Tagarchief: broeden

Natuurpark Vrije Geer

juli 2015
Amsterdam Nieuw-West is het groenste stadsdeel van Amsterdam en toch ben ik eigenlijk altijd op dezelfde plekken te vinden: meestal in en om het Sloterpark of bij de Osdorperpolders.
Laatst ging ik echter een keer mee met een excursie van IVN (instituut voor natuureducatie en duurzaamheid) door natuurpark Vrije Geer. Ik had er volgens mij nog niet eerder van gehoord, maar was er ‘zonder dat ik het wist’ al 1000 keer of meer langsgereden. Ik bedoel, het weiland kende ik wel, maar ik wist niet dat er op dit overgebleven stuk veenweide een heus natuurpark aangelegd was. Het ligt tussen Tuincentrum Osdorp, Nieuw-Sloten en het dorp Sloten, Oud Osdorp. Soms is verder kijken dan je neus lang is, echt wel de moeite waard.

Een van de ingangen van natuurpark Vrije Geer

Het park is zo aangelegd, dat het middendeel niet open is voor publiek. Hier kan de natuur dan ook haar gang gaan. Vanaf de paden is gelukkig wel veel te zien en volop te genieten van alle flora en fauna die het park rijk is. Van elzen en echte koekoeksbloemen tot kikkers en salamanders tot de dwergvleermuis (ik heb nog láng niet alles met eigen ogen gezien, maar dat houdt het natuurlijk spannend).

Een prachtig uitzicht

Een kievit in natuurpark Vrije Geer. Er wordt in het park door de kieviten gebroed.Kievit valt reiger aan
Gids Juultje Joosten was net aan het vertellen dat er in dit gebied weliswaar kieviten zijn, maar dat het niet bekend is of hier tevens door de kievit gebroed wordt. Nou, ze had het nog niet gezegd of een nietsvermoedende reiger werd zomaar uit het niets aangevallen door een mannetjes kievit. Prompt zag Juultje daar niet ver vandaan het vrouwtje zitten. Het antwoord is dus: ja, er wordt hier door de kievit gebroed.

Natuurpark Vrije Geer heeft meerdere ooievaarsnesten staan. We gingen even op kraamvisite (van een afstandje dan), want op een van de nesten waren twee jongen te bewonderen.

Ook ooievaars met jongen in natuurpark Vrije Geer

Rondom natuurpark Vrije Geer

Fijn hoor, zo’n ochtendje wandelen in de stad.

Een fijn buitengevoel in Amsterdam Nieuw-West

Een ‘hoop’ te zien in natuurpark Vrije Geer

Ook een hoop stront van de paarden ontbreekt natuurlijk niet in natuurpark Vrije Geer

 

Foeragerende lepelaar in Sloterplas

juni 2015
Met wederom de unieke situatie van ‘lepelaars in het Sloterpark’, te midden van de reigers, werd door geïnteresseerde deskundigen de vraag gesteld waar deze vogels dan precies foerageren (eten zoeken). Nou, gewoon naast de deur!
In het gedeelte Sloterplas naast de reigerkolonie – dit is bij de natuurvriendelijke oever voor de ronde Schutterstoren – trof ik de foeragerende lepelaar aan (even daarvoor had ik hem nog onhandig, hoog in de boom, op een tak zien balanceren).

De Schutterstoren aan de Sloterplas
Met links onder, de naar eten zoekende lepelaar

De foeragerende lepelaar in de Sloterplas voor de Schutterstoren

Video foeragerende lepelaar
(Maar eerst wat ochtendgymnastiek – balansoefeningen – in de boom.)

De ochtendwandeling van vrijdag 5 juni 2015
Het zou deze dag bloedheet worden en een vroege ochtendwandeling met een heerlijk briesje, bleek een uitstekend idee. Na de afgelopen tijd steeds alleen maar een vredig broedende mevrouw lepelaar gezien te hebben, was dit keer ook meneer aanwezig.

De lepelaar vloog heen en weer met van alles in z’n bek

lepelaar-sloterpark-05062015-1

lepelaar-sloterpark-05062015-2

Zo had hij ook de stengel van een waterplant in zijn bek.
Later, bij de oever, werd duidelijk wélke waterplant.

lepelaar-sloterpark-05062015-3

Omdat meneer – na voor de zoveelste keer weggevlogen te zijn – niet meer terugkwam, besloot ik naar de natuurvriendelijke oever nabij te lopen. Van Ans Schlebaum (omwonende) had ik namelijk al vernomen dat de lepelaar daar zijn eten zocht. En ja hoor, daar was hij!

foeragerende-lepelaar-sloterplas-05062015-1

Romantiek in het Sloterpark
In de video was al duidelijk te zien dat de lepelaar flink aan de gele lis aan het sjorren was. Het ziet ernaar uit dat hij gewoon hopeloos romantisch is en zijn broedende vrouw simpelweg een bloemetje heeft willen brengen.

