Tagarchief: vlonder

Tussendoortjes september 2015

tussendoortjes HOUTDUIF SNOEPT VAN VLIERBESSEN

Misschien ken je het wel, dat je in prettige gedachten verzonken over het pad loopt en dat je je vervolgens van het ene op het andere moment het leplazarus schrikt omdat een stel houtduiven helemaal paranoia uit een boom stuift. Jemig, om een hartverzakking van te krijgen!

Maar… dit keer was ik voorbereid; al ruim van tevoren zag ik de duif in de vlier langs het pad zitten. Dichterbij gekomen zág je gewoon dat hij zich betrapt voelde. Net goed.

Houtduif tussen de vlierbessen

Al snel echter, had hij de houtduif maling aan me en snoepte hij onverstoord verder van zijn besjes:
een lekker en verantwoord tussendoortje!

tussendoortjes AFDRUK VOGEL OP RAAM

En dan kom je thuis, je doet de deur van de woonkamer open en kan niet anders dan constateren dat waarschijnlijk een grote dikke duif tegen het raam gebotst is. Au.

Afdruk duif op raam - raamslachtoffer

Van dichtbij zijn zelfs de afzonderlijke veertjes te zien.

Afdruk duif op raam - raamslachtoffer

Gelukkig lag het raamslachtoffer niet in de tuin op me te wachten.

tussendoortjes DE WERELD OP Z’N KOP

Wanneer je na het hardlopen in de tuin nog wat oefeningen gaat doen, dan ziet de tuin er bij een vooroverbuiging ondersteboven uit.

Zie je die naaktslak in het midden?
Hij kruipt omhoog. Of is ‘t juist omlaag? Of…

Tuin ondersteboven, en ook de naaktslak. Of niet...?

Ha, je kunt nog nét een stukje naaktslak zien. Hij gaat dus omlaag. Of nee, omhoog juist.
(En dat ga ík ook maar eens doen, want ik begin een beetje licht in m’n hoofd te worden.)

Tuin ondersteboven

tussendoortjes EIKELS…

Steeds weer dezelfde types op m’n pad.

Eikels op m'n pad

tussendoortjes KONIJN IN HET VERKEER

Ik wilde net met de auto wegrijden toen duidelijk werd dat ik beter nog even kon wachten tot die kleine overgestoken was. Hij nam de tijd. Ik had ook het sterke vermoeden dat hij het verschil tussen weg en stoep nog niet kent.

Konijn vergeet naar links, rechts, links te kijken bij het oversteken

Konijn in het verkeer

tussendoortjes PIMPELMEES WACHT BEURT NETJES AF

De pimpelmees wachtte in het kersenboompje netjes tot er weer ruimte was bij het voederhuis.

Pimpelmees

tussendoortjes VLONDER KOPJE ONDER

Het had al dagenlang geregend en geregend en geregend. Overal zag je het water stijgen. Oók bij de wiebelvlonder langs natuurspeeltuin De Natureluur in het Sloterpark.

Het ondergelopen deel van de vlonder van beide kanten bekeken

Vlonder onder water

Als je bedenkt dat die vlonder naast zeer beweeglijk, bij regen ook behoorlijk glad is én aan de uiteinden omhoog/omlaag loopt, dan kun je je misschien wel voorstellen dat er wel eens flink nattigheid van had kunnen komen.

Vlonder onder water

Maar gelukkig brak na dagen regen weer een droge tijd aan en zakte het waterpeil snel.
Pfew, mazzel ;-)

tussendoortjes HERFSTBLOEM?

Wat zag ik daar opeens op het grasveld voor de deur? Een prachtige, zeer grote bloem die ik nog niet eerder had gezien?

Maar ach natuurlijk, de herfst staat op het punt van beginnen.
Tijd voor paddenstoelen!

Paddenstoel met bloemvorm

Wat blijven het toch bijzondere verschijningen…

Grote paddenstoel. Herfst in aantocht!

tussendoortjes SLAK MET SLAKKENGANG

Tijdens een lekkere regenachtige wandeling kun je maar beter goed kijken waar je loopt. Tenminste, als je geen gekraak (een huisjesslak) of gespletsj (een naaktslak) onder je voeten wilt voelen.

Daar ging de slak met een slakkengang over de wiebelvlonder

Slak met slakkengang over natte wiebelvlonder

Gelukkig kon ik er netjes overheen stappen.

Slak met slakkengang over natte wiebelvlonder

En dat deed ik ook maar bij deze hoop stront.

Stront op de vlonder

tussendoortjes SCHILDPAD IN HEEMTUIN SLOTERPARK

Eindelijk weer even in de Heemtuin en dan is het altijd leuk om een van m’n trage vrienden weer eens te zien.

Schildpad in Heemtuin Sloterpark

Een paar weken later, op een zonnige herfstzondag,  ging ik nog een keer op bezoek: schildpad in najaarszonnetje

tussendoortjes HET PLATTELAND VAN AMSTERDAM MÉT MOLEN

In Amsterdam Nieuw-West, langs de Osdorperpolders ter hoogte van de Troelstralaan, staat een prachtige molen die de natuurbeleving compleet maakt. Elke keer wanneer ik erlangs loop of fiets, waan ik me  een figurant in een schilderij met idyllisch landschap…

Bij stadsnatuur hoort een molen: Osdorperpolders

 

Ter land, ter zee en in de lucht

september 2014 – De wiebelende vlonder in het Sloterpark
Nu de fusie tussen TROS en AVRO een feit is en populaire programma’s van weleer eens goed onder de loep zijn genomen, zal aankomende week – door gebrek aan onderhoud – bij de wiebelvlonder langs natuurspeeltuin de Natureluur een nieuwe reeks afleveringen opgenomen worden van Ter land, ter zee en in de lucht. Veel kijkers zullen hier enorm verheugd over zijn!

Na onderdelen als Met glans van de schans, Blij dat ik glij, Vlieg er eens uit en Pompen of verzuipen, is het anno 2014 tijd voor ‘Gedonder op de vlonder’. Het is hierbij de bedoeling om niet in het water te vallen terwijl je van de ene naar de andere kant gaat, wat bemoeilijkt wordt door woekerend groen aan één kant van de vlonder; je wordt als het ware al als vanzelf het water in geduwd.

Woekerend groen overheerst

Woekerend groen bij de vlonder

De deelnemers
Aangezien jong en oud gebruik maakt van de vlonder, met en zonder bagage, is besloten dit spectaculaire onderdeel in verschillende groepen in te delen. Denk bijvoorbeeld aan kleintjes met hun driewieler, senioren en anderen die slecht ter been zijn (eventueel met rollator of wandelstok), moeders met kinderwagens etc. Wordt het programma weer net zo’n succes als voorheen, dan zal in februari een speciale winterversie opgenomen worden. Woekerend groen zal dan verdwenen zijn, maar met sneeuw en ijs op de wiebelvlonder, zonder de railing waar je je in het begin nog wél aan vast kon houden, kan er wederom genoeg misgaan. Dat wordt een kijkcijferknaller!

Is het sarcasme je in bovenstaand stukje ontgaan,
dan volgt onderstaand een korte vertaling ;-)

*  *  *

Nieuw: de vlonder
Bij de opening van de natuurspeeltuin in 2012 was iedereen het er wel over eens dat het allemaal erg mooi geworden was. Vooral de vlonder werd bewonderd; die maakte het mogelijk om nu helemaal rondom te lopen. Sindsdien wordt dat dan ook met veel plezier en kijkgenot door omwonenden – en hun visite – gedaan. Tijdens het wandelen kom je langs de natuurspeeltuin, de kinderboerderij, de Heemtuin, het centrum voor Natuur en Milieu Educatie en het Ruige Riet met het hondenstrandje. En wil je je route uitbreiden, dan steek je de President Allendelaan over naar de Sloterplas.

Onderhoud
Maar goed, in de zomer blijft het onderhoud een beetje achter; er valt al wekenlang niet echt prettig meer over de vlonder te lopen. Aangezien het een wiebelvlonder is – wat wil zeggen dat het wiebelt – is dit vragen om problemen. Helemaal omdat je geen houvast meer hebt bij een wankel momentje, want de railing die er in het begin wel nog zat, is weggehaald. Wellicht heeft het mede daardoor mis kunnen gaan vorig jaar: van genot naar noodlot (een politieman waar ik mee sprak, liet weten dat zij de railing toch liever teruggeplaatst zouden zien).

  • Tot zover de wiebelvlonder, die – en dat wil ik toch wel even benadrukken – erg mooi en leuk is wanneer hij vrij van woekerend groen gehouden wordt. Hij vormt ook een fraaie achtergrond voor gezellige foto’s met vrienden en familie tijdens een ommetje!

Veilig oversteken: moeder eend met pullen

juli 2013 – Vanmorgen, voor het te heet zou zijn – ik kan niet zo goed tegen de hitte – maakte ik een wandeling langs natuurspeeltuin De Natureluur. Erlangs ligt een beweegbare vlonder die het ene watertje van het andere scheidt; de vogels kunnen er niet onderdoor zwemmen.

Toen ik aan kwam lopen, stak moeder eend met haar vijf pulletjes over…

 

Gladde bruggetjes

februari 2013
Oké, het zal wel teveel gevraagd zijn, maar tóch vraag ik het. Kunnen bruggetjes, groot en klein, niet gewoon met prioriteit sneeuw- en ijsvrij gehouden worden? Sowieso zijn de bruggetjes in het park/bos altijd spekglad – alert moet je te allen tijde zijn – maar in geval van sneeuw en vorst is het werkelijk levensgevaarlijk.

Meneer met rollator
Langs natuurspeeltuin De Natureluur loopt een mooie, lange, bewegende vlonder over het water. Leuk, maar ook spannend (blijkt nu tijdens zijn eerste winter).
Terwijl ik aan kwam lopen richting de vlonder, kwamen een oudere dame en heer juist vanaf de vlonder míjn kant op. De dame een aantal meter voor haar man uit. Apart, dacht ik nog. Was het niet handiger geweest als ze áchter hem was gaan lopen? Er lag die dag toch best wat ijs, en de vlonder loopt aan begin en eind wat omhoog. Linke business met die rollator, dus ik hield mijn adem in.

De vlonder langs natuurspeeltuin De Natureluur, spekglad...

Gelukkig, de beste man kwam veilig aan.
“Goh meneer, ik hield m’n hart vast. In gedachten zag ik u al in beste vaart terug glijden, zó het water in. En dan zou ik het natuurlijk als m’n plicht zien om u achterna te springen, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik daar niet bepaald op zat te wachten!”

De oude heer grinnikte met trots en met een brede lach gingen we ieder ons weegs.
Het zal je maar gebeuren…