Tagarchief: vogels

Jonge meeuw de bek gesnoerd

oktober 2015
Kleine kinderen kunnen je de oren van je hoofd kletsen en dan zou je ze af en toe best eens achter het behang willen plakken. Maar niet écht natuurlijk. Wat een verschrikkelijk naar gezicht dan ook, dat deze jonge meeuw wél letterlijk de bek gesnoerd is. Iets wat ik op het bewuste moment totaal niet doorhad.

Jonge meeuw de bek gesnoerd door weerhaak

Niet aandachtig genoeg
Het was tijdens het laatste deel van een korte wandeling in de vroege avond. Kort, omdat om 18.30 uur MasterChef zou beginnen en dat is nu eenmaal een competitie waar ik elke dag ontzettend naar uitkijk en niets van wil missen.

Ik hoefde alleen nog een stukje langs het water te lopen, toen ik de meeuw in het oog kreeg. Hij viel op omdat hij in het water dobberde, terwijl op die plek vrijwel nooit meeuwen in het water dobberen. Ze vliegen er hooguit bóven. De meeuw – hij was nog jong – had iets in zijn bek, wat het plaatje er nog opvallender op maakte, grappig zelfs. Snel pakte ik m’n camera, zoomde in, klikte een paar keer en liep snel verder. Thuisgekomen was ik het snelle fotomomentje alweer helemaal vergeten. Tot vorige week.

Er een zware dobber aan hebben
Bij het zien van de foto’s dacht ik nog steeds met een grappig plaatje te maken te hebben. Wat had die malle vogel toch in z’n bek, een dobber? Wilde hij een nieuwe manier van vissen uitproberen? Maar nee, zo zag een dobber er niet uit. Van het weinige wat ik weet van vissen, wist ik dát nog wel. Ik had geen idee en plaatste de foto’s met tekst op twitter. Nou, toen werd uit de reacties meteen wel duidelijk wat het geval was: deze jonge meeuw was bepaald niet in zijn nopjes en de foto’s alles behalve grappig. Hij had de weerhaken van een ‘nepvisje‘ in zijn bek! Niet de meeuw had iets gevangen, maar de meeuw zélf bleek gevangen te zijn. Hoe zielig!!

Jonge meeuw de bek gesnoerd door weerhaak

M’n opgewekte humeur was per direct verdwenen en ik kon alleen maar denken: hoe zal het met de meeuw afgelopen zijn? Helpen kon ik hem namelijk allang niet meer, aangezien het fotomoment al weken eerder plaatsgevonden had. Jeetje, let ik eens een keer wat minder op…

Vissen met weerhaak
Ik houd me totaal niet bezig met (sport)vissen, dus bij het bestaan van nepvisjes – kunstaas – en weerhaken heb ik nooit stilgestaan. De reacties op twitter maakten in ieder geval duidelijk dat die dingen bedoeld zijn om roofvissen als snoek, baars of snoekbaars mee te vangen. Géén vogels. Arme meeuw (en na een snuffeltocht op google, valt ook wel te denken… arme vís?).

Aan de haak geslagen

 

Putter met jong bij kaardebollen

september 2015
Langs het Ruige Riet in Amsterdam Nieuw-West staan o.a. veel vlieren en kaardebollen. En waar we in de tussendoortjes van augustus al een hommel van de grote kaardebol konden zien smikkelen, weten de putters ook heel goed raad met die stekelige bol. De exotisch ogende vogeltjes zijn dan ook in grote groepen bij de kaardebollen te vinden; ze eten met smaak van de zaden. Zo kwam ik de vogels begin september tegen tijdens een wandeling.
Bij wel heel zenuwachtig gefladder tussen de vlierbessen, bleef ik staan en keek eens extra goed… hé, dat waren jongen! Wat een cadeautje om nu ook eens die kleintjes te kunnen zien.

