Tagarchief: jong

Putter met jong bij kaardebollen

september 2015
Langs het Ruige Riet in Amsterdam Nieuw-West staan o.a. veel vlieren en kaardebollen. En waar we in de tussendoortjes van augustus al een hommel van de grote kaardebol konden zien smikkelen, weten de putters ook heel goed raad met die stekelige bol. De exotisch ogende vogeltjes zijn dan ook in grote groepen bij de kaardebollen te vinden; ze eten met smaak van de zaden. Zo kwam ik de vogels begin september tegen tijdens een wandeling.
Bij wel heel zenuwachtig gefladder tussen de vlierbessen, bleef ik staan en keek eens extra goed… hé, dat waren jongen! Wat een cadeautje om nu ook eens die kleintjes te kunnen zien.

Putter met jong
Video

De putter tussen de vlierbessen
(en de slak linksboven maakt het natuurplaatje compleet)

putter-1

Prima die vlierbessen,
maar er gaat natuurlijk niets boven die mooie grote stekelbollen met hun smakelijke zaadjes.

putter-3

Geen krentenbol, maar een lekkere kaardebol voor de kleine.

putter-jong-1

Wat ik nog niet wist, maar nu dus wel weet, is dat een jonge putter nog geen rood koppie heeft.

putter-jong-2

 *  *  *

Eerdere momenten om geluk uit te putten.

 

Duivenjong krijgt tikken

juni 2015 – Geheel volgens verwachting kwam duif Tinus even gezellig wat tarwevlokken uit de hand eten. Plotseling, volkomen uit het niets, manoeuvreerde een andere duif zich ertussen.

Duivenjong komt uit hand eten, maar krijgt daarna een paar goede tikken van duif Tinus

Grote neus
Ik schrok, want iiiieuw, wat een engerd. Die is niet goed, dacht ik. En met een bedenkelijke blik keek ik naar die lompe duif die er best scary uitzag met die uit de kluiten gewassen snavel. Terwijl ik vervolgens naar de rare sprieten keek die uit zijn kop staken, vroeg ik me af of het wellicht een jong zou kunnen zijn. Waarbij ik me meteen ook realiseerde dat ik eigenlijk nog nooit een duivenjong gezien had!

Op z’n plaats gezet
Tinus was bepaald niet gecharmeerd van dit lelijke beestje – hij wilde hem liever niet in de tuin – en deelde onverwacht een paar beste tikken uit. Och och, wat is de (vogel)wereld toch hard.

Troostvoer
Nadat de duiven mijn hand leeggegeten hadden en ik mijn handen éxtra goed gewassen had (want ik vertrouwde het toch niet helemaal), zocht ik met behulp van google naar ‘duivenjong‘.
En ja hoor, het werd meteen duidelijk. Duivenjongen zijn gewoonweg niet moeders mooiste en mijn lelijke bezoeker was er dus een van (toen Tinus weer wegvloog, heb ik de jongeling – die eigenlijk heel knap bleek te zijn – ter troost vlug nog maar wat te eten gegeven).

Ik heb het jong Cyrano genoemd…

Duif Cyrano met zijn grote neus (snavel)

 

Al jongen bij de lepelaars?

juni 2015 – Een vraag die velen bezighield: zijn de eieren van de lepelaars in het Sloterpark al uitgekomen? De hoogste tijd dus, om even naar de broedplek te wandelen om te zien of er al jongen waren.

‘s Ochtends 12 juni 2015 – 8.39 uur
Tijdens een kort bezoek aan de lepelaars, trilde moeder lepelaar steeds even kort met haar kop. Heel vreemd, dit had ik haar nog niet eerder zien doen. Aangezien er toch echt al jongen zouden moeten zijn, leek het mij dat dit gedrag daar wellicht bij kon horen (of dat echt zo is, weet ik niet).

Er is een jong geboren bij de lepelaars!

  • ‘s Middags vertelde natuurliefhebber Paul Marcus in een mail, dat hij inderdaad een jonge lepelaar gezien had: “Het is een piepjong beestje, dus heel klein. Dun nekje, klein kopje en een roze snaveltje. Goed te zien tussen de takken die de rand vormen van het nest.”

