Tagarchief: konijn

Tussendoortjes september 2015

tussendoortjes HOUTDUIF SNOEPT VAN VLIERBESSEN

Misschien ken je het wel, dat je in prettige gedachten verzonken over het pad loopt en dat je je vervolgens van het ene op het andere moment het leplazarus schrikt omdat een stel houtduiven helemaal paranoia uit een boom stuift. Jemig, om een hartverzakking van te krijgen!

Maar… dit keer was ik voorbereid; al ruim van tevoren zag ik de duif in de vlier langs het pad zitten. Dichterbij gekomen zág je gewoon dat hij zich betrapt voelde. Net goed.

Houtduif tussen de vlierbessen

Al snel echter, had hij de houtduif maling aan me en snoepte hij onverstoord verder van zijn besjes:
een lekker en verantwoord tussendoortje!

tussendoortjes AFDRUK VOGEL OP RAAM

En dan kom je thuis, je doet de deur van de woonkamer open en kan niet anders dan constateren dat waarschijnlijk een grote dikke duif tegen het raam gebotst is. Au.

Afdruk duif op raam - raamslachtoffer

Van dichtbij zijn zelfs de afzonderlijke veertjes te zien.

Afdruk duif op raam - raamslachtoffer

Gelukkig lag het raamslachtoffer niet in de tuin op me te wachten.

tussendoortjes DE WERELD OP Z’N KOP

Wanneer je na het hardlopen in de tuin nog wat oefeningen gaat doen, dan ziet de tuin er bij een vooroverbuiging ondersteboven uit.

Zie je die naaktslak in het midden?
Hij kruipt omhoog. Of is ’t juist omlaag? Of…

Tuin ondersteboven, en ook de naaktslak. Of niet...?

Ha, je kunt nog nét een stukje naaktslak zien. Hij gaat dus omlaag. Of nee, omhoog juist.
(En dat ga ík ook maar eens doen, want ik begin een beetje licht in m’n hoofd te worden.)

Tuin ondersteboven

tussendoortjes EIKELS…

Steeds weer dezelfde types op m’n pad.

Eikels op m'n pad

tussendoortjes KONIJN IN HET VERKEER

Ik wilde net met de auto wegrijden toen duidelijk werd dat ik beter nog even kon wachten tot die kleine overgestoken was. Hij nam de tijd. Ik had ook het sterke vermoeden dat hij het verschil tussen weg en stoep nog niet kent.

Konijn vergeet naar links, rechts, links te kijken bij het oversteken

Konijn in het verkeer

tussendoortjes PIMPELMEES WACHT BEURT NETJES AF

De pimpelmees wachtte in het kersenboompje netjes tot er weer ruimte was bij het voederhuis.

Pimpelmees

tussendoortjes VLONDER KOPJE ONDER

Het had al dagenlang geregend en geregend en geregend. Overal zag je het water stijgen. Oók bij de wiebelvlonder langs natuurspeeltuin De Natureluur in het Sloterpark.

Het ondergelopen deel van de vlonder van beide kanten bekeken

Vlonder onder water

Als je bedenkt dat die vlonder naast zeer beweeglijk, bij regen ook behoorlijk glad is én aan de uiteinden omhoog/omlaag loopt, dan kun je je misschien wel voorstellen dat er wel eens flink nattigheid van had kunnen komen.

Vlonder onder water

Maar gelukkig brak na dagen regen weer een droge tijd aan en zakte het waterpeil snel.
Pfew, mazzel ;-)

tussendoortjes HERFSTBLOEM?

Wat zag ik daar opeens op het grasveld voor de deur? Een prachtige, zeer grote bloem die ik nog niet eerder had gezien?

Maar ach natuurlijk, de herfst staat op het punt van beginnen.
Tijd voor paddenstoelen!

Paddenstoel met bloemvorm

Wat blijven het toch bijzondere verschijningen…

Grote paddenstoel. Herfst in aantocht!

tussendoortjes SLAK MET SLAKKENGANG

Tijdens een lekkere regenachtige wandeling kun je maar beter goed kijken waar je loopt. Tenminste, als je geen gekraak (een huisjesslak) of gespletsj (een naaktslak) onder je voeten wilt voelen.

Daar ging de slak met een slakkengang over de wiebelvlonder

Slak met slakkengang over natte wiebelvlonder

Gelukkig kon ik er netjes overheen stappen.

Slak met slakkengang over natte wiebelvlonder

En dat deed ik ook maar bij deze hoop stront.

Stront op de vlonder

tussendoortjes SCHILDPAD IN HEEMTUIN SLOTERPARK

Eindelijk weer even in de Heemtuin en dan is het altijd leuk om een van m’n trage vrienden weer eens te zien.