Putter met jong
Video

De putter tussen de vlierbessen
(en de slak linksboven maakt het natuurplaatje compleet)

putter-1

Prima die vlierbessen,
maar er gaat natuurlijk niets boven die mooie grote stekelbollen met hun smakelijke zaadjes.

putter-3

Geen krentenbol, maar een lekkere kaardebol voor de kleine.

putter-jong-1

Wat ik nog niet wist, maar nu dus wel weet, is dat een jonge putter nog geen rood koppie heeft.

putter-jong-2

 *  *  *

Eerdere momenten om geluk uit te putten.

 

Halsbandparkieten en MasterChef

Van kookprogramma’s moet ik over het algemeen weinig hebben, maar MasterChef… dat is toch wel even héél iets anders, heb ik vorig jaar ontdekt. Die competitie, whoow, wat is dat genieten. Vol adrenaline zit ik dan op de bank te stuiteren en ik ben SBS6 dan ook bijzonder dankbaar dat het programma, land na land, uitgezonden blijft worden. Gisteren was de laatste aflevering van MasterChef Canada en maandag begint dan meteen MasterChef Nieuw-Zeeland.

Maar gisteren. Toen werd ik toch echt even afgeleid door drie smikkelende halsbandparkieten die een culinair hoogstandje niet konden weerstaan. Het kan toch geen toeval zijn dat deze fijnproevers precies tijdens MasterChef de in de tuin geserveerde gerechten kwamen proeven. Wilden ze me daarmee iets zeggen? Vinden ze het tijd voor een MasterChef Gefladder?

Two men and a lady
De groene, gevederde versie van: meesterkok Robert Kranenborg,
chefkok Michiel van der Eerde en… culinair publicist Janny van der Heijden!
(Janny, bekend van ‘Heel Holland Bakt’ vervangt culinair recensent Marcus Polman,
want kijk maar: de middelste van de drie halsbandparkieten is een vrouwtje.)

Mannetjes halsbandparkieten hebben een halsband, vrouwtjes  nietHalsbandparkieten en MasterChef

De fijnproevers in beweging, met op de achtergrond de finale van MasterChef Canada

Halsbandparkieten zijn fijnproevers en genieten van culinair hoogstandje

Net even anders
Van de adrenalinekick bij MasterChef, naar de traagheid van Heel Holland Bakt, waarbij vooral de subtiele (vlijmscherpe) humor van Martine Bijl me aan de buis gekluisterd houdt. Ja, naar Heel Holland Bakt kijk ik dus ook graag.

 

Een kijkje bij Bijenpark Geuzenveld

juni 2015
Door de bijenzwerm en imker bij Liane Zoeter en haar buren, was de nieuwsgierigheid naar Bijenpark Geuzenveld gewekt; een bezoek kon niet uitblijven. Nóóit geweten dat hier op een paar minuten afstand een bijenpark verborgen ligt. Het park bleek tevens een waar vogelreservaat te zijn, wat bij aankomst al meteen duidelijk hoorbaar was, prachtig.

Bijenpark Geuzenveld  Het bijenpark is tevens een waar vogelreservaat

Hemels
In dit jaargetijde is het bij het betreden van het Bijenpark net alsof je de poorten van de hemel binnen komt lopen, zo vredig. Maar het was dan ook een perfecte dag om het park in volle glorie te zien: de zon scheen volop, de kleuren sprankelden in alle denkbare tinten en de bijen-, vogel- en kikkergeluiden kwamen je met een ideaal zuchtje wind tegemoet.

Volop gezoem, gefluit & gekwaak.

De tuin bij binnenkomst Bijenpark Geuzenveld

Bij de kikkervijver.

Bij de kikkervijver van Bijenpark Geuzenveld

De groene kikkers in de vijver zorgden voor gezellige taferelen.

Groene kikkers in de grote kikkervijver

In het Bijenpark bij de grote kikkervijver

De imker en zijn bijen
Tijdens de wandeling door het park zag ik – alsof het zo moest zijn – een imker bezig.
Imker Hasan Koc was maar wat verheugd met de belangstelling voor zijn geliefde hobby.

