Tagarchief: wandeling

Herfstwandeling in de mist – dag 2

november 2015
Op dag twee van de maand november was er net zo weinig – of net zo veel – te zien als op dag één. Nog steeds mist dus. De wandeling begon ermee dat op het fietspad langs het Ruige Riet opeens ‘roetsj’ een groene specht voor me langs vloog. Een stukje verderop bleef hij in de boom zitten en om te voorkomen dat hij weg zou vliegen, ben ik niet dichterbij gekomen, maar heb ik de camera op inzoomen gezet.

Een groene specht tijdens de herfstwandeling in de mist

De groene specht bleef even zitten.
Zodoende bleef ík even staan.

Een groene specht tijdens de herfstwandeling in de mist

Van groen naar bont
Toen ik weer doorliep, gebeurde zo’n dertig meter verderop hetzelfde, ‘roetsj’. Dit keer was het een grote bonte specht; die zie je hier volop. Haha, hij dacht vast: wat die groene kan, kan ik beter!

Bij de Sloterplas aangekomen, leek het decor in tweeën verdeeld.

Aan de ene kant van het pad lag het kunstwerk Groot Landschap in de grijzige mist…

Kunstwerk Groot Landschap in de mist

Aan de andere kant van het pad lag de Sloterplas in prachtig zonlicht.

Op deze mistige ochtend lag de Sloterplas in prachtig zonlicht

Hotel Sloterpark
Enkele dagen eerder stonden er opeens twee koffers in het park en tja, de tijd waarin we leven maakt dan toch wel wat zenuwachtig. Met stiekem een iets grotere pas, liep ik die dingen maar snel voorbij.

Tijdens deze tweede mistige dag in november, stonden de koffers er echter nog steeds en bleek één van de twee geopend te zijn. Was de eigenaar zich wellicht aan het opfrissen in de Sloterplas…?

Hotel Sloterpark? Twee koffers langs het pad.

Foto met een geheim
M’n wandeling vervolgend, kwam ik aan de andere kant van Groot Landschap terecht en maakte er een foto van. Door de mist is het kunstwerk niet te zien, maar het staat er toch echt. Rechts, naast dat boompje in het midden.

Kunstwerk Groot Landschap in de mist. Niet te zien, maar het staat er toch echt...

Ja, het was weer een voldoening gevende ochtendwandeling.
Zoals altijd!


Stadsdeel Nieuw-West
Tijdens m’n wandeling had ik de foto met de koffers op twitter geplaatst. Stadsdeel Nieuw-West reageerde hierop heel attent met de vraag waar ze stonden. Na dat uitgelegd te  hebben – ‘vanaf de kant vd heemtuin de hardlopersbrug (die met de poppetjes) over en dan 2e pad rechts’ – werden de koffers al snel verwijderd. Goede samenwerking zo ;-)

De ‘hardlopersbrug’ over de President Allendelaan

De hardlopersbrug over de President Allendelaan

Opgeruimd staat netjes!

De twee koffers zijn opgeruimd door stadsdeel Nieuw-West. Klasse!


 

Tussendoortjes augustus 2015

 

tussendoortjes GROENE SPECHT TIJDENS OMMETJE

Zalig om tijdens een ommetje je gedachten te laten komen en vooral… weer te laten gaan!
Dat doet goed. Het ontspant en geeft weer nieuw inzicht.
Tijdens een wandeling tegelijkertijd met aandacht om je heen en voor je uit blijven kijken, maakt het nóg fijner. Had ik dat namelijk niet gedaan, dan zou die groene specht me toch volledig ontgaan zijn. Zie je hem zitten, daar naast het pad?

Ontmoeting groene specht tijdens wandeling

Snel zoomde ik m’n camera in om hem wat beter herkenbaar vast te leggen.

groene-specht-2

Groene specht houdt 't weer voor gezien

 

Dichtbij genoeg komen voor een écht ‘mooie en scherpe’ foto vond de groene specht echter geen goed idee. Snel vloog hij weg.

Jammer natuurlijk, maar ach… ik vond deze onverwachte ontmoeting al leuk genoeg. Heerlijk, zo’n ommetje!

 

tussendoortjes KONIJN KNABBELT VAN POPULIERENBLAADJE

Terwijl ik van achter het raam naar het konijn in de tuin keek, keek de schattige knabbelaar onverstoord terug. Met smaak en in alle rust at hij een knapperig populierenblaadje op.

konijn-tuin-2

Konijn smikkelt van krakend populierenblaadje

Yummm!

konijn-tuin-3

tussendoortjes HOMMEL STUIFT OP KAARDEBOL AF

Het staat weer vol met kaardebollen langs het fiets-/wandelpad en wat ben ik daar weer blij mee; ze zijn zo mooi. Uiteraard kan ik voorál niet wachten tot de putters zich weer laten zien. Die kleine vogels met hun exotische uiterlijk zijn namelijk gek op de zaden van de kaardebol.

