Tagarchief: vivara

Moeder spreeuw met jongen

mei 2015 – Momenteel vind je overal wel pasgeborenen en dreumesen in de natuur. En vind je ze niet, dan vinden ze jou wel. Met name omdat moeders de weg naar lekker eten maar al te goed kent. Deze ochtend in de tuin, leidde moeder spreeuw haar kleintjes naar een voedzaam ontbijt. Het zal geen verrassing zijn: zonnebloemkernen!

Moeder spreeuw met haar twee jongen op de schutting

Moeder spreeuw met twee jongen op de schutting

Deze jonge spreeuw moet nog even op zijn beurt wachten.

Spreeuwenjong wacht op eten van moeder spreeuw

Het andere spreeuwenjong wordt al uitgebreid door mama gevoerd.
Wat handig toch, dat die zonnebloemkernen gehakt zijn.

Moeder spreeuw voert haar jong

 

Van muis naar mees

september 2014
Weet je nog? Die muis in de gele voedertulp?
Maar dit keer ging alles eindelijk eens zoals het hoort: geen muis, maar een mees die geniet van de gehakte zonnebloemkernen in de tulp.

Sabotage
Ik moet wel bekennen dat ik de boel een beetje gesaboteerd heb. De steel van de tulp heb ik namelijk ingevet met… zonnebloemolie! Hierdoor kon ik gisteren vanuit m’n werkkamer zien hoe een muisje halverwege de steel bleef knokken om omhoog te komen, om uiteindelijk weer naar beneden te glijden, hahaha. Even voelde ik me schuldig. Héél even maar. Deze ronde was mooi voor mij!

Muis vs. Mar
De eerlijkheid gebiedt mij óók te zeggen, dat ik achter sta in deze stomme wedstrijd. Kijk maar eens goed naar onderstaand plaatje.

Ergens klopt hier iets niet, zie je zelfs de pimpelmees denken. muis met mezen aan de pindasilo

Ik sta dus weer voor een nieuwe uitdaging…

 

Gevulde kokosnoot

juli 2013

Afgelopen winter had ik een paar gevulde kokosnoten bij Vivara gekocht. Ik was wel benieuwd of het hapje bij de vogels in de smaak zou vallen. Nou, dat deed het. En meteen toen de eerste op was, besloot ik de lege kokosnoot vooral niet weg te gooien. Daar zou ik vast nog wel iets mee kunnen doen.

En zo geschiedde. Op verschillende plekken hangt nu wat vrolijks. Aan de naam hoef ik in ieder geval niets te veranderen, want het zijn nog steeds… gevulde kokosnoten!

Gevulde kokosnoot van Vivara

Momenteel zit de tuin vol jonge vogels, zo gezellig. Vooral de jonge koolmeesjes zijn erg nieuwsgierig. Eigenlijk kunnen we wel zeggen, dat de gevulde kokosnoot nog stééds vogels aantrekt.

Gevulde kokosnoot van Vivara trekt vogels aan.

Frustraties

Vivara is zo’n beetje het vijf sterrenrestaurant in Vogelland. Gelukkig bezorgen ze aan huis en kan ik de vogels de lekkerste hapjes voorschotelen. In de herfst en winter zijn het de verschillende pindacakes waar de fladderaars elkaar zonder gêne een veer voor uitpikken (ík was eerst, nee ík, ksst, weg jij! etc.), maar nu in de zomer houden we het bij een makkelijk ontbijtje van gehakte zonnebloemkernen. En oh, wat vinden ze dat ook lekker, de verwende krengen. Voor een simpel stukje brood halen ze hun snavel op (ja ja, mijn eigen schuld).

Nu ging het me met Herman (weet je nog, mijn tuinduif van enkele pagina’s geleden) en zijn vriendin een beetje te snel allemaal. Helemaal als ze nog meer van hun soortgenoten meenamen. Hap, slik, weg voer. Die denken zeker dat het geld me op de rug groeit.

Met wat houtjes die ik nog had liggen, heb ik daarom de voederhuisjes gepimpt en… er kan geen duif meer bij (ben ik nu slecht?)

Hermans vriendin is bepaald niet blij.

Gefrustreerde duif