Hasan haalde een bijenraam met bijenraat vol bijen uit een van de bijenkasten.

bijen-bijenpark-geuzenveld-1

De dop waar de imker naar wijst (onderstaande foto), is de cel waar de koningin in zit.
Een koningin heet ook wel een moer, waardoor zo’n cel ook wel ‘moerdop‘ genoemd wordt. Imker Hasan vertelde dat de koningin – als de tijd daarvoor rijp is – zélf een opening maakt om eruit te kruipen.

bijen-bijenpark-geuzenveld-2

De moerdop, die toch ook wel wat weg heeft van een doppinda.

bijen-bijenpark-geuzenveld-3

Dit is een andere honingraat, waar je aan het gat ziet, dat de koningin de moerdop al verlaten heeft.

bijen-bijenpark-geuzenveld-4

Met dank aan imker Hasan Koc.

bijen-bijenpark-geuzenveld-imker-hasan-koc

 

Groenling van raamslachtoffer tot troetelkind

april 2015 – Tijd voor een koffiepauze, dacht ik toen ik de kamer in kwam lopen. Een groenling dacht daar anders over, want BOEM!, hij knalde in volle vaart tegen het raam. Nu gebeurt dat wel vaker met die vogels: op het moment dat ze ergens van schrikken, kijken ze niet meer op of om, maar vliegen als een dolle Dries zomaar een kant op. Tegen het raam bijvoorbeeld. Vaak zie je de veertjes en/of de afdrukken van de vleugels nog zitten.

BOEM!!

Toch loopt het meestal goed af. Dan nemen de vogels plaats op de schutting of een tak, waar ze hun kop schudden over hun eigen stommiteit. Soms echter, is zo’n vogel flink groggy en heeft dan echt even de tijd nodig om van een horizontale status weer naar een verticale te komen. Maar die groenlingen… op de een of andere manier is zo’n knal tegen het raam ze vrijwel altijd fataal. Hier in de tuin tenminste wel: (groenling als raamslachtoffer in ‘tussendoortjes’ of een tuin vol groenlingen).

 

EEN ZONNIGE MIDDAG…

14.41 uur – Op zijn rug, met zijn pootjes in de lucht spartelend, lag jongeman groenling op de grond. Voorzichtig pakte ik hem op, ondertussen troostende woordjes brabbelend en hopend dat hij het zou overleven.

De groenling was keihard tegen het raam gebotst

De arme ziel was volledig van de wereld en voorzichtig liet ik wat water uit een van de waterbakjes op z’n koppie druppelen. Het ging allemaal volledig aan hem voorbij.

Groenling raamslachtoffer - hij was helemaal van de wereld

Ik dacht dat het misschien wel beter voor hem zou zijn om op een rustig plekje bij te komen, maar de groenling viel niet met zijn neus in de boter, maar met zijn snavel in de potgrond. Het ontbrak hem daarbij aan kracht om zijn kop weer omhoog te krijgen. Geen goed idee dus.

Groenling raamslachtoffer - kracht om rechtop te staan, had de groenling niet

Zo stik je nog, dacht ik.
Blijf dan maar liever bij mij, dan kan ik je in ieder geval beter in de gaten houden.

Groenling raamslachtoffer - ook wat waterdruppels op z'n koppie hielp niet

Zodoende gingen we er samen maar bij zitten.
Aan koffie werd op dat moment niet meer gedacht.

Groenling raamslachtoffer - dan maar samen de tijd nemen om bij te komen

Veilig in het kommetje dat ik van mijn hand gemaakt had – en waar groenling niet in om kon vallen – kon hij beetje bij beetje tot zijn positieven komen.

Groenling raamslachtoffer - groenling veilig in het kommetje van Marjori's hand

Natte polsen, natte pootjes?
Wanneer ik me zelf niet zo lekker voel, vind ik het altijd verfrissend om m’n polsen even onder de koude kraan te houden. Met het idee dat dat voor de groenling wellicht ook zou gelden, liet ik hem af en toe even pootjebaden. Of het hielp, weet ik niet. Het leek er eerder op dat die kleine groene alleen maar dacht: wat gaat ze nú weer met me doen?!
Tja, het was goed bedoeld.