Schildpad in Heemtuin Sloterpark

Een paar weken later, op een zonnige herfstzondag,  ging ik nog een keer op bezoek: schildpad in najaarszonnetje

tussendoortjes HET PLATTELAND VAN AMSTERDAM MÉT MOLEN

In Amsterdam Nieuw-West, langs de Osdorperpolders ter hoogte van de Troelstralaan, staat een prachtige molen die de natuurbeleving compleet maakt. Elke keer wanneer ik erlangs loop of fiets, waan ik me  een figurant in een schilderij met idyllisch landschap…

Bij stadsnatuur hoort een molen: Osdorperpolders

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Tussendoortjes augustus 2015

 

tussendoortjes GROENE SPECHT TIJDENS OMMETJE

Zalig om tijdens een ommetje je gedachten te laten komen en vooral… weer te laten gaan!
Dat doet goed. Het ontspant en geeft weer nieuw inzicht.
Tijdens een wandeling tegelijkertijd met aandacht om je heen en voor je uit blijven kijken, maakt het nóg fijner. Had ik dat namelijk niet gedaan, dan zou die groene specht me toch volledig ontgaan zijn. Zie je hem zitten, daar naast het pad?

Ontmoeting groene specht tijdens wandeling

Snel zoomde ik m’n camera in om hem wat beter herkenbaar vast te leggen.

groene-specht-2

Groene specht houdt 't weer voor gezien

 

Dichtbij genoeg komen voor een écht ‘mooie en scherpe’ foto vond de groene specht echter geen goed idee. Snel vloog hij weg.

Jammer natuurlijk, maar ach… ik vond deze onverwachte ontmoeting al leuk genoeg. Heerlijk, zo’n ommetje!

 

tussendoortjes KONIJN KNABBELT VAN POPULIERENBLAADJE

Terwijl ik van achter het raam naar het konijn in de tuin keek, keek de schattige knabbelaar onverstoord terug. Met smaak en in alle rust at hij een knapperig populierenblaadje op.

konijn-tuin-2

Konijn smikkelt van krakend populierenblaadje

Yummm!

konijn-tuin-3

tussendoortjes HOMMEL STUIFT OP KAARDEBOL AF

Het staat weer vol met kaardebollen langs het fiets-/wandelpad en wat ben ik daar weer blij mee; ze zijn zo mooi. Uiteraard kan ik voorál niet wachten tot de putters zich weer laten zien. Die kleine vogels met hun exotische uiterlijk zijn namelijk gek op de zaden van de kaardebol.

Maar… zover zijn we nog niet, want de bollen hebben momenteel een prachtige bloemenkrans waar nu eerst de hommel nog even z’n buikie van vol mag eten. Kijk hem eens smikkelen!

De gezellige zoemer is bedolven onder stuifmeel

Hommel onder stuifmeel van kaardebol

Hommel geniet van kaardebol

tussendoortjes NATTE HALSBANDPARKIET SLAAT GEEN HAP OVER

Halsbandparkiet vindt ook met regen de weg naar de zonnebloempitten

Een beetje regen houdt een halsbandparkiet toch echt niet bij een lekker en verantwoord tussendoortje vandaan hoor. Ben je gek, het is allemaal veel te lekker.

Halsbandparkiet met natte veren aan een verantwoord tussendoortje: zonnebloempitten!

Dat weet toch iedereen?
Dhuuuh!

Halsbandparkiet nat geregend bij voederhuisje

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Konijn eet viooltjes uit de tuin

juli 2015
Eind vorig jaar zag ik voor ’t eerst een konijn in de tuin; het gaf een soort Alice in Wonderland gevoel. En laatst zat opníeuw een langorige bezoeker in de tuin. Een heel grote verrassing is dit eigenlijk niet, aangezien de konijnen uit het Sloterpark hun leefgebied inmiddels succesvol uitgebreid hebben met de woonwijken in de buurt. Zowel tussen eengezinswoningen als tussen flats vermaken zij zich prima!
Hoewel de egels de egelpoorten in m’n schutting nog steeds niet ontdekt hebben, hebben de konijnen dat overduidelijk wél. Zie hier een wat jonger konijn dat met veel smaak – alsof het de normaalste zaak van de wereld was – van de paars/geel/witte viooltjes at. Dat ik daar niet boos om kon worden, is wel te begrijpen toch? Eén blik in die prachtige ogen…

Het deugnietkonijntje

Konijn eet met smaak van de viooltjes in de tuin

In beweging ziet het er allemaal nog veel grappiger uit
Wat een gesmikkel.