Namiddag 12 juni 2015 – 17.08 uur
Wederom bij het nest.
Het jong liet zich niet zien, maar wél horen.

*  *  *

Gefladder Een paar dagen later: jonge lepelaar in beeld
Op 16 juni kwam Paul Koene weer met zijn statief en camera naar het Sloterpark, wat wederom mooie, stabiele beelden opleverde. Tevens is de jonge lepelaar – Paul dacht even er twee gezien te hebben – op de video niet alleen nóg beter te horen, hij laat zich ook nog eens goed zien!

Lepelaars Sloterpark Amsterdam Nieuw-West

Jonge specht knock-out

juni 2013
Een paar dagen geleden liep ik na m’n werk meteen de tuin in met de bedoeling mijn kikkervriend en vriendjes gedag te zeggen. In een flits echter, zag ik vanuit mijn rechterooghoek een zwart/wit patroon dat daar niet hoorde te liggen. Nog voor ik me omdraaide, wist ik al dat het een specht moest zijn. Gggg, dat had ik weer hoor, een raamslachtoffer…

Daar lag hij dan, onder de jasmijn

Raamslachtoffer: jonge specht ligt knock-out onder de jasmijn.

Het bleek een jong te zijn, gezien zijn rode petje en donsveertjes, agossie. Helemaal groggy, met één oog dicht en niet in staat te staan, druppelde ik wat water in zijn bek.

Een spechtenjong (rood petje en donsveren)

Kikker hield ons goed in de gaten

Kikker was ook bezorgd om de aangeslagen jonge specht

Tja, ik wist het ook niet en hield het spechtenjong maar even bij me. Het bleef in ieder geval ademhalen.

Het spechtenjong was behoorlijk aangeslagen.

Tweede ronde
De kleine grote bonte specht op mijn schoot houden was geen optie, dus ik besloot het maar aan te kijken en legde hem op een rustige plek onder een boompje. Ondertussen was ma specht ook al over de schutting komen kijken. Die was natuurlijk op zoek naar haar kleine jongen, gelukkig maar.

Af en toe ging ik even kijken en beetje bij beetje kwam er weer wat leven in het spechtje; het zag er hoopvol uit. Naast de jonge specht was er ook een jong, nieuwsgierig kikkertje in de tuin.

Schattig toch, zo’n ieniemienie kikker?!

Een jong kikkertje op de hand. Wat een ieniemienie toch

Het kikkertje ging er snel weer vandoor.

De miniatuur kikker nam plaats op een blad

De volgende morgen
Ik werd wakker met de gedachte dat er wellicht een dode vogel op te ruimen viel en hoewel ik dat inmiddels al vaker heb moeten doen, is het nooit leuk. Een paar minuten later in de tuin echter, was spechtenkind weg! En dan zijn er dus twee mogelijkheden:

  1. De jonge specht heeft het overleefd en is weer naar zijn moeder gevlogen.
  2. De jonge specht is gekidnapt – en opgegeten – door een ander dier.

Als je het niet erg vindt, houd ik het bij die eerste mogelijkheid!


Jonge groene specht?

juni 2012

Proloog: Tijdens een bezoekje aan NME Centrum De Drijfsijs, zag ik op een tafel een dood vogeltje liggen. “Ehm, waarom ligt daar een dood vogeltje?” vroeg ik met een frons. “Ach, dat was hier gisteren door Sarah afgegeven”, vertelden de aanwezigen met een grote grijns. Waarna de beheerder de kleine, dode vogel in de bosjes legde – want wat moest hij er anders mee.
Ik wist toen nog niet dat er al snel een vervolg op deze kwestie zou komen…

Sarah Cornel (ook bekend als Corry Arink) en haar hond kleine Saar zijn geregeld rond de Heemtuin te vinden. Terwijl Sarah bezig is met fotograferen, kijkt Saartje in ‘t rond om te zien of alles wel in orde is. Ik kom de twee geregeld tegen.

Dit keer vertelde Sarah mij dat Saartje een dode vogel gevonden had. Een jonkie. En dat ze toen zij het vogeltje eens goed bekeken had, dacht dat het wellicht het jong van een groene specht kon zijn. Omdat ze het echter niet zeker wist, had ze haar vondst bij het NME Centrum afgeleverd.

