Tagarchief: eten

Moeder specht voedt haar tweeling (op)

juni 2015
Of het nu komt omdat ik zelf een tweeling heb, geen idee, maar wat is het toch leuk om deze tweelingmoeder haar jongen te zien voeden. Zoveel scheelt het niet met hoe ik m’n eigen jongen(s) te eten gaf hoor: van de een naar de ander en terug, van de een naar de ander en terug, etc. etc. etc. Moeder specht hier in de tuin, voedt haar tweeling gehakte zonnebloemkernen, iets wat die twee van mij ook zeker gelust zouden hebben; die aten alles, de schatten!

Mijn tweeling in 1994, twee jaar oud

Marjori's tweeling, Kenny en Yordi Teijsse

Moeder specht met haar tweeling in 2015, een paar weken oud
(de jongen herken je aan hun ‘rode petje’)

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

De spechtjes met hun ma op film
Met klassieke muziek en zonnebloempitten kun je niet vroeg genoeg beginnen ;-)

Terwijl ma het ene spechtje voert, want het andere aan de andere kant netjes op zijn beurt.

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

Yummm!

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

Mams te midden van haar tweeling

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen

Niet vergeten je snavel af te vegen hoor kleintje!

Moeder 'grote bonte specht' voedt haar jongen met gehakte zonnebloemkernen


 

Duif in huis

feb 2015 – Laatst deed ik meteen bij thuiskomst de tuindeur open; het was tijd om de vogels eten te geven. De waterhoentjes rennen dan meestal snel weg of verstoppen zich in een hoek van de tuin, de merels houden me vanaf de schutting in de gaten (maar worden al steeds brutaler) en de duiven… die staan gewoon met snavel omhoog en verwachtingsvolle blik, vlak voor m’n neus. Meestal zijn de duiven dan met z’n tweetjes (de rest volgt later).

Wanneer je aandacht hebt voor de natuur, heeft de
natuur óók aandacht voor jou, dus:
PAS OP!

Toen ik terug naar binnen liep om de trommel met lekkers te pakken (geen tarwekoekjes, maar tarwevlókken), werd ik onderweg afgeleid door een stapel reclameblaadjes op tafel. Zodoende zette ik de trommel tarwevlokken even neer om aandacht te kunnen besteden aan de weekaanbiedingen. Tja, en dát schoot de duif blijkbaar in het verkeerde keelgat. Een keelgat dat zij liever gevuld zag met eten; het duurde haar allemaal véél te lang. Op hoge poten kwam madam naar binnen gestapt: “Eh hállooo… door reclameblaadjes bladeren? Zou je óns niet eerst even te eten geven?! ”

Een duif met lef

Duif stapt de woonkamer binnen en vraagt waar de tarwevlokken blijven

Krijg nou wat, het moet toch niet gekker worden, dacht ik meteen. De brutaliteit!
(Maar ondertussen was ik behoorlijk van deze assertieve dame onder de indruk; snel zette ik haar op de foto.)

Een boze reactie, zou een fladderende duif in m’n woonkamer kunnen betekenen en bah, dáár zit natuurlijk niemand op te wachten. Heel kalm liep ik daarom richting de duif – mét trommel tarwevlokken. Op haar beurt, liep ook de duif heel rustig weer terug naar buiten.
Ondertussen keek haar vriendje vanuit de tuin vol ontzag toe hoe zijn vriendin ‘het eten wel even was gaan halen’.

“Kijk Sjaak, zó doe je dat!”

Duif is blij dat ik met de trommel tarwevlokken achter haar aan kom lopen

*  *  *

 

Tijd voor het ontbijt

Het ontbijt is de belangrijkste maaltijd van de dag. Dát weten de vogels wel. Het loopt deze ochtend dan ook al heel vroeg storm in de tuin. Dat het voor de spijsvertering goed is om tevens ‘rustig’ te eten, dáár hebben de vogels maling aan. Maar ach, logisch is dat ergens wel. Het is in vogelland namelijk eten en gegeten worden en de aanwezigheid van loerende sperwers in de buurt is bij alle gevleugelde gasten bekend.

Lekker en verantwoord
Geen rustig ontbijt dus, maar wel een verántwoord ontbijt dat tegelijkertijd goed smaakt. De gehakte zonnebloemkernen blijven daarbij de grote favoriet, maar ook de pinda’s doen het onverminderd goed. De vogels – vanmorgen waren dat de roodborst, vinken, spechten, koolmezen, pimpelmezen, merels, groenlingen én een dikke houtduif – bezochten in ieder geval in hoog tempo alle eetgelegenheden in de tuin voor een smakelijk hapje.

Samen aan de ontbijttafel
De pimpelmees en de vink vonden al dat haastige geschrok maar niets. Zíj besloten dan ook de tijd te nemen voor hun ontbijt. Fijn, want daardoor kon er snel nog een filmpje gemaakt worden…

Een lekker broodje pindakaas (zoiets)

attentieblokje  ‘In hoog tempo’ de tuin door, geldt overigens níet voor de dikke houtduif. Deze grote, aandoenlijke sul waggelt van de ene naar de andere kant en is daarbij volgens mij steeds nét te laat voor wat lekkers. Onverstoord stopt hij dan maar bij de minivijver voor een verfrissende slok water. Toch ook niet onbelangrijk!