Het ene viooltje is het andere nog niet
Bovenstaande was gefilmd van achter het raam en omdat ik daarna de tuin in liep, sprong het konijn snel een donkere hoek in. Maar… daar bleef de deugniet niet lang verstopt zitten hoor, welnee. Het konijntje had immers de géle viooltjes nog niet geproefd. Zonder enige angst kwam de donzige fijnproever weer tevoorschijn springen, om al snel aan te tonen dat ook ‘geel’ positief door de smaaktest kwam.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

WK-konijn leeft nog!

juni 2015 – Vorig jaar rond deze tijd, was het hele land oranje gekleurd: het WK-voetbal ging van start! En omdat ik niet van vlaggetjes en andere tierlantijntjes houd, en ook het gewilde WK-jurkje niet aan mij besteed was, zocht ik de connectie met Oranje in de tuin: de oranje tuinstoelen die er altijd al stonden, werden vergezeld door een WK-lelie en een WK-dahlia.
Maar toen, tijdens een wandeling door het park tussen fluitenkruid en boterbloemen…

Volop fluitenkruid en boterbloemen langs het Ruige Riet in het Sloterpark

Oranje 2014
Tijdens het hardlopen, op de route terug naar huis, hield ik van het ene op het andere moment stil: daar zat een oranje konijn. Overduidelijk geen wild konijn!
Op m’n allerliefst, zoete woorden en geluidjes koerend, probeerde ik het dier te lokken.

konijnHet konijn reageerde en hupte vrolijk mijn kant op. Hierdoor zag ik al helemaal voor me hoe ik met het WK-konijn in de armen, de oranje versierde straten in zou komen lopen. Maar nee, dit mooi gekleurde dier dat prima bij m’n oranje tuinstoelen, lelie en dahlia zou passen, stopte op een meter afstand, keek me nog even bedenkelijk aan en sprong toen weg. Dat komt niet goed, dacht ik nog terwijl ik het hardlopen weer vervolgde.

Die zomer zijn we elkaar nog vaak tegengekomen, steeds op dezelfde plek. Maar hoewel het konijn steeds kwam wanneer ze gelokt werd – ik neem voor ’t gemak maar aan dat het een vrouwtje is – koos ze op het laatste moment toch telkens weer het hazenpad. Tja, dacht ik dan hoofdschuddend, als je al gaat denken dat je een haas bent, dan wordt overleven als konijn helemáál een zware dobber.

Oranje 2015
Maar hoe verkeerd kon ik het hebben, want wie zat daar laatst op dezelfde plek als vorig jaar?

Het WK-konijn!

Het oranje WK konijn in het Sloterpark leeft nog!

Ook precies op het juiste moment, want er is wederom een WK gaande:
Het Wereldkampioenschap damesvoetbal!

Het oranje WK konijn in het Sloterpark leeft nog!

En hoewel de straten dit keer níet oranje gekleurd zijn, kunnen de Oranjedames dus wel degelijk rekenen op steun van die andere Oranjedame. Vanuit het Sloterpark:

Hup Holland Hup!

Volop fluitenkruid en boterbloemen op weg naar de plek waar het WK konijn leeft

*  *  *

  • IN DE VRIJE NATUUR DROPPEN?
    Dit WK-konijn mag het dan overleefd hebben, maar andere gedropte konijnen zijn níet meer teruggezien. Zo sneu…

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Ekster kiest raw food

november 2014
Vorige week opperde ik nog – ter afsluiting van het stukje: brokken schrokken –  dat de eksters het i.p.v. bij de pindacake maar beter bij raw food konden houden. Niet wetende dat ik dat tafereeltje vanmorgen tijdens een vreedzame wandeling door het Sloterpark, letterlijk op m’n pad zou krijgen. En wat blijft het dan toch tegenstrijdige gevoelens oproepen, dat ‘eten en gegeten worden‘ in de natuur. Je gaat van ‘o wat zielig’ naar ‘o wat boeiend’ en weer terug. Heb jij dat ook, bij het zien van de foto’s en de video?

Een voedzaam ontbijt
Terwijl ik aan kwam lopen, liep een kraai voldaan bij zijn maaltijd weg, waardoor ik goed kon zien wat voor lekkers hij gegeten had.

Een konijn.
Jeetje…

Een door de vogels aangevreten konijn

Ik was nog niet doorgelopen of een ekster nam vliegensvlug de plaats van de kraai in.

Ekster eet van dood konijn

Gefascineerd bleef ik staan kijken – waarbij ik in de ekster de pindacakevandaal uit mijn tuin meende te herkennen. Ook zag ik precies hetzelfde gebeuren als in het filmpje met de ekster en de eksterpester: gesmul van roze voedsel! Alleen ging het in de tuin om een plak roze pindacake en hier in het Sloterpark om het binnenste van een konijn.

