Tagarchief: egelpoort

Konijn eet viooltjes uit de tuin

juli 2015
Eind vorig jaar zag ik voor ’t eerst een konijn in de tuin; het gaf een soort Alice in Wonderland gevoel. En laatst zat opníeuw een langorige bezoeker in de tuin. Een heel grote verrassing is dit eigenlijk niet, aangezien de konijnen uit het Sloterpark hun leefgebied inmiddels succesvol uitgebreid hebben met de woonwijken in de buurt. Zowel tussen eengezinswoningen als tussen flats vermaken zij zich prima!
Hoewel de egels de egelpoorten in m’n schutting nog steeds niet ontdekt hebben, hebben de konijnen dat overduidelijk wél. Zie hier een wat jonger konijn dat met veel smaak – alsof het de normaalste zaak van de wereld was – van de paars/geel/witte viooltjes at. Dat ik daar niet boos om kon worden, is wel te begrijpen toch? Eén blik in die prachtige ogen…

Het deugnietkonijntje

Konijn eet met smaak van de viooltjes in de tuin

In beweging ziet het er allemaal nog veel grappiger uit
Wat een gesmikkel.

Het ene viooltje is het andere nog niet
Bovenstaande was gefilmd van achter het raam en omdat ik daarna de tuin in liep, sprong het konijn snel een donkere hoek in. Maar… daar bleef de deugniet niet lang verstopt zitten hoor, welnee. Het konijntje had immers de géle viooltjes nog niet geproefd. Zonder enige angst kwam de donzige fijnproever weer tevoorschijn springen, om al snel aan te tonen dat ook ‘geel’ positief door de smaaktest kwam.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Egelpoort in gebruik

Zo sta je nog met verlengsnoer en decoupeerzaag tussen de struiken te hannesen omdat je zo nodig een paar egelpoortjes in je schutting wilt, en zo wordt zo’n egelpoort ook daadwerkelijk gebruikt! Oké, oké, weliswaar nog niet door egels, maar toch, leuk is ’t wel. De egelpoortjes worden inmiddels dagelijk gebruikt door… twee waterhoentjes! Vertederend hoe ze prins- en/of prinsesheerlijk in de tuin scharrelen.

Waterhoen scharrelt door de tuin

Nog grappiger werd het toen ze er ook nog eens in wilden zwémmen! “Halloooo, jullie hebben naast de tuin een oneindig stuk water waar jullie alle kanten in op kunnen en dan zitten jullie hier in mijn víjvertje gepropt?” Ach ja, het is weer eens iets anders dan een kikker.

De merels lijken dit nieuwe gezelschap overigens ook geen punt te vinden.
Vredig rommelen ze naast elkaar door de bladeren op zoek naar eten (de havermout valt in de smaak) en drinken ze om beurten uit de minivijver, wat ook in het filmpje te zien is.

  • Mooi toch, hoe zo’n simpele en goedkope cementbak als minivijver zoveel plezier op kan leveren. Zelf ben ik begonnen met één vijver, waarna al snel een tweede volgde, waarna ik toch maar weer terugging naar één (om ruimte te maken voor een nieuwe struik, ook leuk). Ik zeg dit om maar even aan te geven hoe makkelijk zo’n bak in- en uit te graven is. De cementbak die ik heb, is voor ca. €8,- te koop bij in ieder geval de Praxis.

Maar terug naar de waterhoentjes; ze voelen zich inmiddels al behoorlijk thuis in de tuin.
Misschien wel een beetje té, want…

Een beetje ongegeneerd bij me naar binnen staan koekeloeren.
Dat kán toch niet…?!

Waterhoen blijkt gluurder...

  • In het begin van dit jaar kwamen de waterhoentjes overigens voor de eerste keer een kijkje in de tuin nemen. Toen moesten ze nog óver de schutting: waterhoen scharrelt in tuin

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page