 

Groot egelgezin

Het grote egelgezin staat op film! Moederegel met haar ZES kleintjes


Ze staan op film
: moeder egel en haar ZES jongen. En wat zien de egeltjes er goed en gezond uit!

Een beledigde kraai of niet, de aandacht moet toch écht nog even naar de egels. Toen ik gisteren bij Els op visite was, verraste ze mij namelijk met een filmpje van het egelgezin in haar tuin.

De beelden mocht ik voor Gefladder gebruiken, dus kijk gezellig met ons mee en zie hoe de egels op hun gemak rondscharrelen nadat ze genoten hebben van een heerlijke maaltijd. Zo zullen zij over een tijdje in goede conditie, voorzien van voldoende vetreserves, aan hun winterslaap kunnen beginnen.

els-in-haar-egeltuin

 

 

 

 

  • Het filmpje begint met z’n zevenen, waarna moeder egel samen met een van haar jongen het egelhuis weer ingaat. De andere vijf egeltjes blijven nog even in de buurt van het inmiddels leeggegeten etensbakje hangen.

 

Gefilmd door: Els de Jong

Koolmeesjes op de eetschommel

aug 2014

Ik hoop maar niet dat ze misselijk worden van al dat gedraai. Eten en schommelen tegelijkertijd; dat kan toch niet goed gaan. Zie je het voor je? Dan staan ze straks nog boven de vijver te kotsen. Dat willen we niet.

Maar goed, allerliefst ziet het plaatje er wel uit (wat waarschijnlijk versterkt wordt door de cd die ik toevallig op de achtergrond op heb staan: Yiruma met het album ‘First love‘).

Misschien zijn dit wel de drie koolmezen die ook op het voederhuisje afgebeeld staan? ;-)

Eten, drinken & badderen

Een van de leuke dingen van de herfst is toch wel dat vele tuinvogels weer ‘terug van weggeweest’ zijn. Het is een gezellige boel met zoveel verschillende soorten vogels tegelijk in de tuin. Vandaag trok dame specht mijn aandacht; ze was uitgebreid de vele eet- en drinkgelegenheden in de tuin aan het nagaan en kwam al snel tot de conclusie dat ze voor eten, drinken en badderen op het juiste adres was!

Specht geniet van gehakte zonnebloemkernen  Specht geniet van gehakte zonnebloemkernen

Welke vrouw voelt zich nu niet aangetrokken tot een goed bad.

Specht kom een slokje halen

Dame specht was aangenaam verrast en gunde zichzelf de tijd om even heerlijk te badderen. 

Mevrouw specht houdt van gebadder

Een filmpje van het gebadder geeft natuurlijk een veel beter en gezelliger beeld

Lunchtijd voor konijn

januari 2013
Het had behoorlijk gesneeuwd en wanneer je in dat witte goedje moet zien te overleven, is de spannende vraag elke dag weer: wat zullen we nu weer eens eten?! En meer nog: waar halen we dat eten vandaan?

Afhaalmenu
De konijnen in het Sloterpark hebben duidelijk een nieuw gerecht ontdekt, gezien de afgekloven bomen die je tijdens een wandeling tegenkomt. Rondom de Heemtuin is inmiddels voor een afhaalplek gezorgd en dat werkt uitstekend. De konijnen komen en gaan.

Konijn eet portie tak

Konijn in de sneeuw eet een lekkere portie 'tak'

En dat is best lekker hoor, naar het schijnt
Moet je toch zien hoe het konijn zijn portie tak heerlijk afgekloven heeft.

Tak in sneeuw afgekloven door konijn

And there’s more where that came from
Takken bestemd voor de takkenwal van Heemtuin Sloterpark

Takken voor de takkenwal van Heemtuin Sloterpark

 

Boomstam vol spreeuwen

mei 2012

Tijdens een ontspannen wandelingetje in gezelschap van de zon, leek het zo van een afstand wel of de boomstam van de grote boom tegenover het hondenstrandje in beweging was. Dichterbij gekomen zag ik dat niet de boomstam, maar een hele groep spreeuwen druk in beweging was. De vogels klommen op en neer over de boomstam. Eigenlijk zag het er een beetje belachelijk uit, maar juist daardoor was het zo’n bijzonder schouwspel.

Als snel werd me duidelijk dat het niet alleen om volwassen, maar ook om jónge spreeuwen ging. De volwassen spreeuwen waren met de gekste capriolen bezig om de heerlijkste insecten uit de boomstam te plukken.

Spreeuw klimt over boomstam op zoek naar insecten voor zijn jongen

Op de takken zaten de jonge spreeuwen ongeduldig te wachten tot ze een overheerlijk beestje naar binnen konden schrokken. Gefascineerd keek ik toe. Ze hadden het er maar druk mee.

De jonge spreeuw heeft zijn bek alvast wagewijd open zodat pa of ma zijn eten er zó in kan gooien