Ekster eet van dood konijn

Ekster eet van dood konijn

Filmpje
kraai en ekster

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Konijn met schattig neusje?

juli 2014

Konijnen, konijnen, overal konijnen. Ze blijven toch een hoog ‘cute‘ gehalte hebben.
Zo klikte ik er laatst tijdens een vroege avondwandeling gewoon wat op los met m’n camera, om vervolgens bij een van de konijnen met een lach te denken: oh, wat een schattig neusje!

Konijn met zielig neusje - Heeft hij wratten?

Zo zielig; het konijntje zit onder de bulten?

 

Maar zat ík er even naast!
Toen ik de foto’s namelijk op de computer terugzag,
bleek het neusje helemaal zo schattig niet. Eerder sneu!
Het leek wel een soort wrat en ook zijn oren zaten onder.

Agossie…

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Nightmare on Sloterparkstreet

Horror, 12+

Mei 2012

Boomstronken, takken… Ik heb iets met hout. Het fascineert me en maakt me rustig en enthousiast tegelijk. Daarnaast heb ik ook iets met konijnenholen.
Tijdens een wandeling langs/door de Heemtuin, het Ruige Riet en de rest van het Sloterpark kom je ze in allerlei soorten en maten tegen. En aangezien je ‘helaas’ niet kunt zien wat er daarbinnen allemaal gebeurt, fantaseer ik er af en toe lustig op los (en misschien is dat wel véél gezelliger).

Maar goed, ik kwam weer langs die ene stronk waar ik wel vaker langs loop. En elke keer weer moet ik dan gewoon even stoppen en kijken. Kijken waarnaar? Nou, gewoon… naar hoe dat ding daar staat te staan. Hoe lelijk het is en daardoor ook weer mooi.

Opeens werd mijn blik naar het holletje onderaan de stam getrokken en als vanzelf liep ik erop af. Oké, oké, wat maakt het ook uit als je foto nummer 1000 van wéér een konijnenhol maakt.
En terwijl ik daar stond, kwam er opeens een jong konijntje tevoorschijn. Ooooooh, niet bewegen, dacht ik. Vooral niet bewegen (alleen m’n vinger bewoog: klik, klik).

Lief jong konijntje in boomstronk

Zo snoezig. Ik vrees dat ik nu alleen maar nóg vaker voor zo’n donker hol ga staan turen.

Nijntje Krueger
Nijntje Krueger

Hmm, zie je het al voor je? Dan sta ik daar gehurkt met m’n camera voor zo’n hol te wachten… en te wachten… en opeens… springt er zo’n horror konijn uit!
Ik zie mezelf al gillend, struikelend en hysterisch lachend de Heemtuin uit rennen, whaaaah!

Maar verder kan het geen kwaad hoor. Een wandelingetje door het park.

Dit is overigens de échte Krueger: Freddy
Nightmare on Elmstreet

Freddy Krueger in Nightmare on Elmstreet

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Bakkie koffie bij de buren

December 2011

Mooi droog weer, op de fiets, door het park, op weg naar de winkels.
Tot zover niets aan de hand.
Maar dan de terugweg: bij het losmaken van m’n slot zag ik vlak voor me iets neervallen. Vogelpoep, dacht ik (blij dat het niet bovenop me gevallen was). Maar bij het kijken naar de plek op de grond, zag ik niets wat op vogelpoep leek. Potver, het was een druppel. En er volgden er al snel meer. Regen!

Regen, hagel en tegenwind. Zomaar ineens. Zeiknat op weg naar huis.
Bij het stukje park met de vele konijnenholen, zag ik opeens een koolmees uit een konijnenhol komen. Huh? ging er lachend door me heen. Was zij gewoon even aan het schuilen voor de regen of is het tegenwoordig zo dat ook de dieren in het park een bakkie bij elkaar doen?

Bakkie koffie bij de burenMet melk en suiker?
Het laatste stuk op de fiets moest ik zodoende aan dat laatste denken. Want ik zag natuurlijk al helemaal voor me dat er dan tijdens een volgend bezoekje aan het park opeens een konijn in een boom zou klimmen, op weg naar een vogelhuisje om daar gezellig op visite te gaan. Met haar kop binnenboord en haar dikke kont die dan uit het huisje zou blijven bungelen, zou mevrouw konijn dan van buurvrouw koolmees te horen krijgen: “Hé Nijn, wat leuk dat je nu bij míj op visite bent. De koffie is net klaar. Met melk en suiker?”

Ach ja, noem het maar gefladder in m’n hoofd.
Een voordeel is in ieder geval dat de regen, hagel en tegenwind op slag vergeten waren.
Met natte kleren – maar opgevrolijkt – kwam ik weer bij huis aan.

(En terwijl ik dit typ – lekker omgekleed, met een warme joggingbroek aan – schijnt opeens de zon volop naar binnen. Het is weer droog buiten.)

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page