Met een bloemetje voor vrouwlief, kan je als man niet meer stuk!

foeragerende-lepelaar-sloterplas-05062015-2

En een goed verzorgd verenpak werkt net zo goed, want…
veren maken de man.

foeragerende-lepelaar-sloterplas-05062015-3

Zo, nu weer wat te eten zoeken.

foeragerende-lepelaar-sloterplas-05062015-4

Noppes.

foeragerende-lepelaar-sloterplas-05062015-7

En hier?
Zwemt híer wat lekkers?

foeragerende-lepelaar-kuifeenden-sloterplas-05062015-8

Eens even goed kijken hoor.

foeragerende-lepelaar-kuifeenden-sloterplas-05062015-9

De twee kuifeenden vonden dat grote witte geval met die malle, onhandige snavel in ieder geval maar een behóórlijk vreemde vogel.

To  be continued…

*  *  *

Lepelaars Sloterpark Amsterdam Nieuw-West

De roodborstjes zijn geboren!

mei 2014
Na de eerste verwondering en verwarring eerder deze maand, heb ik vervolgens elke dag mogen beginnen met een ‘goedemorgen’ naar mevrouw roodborst die trouw zat te broeden.

Zaterdag 17 mei
Gisteren stond ik erbij stil dat mevrouw roodborst al trouw 12 dagen aan het broeden was; bij een snelle blik in het kastje waren de eitjes nog te zien. Een vogelboek werd erbij gepakt en daarin was te lezen dat het broeden bij de roodborsten 12-15 dagen duurt.

Toen het gevederde moedertje net even van huis was, nam ik snel een kijkje met de camera. En ja hoor: piepkleine bekjes! Ik was binnen twee seconden weer weg bij de nestkast, dus ik weet niet hoeveel kleintjes het in totaal zijn, maar laten we hopen dat alles naar wens gaat.

Jeetje… Wat bijzonder

De roodborstjes zijn geboren! - Piepkleine bekjes...

Roodborstjes kiezen broedplaats

mei 2014
Vorig weekend, tijdens de eerste Koningsdag, zag ik opeens iets bewegen bij het nestkastje, een uitgeholde berkenstam die ik een paar jaar geleden speciaal voor halfholenbroeders gekocht had. Het was de eerste keer dat ik een roodborst in de buurt van het kastje zag, dus mijn belangstelling was gewekt.

Al snel zag ik dat er een koppeltje in de tuin was en dat ze druk bezig waren met het zoeken van nestmateriaal. Zou het dan echt gaan gebeuren? Zouden na pimpelmezen, koolmezen en spreeuwen nu ook de roodborstjes hier gaan broeden?

Op zoek naar nestmateriaal

Roodborstje op zoek naar nestmateriaal

Van rechts naar links…

Roodborst scharrelt door de tuin, op zoek naar nestmateriaal

Een bek vol troep om een nestje mee te bouwen

Roodborst met allerlei troepjes in de bek om het nest mee op te bouwen

Het grappige is dat de boom die voor het nestkastje staat, een Glansmispel, oftewel Photinia fraseri, oftewel… een Red Robin heet. En laat een roodborstje in ‘t Engels nou de naam Robin hebben!

Robin redbreast

Territoriumdrift
Maar zo vredig als het allemaal lijkt, was het niet…
De tuin wordt al weken met veel plezier bezocht door een koppel heggenmussen. Ze komen hier hun hapjes halen en hebben het altijd goed naar de zin. Nu echter, waren ze opeens niet langer gewenst door de roodborstjes die fanatiek hun territorium bewaakten. Zodra een heggenmus ook maar een poot aan land zette, dook een van de roodborsten fel op hem/haar af. Hilarisch hoe ze om de jeneverbes achter elkaar aan konden rennen, maar minder grappig was het toen ze echt aan ‘t knokken waren!

