Tagarchief: steekt

Kraaienleed

Kraai is een beetje stekelig de laatste tijd. Hij vindt al dat gelul over die egels drie keer niks en snapt niet dat ik die rare bolletjes met prikkers zo leuk vind. Aandacht delen gaat hem blijkbaar niet zo goed af. Jammer, want hij heeft het helemaal niet nodig om zo jaloers te zijn. Kijk ‘m toch eens prachtig in het herfstzonnetje zitten!

Kraai in herfstzonnetje

Maar het steekt dus toch. Helemaal nu  vriendin Els – niet te verwarren met die andere egelvriendelijke dame die eveneens Els heet – óók meedoet met die ‘egelhype’, zoals kraai dat noemt. Els, die geen kat heeft, gaat tegenwoordig namelijk verdacht vaak naar de supermarkt voor… kattenvoer! Dat zint kraai helemaal niet, want híj krijgt er geen hap van.

Huizenmarkt trekt weer aan
Al een paar jaar heeft Els een egelhuis in haar tuin staan, maar deze eengezinswoning onder de rook van Amsterdam bleef maar leeg. Tót deze herfst, jazeker. Vandaag de dag wordt het huis met veel plezier bewoond door een moeder egel met haar zes!! kleintjes. Hoe geweldig is dát!?

Af en toe deelt vriendin via whatsapp een eetmomentje met me.

Moeder egel met een van haar jongen

Zó aandoenlijk…

Moeder egel geniet met haar jongen van een maaltijd kattenvoer

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Meijert en de libel

augustus 2014
Het zou zomaar de titel van een sprookje kunnen zijn: Meijert en de libel. Een goed einde had het verhaal in ieder geval, wat helaas niet altíjd het geval is…

De vijver en de egel
Het beeld van mijn verbrande slakkenbaby’s  – UV factor 100 aanbevolen – deed Meijert opeens terugdenken aan de tijd toen hij zijn vijver nog maar pas had. Informatie haalde hij in die tijd uit een speciaal boekje over vijvers waarin o.a. te lezen was hoe je een vijver ‘egelvriendelijk’ kon maken. Wat hebben die leuke, stekelige diertjes nou met de vijver te maken, dacht Meijert. Maar dat werd al snel duidelijk toen hij verder las: het egelvriendelijk maken van je vijver, betekent dat indien een egel in de vijver valt tijdens bijvoorbeeld een slokje drinken, hij de mogelijkheid krijgt om er weer uit te klimmen. Daar ga ik morgen meteen mee aan de slag, nam Meijert zich voor! Maar hoe bizar, die volgende ochtend lag er een egel in de vijver. Dood. Meijert was net een nacht te laat, dat steekt.

Meijert: “Het hartverscheurende was, dat je aan de krassen in de aanslag langs de vijverrand kon zien dat het een hele strijd moet zijn geweest.”

De vijver en de libel
Laatst kreeg Meijert een ‘soort van’ herkansing toen bij hem in de vijver een libel lag. Net als bij mijn eerder genoemde slakkenbaby’s, bleek zowaar dat er nog leven zichtbaar was. Verschil was er echter wel degelijk: waar de slakjes alsnog het leven lieten omdat ze ‘een beetje te droog’ geworden waren, kon de libel al snel weer vrolijk fladderend de vrije natuur in.

Meijert: “Met behulp van een stukje keukenpapier konden de dikste druppels van de vleugels gezogen worden en daarna heb ik de libel op een tak gezet om verder te drogen. Later vertrok de libel weer en wat ben ik blij dat ik de foto’s als souvenir heb!”

Foto’s: Meijert de Haan – Den Oever

Meijert en de libel

Prachtig…

Meijert en de libel (gered uit zijn vijver)


Meer van Meijert:

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page