Groenling raamslachtoffer - even pootjebaden als opkikker

Zoals kleine kinderen moe worden van zwemmen, zo raakte de groenling vermoeid van het pootjebaden. Hij doezelde daarna dan ook weer lekker weg.

Groenling raamslachtoffer - de tijd nemen om te herstellen

Toch leek hij die verfrissende tussendoortjes steeds meer te waarderen.

Groenling raamslachtoffer - en tussendoor weer even pootjebaden  Groenling raamslachtoffer - en tussendoor weer even pootjebaden

Ook begon hij weer wat helderder uit zijn ogen te kijken.

Groenling raamslachtoffer - hij wordt al wat alerter

Het was wel heel speciaal hoor, zo met z’n tweetjes.
De groenling keek me aan wanneer ik tegen hem sprak, keek om zich heen wanneer hij vogels hoorde zingen en… leek het steeds meer  naar zijn zin te hebben.

Een heerlijk troetelkind

Groenling raamslachtoffer - de grootste schrik is achter de rug; nu is het zelfs een beetje 'gezellig' zo samen

Tussen de bedrijven door liepen we rondjes door de tuin. En hoewel groenling gewoon weg kon vliegen, bleef hij zitten waar hij zat. Op mijn hand.

Groenling raamslachtoffer - hij wilde nog niet wegvliegen en bleef liever op Marjori's hand zitten

Dat hij niet weg wilde, is heel duidelijk te zien in het filmpje onderaan de pagina; zo schattig.

Groenling raamslachtoffer - 'maar ik hóef toch nog niet weg?', zie je groenling denken

15.57 uur – Af en toe had de groenling een terugval. Dan keek hij weer wat moeilijk uit zijn ogen. Toch bleven we onze rondjes door de tuin maken, want dat leek hij wel interessant te vinden.

Groenling raamslachtoffer - aan z'n oogjes zie je dat hij opeens weer even heel erg moe is

Kikker had ondertussen ook in de gaten dat er ‘iets’ aan de hand was. Hij kwam vanuit zijn hol (de spleet tussen de kei en de bak) omhoog, om met zijn kop boven water met eigen ogen te kunnen zien hoe de groenling vertroeteld werd.

Tsss, wat een aanstellerij, leek kikker te denken.

Kikker kwam ook even kijken. Hij vond groenling maar een aansteller...

Maar groenling trok zich daar niets van aan. Die genoot van alle aandacht!

Groenling raamslachtoffer - en nog steeds wilde hij niet wegvliegen

Perfecte schutkleur
16.12 uur – En toen opeens – dit is ook een leuk moment in het filmpje – voelde de jongeman zich sterk genoeg om zijn vleugels weer uit te slaan. Een paar slagen verder landde hij op een beschut plekje waar hij nog wat verder op krachten kon komen. Met zijn perfecte schutkleur zat hij daar wel goed. Kijk maar: recht voor je, met zijn snavel knus tussen zijn veertjes gestoken.

Groenling raamslachtoffer - ja, eindelijk vloog groenling een struik in om daar vervolgens verder bij te komen

Inmiddels kwam de trek in koffie in alle hevigheid terug. Een bakkie, ja lékker! Waarbij ik wél die ene struik in de tuin in de gaten bleef houden, want helemáál gerust, was ik nog niet.

Een hele tijd later – 17.45 uur – keek ik op het juiste moment naar buiten.
Hè, hè, er zat eindelijk wat beweging in de kleine man!

Groenling raamslachtoffer - enige tijd later vond hij het tijd om er weer eens op uit te gaan

En ik had dat nog niet gedacht of ‘floep’, daar fladderde de groenling naar het voederhuisje op nog geen meter  afstand. Meneer was duidelijk aan versterking toe: eten!

Groenling raamslachtoffer - de eerste hapjes na de grote BOEM!