De volgende dag, zondag, heb ik de roodborstjes wel nog even gezien, maar daarna was en bleef het rustig; ze waren foetsie. Toen ik ‘s avonds gauw een blik in de nestkast wierp, bleek het gevuld met takjes en troepjes, maar dat was ‘t dan ook. Nergens een roodborst te bekennen. Zwaar teleurgesteld trok ik de conclusie dat het roodborstenkoppel al het geruzie zat was, en op zoek gegaan moest zijn naar een rustiger plekje. Jammer.

Toch nog jong spul
Maar helemaal verlaten was de tuin niet, want het heggenmussenkoppel bleek in de buurt een gezin gesticht te hebben! Hun jongen waren uitgevlogen en kwamen gezellig met pa en ma mee naar mijn tuin.

Is ‘t geen dotje, de jonge heggenmus?

Jonge, pas uitgevlogen heggenmus, verkent de tuin

Hmm apart, zo’n tuin ontdekken…

Pas uitgevlogen heggenmus moet nog wel een beetje wennen in de tuin

Hoewel ik me er al bij neergelegd had dat er niet door de roodborstjes gebroed zou worden, bleef ik de nestkast in de gaten houden. En wat denk je, eergisteren (vrijdagochtend) zag ik opeens een roodborst met een hapje in z’n bek. En hij vloog er het nestkastje mee in! Huh? Ik begreep er niets meer van. In de loop van de dag zag ik beide roodborstjes weer vaker, al werd ik niet echt wijs uit hun gedrag. Was er nu wél of níet iets gaande…

Gisteren maakt ik om duidelijkheid te krijgen, van een afstandje – met m’n camera sterk ingezoomd – een foto (zodoende hoefde ik niet te dicht bij het nestkastje te komen). Op de computer kon ik vervolgens goed bekijken waar ik nu eigenlijk een foto van gemaakt had: een nestkast vol takjes en troepjes! Verder was er niets te zien, vaag.

Ondertussen werden, zoals ook tijdens het vorige weekend, de heggenmussen weer verjaagd. Vooral de jonge nieuwelingen leken er niets van te snappen.

Jonge heggenmus moet nog een beetje wennen aan de agressieve roodborstjes

Ei, ei, ei, zijn we nu blij?
Broeden ze wel of broeden ze niet, wel of niet.
De onzekerheid/nieuwsgierigheid bracht me ertoe om aan het begin van de avond de inzoomtruc nog maar eens uit te halen. En wat zag ik vervolgens op het scherm van de computer terug? Een eitje!

Een eitje van de roodborstjes in de nestkast (een uitgeholde berkenstam)

En toch hè, ondanks het eitje, ben ik nog steeds niet gerust, want nogmaals: ik snap die roodborstjes niet! Gaat het wel allemaal zoals het hoort? Héél af en toe zie ik er één naar het kastje vliegen en die blijft er dan een tijdje in. Toch lijkt het er meer op dat pa en ma allebei voornamelijk weg zijn.

Maar goed, ik leg me erbij neer dat ik hier onwetend ben en laat de natuur maar lekker haar gang gaan. Door het raam is alles prima te volgen, dus… to be continued?

Eieren en lepelaars

mrt 2014

Zondagmorgen 16 maart ontdekte ik tijdens het hardlopen tussen alle reigersnesten met jongen weer een eerste lepelaar. Yesss, er is dus grote kans dat die mooie, grote, witte wezens wederom hoog in de bomen van het ‘reigersbosje‘ gaan broeden.
Thuisgekomen meldde ik het nieuws meteen op facebook en gooide ik er een mail uit, met de bedoeling om na het douchen meteen te gaan wandelen – met camera – en foto’s te maken. Echter, schoon en fris bij het reigersbosje aangekomen, was de vogel alweer gevlogen.

Jammer, de lepelaar is weer gevlogen.

Maar we waren er niet voor niets. Doordat de reigers druk bezig zijn daar hoog boven onze hoofden, is het weer een gezellig ‘eieren rapen‘. Weliswaar een beetje anders dan anders – want in dit geval zijn de eierschalen leeg – maar niet minder leuk. Vriendin Bo, die met me mee aan de wandel was, vond een mooi restant van waar eerder een reiger in gezeten had.

Reigerei - Amsterdam Sloterpark

Blijft fascinerend.
(En eh, die lepelaar… daar kom ik natuurlijk nog op terug!)

