Ware liefde

Oooooh, wat líef!

Roodborstjes zijn altijd alleen. Dat had ik al snel door toen ik mijn vogeltuin aan het ontdekken was. Altijd alleen… tot nu.

Het is 1 april en blijkbaar dé tijd voor de liefde. Ik keek vanuit m’n werkkamer naar de tuin beneden, en zag daar een roodborstje dat lekker aan het eten was. Opeens had hij een veel te groot stukje in z’n bek en vloog daarmee weg, om op de schutting te gaan zitten. Náást een ander roodborstje. En wat denk je dat hij deed? (Ik gok natuurlijk maar dat het een ‘jongetje’ was, dat indruk op z’n meissie wilde maken): hij gaf haar een hapje, van snavel tot snavel.
Nah, te schattig!