18.28 uur – Nietsvermoedend liep ik met een trommel voer naar buiten om de vogels nog een laatste snack te geven. De groenling was als het ware alweer vergeten. Dát avontuur was afgelopen… dácht ik. Nou, ik schrok me rot!
Want daar zat hij hoor, vlak voor m’n neus in het hangende voederhuis. Meestal vliegen groenlingen bij het minste geluid of beweginkje al verschrikt weg, maar meneer hier niet (zou hij me nog herkennen?). Voorzichtig kwam ik met een schepje pitten en vlokken dichterbij…

De groenling maakte aanstalten om weg te vliegen, maar bedacht zich halverwege. Zo bleef hij even zitten, met zijn ene helft ín het huisje en met zijn andere helft eruit. Mij de kans gevend om toch nog even snel die camera weer tevoorschijn te halen.

Groenling raamslachtoffer - in het voederhuisje

Zich niets van mij aantrekkend, draaide de groenling zich om en begon op z’n gemak te eten.

Groenling raamslachtoffer - het eten smaakt weerGroenling raamslachtoffer - ja, groenling is weer opgeknapt. Gelúkkig!

Ja, hij was de grote BOEM echt te boven gekomen!

Na een laatste blik van verstandhouding namen we afscheid van elkaar.
Ik ging naar binnen en de groenling… die zag ik met een sterke, strakke vleugelslag de prachtige magnolia van de buren in vliegen. Dat is met recht een ‘mooi’ einde van dit verhaal!

Groenling raamslachtoffer - groenling vloog de prachtige magnoliaboom van de buren in.

THE MOVIE

Riverdance langs de Sloterplas

Toen ik laatst een wandeling rondom de Sloterplas maakte, werd mijn aandacht getrokken door een meeuw die de traditionele Ierse stepdance tot in de perfectie bleek te beheersen. Deze Riverdance solodanser was voor een aantal optredens speciaal uit Ierland overgevlogen.
Tijdens zijn repetities werd duidelijk dat hij voor zijn danskwaliteiten op Hollandse bodem rijkelijk beloond wordt. Dat is de vliegreis vast meer dan waard.

Wat zit daar in de bodem?

Riverdance aan de Sloterplas met meeuw: regenworm kan het dansje niet waarderen

Van Riverdance tot regenworm: de theorie
In gedachten ging ik terug in de tijd, toen de juffrouw enthousiast vertelde over de natuur. Over hoe de vogels de regenwormen in de maling nemen. Dat de regenwormen denken, dat de trilling in de bodem veroorzaakt wordt door neervallende regendruppels, terwijl het in werkelijkheid om het getrappel van de vogels gaat. En net wanneer zo’n regenworm dan vrolijk z’n koppie laat zien, staat hem boven de grond de onverbiddelijke snavel van een gevleugelde vijand te wachten! Geen druppel dus, maar wél nattigheid. Is dát even lullig.
Hap, slurp, weg worm!

Van Riverdance tot regenworm: de praktijk
Snel trok ik m’n camera uit m’n jaszak om bovenstaande natuurles eindelijk eens met aandacht in de praktijk te bekijken…


Je hebt natuurlijk ook vogels die voor de makkelijke weg kiezen:

 

Vogels klaar voor lente en liefde

Wanneer je zo om je heen kijkt en luistert, is er geen ontkomen meer aan: de lente – of beter gezegd: de liefde – hangt weer in de lucht en de vogels sloven zich enorm uit om elkaar te versieren. De damesvogels worden door de  heren op leuke dansjes getrakteerd, waarbij je een enkele kattenkop gewoon ziet denken: so you think you can dance…? Niet aardig, aangezien die jongemannen écht hun best doen. Ook de mooiste liedjes zijn al vanaf vroeg in de ochtend te horen en geloof me, the voice of Holland zou daar best eens tussen kunnen zitten.

Verliefde stelletjes
Sommige vogels hebben elkaar al helemaal gevonden en fladderen de hele dag door knus zij aan zij, of zitten ongegeneerd op de schutting met elkaar te flikflooien. Ook zijn de meeste alweer hard op zoek naar een geschikt huis om straks ongestoord in te kunnen baren en de kleintjes in groot te kunnen brengen. Al met al zijn ze er maar druk mee.

So  much in love…

Stelletje verliefde houtduiven

Gefladder in Nijmegen
Ook in Nijmegen hebben de vogels last van lentekriebels en dat houdt in, dat een geboortegolf voor je het weet een feit is. En in zo’n situatie kun je toch maar beter voorbereid zijn en de babykamer op orde hebben.
De mezen op het balkon van Christiaan Dijkstra nemen het in ieder geval uiterst serieus en besloten daarom tot een grootse verbouwing. Maar ja, dat houdt natuurlijk wél in dat het de komende dagen een kabaal van jewelste is met die overijverige bouwvakkers.

Beeld en geluid
Zoals het huis van de mezen vredig boven de balustrade hangt, heb je er totaal geen idee van dat daarbinnen zoveel werk verricht wordt. Maar o wee, klik maar eens op onderstaande  video die Christiaan op de facebookpagina van Gefladder postte, dan kun je het kabaal maar al te goed horen!

Hopelijk binnenkort geen geboor meer, maar wel ‘gekwetter en gefladder’ van jonge meesjes

Filmpje: Christiaan Dijkstra

Een nestkast in Amsterdam Nieuw-West
Bij mij in de voortuin pakken de mezen het ietsje minder rigoureus aan. Geen grote verbouwing dus, maar gewoon het jaarlijkse opknapwerk. Maar goed, daar kun je ook behoorlijk intensief mee bezig zijn. Het is dan ook een geanimeerd heen en weer gevlieg van de toekomstige pa en ma. Nestkast in, nestkast uit, tikje tegen het hout hier, tikje daar en ga zo maar door…

De mezen zijn alweer druk met het inspecteren van de nestkastjes  De mezen zijn alweer druk met de nestkastjes in- en uitvliegen

Babygeluk
De afgelopen jaren hebben we elk jaar wel jongen gehad, zowel in de voor- als in de achtertuin. Bovenstaand nestkastje hangt in de voortuin en voor een terugblik zijn 2014 en 2011 uitgekozen:

  1. Jonge koolmeesjes in 2014
  2. Jonge koolmeesjes in 2011

 

Duiven waarderen pop-up douche

Wereldwijd worden pop-up initiatieven bijzonder gewaardeerd en ook in Nederland komen ze steeds vaker voor. Op onverwachte locaties kan zomaar opeens een geweldig leuk restaurant verschijnen, dat ook net zo plotseling weer verdwijnt. En het hoeft niet bij restaurants te blijven: ook kleding, kunst en wat nog meer kan op deze wijze aan de man gebracht worden.

Sanus Per Aquam
Zo werd laatst in Amsterdam Nieuw-West de eerste pop-up SPA gelegenheid geopend, met als specialiteit een unieke doucheconstructie die door de eerste bezoekers, een stel duiven, enorm gewaardeerd werd. Overal in de tuin zijn wel badjes te vinden, maar soms wil je als vogel simpelweg even lekker douchen!

Sanus Per Aquam, gezondheid door water: lekker douchen!

Het ontstaan van de pop-up douche
Bij het rommelen in de voortuin had ik de tafel een stukje van de muur geschoven. Ik was echter vergeten het ding ook weer terug te schuiven, met als gevolg dat het regenwater dat van het dak van het berghok druppelde, niet door de plant op tafel werd opgevangen, maar… op de grond terechtkwam. Twee trouwe duiven die altijd wel ergens rondom de voor- en achtertuin te vinden zijn, hadden dit vliegensvlug in de smiezen en wisten niet hoe snél ze van de douche gebruik konden maken. Slim, want er liggen ook altijd wel merels, roodborstjes en mezen op de loer. Wie het eerst komt…

Filmpje:
Och och, wat heerlijk die dikke waterdruppels


Pech voor de roodborst!
“Potver, zijn die stomme duiven eindelijk weg,
is het gestopt met regenen en is die tafel weer teruggeschoven!”