Maar… zover zijn we nog niet, want de bollen hebben momenteel een prachtige bloemenkrans waar nu eerst de hommel nog even z’n buikie van vol mag eten. Kijk hem eens smikkelen!

De gezellige zoemer is bedolven onder stuifmeel

Hommel onder stuifmeel van kaardebol

Hommel geniet van kaardebol

tussendoortjes NATTE HALSBANDPARKIET SLAAT GEEN HAP OVER

Halsbandparkiet vindt ook met regen de weg naar de zonnebloempitten

Een beetje regen houdt een halsbandparkiet toch echt niet bij een lekker en verantwoord tussendoortje vandaan hoor. Ben je gek, het is allemaal veel te lekker.

Halsbandparkiet met natte veren aan een verantwoord tussendoortje: zonnebloempitten!

Dat weet toch iedereen?
Dhuuuh!

Halsbandparkiet nat geregend bij voederhuisje

 

Karkas zwaan

Soms kom je tijdens een vredige wandeling zaken tegen waar zéker niets vredigs aan vooraf gegaan is, want ‘OMG’ wat lag daar langs de waterkant?
Het gezellige gefladder in m’n hoofd werd ruw verstoord door het beeld van dit levenloze lichaam van een zwaan. Een zwaan die wel héél naar aan zijn einde gekomen moet zijn.

Gegrepen door een hond misschien…?

Het karkas van een zwaan lag aan de waterkant

*  *  *

  • Net zo sneu, maar vele malen mooier, was het laatste optreden van meerkoet Natalie. Zo’n sierlijk einde was de zwaan helaas niet gegund: zwanenmeerkoet
  • Wie ook eens – helaas niet levend – in het park teruggevonden is: Berend Botje!

 

Vondelpark, geboorteplaats ooievaars

Ooievaars deel 3 – aug 2014

Het plotselinge contact met Ooievaars020 leidde tot een ontmoeting en korte wandeling door het Vondelpark. Slechts een paar keer ben ik in het Vondelpark geweest en bij aankomst op deze zondagochtend werd me meteen ook weer duidelijk waarom: het is er drúk! En dan was dit nog ‘rustig’ in de ochtend. Met grote ogen om me heen kijkend wachtte ik op mijn ‘begeleiders’.

Kennismaking
Luisterend naar de verhalen van Mat Janssen en Paul Koene bij de verschillende plekken in het park, lukte het om de drukte even buiten te sluiten en gewoon te genieten van een mooie omgeving. We liepen langs het lege nest van de ooievaars – die zaten op dat moment waarschijnlijk in Nieuw-West – en stopten even bij het helaas beschadigde kunstwerk van Chaia Kip/ARTZUID. Terwijl ik een foto van het kunstwerk maakte, was op de achtergrond een yogagroepje druk aan het ontspannen.

Het ooievaarskunstwerk in het Vondelpark - helaas beschadigd

 

Eend op pad

Net toen ik aan een wandelingetje wilde beginnen, leek mevrouw eend juist de wijk in te willen lopen.

“Ehm… gaat u wel de goede kant op mevrouw?”

Eend loopt de woonwijk in

Ze deed alsof ze me niet hoorde.
“Hallo, mevrouw… Volgens mij gaat u verkeerd,” riep ik in haar richting.
Maar ze liep gewoon door.

Eend loopt woonwijk in

“De sloot is de andere kant op hoor.”

Een loopt woonwijk in

Oostindisch doof.
Bemoei je met je eigen zaken, leek ze zelfs te denken.

Eigenwijze eend

Ik heb haar verder dus maar met rust gelaten.
Deze dame wist blijkbaar erg goed wat ze wilde. Pittige tante.

Stekelig momentje

Elke keer wanneer ik géén fototoestel bij me heb, gebeurt er wel weer iets bijzonders.
O, wat baal ik dan zeg. Een paar weken geleden was dat wederom het geval.

Bezig met het laatste stuk van m’n wandeling besefte ik opeens dat er een tegenligger op me af kwam. Geen mens, geen fiets, maar een egel! Ooooh, zo schattig. Hij rende zo op me af.
Helemaal in een ‘shit, shit, ik heb m’n camera niet bij me’ stemming, graaide ik in m’n jas naar mijn mobieltje. Tja, waar mijn camera al een oudje is, is mijn mobiel dat helemáál. Antiek. Daar kun je niet zoveel meer mee (wat me er niet van weerhield om er toch een klein stukje mee te filmen).

M’n mobiel verdween weer in m’n jas en de egel rende, nadat hij eerst nog wat aan m’n laars gesnuffeld had, het grasveld op richting de bosjes. Jee, wat een leuke ontmoeting zeg. Zo wil ik ze wel vaker!

Anyway, toen ik eergisteren met een buurman sprak over ‘die leuke egel’, herinnerde ik me opeens weer dat ik wat gefilmd had: het filmpje is niet zo best, maar tóch laat ik het zien. Al was het alleen maar om aan te tonen dat ik echt niet gejokt heb.