Update augustus: helaas, de lepelaars zijn dit jaar niet meer teruggekomen. Die ene die ik gezien heb, is die dag ook nog door anderen gezien, maar daar is het bij gebleven. Waarschijnlijk kwam hij alleen maar even checken of het nog steeds zo’n fijne plek was om te broeden, om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat het hem te druk was met al die reigers. Zoiets…? Balen is ‘t wel.

 

De merels van Meijert – deel I

Gefladder in Den Oever

mrt 2014

De tamme merels van Meijert de Haan

Enkele weken geleden werd ik verrast door een mail van Meijert de Haan uit Den Oever. We kenden elkaar niet, maar inmiddels wel…

Meijert stuurde mij enkele foto’s van de merels in en om zijn huis en tuin. In zijn huis? Jazeker, ín zijn huis. De merels checken of de was al gedaan is, en zijn er buiten geen wormen te vinden, dan is er altijd nog de keuken om wat lekkers  te zoeken.

Mannetjes merel in huis  Vrouwtjes merel vindt eten in de keuken

Hier wilde ik natuurlijk meer van weten en gelukkig wilde Meijert zijn bijzondere verhaal met ons delen.

Meijert de Haan met mevrouw merel  Een kijkje bij de pasgeboren merels

Meijert de Haan:
“Op het adres waar ik woon, wordt al merelgeneraties lang gebroed. Zoals je op de foto’s kunt zien, heb ik de merels altijd redelijk tam kunnen krijgen. Maar vergis je niet, ik heb behoorlijk wat met ze te stellen.
Zo kwam vader merel eens door de deur naar binnen, om vervolgens weer door een dicht raam naar buiten te willen. Paniek! Ik heb hem toen met mijn handen gevangen en het heeft daarna lang geduurd voor hij van de schrik bekomen was!

En moeder merel is op een keer niet meer op komen dagen. Vermoedelijk is zij bij een verkeersongeluk omgekomen: we vonden een dode merel langs de straat, helaas niet meer te identificeren!! Vader had snel een andere vriendin, ook een leuke meid, maar wel met een sterke eigen mening; zij wilde in een andere boom nestelen. Ze kreeg haar zin, maar na een fikse bries lag het nieuwe nest kapot op z’n kant. Dus toen toch maar weer terug op het oude nest.

Moeder merel druk met nest  Moeder merel druk met nest

Later is de vader plots niet meer op komen dagen. Hij was in goede gezondheid en is ook niet dood gevonden. Waarschijnlijk is hij het slachtoffer geworden van een buurtkat.
Dit drama speelde zich af terwijl er vier jongen gevoed moesten worden! Ik heb toen moeder merel maar wat geholpen met het bijvoeren van haar kleintjes met meelwormen.”

Moeder merel in nood
Maar er was nog meer drama, vertelt Meijert: “Daar lag moeder merel op het tuinpad alsof ze ieder moment kon sterven; haar pootje leek gebroken. Ze fladderde wat, maar kon er niet meer op staan. En dat met vier hongerige jongen op het nest, met daarbij haar moederinstinct dat maakte dat ze tóch probeerde om die kleintjes nog te voeren, hartverscheurend!!
Na haar een paar dagen te hebben zien afzien – soms ging ze even liggen om bij te komen – knapte ze weer wat op. Af en toe kon ze weer wat steunen op het pootje dat ze opgekruld had en uiteindelijk is het weer helemaal goed gekomen.
Inmiddels heeft ze ook weer een nieuwe man aan de haak geslagen en ik vermoed dat het er een is die terug is daar waar hij uit het ei gekropen is: hij was al snel gewend.

Ieder jaar heb ik hier twee, drie en vorig jaar zelfs vier, legsels. Soms is vader merel de uitgevlogen jongen nog aan het bijvoeren, terwijl moeder alweer zit te broeden.
In de herfst verdwijnen ze een poosje, ik denk dat het met de rui te maken heeft. Wanneer ze terugkomen zitten ze in ieder geval prachtig in de veren en zijn ze weer op hun mooist.

Inmiddels is het nieuwe broedseizoen weer begonnen. Het nest is weer opgeknapt en ik ben per ongeluk getuige geweest van een passievolle vrijpartij tussen de twee geliefden.

Laat het voorjaar beginnen!!

* * *

Heerlijk, zo’n verhaal.
En het ziet ernaar uit dat Meijert het wederom druk gaat krijgen, want hij stuurde me gisteren een foto die hij snel geschoten had toen moeder merel even van huis was voor een snelle lunch.

Legsel van moeder merel - voorjaar 2014 - Meijert de Haan

Meijert de Haan uit Den Oever: