Tagarchief: waterhoen

Waterhoen in sneeuwtuin

Hè hè, eindelijk; het was de eerste keer deze winter dat er sneeuw in de tuin bleef liggen.
Ik was er zeer verheugd over, want een winter zonder sneeuwfoto’s zou anders tóch een beetje mislukt zijn.  Toen er even later een waterhoen de tuin in kwam stappen, realiseerde ik me tegelijkertijd dat het tevens m’n eerste sneeuwtuin mét de waterhoenders betekende! Dat moest natuurlijk voorál even vastgelegd worden…

Waterhoen zoekt tarwevlokken in de sneeuw

Een waterhoen in de sneeuwtuin

Geniet mee met onderstaande bewegende beelden van het waterhoentje

VIDEO – Eerst weet hij de in sneeuw verstopte tarwevlokken te vinden, waar hij dankbaar van smikkelt – het lijkt meer op sneeuw happen – om vervolgens voorzichtig via de half bevroren minivijver naar het blauwe waterbakje te wandelen voor een paar slokken water. Water dat wellicht gewoon extra lekker is uit juist dát bakje (want die malle vogel zit er verdacht vaak).

Waterhoen in het sprookjesbos bij de wensvijver
(met een beetje fantasie lijkt het daar wel op)

Waterhoen wandelt in sneeuwtuin over de half bevroren minivijver

Waterhoen bij zijn geliefde blauwe drinkbakje

Waterhoen bezoekt het blauwe drinkbakje in de sneeuwtuin

 Een paar uur later was de sneeuw alweer verdwenen.

 

Boom vol verrassingen

Mijn glansmispel, photinia fraseri ‘Red Robin’, is het eerste boompje dat ik kocht toen ik vijf en een half jaar geleden aan het leven met een tuin begon. In die tijd dacht ik nog dat een tuin verzorgen niets voor mij was en dat ik voornamelijk tegels en potten wilde, maar daar kwam ik snel van terug. Hoewel de glansmispel begon in een mand, plantte ik hem bij het ‘uitbreiden van de tuin’ – want ja, ik was inmiddels verknocht geraakt aan het tuinleven – al snel in de grond. Een prachtige boom die elk voorjaar weer met rode bladeren uitloopt. Maar vandaag:

De boom leek zomaar opeens in beweging te komen!
Huh?

Mijn boom, de glansmispel (Photinia fraseri 'Red Robin') lijkt zomaar opeens te bewegen...

Eigenlijk zat ik deze zondag naar een spannende tenniswedstrijd op Eurosport te kijken, maar nu was ik toch écht even afgeleid. Het waaide niet en ik zag geen vogel. Hoe kon die boom dan bewegen…?
Met mijn blik strak op de boom gericht werd het mysterie uiteindelijk ontrafeld. Een echt ‘kiekeboe’ momentje. Kijk maar goed naar het midden van onderstaande foto.

Zie je daar tussen de bladeren een snavel en oog?

Mijn boom, de glansmispel (Photinia fraseri 'Red Robin') heeft bezoek. Kijk maar eens goed in de boom... / Moorhen in tree (look in the middle of the picture)

Wat zijn het toch idiote vogels, die waterhoenders; ze blijven verrassen!
Alsof het de normaalste zaak van de wereld is – en dat is het voor mij niet – kwam het waterhoentje de boom uit om vervolgens vanaf de nestkast van de roodborst  de boel in de tuin wat beter te bekijken.

Waterhoen komt uit de boom en neemt plaats op de nestkast

Na een plan van aanpak gemaakt te hebben, stapte het waterhoentje de boom weer in, hier en daar wat druppels water van de bladeren slurpend, om vervolgens plaats te nemen tussen het groen (met zicht op de plek waar de tarwevlokken doorgaans te vinden zijn).

Waterhoen zit wel lekker in de boom (Glansmispel/Photinia fraseri ‘Red Robin’) / Moorhen in tree

En zo zat de vogel daar een tijd, terwijl ík mijn aandacht verdeelde tussen hem en de Australian Open. Wat is het toch een bizar plaatje!