Roodborst te laat voor pop-up douche in de voortuin

 

Zo slim als de groene reiger

Wist jij dat er groene reigers bestaan? Ik niet!
Op het wereldwijde web is een filmpje te zien van zo’n groene reiger die ook nog eens een echte Einstein blijkt te zijn: hij kan víssen!
‘Ja dhuuh, welke reiger vist nu niet’, denk je misschien. ‘Wat is daar nu zo bijzonder aan?’
Nou, Einstein hier, vist zoals wij dat zelf vroeger ook deden daar aan de rand van het zoveelste slootje: met brood! Hoe slim is dat…

Cursus Vissen vangen
En het is niet mis, wat die groene hier vangt. Dan staat die blauwe van mij toch wel een beetje voor lul met zo’n kleintje (maar ja, wie het kleine niet eert…)

Domme kat?
Het vangen van levend voer gaat niet elk dier even makkelijk af, concludeerde ik laatst uit een mail van Yvonne Roelofs uit Friesland. Waar menig kat met trots zijn gevangen, nog nipt levende, prooi voor de voeten van zijn mensenmama of -papa neer kan leggen, doet kat Midas dat nét een beetje anders:

attentieblokje  Yvonne Roelofs: “Onze kat Midas kwam laatst thuis met een halve vetbol. Wat was hij trots op zijn ‘prooi’! Het vangen van vogeltjes lukt hem (gelukkig) niet, dus dan maar hun voedsel afpakken, moet hij gedacht hebben. Hij komt ook wel eens met stukjes brood thuis, haha.”

Een paar weken later kreeg ik opnieuw een berichtje van Yvonne:

attentieblokje  Yvonne Roelofs: “Vandaag ving Midas warempel bijna een merel!
Ik had hem nog uitgelachen, want hij zat binnen door zijn kattenluikje naar buiten te gluren waar een merel met een stukje brood in de weer was. Midas leek totaal niet in jacht-modus en kwam eerder wat sukkelig over. Maar waar wij altijd dachten dat hij veel te dom en onhandig was om een levende prooi te vangen, sprintte meneer prompt in sneltreinvaart op de merel af! Ik dus snel naar buiten, en ik denk dat de kat daardoor de merel even losliet, die zodoende gelukkig veilig weg kon komen – weliswaar een hele lading losse veertjes achterlatend.

En toen opperde mijn vriend dus opeens de mogelijkheid dat onze kat wellicht helemaal zo dom niet is. Wij dachten altijd dat Midas met stukjes brood aan kwam zetten omdat hij geen vogels kon vangen, maar misschien legt hij het brood wel expres in onze tuin om de vogels zo in een hinderlaag te lokken!

Zou hij echt zo slim zijn?
Als je zijn koppie ziet kun je het je eigenlijk niet voorstellen…”

Midas de kat is zo slim als de groene reiger

Wat mij betreft Yvonne, is jullie Midas wel degelijk een heel slim baasje.
In ieder geval:

Zo slim als de groene reiger!

 

IJsvogel in Sloterpark Amsterdam

Wanneer je gek bent op ijs en ook op vogels dan kan een ijsvogel natuurlijk niet uitblijven. Laatst kreeg ik er een toegestuurd van Mo van Mokum.

Vogels in het Sloterpark
Er zijn opvallend veel soorten vogels in het Sloterpark. Van ooievaars tot koperwieken tot reigers, lepelaars en meer. Geregeld zie je dan ook mensen verwonderd met hun hoofd in hun nek om zich heen kijken. Of om met twee Engelse toeristen te spreken die een nacht doorgehaald hadden: “It’s like a fucking zoo here!” (Een paar jaar geleden ging ik deze twee mannen hardlopend voorbij tijdens een vroege ochtendloop. Altijd wanneer ik aan hun omschrijving ‘in dialect Engels’ terugdenk, moet ik weer glimlachen.)

De ijsvogel
Mo kom ik in het park vaak met zijn honden en spiegelreflexcamera tegen en bij onze laatste ontmoeting liet hij weten een ijsvogel gespot te hebben. Zie hier het resultaat.
Zeer goed gelukt, kunnen we toch wel zeggen!

IJsvogel in het Sloterpark - Mo van Mokum

Ik ben benieuwd of dit ‘ijsje’ binnenkort ook binnen míjn gezichtsveld zal vallen. Ik kijk ernaar uit!