Gevonden in Heemtuin Sloterpark: is dit een kuiken van de groene specht, of tóch een andere vogel?

Sarah vertelde dat ze met een lid van Vogelwerkgroep Amsterdam gesproken had en dat ‘op basis van haar foto’ gedacht werd dat het inderdaad om een kuiken van de groene specht kon gaan. Iets wat heel bijzonder zou zijn, aangezien het nest van de groene specht zich doorgaans moeilijk laat vinden (zo had zij zich laten vertellen). Zodoende werd het dode vogeltje dus ‘zomaar opeens’ een kandidaat voor verder onderzoek; Sarah wilde het terug gaan halen! (Dát wordt moeilijk, dacht ik meteen, aangezien ik toen al wist dat dat vogeltje in de bosjes beland was; ik durfde het haar niet te vertellen).

NME Centrum
Bij het NME Centrum kreeg Sarah te horen dat haar vogeltje inmiddels inderdaad gevlogen was (figuurlijk natuurlijk, want vliegen kon hij niet meer, hij was immers dood). Waarschijnlijk was het beestje al door een ander dier verplaatst/opgegeten. Via via kreeg ik te horen dat Sarah zich daar niet bij neer wilde leggen en dat zij nog een tijdje met hulp van anderen tevergeefs tussen de struiken was blijven zoeken.

Voor mij als buitenstaander, die dit verhaal van beide kanten te horen kreeg, kwam alle commotie bijzonder lachwekkend over. Maar uit al het mailverkeer dat erop volgde, en waarbij ook Gefladder opeens betrokken was, werd al snel duidelijk dat e.e.a. heel serieus genomen werd.

NME Centrum de Drijfsijs Sloterpark

Gezien het ‘speciale’ omtrent de vondst van de jonge groene specht werd door vogelaars om de precieze gegevens gevraagd. Dus oké, bij deze mijn bijdrage volgens de gegevens die ik van Sarah gekregen heb:

  • Datum vondst: 5 juni 2012
  • Locatie*: zie de driehoek pijl=vindplek op de kaart

* Sloterpark Amsterdam
NieuwWest – Naast het Centrum voor Natuur en Milieu Educatie (NME) De Drijfsijs, tegenover de hoofdingang van de Heemtuin.

Nou, goed opgelet hoor Saartje!

Saartje, de hond van Sarah Cornel/Corry Arink

Spechten in de tuin

juni 2012

Wat is hij toch mooi, de grote bonte specht

De grote bonte specht is volop vertegenwoordigd in en rondom het Sloterpark. Zodoende is hij ook volop in en rond onze tuin te vinden en zitten we nooit om een timmerman die zijn vak verstaat verlegen. Trouwens, ook de vróuwen rammen er lustig op los. Pittige tantes zijn dat hoor.

Neem bijvoorbeeld de jonge moeder die lekker van mijn gehakte zonnebloemkernen aan het genieten is. Af en toe gaat ze dan weer even de schutting op om kindlief ook een paar hapjes te geven.

Schattig, denk je wellicht. Want dat dacht ik ook.

Mama specht geeft een hapje aan haar kind  Mama specht geeft een hapje aan haar kind

Totdat…

Blijkbaar moet kindlief niet té vaak om hapjes zeuren, want mams heeft er bepaald geen moeite mee om die kleine een paar tikken voor z’n harses te verkopen. Best zielig natuurlijk, al kan ik het niet laten om in zo’n geval behoorlijk in de lach te schieten.

Ma specht gaat tegen haar jong tekeer

Bij de grote bonte specht heeft het mannetje een rode vlek achter op z’n kop en het vrouwtje niet. De jongen van de grote bonte specht, zijn te herkennen aan hun tijdelijke ‘rode petje’.

De jonge grote bonte specht in de tuin (tijdelijk 'rood petje'= jong)

In elke spleet op zoek naar insecten.

Specht is nieuwsgierig - op zoek naar insecten  Specht is nieuwsgierig - op zoek naar insecten