Waterhoen zit te chillen in de boom (Glansmispel/Photinia fraseri ‘Red Robin’) / Moorhen in tree

Zeker een kwartier later stapte die malle vogel weer wat dieper de boom in. Ach ja…

Waterhoen gaat weer op z'n gemakje verder de boom in / Moorhen in tree

Filmpje!

 

Egelpoort in gebruik

Zo sta je nog met verlengsnoer en decoupeerzaag tussen de struiken te hannesen omdat je zo nodig een paar egelpoortjes in je schutting wilt, en zo wordt zo’n egelpoort ook daadwerkelijk gebruikt! Oké, oké, weliswaar nog niet door egels, maar toch, leuk is ‘t wel. De egelpoortjes worden inmiddels dagelijk gebruikt door… twee waterhoentjes! Vertederend hoe ze prins- en/of prinsesheerlijk in de tuin scharrelen.

Waterhoen scharrelt door de tuin

Nog grappiger werd het toen ze er ook nog eens in wilden zwémmen! “Halloooo, jullie hebben naast de tuin een oneindig stuk water waar jullie alle kanten in op kunnen en dan zitten jullie hier in mijn víjvertje gepropt?” Ach ja, het is weer eens iets anders dan een kikker.

De merels lijken dit nieuwe gezelschap overigens ook geen punt te vinden.
Vredig rommelen ze naast elkaar door de bladeren op zoek naar eten (de havermout valt in de smaak) en drinken ze om beurten uit de minivijver, wat ook in het filmpje te zien is.

  • Mooi toch, hoe zo’n simpele en goedkope cementbak als minivijver zoveel plezier op kan leveren. Zelf ben ik begonnen met één vijver, waarna al snel een tweede volgde, waarna ik toch maar weer terugging naar één (om ruimte te maken voor een nieuwe struik, ook leuk). Ik zeg dit om maar even aan te geven hoe makkelijk zo’n bak in- en uit te graven is. De cementbak die ik heb, is voor ca. €8,- te koop bij in ieder geval de Praxis.

Maar terug naar de waterhoentjes; ze voelen zich inmiddels al behoorlijk thuis in de tuin.
Misschien wel een beetje té, want…

Een beetje ongegeneerd bij me naar binnen staan koekeloeren.
Dat kán toch niet…?!

Waterhoen blijkt gluurder...

  • In het begin van dit jaar kwamen de waterhoentjes overigens voor de eerste keer een kijkje in de tuin nemen. Toen moesten ze nog óver de schutting: waterhoen scharrelt in tuin

 

Waterhoen scharrelt in tuin

jan 2014

Waterhoentje komt over de schutting Ja, dan sta je raar te kijken wanneer je opeens een waterhoen over de schutting ziet lopen. Ik dacht werkelijk even: hè, wat is dát nou voor vogel, terwijl ik die gevleugelde gasten natuurlijk elke dag langs het water naast de tuin zie rommelen en natúúrlijk dondersgoed weet dat het waterhoentjes zijn. Maar zo onverwacht op een plek waar ik ze nog niet eerder gezien had… Ik was echt een paar seconden in de war.

 Waterhoen struint door de tuin

Waterhoentje heeft 't naar z'n zin in de tuin

Waterhoen neemt een slokje uit de mini vijverEn hij had ‘t naar z’n zin hoor; hij struinde samen met een soortgenoot een heel weekend door de tuin. Toen ze echter uitgebreid uit de minivijvers gingen drinken – eerst uit het ene vijvertje en daarna uit het andere – dacht ik wel: ehm, wat gaan we doen? Jullie kunnen daar niet gaan wonen. Dat pást niet!

Gelukkig bleef het bij een slokje.
Alhoewel, dat zou toch leuk zijn zeg, als ik straks in de lente opeens een nest met newborns in de tuin zou hebben…!