goede zin richting bloemen en planten ging.

Drenkeling droogt op.  Opgedroogde slak, schuift weer vrolijk verder.

Maar dáár stak ik natuurlijk snel een stokje voor! Zonder pardon, maar wel degelijk vriendelijk als altijd, bracht ik de slak naar het openbare plantsoen.

Daar leefde hij nog lang en gelukkig.

*  *  *

Ander slijmwerk:

 

Niet één, maar twee kikkers

sept 2013
Gisteren was ik rustig begonnen met het herfstklaar maken van de tuin. Opeens klonk er vlak voor me wat geritsel. Dat is Henk, dacht ik meteen. En ja hoor, verstoord sprong hij richting het vijvertje om me vanuit het water verder in de gaten te kunnen houden. Uiteraard vond ik dat maar wát gezellig. Een paar minuten later hoorde ik wederom geritsel en vanuit mijn rechter ooghoek zag ik nog net een tweede kikker met een perfecte plons in het water terechtkomen. Henk zat nog steeds op dezelfde plek in het water. Er waren dus twéé kikkers in de tuin!

Boven Henk en rechts de kleinere kikker

Niet één, maar twéé kikkers in de tuin!

Helemaal verheugd liep ik naar het vijvertje om die twee eens goed te bekijken. Ze waren helemaal niet bang voor me en namen af en toe een duik onder water om vervolgens relaxed de kant weer op te klimmen. Het tweede kikkertje bleek trouwens duidelijk kleiner te zijn.

Boven de kleinere kikker en onder Henk

Niet één, maar twéé kikkers in de tuin!

En nu vraag ik mij af: zal die kleinere nou een van de kikkertjes zijn die ik zelf van april t/m juni verzorgd heb of kunnen die helemaal nog niet zo snel gegroeid zijn? Tja, ik weet het ook niet hoor. Hoe het ook zij, het is in ieder geval wél leuk om te weten dat Henk niet alleen is!


Kikkermomenten 2013

Andere kikkerjaren

Kunstmatige inseminatie

april 2013
Het ene moment ben je nog een brave burger en het volgende moment onderneem je vanwege een kinderwens de gekste acties. Een beetje belachelijk voelde ik me wel, maar niets kon me meer tegenhouden.

Kunstmatige inseminatie succesvol

Hulpvraag
Een tijd geleden stuurde ik een email naar een lieve kennis, Lilian, waarin ik haar zonder omwegen vroeg waar het mij om ging (zo’n jaar geleden had ik haar namelijk al eens over dit onderwerp horen praten). Haar verlossende telefoontje kwam een paar dagen geleden: Lilian liet mij weten dat haar buurman wel bereid was mij een kwakkie te doneren! Aaaah, ik was werkelijk door het dolle heen van blijdschap.

Dus daar stond ik een dag later met Lilian voor de deur van haar buurman – een man die ik helemaal niet kende. Meteen echter toen hij opendeed, wist ik dat ik het met hem aan zou durven; deze vriendelijke man zou mij twintig jaar na mijn tweeling aan kindjes helpen.
Nadat hij mij zijn kwakkie geleverd had, fietste ik zo snel mogelijk naar huis. Dat glibberige goedje was voor mij nu eenmaal behoorlijk kostbaar en moest zo snel mogelijk ingebracht worden.

Voor je me nu verdenkt van de een of andere illegale spermahandel, kan ik je geruststellen. Het gaat hier – maar dat had je natuurlijk al aan de foto’s gezien – om kikkerdril.

De ontwikkeling van de ene helft volgen we buitenshuis en de andere binnenshuis.

Gedoneerd kwakkie van vreemde man, the Frogman?  De ene helft mag in huis wonen.

Kikkerlarfjes
Wat bijzonder zeg, in één dag tijd zie je al hele grote verschillen in zo’n cel. De bolletjes worden steeds langwerpiger en gaan bewegen. Bij het zien van het ‘gefladder’ van die larven in hun cel, moet ik steeds met een grote glimlach terugdenken aan de tijd dat mijn eigen wondertjes in mijn buik dwarrelden…

Het hier en nu
Op het gas staat een grote pan tomatensoep en van waar ik sta, zie ik zowel in de voor- als in de achtertuin de koolmeesjes druk nestkast in, nestkast uit vliegen. Uit de radio komt klassieke muziek en het zonnetje schijnt. De hoogste tijd om weer even – voor de tigste keer vandaag – naar mijn fladderende kindjes te gaan kijken. Leuk hoor, zo’n kunstmatig geïnsemineerde vijver!

De zwarte 'bolletjes' binnen het glibberige spul, veranderen al snel in 'frutseltjes'.  De andere helft groeit in de tweede minivijver op.

In mijn minivijver zaten natuurlijk al twee libellenlarven die niet vies zijn van een lekker kikkervisje. Vandaar dat ik deze tweede minivijver er snel bij gemaakt heb ;-)


Kikkermomenten 2013

Andere kikkerjaren

De minivijver

Schoonmaaktijd!

april 2013 – Vriendin Bo en ik hebben op dezelfde dag vrij en besloten dan ook gezellig ons eerste rondje Tuincentrum Osdorp van dit seizoen te maken; het zonnetje scheen. Zelf wilde ik die middag de vijver – correctie: MINI vijver – gaan schoonmaken en daar wilde ik wel een nieuw plantje voor kopen.

Libellenlarve
Weer thuisgekomen, ging ik meteen aan de slag.
Eerst de stenen eruit om daarna met een emmer het water eruit te scheppen. Toen opeens… verschenen vanuit de modderlaag een paar bubbels. Wat een leuke verrassing: twee libellenlarven van vorig jaar, zaten er nog in!
(terugblik: waterbeestjes vangen)

Ik heb ze er met de emmer uitgehaald (bange poeperd) en ze vervolgens in een bakje gedaan. Daarna heb ik de vijverbak (cementbak) uit de grond getrokken en kon het schrobben beginnen.

Mini vijver (cementbak) schoonmaken voor een nieuw seizoen.

Het werd nóg gezelliger, want na de twee libellenlarven, kwamen ook de staartmeesjes weer een kijkje nemen (of beter gezegd: een hápje nemen). Ze waren helemaal niet bang voor me.
En nu ik van zo dichtbij een foto kon maken, was opeens ook te zien dat die beestjes een geel streepje boven hun ogen hebben!

Staartmeesje  Staartmees met duidelijk het gele streepje boven zijn oog.  Staartmees ziet nog wel een stukje pindakaas zitten.

Toen alles weer op z’n plek stond en de bak gevuld was met sloot-/kraanwater, konden de libellenlarven de minivijver weer in. Opeens was ik ook niet meer bang en heb ik deze mooie, lelijke beestjes gewoon met de hand weer de ruimte gegeven.

De libellenlarven kunnen de vijver weer in.  Zo, de libellenlarve mag de schone vijver weer herontdekken.

Zo, de ‘vijver’ ziet er weer prima uit.

Vijvertje weer schoon.

De spreeuw kwam meteen aanrennen voor een fris badje!

 

Kikker in minivijver

okt 2012
Jaaaa, het is gelúkt! Hoe blij kun je zijn. Ik heb gewoon een kikker in m’n minivijver.
Het vijvertje dat ik zo nodig per se, direct, onmiddellijk, meteen wilde hebben nadat zich een paar maanden geleden plotseling een kikker gemeld had in de tuin. Het vijvertje dat ik zodoende zelf op een regenachtige dag – want natuurlijk kon ik niet nog even een dagje wachten – gecreëerd had door een cementbak in te graven. Het vijvertje waarvan ik vond dat er toch ook een kikkerhuis bij in de buurt moest staan. Het vijvertje waar zodoende al een paar dagen later een kikkerhuis bij in de buurt stond, waardoor ik zelf toch ook wel even dacht: Mar, nu ben je echt een beetje doorgeslagen…

Maar leuk zijn ze wel
Minivijver en kikkerhuis

Mini vijver voor de kikkers  Kikkerhuis

Inzet wordt beloond
vrijdag 19 oktober: Na een uurtje sportschool kwam ik vanmorgen voldaan de woonkamer weer ingelopen. Met m’n jas nog aan, had ik vriendin Bo aan de telefoon en al babbelend met inmiddels één arm uit de mouw van m’n jas, liep ik naar het raam om zoals gewoonlijk de tuin in te kijken. Het eerste wat mijn aandacht trok, was gespartel in de vijver en terwijl ik naar Bo luisterde, dacht ik: O nee, dat is toch geen vogeltje dat in het water is gevallen en er nu niet meer uit kan komen? Moet ik te hulp schieten? Om in diezelfde seconde een aantal vreemde pootjes te zien. Pootjes die bepaald niet bij een vogel hoorden, maar bij een… kíkker.

“Oooooh Bo, stop. Even onderbreken. Ik heb een kíkker! Er zit een kíkker in m’n vijver, aaaah, het is gewoon gelúkt, gááf!”
Als een debiel rende ik door de kamer, met ogen die op zoek waren naar een camera die nergens bleek te liggen. Met m’n jas nog steeds aan één arm bungelend, stormde ik met de telefoon aan m’n oor de trap op naar m’n werkkamer. Ook daar géén camera.
“M’n camera, waar is m’n camera, ik kan m’n camera niet vinden,” galmde ik door de telefoon met aan de andere kant van de lijn een lachende vriendin: “Haha wat leuk dat ik de primeur heb en de vliegende reporter live bezig hoor.” Ondertussen denderde ik de trap weer af, om me beneden opeens te herinneren dat m’n camera in m’n tas zat.
Met de camera in de ene hand, de telefoon met vriendinlief in de andere en m’n jas inmiddels uit, hing ik boven het vijvertje. Zou de kikker er nog zijn?

Ja hoor, daar zwom hij. Té leuk!
Al gauw kwam hij weer boven water, waar hij ontspannen geleund tegen een grote kei rechtop bleef zitten. Bo leefde vanaf de andere kant van de lijn helemaal mee en kwam met de naam Harry aanzetten. Ik kon me daar helemaal in vinden.

Mensen, dit is Harry de bruine kikker.

Een bruine kikker in onze mini vijver

Een close-up.

Een bruine kikker in onze mini vijver

Twee uur en een lekkere douche later stond vriendin Maddy voor de deur: “Mad, ik heb een kikker, kom kijken!”

When Maddy met Harry

'When Harry met Maddy'

De toon was gezet en Mad en Maat (door vriendinnen van vroeger word ik nog steeds Maat genoemd ) gingen in een opperbeste stemming richting Tuincentrum Osdorp voor een gezellige lunch!

* Harry is overigens best groot, dus het zou ook zomaar zo kunnen zijn dat Harry eigenlijk een Harriët is (de kikkerdames zijn groter dan de kikkerheren). Maar goed, voor nu is het wat mij betreft gewoon een Harry.


Kikkermomenten 2012

Andere kikkerjaren